Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,93 (246 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
24
8
42
7
86
6
45
5
28
4
8
3
2
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Misanthrope
data wydania
ISBN
837389473X
liczba stron
96
słowa kluczowe
Molier, komedcia, dramat, tragedcia
język
polski
dodała
MadziaT

Inne wydania

To dzieło wielowymiarowe, którego odczytanie jest możliwe na kilku poziomach. "Mizantrop" jest bowiem satyrą na XVII-wieczne salony, komedią charakterów oraz dramatem o nieszczęśliwej miłości. Jako satyra, jest znakomitym dokumentem epoki, obrazem życia arystokracji za panowania Ludwika XIV. Jako komedia charakterów, sztuka prezentuje galerię mistrzowsko przedstawionych typów ludzkich.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (609)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 701
Klakier | 2014-08-23
Przeczytana: 22 sierpnia 2014

Do tego utworu przyciągnął mnie sam tytuł, a także fakt, że jest to ponoć najbardziej osobiste dzieło Moliera, w którym rozprawia się z dworskimi klikami.
Sam tytuł może być cokolwiek mylący, gdyż Alcest (w moich oczach alter-ego autora) nie jest "czystej krwi" mizantropem, lecz.. weredykiem. On po prostu musi być boleśnie szczery we wszystkim- a to, jak łatwo się domyślić, skazuje go na przykrą sławę skończonego marudy, który nienawidzi wszystkich dookoła.
Molier miał za życia bardzo częsty kontakt z dworskimi koteriami- w końcu sam był ważną personą z otoczenia Ludwika XIV. To widać od razu, gdy Alcest piętnuje tego typu indywidua za ich pustotę, dwulicowość, lizusostwo i konformizm. Dialog między Alcestem, a Orontem, to wisienka na torcie tej rozprawy. "Mizantrop" to także opowieść o wzgardzonej, zdradzonej miłości- pod tym względem również nawiązuje do życiorysu pisarza.
Utwór kończy się, mówiąc najdelikatniej, niezbyt miło dla głównego bohatera. Wprowadza to czytelnika na trop...

książek: 1012
Amused | 2011-06-20
Na półkach: Przeczytane
książek: 320
Anna Maciocha | 2016-06-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 czerwca 2016

Czym byłoby pozostawienie tej sztuki bez napisania kilku słów?
Jeśli w najbliższym czasie przyjdzie mi iść do teatru, to na pewno będę szukać nazwiska Moliera w repertuarze. Cała postać tego twórcy jest niezmiernie ciekawa i uważam, że po pobieżnym wgłębieniu się w jego biografię, czytanie "Mizantropa" sprawia jeszcze większą przyjemność. Każdy bohater jest doskonale przemyślany i wprost uderza jego indywidualność. Zawarcie w tak krótkim utworze, tak dobrze skonstruowanego obrazu XVII-wiecznego społeczeństwa we Francji, a jednocześnie ukazanie wielu uniwersalnych prawd jest mistrzowskie.

książek: 4258
Delur | 2012-11-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 listopada 2012

Chcąc pośmiać się ze swojej wady(?) wypożyczyłem tę komedię, jednak moja mizantropia tylko wzrosła, gdy okazało się, że dworskie intrygi czasów Moliera aktualne są nadal...

książek: 3439
Grażyna | 2014-10-23
Na półkach: 2015, Przeczytane, Audiobooki
Przeczytana: 13 lutego 2015

http://www.youtube.com/watch?v=D-gYJFN9vxw

słuchowisko

książek: 193
Eliza | 2014-01-22
Na półkach: Przeczytane

,,Mizantrop’’pióra Moliera jest niewątpliwie niebanalną książką. Autor w typowy dla siebie sposób przedstawia ludzkie przywary. Skłania nas do głębszych przemyśleń, mobilizuje do szukania analogi między sytuacjami przedstawionymi w utworze a codziennym życiem.
Postacie takie jak Alcest, Filint, Oront czy Celimena przypominają nam o wadach, które widzimy u siebie lub u innych. Jednocześnie Molier zawiera w utworze pewną przestrogę, pokazuje do czego mogą doprowadzić zbyt surowe sądy i mierzenie wszystkich jedną miarą. Ponadto pisarz zawarł w utworze paralelę między własnym życiem, a światem przedstawionym. Twórca bowiem sam przeżywał rozterki, problemy rodzinne, spotykał się z ostrą krytyką i groźbami. Wrogowie Jeana wydali nawet książkę i przypisali mu jej autorstwo. Całą swoją frustrację zawarł w tym utworze co nadało dziełu niepowtarzalny charakter.
Niepospolite treści i znakomity efekt końcowy sprawiają, że jest to lektura godna polecenia

książek: 234
MaPaKi | 2012-05-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 maja 2012

Szczególnie polecam do czytania wersję "Biblioteki Narodowej" z komentarzami i przedmową Tadeusza Boya Żeleńskiego - jego obeznanie pomaga szerzej patrzeć na "Mizantropa", jak i na jego autora, Moliera.

Świetnie nakreślone, wciąż aktualne postaci - jak zwykle u Moliera.
Trochę brakuje komedii, chociaż jest jej wystarczająco dużo.
Książka się nie dłuży, niemal w każdym momencie jest ciekawa.
Zakończenie dość realne. Książka bogata czy godna uwagi również pod kątem studium psychologicznego.

Polecam chcącym się pośmiać, poczytać klasykę, przeczytać cokolwiek, lubiącym Moliera... no, niemal każdemu. Dla bystrego hipokryty czy kłamcy z dobrą pamięcią nie będzie to miła lektura.

książek: 178
Amadeusz | 2013-10-14
Na półkach: Przeczytane

Dobra książka.
Niewątpliwie wyprzedzająca swoje czasy.
Satyra na salony, kurtuazję.

książek: 143
Marcin Łochowski | 2015-11-01
Na półkach: Do kupienia, Przeczytane

Błyskotliwy, trafiający w samo sedno - jak to z resztą zawsze u Moliera, cięty i skłaniający do refleksji dramat. Najbardziej urzekło mnie w Mizantropie to subtelne napięcie, odróżniające go od pozostałych, bardzo moralizatorskich dzieł francuskiego dramatopisarza, które nie pozwala na jednoznaczną ocenę postaci. W przeciwieństwie do Skąpca, Świętoszka, czy też Don Juana, Mizantrop nie piętnuje jednej konkretnej postawy. Tutaj każda z postaci ma jakieś przywary, a kiedy losy tych elektryzujących charakterów dobiegną końca okaże się, że z niektórych sytuacji nie ma jednego, dobrego i cnotliwego wyjścia, że czasem jedyną możliwością zachowania twarzy jest zaakceptowanie swojego losu.

książek: 519
Kata | 2016-06-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 czerwca 2016

Książka jest bardzo ciekawa, szybko się ją czyta. Mim tego iż jest krótka przekazuje cenne prawdy życiowe i demaskuje prawdziwe przywary społeczeństwa. Powszechnie panującą obłude i fałsz. Książkę jak najbardziej polecam!

zobacz kolejne z 599 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd