Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 663 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Dzienniki. Zeszyty podróżne 1

Dzienniki. Zeszyty podróżne 1

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Iskry
data wydania
ISBN
978-83-244-0142-0
liczba stron
328
język
polski
typ
papier
dodała
Kaamosaika
7.29 (56 ocen i 3 opinie)

Opis książki

„Kupiłem dzisiaj ten zeszyt. Będę w nim pisał to wszystko, co się ze mną będzie działo. Tego, co było – nie będę opisywał [...]. Będę pisał w tym zeszycie wszystkie moje myśli, tzn. te które będę pamiętał, bo wszystkich na pewno nie dam rady, bardzo dużo ucieknie [...]. Ale przede wszystkim będę pisał to, co będzie się ze mną teraz działo i to, co się będzie w mojej głowie działo”. Pierwszy tom n...

„Kupiłem dzisiaj ten zeszyt. Będę w nim pisał to wszystko, co się ze mną będzie działo. Tego, co było – nie będę opisywał [...]. Będę pisał w tym zeszycie wszystkie moje myśli, tzn. te które będę pamiętał, bo wszystkich na pewno nie dam rady, bardzo dużo ucieknie [...]. Ale przede wszystkim będę pisał to, co będzie się ze mną teraz działo i to, co się będzie w mojej głowie działo”.

Pierwszy tom niepublikowanych zapisków z lat 1956–1973. Dzienniki Edwarda Stachury, którego twórczość w latach 80. przeżywała apogeum popularności, graniczącej z kultem, nie są typową diarystyką. Ich forma ściśle związana jest z tym, że najczęściej powstawały „w drodze”. Znajdziemy tam m.in.: relacje z licznych podróży, spotkań autorskich, informacje o wschodach i zachodach słońca i księżyca, publikowane i niepublikowane utwory pisarza, plany na następne dni, czy listy dłużników. Dzienniki te są także doskonałym świadkiem kreacyjnego charakteru literatury. Jednak, co najistotniejsze, mogą one pomóc odpowiedzieć na pytanie, które od wielu lat stawiają sobie czytelnicy pisarza: co wpłynęło na tragiczny przebieg zdarzeń, zakończony samobójczą śmiercią. Śmierć jest jednym z głównych motywów w tych dziennikach. Dzięki kontekstowi zapisków, które obejmują cały okres literackiej aktywności pisarza, czytelnicy będą mieli szansę zrozumieć – dlaczego.

 

źródło opisu: http://www.iskry.com.pl/

źródło okładki: http://www.iskry.com.pl/

pokaż więcej

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 129
basklar | 2011-06-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Dziennik na pewno bardzo dokładnie oddaje stan ducha Stachury i rzuca światło na jego twórczość, którą bardzo lubię. Po przeczytaniu tej książki nie mogę oprzeć się wrażeniu, że Stachura swój ból (nieobcy przecież nikomu) bardzo gloryfikował w Dzienniku (jako czytelnicy wdzieramy się poniekąd w jego prywatność do czego może nie mamy prawa. Czy byłoby życzeniem Steda, żeby te prywatne notatki ujrzały światło dzienne?). Może nie wyolbrzymiał, ale jednocześnie nie umiał (nie chciał?) sobie pomóc, latami pielęgnując krzywdy i użalając się nad sobą. Z tego powodu jest to troszkę przykra, a nawet momentami monotonna lektura, ale dla wielbicieli Stachury chyba jednak warta przejrzenia.

książek: 21
Caia | 2011-01-13
Przeczytana: 12 stycznia 2011

"Dzienniki. Zeszyty Podróżne I" jak każdy pamiętnik, czasem mają interesujące wpisy, a czasem ma się ogromną ochotę przekartkować o kilka stron. Ale moje ogólne wrażenie po przeczytaniu "Dzienniki.." jest pozytywne.
Dużym minusem są przypisy D. Pachockiego i korekta B.Jędrusik. Bardzo przeszkadzały mi ich komentarze w czytaniu, bo już cała przyjemność odgadywania o kogo chodzi, o jakiego pisarza, o jakiego przyjaciela, o jaką książkę była podana na tacy.

książek: 193
Edyta | 2011-06-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 czerwca 2011

Polecam wszystkim fanom twórczości Edwarda Stachury - "Dziennik" pokazuje inne, bardziej uporządkowane oblicze autora, choć nie brak tu dywagacji typowo "stachurowych". Stachura jest tutaj prawdziwy jak życie. Jedyny minus stanowią źle sporządzone przypisy: wiele z nich jest zbytecznych, nierzadko brak ich w miejscach, w których znaleźć się powinny.

książek: 517
Maraiowy | 2014-03-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2014
książek: 723
lila2103 | 2014-03-02
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 60
Jarosław | 2014-02-15
Na półkach: Przeczytane
książek: 105
Judyta | 2014-01-21
Na półkach: Przeczytane
książek: 162
solanees | 2014-01-09
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 124
Dominika | 2014-01-03
Na półkach: Przeczytane
książek: 124
IndygoChild | 2013-11-23

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sven Hassel
    97. rocznica
    urodzin
    Porta głosi teorię, że lądują one w obozie koncentracyjnym dla wszy, w którym naukowcy próbują wyhodować specjalną aryjską wesz, dość inteligentną, by podnieść przednią nóżkę w nazistowskim pozdrowieniu, gdyby przypadkiem przechodził tam Adolf
  • Antoni Libera
    65. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Katarzyna Rygiel
    39. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    94. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Andrzejewski
    31. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    25. rocznica
    śmierci
    Śniło mi się tej nocy, że znowu byłam w Manderley.
  • Jonasz Kofta
    26. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć
  • James Graham Ballard
    5. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcji i możliwych do wyobrażenia alternatyw. Można go porównać do naukowca, który (...) natrafia nagle na nie zbadany teren czy temat. Może jedynie wysuwać rozmaite hipotezy i konfrontować je z faktami.
  • Ladislav Klíma
    86. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • George Gordon Byron
    190. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Tadeusz Rittner
    93. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd