Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wicehrabia de Bragelonne (t. 1, 2 i 3)

Tłumaczenie: Maria Traczewska
Cykl: Trzej muszkieterowie (tom 3)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
7,34 (534 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
52
9
59
8
112
7
180
6
73
5
49
4
3
3
6
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le vicomte de Bragelonne
data wydania
ISBN
8320712947
liczba stron
1282
kategoria
przygodowa
język
polski
dodał
Psioro

Inne wydania

"Wicehrabia de Bragelonne" jest ostatnią częścią trylogii, na którą składają się jeszcze "Trzej muszkieterowie" i "Dwadzieścia lat później". Zamykają się w niej dzieje odważnych i szlachetnych muszkieterów, zawsze wiernych królowi. Niezwykłe przygody, intrygi dworskie, miłość, walki i wielka polityka. Francja Ludwika XIV i Anglia Karola II, gdzie także rozgrywa się wartka i sensacyjna akcja.

 

Brak materiałów.
książek: 931
Melania | 2012-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 czerwca 2012

"Wicehrabia de Bragelonne" składa się z 3 tomów, opisujących dalsze losy muszkieterów oraz perypetie młodszego pokolenia.

Akcja ma miejsce około roku 1660. Wtedy to Ludwik XIV, niepełnoletni w poprzednich częściach, ma już dwadzieścia dwa lata i jest królem Francji. W rządach pomaga mu Anna Austriaczka i nieodstępujący go na krok kardynał Mazarini. Do niego właśnie zgłasza się Karol II, syn Karola Stuarta, o pomoc w przywrócenie go na tron Anglii. Młody króla nie ma jednak ani środków, ani wojska, aby wspomóc kuzyna. W tym miejscu wkraczają dobrze znani nam bohaterowie i robią wszystko, żeby potomek Henryka IV odzyskał należny mu tron.

Jednak na tym akcja się nie kończy. Śmierć Mazariniego to nowy początek dla młodego króla, który musi umocnić swoją pozycję oraz wzbudzić szacunek wśród poddanych. Pomaga mu w tym d'Artagnan, który udaje się na wyspę Belle-Isle, wypatrywać przygotowań zbrojnych.

W dalszej części śledzimy losy tytułowego bohatera, Raula. Chce on poślubić pannę de La Valliere, jednak ani ojciec - hrabia de La Fere, ani monarcha nie są przychylni temu małżeństwu. Omawia młodemu mężczyźnie i każe poczekać. Król oczarowany swoją bratową - Księżną Panią Henryką - poświęca jej zbyt dużo czasu. Nie uchodzi to oczywiście niczyjej uwagi, dlatego wraz z nią układają plan. Król swoje emocje i namiętności powinien kierować w inną stronę, aby nie wzbudzać podejrzeń, lecz wszystkiego jego westchnienia w myślach mają być dedykowane Księżnej Pani. Wybiera ona na królewski obiekt westchnień pannę de La Valliere. Niespodziewanie parę dni później, wraz z dwoma innymi dwórkami, przyznaje się ona do uczuć w stosunku do Jego Królewskiej Mości. Na nieszczęście Ludwik XIV usłyszał jej wyznanie i jego serce zaczęło bić szybciej dla tej niewinnej i czystej postaci. Niczego nieświadomy Raul wyjeżdża z poselstwem do Anglii, święcie przekonany o dozgonnej miłości Luizy.

Aramis, biskup Vannes, "sponsoruje" stanowisko gubernatora Bastylii panu Baisemeaux. Ubiega się również o pozycję generała w sekcie jezuitów, którą udaje mu się zdobyć. W ten sposób otwierają się przed nim nowe możliwości, które skwapliwie wykorzystuje.

W trzeciej, ostatniej części, Raul powraca do Francji i wyzywa na pojedynek, nie mogąc wyzwać samego króla, jego najbliższego przyjaciela, pana de Saint-Aignan. Pomaga mu w tym Portos. Jednak hrabia de La Fere niweczy zamysł swojego syna udając się do króla z ponowną prośbą o rękę panny de La Valliere dla Raula. Sytuacja obraca się o 180 stopni, gdy hrabia dowiaduje się prawdy. Wypomina królowi jego młody wiek i barbarzyńską postawę, przez co zniechęca władcę do siebie. Wkrótce hrabia otrzymuje rozkaz uwięzienia w Bastylii, jednak dzięki sprytowi starego przyjaciela udaje mu się uniknąć więzienia.

Pan Colbert jak i pan Fouquet zabiegają o względy Jego Królewskiej Mości. Ten drugi wydaje przyjęcie na część głowy państwa w swoich włośniach w Vaux. W nocy dochodzi do "podmiany" króla. Okazuję się, że dwadzieścia parę lat temu Anna Austriaczka powiła dwóch synów - bliźnięta - jeden z nich jest królem, drugi spędził lata w odosobnieniu. Bardzo ciekawy wątek, żałuję, że nie został bardziej rozbudowany oraz szkoda, że plan Aramisa jednak się nie udał...

W ostatnich kilku rozdziałach opisane są dalsze losy naszych bohaterów, z których większość nie kończy się szczęśliwie.

Trylogię o czterech przyjaciołach na śmierć i życie polecam wszystkim, którzy nie boją się przygód! Naprawdę warto!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziewczyna, która igrała z ogniem

1. zbyt rozwlekła 2. zbyt wiele dziwnych zbiegów okoliczności 3. główna bohaterka - niczym rambo rozwala każdego, kto staje jej na drodze, a nawet zma...

zgłoś błąd zgłoś błąd