Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra w czerwone

Cykl: Ewa Zakrzewska (tom 2) | Seria: Klub Srebrnego Klucza
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
5,96 (69 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
4
7
17
6
23
5
14
4
7
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375063653
liczba stron
312
język
polski
dodała
Ag2S

Pierwsze ciało może być przypadkiem. Drugie wskazuje na pewien schemat działania. Trzecie jest ostrzeżeniem. Kolejne zwłoki znajdowane nad Wisłą świadczą o niezwykłym wyrafinowaniu zabójcy. Ciała ofiar, owinięte w szkarłatny jedwab, przypominają misterne kompozycje, a moneta w ich ustach przywodzi na myśl starożytnego obola, który należał się Charonowi za przewożenie dusz zmarłych na drugi...

Pierwsze ciało może być przypadkiem. Drugie wskazuje na pewien schemat działania. Trzecie jest ostrzeżeniem. Kolejne zwłoki znajdowane nad Wisłą świadczą o niezwykłym wyrafinowaniu zabójcy. Ciała ofiar, owinięte w szkarłatny jedwab, przypominają misterne kompozycje, a moneta w ich ustach przywodzi na myśl starożytnego obola, który należał się Charonowi za przewożenie dusz zmarłych na drugi brzeg Styksu. Warszawski policjant Krzysztof Sobolewski - wraz z archeolog Ewą Zakrzewską i antropologiem Cyrylem Kalińskim - staje do walki z nieprzeciętnym przestępcą, którego pasją jest śmierć. Zaczyna się gra w czerwone.

 

źródło opisu: http://www.zysk.com.pl/pl/

źródło okładki: http://www.zysk.com.pl/pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (155)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 514
natkuss | 2015-11-27
Na półkach: 2015, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 listopada 2015

Dość przyjemny kryminał na nudne wieczory. Akcja toczy się może nie w zawrotnym tempie, ale bieg zdarzeń nie jest do końca przewidywalny. Autorka skupia się również na relacjach międzyludzkich- co prawda postacie w tej książce są bardzo "poturbowane" emocjonalnie. Epilog bardzo namieszał mi w głowie, na tyle, że pogubiłam się kto był mordercą i ilu ich było.

książek: 1133
awiola | 2013-04-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 29 kwietnia 2013

"Śmierć zawsze będzie śmiercią, bez względu na okoliczności, kolory i atrybuty. Śmierć zadana z rozmysłem zawsze będzie aktem terroru. Estetyczna czy nie, naturalna czy nagła – niezmiennie wiązać się będzie z rozkładem, smrodem i robactwem."


Zadawaliście sobie kiedyś pytanie czy morderca może być nazwany artystą w swoim "fachu", abstrahując od moralnego wydźwięku swojego czynu? I nie jest to w żadnym razie pytanie retoryczne, bowiem po lekturze kryminału Katarzyny Rygiel właśnie taka refleksja może was niespodziewanie dopaść.

Katarzyna Rygiel jest absolwentką archeologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz 2-letnich studiów dziennikarskich. Autorka po studiach przez pięć lat pracowała w agencji public relations. Czas wolny poświęca książce, w szczególności starszym pisarzom rosyjskim oraz współczesnym iberyjskim i latynoamerykańskim. "Gra w czerwone" wydana w 2009 r. jest drugą częścią cyklu, w skład którego wchodzą: "Ekspedycja Kolitz" (2008 r.) oraz "Śmiertelne zlecenie" (2011...

książek: 568
gorzka | 2016-05-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2016

Kryminał z „przekombinowanym” zakończeniem. Kończąc lekturę można się zagubić w rachubach kto ma na sumieniu ile ofiar. Autorka osiągnęła efekt nieoczekiwanego zwrotu akcji, odbyło się to jednak kosztem spójności dając efekt zagmatwania, tak, że kartkowałam od nowa pierwsze rozdziały aby dociec kto kogo zabił. Końcówka „Gry w czerwone” w mojej opinii jest zbyt karkołomna. Niemniej lektura ma swoje zalety. Książkę napisano całkiem nieźle i czyta się ją z zaciekawieniem, są w niej dość interesujący bohaterowie a czytelnik może się czegoś dowiedzieć z dziedziny antropologii. Mam co do tej książki mieszane uczucia, choć pewnie znajdą się amatorzy kryminałów, którym „Gra w czerwone” przypadnie do gustu.

książek: 700
Klakier | 2012-06-14
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 14 czerwca 2012

Chciałoby się napisać: miłe złego początki.

Do połowy swojej objętości książka ta ma znamiona dobrego kryminału z elementami obyczajowymi. I to nie "dobrego jak na Polski produkt"- dobrego w kategorii open. Intrygująca fabuła, bohaterzy z rozterkami, niejednowymiarowi i fragmenty pisane kursywą to elementy, dla których książkę się niemal chłonie.
Niestety, druga połówka utworu jest już zupełnie inna jakościowo. Tempo akcji dramatycznie siada, kryminał zanika, miast niego pretensjonalna obyczajówka wypływa z każdego kąta. No i robi się cholernie ckliwie.
Bohaterzy zaczynają czytelnika doprowadzać do szału, zmieniają swoje "sztywne" zasady nawet częściej niż rękawiczki, praca policyjna, śledztwo, przestają być warte opisu, zdaje się, bo są tego ilości śladowe. Za to jest dużo oschłych, gburowatych gliniarzy drących mordy, wiecznie niezadowolonych i krzywiących się dosłownie na wszystko, obojętnie co by to było.
Mamy i postać pokręconej femme fatale, stertę głupich decyzji,...

