Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Człowiek śmiechu

Tłumaczenie: Felicyan Faleński
Wydawnictwo: Łódzki Instytut Wydawniczy
7,96 (134 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
23
9
31
8
25
7
37
6
12
5
4
4
1
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
L'homme qui rit
data wydania
liczba stron
325
słowa kluczowe
Dzieci, Miłość, Piękno, Brzydota
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

Bohaterem powieści, którą -zdaniem krytyków - torował Hugo drogę romantycznej odmianie realizmu, jest Gwynplaine. Handlarze dziećmi z królewskiego rozkazu zoperowali mu twarz tak, że utrwalił się na niej niesamowity grymas, a ofiara tego zabiegu miała rozśmieszać gawiedź. Główny zrąb powieściowej akcji został wpisany w czasy królowej Anny, likwidacji angielskiej rewolucji. Hugo rozwinął w...

Bohaterem powieści, którą -zdaniem krytyków - torował Hugo drogę romantycznej odmianie realizmu, jest Gwynplaine. Handlarze dziećmi z królewskiego rozkazu zoperowali mu twarz tak, że utrwalił się na niej niesamowity grymas, a ofiara tego zabiegu miała rozśmieszać gawiedź. Główny zrąb powieściowej akcji został wpisany w czasy królowej Anny, likwidacji angielskiej rewolucji. Hugo rozwinął w powieści swoją teorię "groteskowości". Wykreował postać potworną i przerażającą, połączył brzydotę z pięknem. Kaleka Gwynplaine, jego śmiech i tragedia - to symbol skrzywdzonej ludzkości, a także wyraz buntu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (866)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 587
magfre | 2012-05-26
Na półkach: Przeczytane

To moja pierwsza książka tego autora. Jestem pod wrażeniem niesamowitej dbałości o szczegóły. Fabuła poprzetykana jest wieloma opisami dotyczącymi społeczeństwa, polityki, sztuki, historii, filozofii. Niewątpliwie pozwala to znakomicie wczuć się w klimat tamtych czasów. Przyznam jednak, że momentami tych dygresji było dla mnie zbyt wiele i nie mogłam doczekać się dalszego rozwoju akcji. Sama historia - dwojga sierot, z których każde jest w jakiś sposób ułomne - jest bardzo ciekawa. Hugo potrafi doskonale przedstawić człowieka - jego zalety, wady i cały wachlarz rządzących nim emocji. Powieść na pewno warta przeczytania.

książek: 819
PozaPsem | 2014-03-06
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2014 rok

Mimo że Victor Hugo żył w czasach, w których nie wszyscy zdążyli jeszcze podetrzeć sobie tyłek hasłem sprawiedliwości społecznej, to jakby coś przeczuwając stworzył bohatera, który cały czas próbuje swój romantyczny heroizm moralny ukryć pod maską cynizmu. Robi to jednak na tyle nieporadnie, abyśmy już od pierwszych stron nie mieli wątpliwości, że oto mamy do czynienia z podręcznikowym przykładem naiwniaka. Tym bohaterem jest Ursus:

"Ursus żywił nienawiść do rodzaju ludzkiego, nienawiść nieubłaganą. Rozumiał on jasno, że życie ludzkie jest rzeczą straszną, widział, że składa się ono tylko z nawarstwiających się klęsk: królowie są klęską dla ludu, wojna - klęską dla królów, zaraza gorsza jest od wojny, głód od zarazy, a głupota najgorsza jest ze wszystkiego; stwierdził, że kara mieści się w pewnej mierze już w samym fakcie istnienia, śmierć uważał za wyzwolenie od niedoli, kiedyś zaś przyprowadzano mu chorego, leczył go. Znał on tajemnice kordiałów i napoi przedłużających...

książek: 521
Darsky | 2014-08-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 31 sierpnia 2014

O książce tej dowiedziałam się na zajęciach z literatury powszechnej, kiedy to Pan Profesor, wybitny znawca i miłośnik literatury francuskiej, przedstawił zarys fabuły "Człowieka śmiechu". Kto wie, może celowo lekturę tę opisał w sposób wyjątkowy, ciekawy, tajemniczy i oczywiście z niedopowiedzeniem zakończenia, by co ciekawsi zajrzeli do książki w wolnej chwili. Myślę, że jeśli tak było, to Pan Profesor swój cel osiągnął, bo na pewno choć jedna osoba po książkę sięgnęła. Tą osobą byłam ja.

"Człowiek śmiechu" Victora Hugo to historia o tym, w jaki sposób ślepy los kieruje nami w życiu. O tym, że nic nie jest od nas zależne. Na przykładzie tytułowego bohatera widzimy, że życie czasem płata okrutne figle i nigdy nie można być pewnym swojego szczęścia. I w moim odczuciu o ulotności i kruchości ludzkiego szczęścia właśnie jest ta książka. Po raz kolejny przekonujemy się również, że "prawdziwie widzi się tylko sercem" i że to co dobre nie zawsze jest piękne, a to co błyszczące i...

książek: 64
Zbigniew Walkiewicz | 2014-01-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

W szkole podstawowej pani od matematyki zasugerowała , że Ci co interesują się ciekawą książką powinni przeczytać na początek 2 pozycje:
,,Matematyka na wesoło'' i ,,Człowiek śmiechu''...mimo tak młodego wieku podjąłem wyzwanie i zatopiłem się w świat intryg i etykiety dworskiej na dworach Francji , główny wątek z Ursusem przeplatał się z opisem wręcz genialnym o panującym we Francji stylem życia...w tej książce się zakochałem,raz w roku ją czytałem przez 15 kolejnych lat, każdemu polecałem , autor genialny, przeczytałem cały jego dorobek , obejrzałem niemal wszystkie filmy na podstawie jego książek...
Dwa nazwiska które mnie elektryzują pozytywnie do dnia dzisiejszego to Wiktor Hugo i Guy de Maupassant

książek: 362
Narcyz | 2015-09-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 września 2015

Na początku trzeba powiedzieć, że forma którą wybrał Hugo jest dosyć ciężka w przyswojeniu, a na pewno, pierwsze 200 stron. Potem się można przyzwyczaić. Długie opisy, dygresje utrudniają czytanie (choć trzeba przyznać, że w zasadzie to one są główną treścią książki, a historia Gwynplaine'a jest tylko dodatkiem). Co mi się bardzo spodobało, zwłaszcza w początkowych rozdziałach to potężna dawka subtelnej ironii, szkoda że zabrakło jej we łzawej końcówce. Fajnie się też czyta przytyki Francuza w brytyjski system polityczno- społeczny. Hugo serwuje nam wiele społecznych obserwacji, wytyka absurdy życia społecznego.
Postać Gwynplaine'a w zasadzie jedyna ciekawa, cała reszta bardzo spłaszczona. Nawet Dea. Można to jednak zrozumieć, Gwynplaine był głównym bohaterem. Opis jego rozterek po tym jak z dna został podniesiony do szczytów władzy, stanowi właściwą treść tego dzieła. Widzimy, że należy się kilka raz zastanowić, zanim ulegniemy, nawet najpiękniejszym pozorom, że są sytuację w...

książek: 271
Andrzej Akowacz | 2014-06-30
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 15 czerwca 2014

Opowieści tego autora są cenne nie tylko z uwagi na ciekawe i piękne historie, ale również na zawartą ogromną wiedzę o ówczesnych czasach i opisywanych miejscach. Te są opisywane z ogromną dbałością o szczegóły. Poznajemy Londyn czy Paryż. Poznajemy też zwyczaje, stroje i zachowania tych ludzi. Na tym nie koniec. Możemy dowiedzieć się o szczegółowych prawach, obowiązkach, przywilejach i szczegółach etykiety książąt, baronów, parów i innych łącznie z tym jak do kogo mają czynić ukłony, czy wstawać, jak uchylać kapelusz. Autor potrafi ze szczegółami opisywać wysokość opłat urzędowych. Tytułowy człowiek śmiechu, to oszpecony w wieku dziecięcym mężczyzna. Za pomocą operacji na jego twarzy wyryto wieczny uśmiech. Bohater ten, zwykły komediant ma się okazać kimś zupełnie innym. Co przyniesie przemiana i czy zwycięży miłość? Piękna, acz tragiczna historia ja wiele tragicznych losów ludzi w tamtych czasach.

książek: 641
GabrielL Kamiński | 2011-07-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lutego 1975

Polecam, świetna książka. Pomysł Hugo - człowieka, którego usta ciągle się uśmiechają jest po prostu niesamowicie twórczo literacki

książek: 4
Paweł | 2013-04-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2001 rok

Musisz przeczytać, żeby zrozumieć dlaczego człowiek śmiechu się nie śmieje.

książek: 257
AJD | 2013-08-06
Na półkach: Przeczytane, BMwL

Z książkami Hugo tak to już jest (przynajmniej w moim wypadku), że chwilę trzeba się z nimi pomęczyć, by w końcu odkryć w nich tę iskrę i całkowicie dać się pochłonąć. Autor lubił niekończące się opisy, więc i w tym przypadku znajdziemy kilka ciężkich stron, szczególnie tych o lordach ówczesnej Anglii. Ale nie ma tego złego... Niesamowicie dobrane postaci, oryginalny pomysł na Człowieka Śmiechu (który zawsze kojarzył mi się z Jokerem z Batmana)i piękna historia. Może przewidywalna, ale przyjemna. Cóż pozostaje innego, jak tylko... uśmiechnąć się :)

książek: 619
krystyna kalinowska | 2012-03-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Piękna historia człowieka,który pokonał prześladujący go los...

zobacz kolejne z 856 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd