Sekretny język kwiatów

Powieść barwna jak piękny kolorowy bukiet kwiatów opleciony długim powłóczystym bluszczem....
Od samego początku kibicowałam bardzo bohaterce, wychowywanej przed system, spragnionej miłości, akceptacji i uwagi, a jednocześnie poszukującej siebie. Do tego zazdrościłam jej ogromnej wiedzy o kwiatach, ich nazwach i znaczeniach- jednak to zazdrość podszyta podziwem, więc nowe zmieniła mojego pierwotnego nastawienia - chyba, że na lepsze.
Książka dla mnie osobiście była objawieniem pod takim względem, że pokazała jak niewiele rzeczy w życiu ma jedno jedyne niepodważalne znaczenie. Mowa kwiatów nie jest jednoznaczna zupełnie jak mowa ludzka z całym nagromadzeniem naszych min, gestów, zachowań...

Powieść barwna jak piękny kolorowy bukiet kwiatów opleciony długim powłóczystym bluszczem....
Od samego początku kibicowałam bardzo bohaterce, wychowywanej przed system, spragnionej miłości, akceptacji i uwagi, a jednocześnie poszukującej siebie. Do tego zazdrościłam jej ogromnej wiedzy o kwiatach, ich nazwach i znaczeniach- jednak to zazdrość podszyta podziwem, więc nowe...

Było naprawdę dobrze do rozdziału 21, ale jak mam znowu czytać o toksycznej bohaterce, która przez swoją traumę z dzieciństwa rani innych i opuszcza człowieka, z którym właściwie jest jej dobrze, ale ona na niego nie zasługuje to mam dość. Może bym to kupiła gdybym miała 16 lat. Szkoda, bo serio było dobrze, ten rozdział zrujnował całe pozytywne wrażenie. Nawet nie czytam dalej, bo wiem, że wszyscy żyli długo i szczęśliwie.

Było naprawdę dobrze do rozdziału 21, ale jak mam znowu czytać o toksycznej bohaterce, która przez swoją traumę z dzieciństwa rani innych i opuszcza człowieka, z którym właściwie jest jej dobrze, ale ona na niego nie zasługuje to mam dość. Może bym to kupiła gdybym miała 16 lat. Szkoda, bo serio było dobrze, ten rozdział zrujnował całe pozytywne wrażenie. Nawet nie czytam...

Okładka sugeruje obrzydliwie tanie romansidło, dostajemy natomiast bardzo ładne "okruchy życia". Można by się kłócić, że bohaterka popełnia niesamowicie głupie wybory, jednak uważam, że zostały dobrze dobrane pod względem jej historii i doświadczeń.

Do tego autorka faktycznie wyśmienicie zastosowała symbolikę kwiatów i bardzo naturalnie przedstawiła branżę florystyczną, co się rzadko zdarza w takich książkach. Byłam pod wrażeniem.

Historia prosta, krótka i smutna, jednak z miłym zakończeniem. Idealna na dwa wieczory przy herbacie.

Okładka sugeruje obrzydliwie tanie romansidło, dostajemy natomiast bardzo ładne "okruchy życia". Można by się kłócić, że bohaterka popełnia niesamowicie głupie wybory, jednak uważam, że zostały dobrze dobrane pod względem jej historii i doświadczeń.

Do tego autorka faktycznie wyśmienicie zastosowała symbolikę kwiatów i bardzo naturalnie przedstawiła branżę florystyczną, co...

Ocena zaniżona przez fakt, że zwyczajnie nie lubię się z postaciami, które narzekają jak to im źle i niedobrze w życiu, plują złością i jednocześnie użalają się nad sobą. Nie polubiłam się z postacią Victorii.

Ocena zaniżona przez fakt, że zwyczajnie nie lubię się z postaciami, które narzekają jak to im źle i niedobrze w życiu, plują złością i jednocześnie użalają się nad sobą. Nie polubiłam się z postacią Victorii.