książek: 916
ElViento | 2014-08-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 28 sierpnia 2014

Przeczytało mi się dwie książki tej Autorki w odwrotnej kolejności. Nic tam, na proces czytania nie miało to większego wpływu. Książka lepsza od "następniczki". Bardziej uporządkowana, z ciekawszą i bardziej kryminalna akcją oraz mniej przewidywalna. Jest jednak nadal szytwnawa, nadal pompatyczna, upstrzona wieloma poprawnymi i płaskimi relacjami. Jeżeli Autorce uda się przeskoczyć tą suchość i z relacji międzyludzkich papierowych zrobić bardziej wypukłe i realne, wtedy przeskoczy o dwa poziomy w jakości literatury. I tego Jej życzę.

książek: 896
April | 2012-08-26
Przeczytana: 26 sierpnia 2012

Książka wydaje się porządnym kryminałem, wartym przeczytania. Napisana nieźle, z w miarę interesującymi bohaterami, powoli odsłaniająca karty zagadki. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie dwie rzeczy - przeinfantylne i sentymentalne wątki miłosne, które potrafią skutecznie zniechęcić, oraz zakończenie. Tak, jest ono baaaardzo zaskakujące. Ale również przekombinowane - gdy się je pozna, w głowie uważnego czytelnika zapala się czerwona lampka. Moim zdaniem autorka pominęła zbyt wiele aspektów sprawy, pobieżnie i nieprzekonująco wyjaśniła część nielogiczności, resztę zupełnie pomijając. Efekciarstwo, ot co. Nie wyszło ono powieści na zdrowie.

książek: 296
milenaj | 2012-03-08
Na półkach: Przeczytane

Ewa jest antropologiem. Pewnej nocy budzi ją telefon od kolegi ze studiów. Cyryl pracuje na policji w Warszawie. I potrzebuje pomocy Ewy. Wszystko wskazuje na to, że w stolicy grasuje seryjny morderca. Ciała są znajdowane nad Wisłą. Nie ma na nich żadnych śladów przemocy. I wszystkie są owinięte w czerwone płótno. Trzecie zwłoki są ułożone w specyficzny sposób. Cyryl ma mgliste wspomnienia związane z takimi przypadkami, ale nie potrafi skojarzyć ich źródła. Ma nadzieję, że Ewa mu pomoże.

Ewa przyjeżdża do Warszawy i szybko angażuje się w trudne śledztwo. Nie bardzo to odpowiada Krzysztofowi Sobolewskiemu, który prowadzi dochodzenie, ale Ewa go intryguje.
A policja jest w kropce. Ofiary nic nie łączy. Nie można ustalić motywu. Dziwne jest też to, że prawie wszystkie ciała znajduje jedna osoba - dziennikarz Artur. Mężczyzna jest samotny, pochłonięty swoją pracą. Jego marzeniem, prawie obsesją jest pragnienie opisania czegoś, co pozwoli mu się wybić w dziennikarskim świecie. I...

książek: 1104
future-death | 2013-01-06
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, 2013
Przeczytana: 06 stycznia 2013

W "Grze w czerwone" rozdającym w śmiertelnej rozgrywce jest warszawski morderca. Nie zadaje swoim ofiarom bólu, w jego makabrycznych poczynaniach widać poczucie estetyki...Ofiary owija w szkarłatną tkaninę, układa w specyficznych pozycjach, a do ust wtyka pieniądz, jakby zapłatę dla mitologicznego Charona. Mordy są subtelnymi rytuałami, powiązanymi z dawnymi wierzeniami. Policjant Krzysztof do pomocy potrzebuje antropologa Cyryla, ten z kolei wzywa znajomą ze studenckich lat - Ewę, archeolog z zawodu. W tajemnicze śledztwo i grę mordercy zostaje wciągnięty niespełniony dziennikarz Artur, znajdujący zwłoki i otrzymujący listy od zabójcy.

Katarzyna Rygiel wykreowała wielowymiarowe postacie targane namiętnościami, uwikłane w rozwiązywanie zagadki rytualnych morderstw oraz napięte stosunki między sobą. Najbardziej intrygującą postacią była femme fatale, postać drugoplanowa - młoda Izabela. Tajemnicza, sarkastyczna, zdystansowana, chłodna i seksowna, doprowadzająca mężczyzn do białej...

książek: 240
Karolinaa3 | 2015-12-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2015

Moim zdaniem książka całkiem dobra. Przyjemnie się ją czyta, napisana łatwym, codziennym językiem. Fabuła dość ciekawa, momentami utrzymana w dość wysokim napięciu, które powoduje, że wciągamy się w lekturę, by dowiedzieć się, co stanie się dalej. Myślę, że jeżeli ktoś nie wymaga zbyt wiele od książki i potraktuje ją jako luźną rozrywkę to warto przeczytać. Mnie nie zanudziła, więc mam nadzieję, że Was też nie!

książek: 444
Martinezzz | 2011-01-04
Przeczytana: 18 grudnia 2010

Czyta się jak powieść obyczajową i szczerze powiedziawszy, przez większość książki zastanawiałam się, z której strony jest to kryminał. Dopiero pod koniec zaczyna się trochę rozkręcać.
Ogólnie książka napisana przyjemnym stylem, szybko wchodzi, ale niestety treścią nie spełnia wymogów gatunku. Plus za zakończenie - zaskakuje.

zobacz kolejne z 145 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd