Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cienie rosną o zmierzchu

Tłumaczenie: Magdalena Mikołajczyk
Wydawnictwo: W.A.B.
6,32 (75 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
10
7
23
6
15
5
12
4
5
3
1
2
1
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Skuggorna växer i skymningen
data wydania
ISBN
978-83-7414-600-5
liczba stron
192
słowa kluczowe
przyjaźń, uczucia, zaufanie
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
czupirek

Joel ma już prawie dwanaście lat i... potwornie się nudzi. Uważa, że w jego miejscowości nic się nie dzieje. Tymczasem pewnego dnia przydarza mu się Cud! Chłopiec postanawia odwdzięczyć się losowi: chce uszczęśliwić swoją dorosłą przyjaciółkę Gertrud Bez Nosa. Zamierza znaleźć jej narzeczonego. Knuje niegroźną intrygę, wypożycza z biblioteki poezje i uczy się pisać listy miłosne. Aranżuje...

Joel ma już prawie dwanaście lat i... potwornie się nudzi. Uważa, że w jego miejscowości nic się nie dzieje. Tymczasem pewnego dnia przydarza mu się Cud! Chłopiec postanawia odwdzięczyć się losowi: chce uszczęśliwić swoją dorosłą przyjaciółkę Gertrud Bez Nosa. Zamierza znaleźć jej narzeczonego. Knuje niegroźną intrygę, wypożycza z biblioteki poezje i uczy się pisać listy miłosne. Aranżuje pierwsze spotkanie... Świat relacji damsko-męskich jest jednak o wiele bardziej skomplikowany, niż przypuszczał, i cały misterny plan bierze w łeb.
Cienie rosną o zmierzchu to zabawna, mądra i wciągająca opowieść o chłopcu, który zostawia za sobą dzieciństwo. Mankell pięknie opowiada o perypetiach Joela i jego przyjaciół, nawiązując do najlepszych tradycji skandynawskiej literatury dziecięcej.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 899
Alieonora | 2014-09-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 września 2014

Mankell przyciągnął mnie do siebie pierwszą powieścią o Joelu, który razem z psem biegł ku gwieździe. Pragnąc dalej towarzyszyć przesympatycznemu 11-latkowi w wyścigu codziennych dni przez szwedzkie chodniki i lasy sięgnęłam po drugą część. Cienie miały urosnąć o zmierzchu, tak jak wyzwania, z którymi musiał zmierzyć się chłopiec. Wyzwaniami nazwano niestety problemy, które Joel stworzył sobie sam, przez własną głupotę. Proste,lecz poruszające przemyślenia zamieniły się w bełkot. Przez pierwszą część książki Mankell każe rozbierać nam Cud na części pierwsze, choć chyba sam nie do końca pojmuje jego reguły. W drugiej części zaś można załamać ręce, obserwując zachowanie Joela, który z beztroskiego i mądrego chłopaka, staje się bohaterem tragicznym. Szukając najlepszego przyjaciela urzeka się Złem, które towarzyszy mu odtąd jak najwierniejszy kompan. Szukając lepszego życia dla Gertrud, uprzykrza je nie tylko jej, ale i wszystkim innym dookoła. Najsmutniejsze jest to, że nawet na końcu książki Joel nie dostrzega swojej winy, której mógłby choćby pożałować i dać nadzieję czytelnikowi na to, że wyrośnie na porządnego człowieka. Jednak "od myślenia o tym, ile na niebie jest gwiazd prawie kręci mu się w głowie." Biedny Joel.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szepty dzieciństwa

Rzadko sięgam po książki obyczajowe, i rzadko czytałam książki polskich autorów. Chyba poprostu lubiłam się zawsze przenieś w świat jakiegoś zagranic...

zgłoś błąd zgłoś błąd