Ciekawa książka i szczerze mówić po przeczytaniu nie wiedziałam co o niej myśleć... ale na pewno jest to typ biografii, historii życia, zapisanej w stylu pamiętnikowym. Główna bohaterka dojrzewa podczas opowieści, a bohaterowie drugoplanowi są świetnie wykreowani. Główna bohaterka denerwuje swoją postawą życiową, zachowaniem, i brakiem miłości własnej w sposób rażący - tak, jakby była upośledzona. Jednak po przeczytaniu zauważamy, że mimo tego jaki ktoś jest, to jednak zawsze znajdzie "swoich ludzi" w życiu. Będzie takie miejsce i czas, że ich spotkamy. CIekawym zabiegiem w książce jest fabuła, która toczy się dwutorowo - w teraźniejszości i przeszłości. I dużym plusem jest znaczenie kwiatów, które jest opisane. :)

Ciekawa książka i szczerze mówić po przeczytaniu nie wiedziałam co o niej myśleć... ale na pewno jest to typ biografii, historii życia, zapisanej w stylu pamiętnikowym. Główna bohaterka dojrzewa podczas opowieści, a bohaterowie drugoplanowi są świetnie wykreowani. Główna bohaterka denerwuje swoją postawą życiową, zachowaniem, i brakiem miłości własnej w sposób rażący - tak,...

Akcja rozgrywa się współcześnie w San Francisco (stan Kalifornia). Główna bohaterka jest młodą dziewczyną i nosi imię: Wiktoria. "Sekretny język kwiatów" jest historią sieroctwa, przechodzenia przez dom dziecka i rodziny zastępcze. Ujęty jest również moment osiągnięcia pełnoletniości (18 lat). Są bolesne przeżycia z dzieciństwa, naznaczone traumą – to ma wpływ na kształt późniejszego życia w dorosłości. Jest odrzucenie społeczne i autoizolacja ofiary. Występuje nieplanowane macierzyństwo. Widać patologiczne zachowania (nie tylko u głównej bohaterki).

Książka ma duży ładunek emocjonalny. Oryginalności tej powieści nadaje wszechobecność kwiatów. Treść pokazuje jakie znaczenie w kulturze mają poszczególne rośliny, zarówno zioła jak i drzewa oraz oczywiście rośliny ozdobne z kwiatami. Ta flora ma też pewnego rodzaju moc terapeutyczną. Zaliczam tę książkę do ciekawych lektur.

Akcja rozgrywa się współcześnie w San Francisco (stan Kalifornia). Główna bohaterka jest młodą dziewczyną i nosi imię: Wiktoria. "Sekretny język kwiatów" jest historią sieroctwa, przechodzenia przez dom dziecka i rodziny zastępcze. Ujęty jest również moment osiągnięcia pełnoletniości (18 lat). Są bolesne przeżycia z dzieciństwa, naznaczone traumą – to ma wpływ na kształt...

"Sekretny język kwiatów” Vanessy Diffenbaugh to powieść o odkrywaniu miłości i komunikacji w nietypowy sposób. Główna bohaterka, Victoria, wychowana w rodzinach zastępczych i domach dziecka, jest opisywana jako aspołeczna, porywcza i małomówna. Z raportów wynika, że jest bezczelna, ale pod tą twardą powłoką kryje się wrażliwa dusza, która kocha kwiaty. Dzięki Elisabeth, jednej ze swoich przybranych matek, Victoria poznaje język roślin i zaczyna komunikować się z otoczeniem za jego pomocą.

Na początku swojego dorosłego życia, osiemnastoletnia Victoria postanawia zostać florystką. Dostaje pracę w kwiaciarni, gdzie przygotowuje bukiety o specjalnym znaczeniu, które pomagają klientom wyrażać dobre uczucia. Sama jednak nie wierzy w te emocje, dopóki nie spotyka Granta. Jego znajomość języka kwiatów i wspólne doświadczenia sprawiają, że w Victorii budzą się nieznane dotąd uczucia.

Książka oferuje pasjonującą opowieść o odkrywaniu prawdziwych sensów, znaczeń i intencji, które każdy z nas może odbierać inaczej. To historia o intymnym obszarze porozumiewania się, który staje się możliwy dzięki najpiękniejszemu uczuciu – miłości. Vanessa Diffenbauch tworzy tu swoisty bukiet emocji, w którym każda roślina ma swoje unikalne znaczenie.

Czytając „Sekretny język kwiatów”, można przyjemnie spędzić czas, poznając losy Victorii oraz ucząc się znaczenia kwiatów. Jednak pomimo interesującej fabuły i zaskakującego zakończenia, książka nie wywołała we mnie silnej więzi z główną bohaterką. Historia jest ciekawa, zwłaszcza przez połączenie opisu dzieciństwa z teraźniejszymi losami Victorii, ale brakowało mi w niej tego czegoś, co sprawiłoby, że nie mogłabym oderwać się od lektury. Zakończenie, choć zaskakujące, nie usatysfakcjonowało mnie w pełni.

Podsumowując, „Sekretny język kwiatów” to książka z ciekawą fabułą i głębokim przesłaniem, ale dla mnie zabrakło w niej elementu, który sprawiłby, że oceniłabym ją wyżej. To dobra lektura dla tych, którzy chcą poznać język kwiatów i cenią historie o odkrywaniu siebie i miłości.

"Sekretny język kwiatów” Vanessy Diffenbaugh to powieść o odkrywaniu miłości i komunikacji w nietypowy sposób. Główna bohaterka, Victoria, wychowana w rodzinach zastępczych i domach dziecka, jest opisywana jako aspołeczna, porywcza i małomówna. Z raportów wynika, że jest bezczelna, ale pod tą twardą powłoką kryje się wrażliwa dusza, która kocha kwiaty. Dzięki Elisabeth,...

Bardzo przyjemna lektura. Pierwsze 180 stron pochłonęłam naraz. W kilku miejscach spodziewałam się innego rozwoju akcji, więc daję plusa za zaskoczenia.

Bardzo przyjemna lektura. Pierwsze 180 stron pochłonęłam naraz. W kilku miejscach spodziewałam się innego rozwoju akcji, więc daję plusa za zaskoczenia.

Piękna książka o uczuciach, kwiatach i rozłące. O trudzie matek, żon i kobiet. Przedewskim bardzo romantyczna i piękna, pokazująca piękno wokół nas. O ludziach zbyt też szczerych ale też i wrażliwych. Sekretny Język kwiatów , udowodnił mi ,że każdego można zrozumieć. Choć czasem ktoś może upierać się przy niezrozumieniu. Zawsze ktoś się znajdzie kto nas zrozumie.

Piękna książka o uczuciach, kwiatach i rozłące. O trudzie matek, żon i kobiet. Przedewskim bardzo romantyczna i piękna, pokazująca piękno wokół nas. O ludziach zbyt też szczerych ale też i wrażliwych. Sekretny Język kwiatów , udowodnił mi ,że każdego można zrozumieć. Choć czasem ktoś może upierać się przy niezrozumieniu. Zawsze ktoś się znajdzie kto nas zrozumie.

Kolejna książka wg mody na nieliniową fabułę. Gdyby nie to, to może bardziej czytelnik angażowałby się w fabułę i losy bohaterki. Ciężko było zrozumieć postępowanie Victorii, a przez to trudno polubić czy zainteresować się dalszym ciągiem. Jednak przyznać trzeba, że tematyka kwiatów urozmaiciła mocno tę książkę. Rzadko też jest poruszany temat wychowanków domów dziecka, a na pewno rzeczywistość amerykańska jest tutaj nieco inna niż w Europie.

Kolejna książka wg mody na nieliniową fabułę. Gdyby nie to, to może bardziej czytelnik angażowałby się w fabułę i losy bohaterki. Ciężko było zrozumieć postępowanie Victorii, a przez to trudno polubić czy zainteresować się dalszym ciągiem. Jednak przyznać trzeba, że tematyka kwiatów urozmaiciła mocno tę książkę. Rzadko też jest poruszany temat wychowanków domów dziecka, a...