Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Trzeci klucz

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Harry Hole (tom 4)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
7,44 (2692 ocen i 220 opinii) Zobacz oceny
10
159
9
303
8
777
7
960
6
374
5
78
4
20
3
17
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sorgenfri
data wydania
ISBN
9788324589937
liczba stron
424
język
polski
dodał
Tomek

Inne wydania

Norweska prasa szeroko rozpisuje się o tajemniczym Ekspedytorze obrabowującym banki. Do akcji ponownie wkraczają komisarz Harry Hole i jego obiecująca nowa partnerka. Energicznie poszukują bezwzględnego przestępcy, który z zimną krwią zastrzelił młodą kasjerkę. Śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, poszlaki wiodą także daleko poza granice Norwegii. Dochodzi do kolejnych zbrodni. Mieszkańców...

Norweska prasa szeroko rozpisuje się o tajemniczym Ekspedytorze obrabowującym banki. Do akcji ponownie wkraczają komisarz Harry Hole i jego obiecująca nowa partnerka. Energicznie poszukują bezwzględnego przestępcy, który z zimną krwią zastrzelił młodą kasjerkę. Śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, poszlaki wiodą także daleko poza granice Norwegii. Dochodzi do kolejnych zbrodni. Mieszkańców Oslo ogarnia trwoga. Jednocześnie Hole usiłuje prowadzić własne, prywatne śledztwo w sprawie śmierci Anny, ekstrawaganckiej cygańskiej artystki, a zarazem swej byłej kochanki. Szantażowany dziwaczną e-mailową korespondencją, z myśliwego zmienia się w zwierzynę, a policja depcze mu po piętach. Sceny powieści, pełne szybkich zwrotów akcji i kolejnych zagadkowych wątków, przewijają się błyskawicznie, jak w świetnie skonstruowanym i trzymającym w napięciu sensacyjnym filmie..

 

źródło opisu: Wydawnictwo Dolnoślnąskie, 2010

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 69
J_Xavier_B | 2013-09-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2011

Kry­mi­nał skan­dy­naw­ski w ostat­nim cza­sie prze­żywa praw­dziwy boom za sprawą twór­czo­ści Stiega Lars­sona, któ­rego try­lo­gia „Mil­le­nium” dotarła rów­nież do Pol­ski. Nie mniej popu­lar­nym pisa­rzem z pół­noc­nego zakątka Europy jest jego rodak Hen­ning Man­kell ze swoim cyklem powie­ści o komi­sa­rzu Kur­cie Wal­lan­de­rze. Sły­sza­łem to i owo o twór­czo­ści tych auto­rów, nie­mniej jed­nak nie mia­łem jesz­cze oka­zji się­gnąć po ich powie­ści. Z resztą na dobrą sprawę dotych­czas zaczy­ty­wa­łem się głów­nie w kry­mi­na­łach bry­tyj­skich i ame­ry­kań­skich pisa­rzy, któ­rzy przez kilka ładnych lat zaab­sor­bo­wali całą moją uwagę.

Przy­szedł jed­nak i czas na debiut z lite­ra­turą skan­dy­naw­ską, a ściślej ujmu­jąc nor­we­ską. Jo Nesbo to kolejny twórca z pół­nocy Sta­rego Kon­ty­nentu, któ­rego książki zaczęły regu­lar­nie poja­wiać się na pol­skim rynku wydaw­ni­czym, cie­sząc się dużą popu­lar­no­ścią wśród czy­tel­ni­ków. Cie­ka­wostkę sta­nowi rów­nież fakt, iż poza pisar­stwem Nesbø udziela się wokal­nie w zespole roc­ko­wym „Di Derre”, dla któ­rego też two­rzy tek­sty pio­se­nek. Nesbo zasły­nął serią kry­mi­na­łów z kon­tro­wer­syj­nym detek­ty­wem Harry’m Hole w roli głów­nej; nieco zgorzk­nia­łym męż­czy­zną z pro­ble­mem alko­ho­lo­wym, który spo­kój ducha szyb­ciej odnaj­duje w pracy śled­czej, ani­żeli w ramio­nach kochanek.

„Trzeci klucz” zapra­sza czy­tel­nika do chło­sta­nej kapry­sami jesieni nor­we­skiej sto­licy. I choć Oslo to nie Nowy Jork czy Los Ange­les, autor udo­wad­nia, iż tutaj rów­nież można z powo­dze­niem wpleść kry­mi­nalną intrygę nazna­czoną zbrod­nią i tajem­nicą. Wcale nie trzeba prze­ni­kać w brudny świat Hol­ly­wo­odu, by nurzać się w kry­mi­nal­nych, trud­nych do roz­wi­kła­nia matac­twach. W powie­ści Nesbo daje się odczuć szorstką aurę pół­nocy, swego rodzaju chłód prze­ni­ka­jący czło­wieka, zwią­zany z geo­gra­ficz­nym poło­że­niem Nor­we­gii, ale też i dla­tego, iż atmos­fera samej książki jest bar­dzo posępna. Szorst­kie opisy spra­wiają, że przy­naj­mniej na czas czy­ta­nia książki Skan­dy­na­wia jawi nam się jako ponury, zimny i mroczny region, w któ­rym kró­luje zbrodnia.

W tej jesien­nej sza­ru­dze Harry Hole będzie musiał podwoić swoje wysiłki, gdyż czeka go zarówno służ­bowe śledz­two w spra­wie bru­tal­nych mor­derstw powią­za­nych z napa­dami na banki, jak i jego pry­watna gma­twa­nina losów spę­dza­jąca mu sen z powiek. Jako komi­sarz poli­cji pod­czas śledz­twa może liczyć na wspar­cie nowej part­nerki w zespole i kole­gów detek­ty­wów, jako cywil w swo­jej oso­bi­stej spra­wie – a jest nią tajem­ni­cza śmierć byłej kochanki w następ­stwie jego pobytu u niej – musi liczyć wyłącz­nie na sie­bie. Sytu­acja jest na tyle dlań dra­ma­tyczna, iż wska­zu­jąca go na zabójcę daw­nej przy­ja­ciółki, choć zamro­czony Harry nie wie­rzy w to, by mógł w przy­pły­wie jakie­go­kol­wiek impulsu maczać palce w tej zbrodni. Sprawa napa­dów nabiera tempa, Harry wraz z zespo­łem czy­nią wyraźne postępy, a trop pro­wa­dzi ich aż do Ame­ryki Połu­dnio­wej. Jed­nak jed­no­cze­śnie ktoś zaczyna szan­ta­żo­wać Harry’ego. A czasu na oczysz­cze­nie się z zarzu­tów jest coraz mniej, gdy na domiar złego jego kole­dzy z wydziału dep­czą mu po piętach…

Tak skon­stru­owana intryga cie­kawi już od pierw­szych stron, Nesbo bar­dzo umie­jęt­nie wciąga nas w wir wyda­rzeń. Mylne tropy i fał­szywe wska­zówki pro­wa­dzące boha­tera na manowce i ponowna mozolna – ale nie nużąca nas jako odbior­ców — praca detek­ty­wi­styczna jest tym, co wyróż­nia dobrą książkę od prze­cięt­nych czy­ta­deł, któ­rych auto­rzy zbyt jaw­nie uka­zują nam roz­wią­za­nie sprawy.

„Trzeci klucz” jest powie­ścią, pod­czas lek­tury któ­rej cie­szymy się skom­pli­ko­waną, a co za tym idzie trudną do prze­wi­dze­nia fabułą. Utwór ten wyróż­nia rów­nież wyjąt­kowy realizm opi­sy­wa­nych zda­rzeń, bo choć książka obfi­tuje w kilka nie­zwy­kle cie­ka­wych zwro­tów akcji, nie są one zupeł­nie prze­ja­skra­wione na potrzeby nie­sa­mo­wi­to­ści intrygi, bo ta u Nesbo broni się sama bez dodat­ko­wych fajer­wer­ków ze strony autora. Jeśli miał­bym porów­nać styl nor­we­skiego pisa­rza do któ­re­goś z wcze­śniej czy­ta­nych przeze mnie anglo­sa­skich twór­ców, to w pierw­szej chwili przy­cho­dzi mi na myśl Michael Con­nelly. Łączy ich ów szcze­gólny realizm; ich kry­mi­nalne światy wydają się takie, jakie można zaob­ser­wo­wać w ota­cza­ją­cej nas codzien­no­ści, a by się o tym prze­ko­nać wystar­czy obej­rzeć wia­do­mo­ści w tele­wi­zji. Jed­nakże proza Jo Nesbo spodo­bała mi się jesz­cze bar­dziej od czy­ta­nych nie­gdyś utwo­rów Connelly’ego – jest bar­dziej ponura i zagad­kowa, a to już jest wysoka półka, do któ­rej z przy­jem­no­ścią się­gnę jesz­cze nie­je­den raz, tym bar­dziej, że polu­bi­łem na dobre nor­we­skiego komi­sa­rza Harry’ego Hole.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
#niewidzialna

#niewidzialna to wyjątkowo aktualna i mądra młodzieżówka, nie tylko dla młodzieży. Napisana lekkim stylem, bogata w życiowe wskazówki i rady, poruszaj...

zgłoś błąd zgłoś błąd