Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pamiątkowe rupiecie, przyjaciele i sny Wisławy Szymborskiej

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
7,32 (68 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
8
8
16
7
27
6
7
5
4
4
1
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8373375716
liczba stron
248
słowa kluczowe
Wisława Szymborska
język
polski
dodała
Pistacia

Książka powstała na podstawie ponad stu rozmów ze znajomymi, przyjaciółmi, wydawcami, tłumaczami Wisławy Szymborskiej oraz kilku wielogodzinnych rozmów z poetką, która uczestniczyła w powstawaniu swej biografii. Książka zawiera blisko dwieście fotografii Wisławy Szymborskiej i jej rodziny, niektóre unikalne, wyłowione z archiwów rodzinnych. Ilustrowana jest kolażami poetki, wysyłanymi jako...

Książka powstała na podstawie ponad stu rozmów ze znajomymi, przyjaciółmi, wydawcami, tłumaczami Wisławy Szymborskiej oraz kilku wielogodzinnych rozmów z poetką, która uczestniczyła w powstawaniu swej biografii. Książka zawiera blisko dwieście fotografii Wisławy Szymborskiej i jej rodziny, niektóre unikalne, wyłowione z archiwów rodzinnych. Ilustrowana jest kolażami poetki, wysyłanymi jako pocztówki do przyjaciół. Jest to pierwsza tak obszerna biografia noblistki. Uhonorowana nominacją do nagrody Ikar'97 w kategorii opracowania graficznego. O wierszach Wisławy Szymborskiej ukazało się od feralnego czwartku 3 października kilkanaście książek, o jej życiu - żadna. Wynikałoby z tego, o dziwo, że o życiu trudniej pisać niż o sztuce. Ale w końcu się udało. Moje redakcyjne koleżanki przeczytały wszystko, co należało, odpytały z górką setkę krewnych-i-znajomych Królika, aż wreszcie - cud największy - zgłosił się ("skoro panie już się tyle napracowały") i przemówił sam Królik. Powstała książka, w której biografia, poezja i anegdota łączą się w piękny, wielowymiarowy portret Wisławy Szymborskiej. [...] Najlepsze w książce jest to, że dowiadujemy się z niej mnóstwa rzeczy, ale wciąż nie wiemy za dużo. Nie są to "sekrety" czy "wyznania", którymi kolorowe magazyny karmią niewieścią ciekawość, tylko prawdziwy, godzien swego modela portret, jaki dzisiaj już mało kto potrafi malować.
Michał Cichy - Gazeta Wyborcza

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (183)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1254
Mlg | 2016-10-15
Przeczytana: 15 października 2016

Z ogromną przyjemnością przeczytałam tę biografię Wisławy Szymborskiej. Panie Anna Bikont i Joanna Szczęsna miały trudne zadanie otwarcia mocno zaryglowanych drzwi prywatności poetki. Uważam, ze im się to udało, pracę swą wykonały rzetelnie, z wielką kulturą i wrażliwością zarazem. Wiele w tej biografii ciepła, które zaistniało za sprawą obecności samej noblistki; mnóstwo w niej zabawnych anegdot, humoru, lekkości.

Przyznać się muszę, że gdzieś od połowy książki dawkowałam sobie lekturę, aby nie skończyła się zbyt szybko, co też nastąpiło, niestety. Zbyt szybko właśnie. I tak jakoś smutno mi się zrobiło na duszy, że ktoś tak piękny zniknął…

Przytoczę jeszcze słowa poetki, może nie najbardziej dla Niej charakterystyczne, ale…prorocze: „Niektórzy uważają, że wiek XX skończył się wraz z upadkiem komunizmu, choć mnie się wydaje, że to wszystko, co dzieje się teraz, należy jeszcze do czasów komunizmu, i że tak to będzie trwać jeszcze paręnaście lat następnego stulecia”.

No i...

książek: 6041
allison | 2012-09-02
Przeczytana: 01 września 2012

Ciekawie napisana biografia noblistki, w której autorki udowodniły, że można jednocześnie uszanować prywatność bohaterki i pokazać wiele szczegółów z jej życia i twórczości.
Ujął mnie styl tej książki - jednocześnie lekki i wyrafinowany. Sprawia to, że biografię tę czyta się jak najlepszą powieść, od której trudno się oderwać (ja przeczytałam ją jednym tchem i z wielkim żalem, że tak szybko się skończyła...).

Dużo jest w tej opowieści interesujących szczegółów biograficznych, anegdot i informacji o genezie różnych wierszy oraz felietonów z cyklu "Lektur nadobowiązkowych".
Całość ubarwiają liczne zdjęcia oraz kopie wspaniałych kolaży tworzonych namiętnie przez poetkę.

Polecam przede wszystkim miłośnikom talentu Wisławy Szymborskiej, ale także tym, którzy jej poezji nie znają - po lekturze książki pań Bikont i Szczęsnej na pewno po nią sięgną.

książek: 1039
AleksandraMaria | 2011-02-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 lutego 2011

Świetnie napisana opowieść o Wisławie Szymborskiej. Wypowiedzi przyjaciół poetki dają barwny i wiarygodny jej obraz. Dzięki temu nie ma mowy o autokreacji. Anegdoty ze środowiska literackiego i fragmenty "Lektur nadobowiązkowych" są dodatkowym atutem.
W książce znalazło się miejsce na wielkość Szymborskiej i na jej słabości, śmiesznostki. Dowiedzieć się możemy, że poetka "nie cierpi gry w Monopoly", "nie gardzi oglądaniem filmów grozy", "kochała się kiedyś w Bohunie i Sherlocku Holmesie", a także, że "pisze w pozycji półleżącej". Zdjęcia samej Szymborskiej, jej rodziny i znajomych oraz reprodukcje wykonanych przez nią kolaży uprzyjemniają czytanie.
To zbiór wspomnień, okruchów pamięci, łapanych w ostatniej chwili, ratowanych przed zagubieniem.

książek: 94
Bea | 2012-02-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lipca 2001

Autorki z ogromnym wdziękiem "oswoiły" poetkę i wydobyły na światło dzienne, nie naruszając jej umiłowania prywatności, rys charakterologiczny:"Żadnych bebechów, żadnych łez. Ona jest szalenie higieniczna. Wychował ją stary ojciec, który chciał mieć syna, i podejrzewam, że mógł ją traktować tak jak chłopaka: nie becz, nie maż się."
Wg Artura Międzyrzeckiego ów "wstyd uczuć" to sama poetycka kondycja poetki.
Książka pełna przesympatycznych, przewrotnych zdjęć p. Szymborskiej odzwierciedlających jej nieprzeciętne poczucie humoru.
Pozycja obowiązkowa.

książek: 182
dezyderata | 2013-06-24
Na półkach: Przeczytane

Bardzo tendencyjna. Mimo całego szacunku i sympatii, jakimi darzę poetkę, z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że historia przedstawiona przez autorki nie zachwyca - dużo lepiej można zapoznać się z biografią (pozbawioną dat, jednak bardziej emocjonalną) Szymborskiej poprzez jej twórczość. Książka poza ładną oprawą graficzną ma niewiele do zaoferowania.

książek: 4098
Paula | 2012-03-16
Przeczytana: styczeń 2012

Ciekawa książka, wiele interesujących faktów z życia Poetki, przeplatane zdjęciami fantów z loteryjek i pocztówek wysyłanych do przyjaciół.

książek: 2
marzanna | 2012-07-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 10 czerwca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Niewiele wcześniej wiedziałam o Szymborskiej. Dzięki tej książce poetka zaimponowała mi jako pełna ironicznego humoru niezwykła kobieta, którą chciałabym poznac osobiście.

książek: 21
Ewa | 2016-03-07
Na półkach: Przeczytane

O Szymborskiej nigdy dość

książek: 616
książek: 428
Liwia17 | 2016-12-06
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 173 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd