Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Psie serce

Tłumaczenie: Irena Lewandowska
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,23 (989 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
41
9
137
8
210
7
354
6
161
5
60
4
12
3
10
2
2
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Собачье сердце
data wydania
ISBN
9788372553492
liczba stron
104
język
polski

Inne wydania

"Psie serce" miało podtytuł "potworna historia". Bułhakow napisał ją w 1925 roku, w Rosji po raz pierwszy ukazała się po 62 latach i to nie w wydaniu książkowym, tylko w miesięczniku literackim "Znamia", 47 lat po śmierci autora. Właściwie trudno się dziwić - jest to historia przyzwoitego kundla, któremu wszczepiono gruczoły alkoholika i degenerata... Uczłowieczony pies staje się działaczem,...

"Psie serce" miało podtytuł "potworna historia". Bułhakow napisał ją w 1925 roku, w Rosji po raz pierwszy ukazała się po 62 latach i to nie w wydaniu książkowym, tylko w miesięczniku literackim "Znamia", 47 lat po śmierci autora. Właściwie trudno się dziwić - jest to historia przyzwoitego kundla, któremu wszczepiono gruczoły alkoholika i degenerata... Uczłowieczony pies staje się działaczem, gorącym zwolennikiem władzy sowieckiej, zachowuje się jak prawy aktywista nowego ustroju i doprowadza nieomal do obłędu profesora Preobrażeńskiego, który próbował zrobić z niego człowieka. Kiedy Bułhakow czytał tę nowelę w gronie znajomych, był tam także agent GPU, policji politycznej. Zrecenzował "Psie serce" następująco: "Rzecz ta została napisana we wrogiej, dyszącej bezgraniczną nienawiścią do Sowietów tonacji". Dodał, że jest też pornograficzna, czego przy najlepszej woli doprawdy trudno się dopatrzyć. Chyba że za pornografię można uznać opisy funkcjonowania organów władzy.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2011)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2014-03-22
Przeczytana: 22 marca 2014

Króciutka powiastka w najlepszym stylu i gatunku. Eksperyment naukowy pozwala zmienić psa w człowieka. Z dobrego zwierzątka wyrasta (dosłownie) komunistyczno - bandycki stwór. Wygląd człowieka, upodobania człowiecze, ale po psiemu goni koty.
Na stu stronach Bułhakow zmieścił mnóstwo treści. Mamy tu opowiadanie fantastyczne, do tego pouczającą warstwę polityczną i wszystko ubrane w satyryczne ramy.
Książeczka do przemyśleń, ale i do rozrywki. Jeśli ktoś nie chce, to nie musi szukać podtekstów, niech się napawa geniuszem pisarza i jego dziwną, arcyciekawą historią.

książek: 554
Justyna | 2016-01-02
Przeczytana: 02 stycznia 2016

Bardzo dobre czytelnicze wejście w 2016 rok! Niezła abstrakcja :) Historia trochę smutna, trochę śmieszna, bardzo dobrze się ją czyta. Bułhakow kolejny raz zaskoczył mnie intrygującymi i niezwykle pomysłowymi postaciami, np. Poligrafa Poligrafowicza Szarikowa :) Pies staje się człowiekiem, który posiada najgorsze z możliwych cech ludzkich. Polecam, uśmiech nie schodzi z twarzy! :)

książek: 5946

"Psie serce" to opowiadanie, które - jak większość utworów Bułhakowa - odsłania absurdy sowieckiej rzeczywistości.

Sporo jest w tej opowieści groteski i inteligentnego humoru, czego przykładem może być efekt eksperymentu przeprowadzonego przez profesora Filipowicza na psie - proces uczłowieczenia czworonoga nie wyszedł nikomu na dobre, gdyż Szarik jako człowiek stał się grubiańskim i prostackim typem, zaglądającym z upodobaniem do kieliszka, podszczypującym kucharki i okradającym z premedytacją swojego gospodarza. Jakby tego było mało, okazał się oszustem, kłamcą i donosicielem.
Można zatem powiedzieć, że dopiero stając się człowiekiem pies... zszedł na psy:).

"Psie serce" to jednak nie tylko barwna historia fantastycznego zabiegu i jego nieobliczalnych skutków. To przede wszystkim satyra na radzieckie społeczeństwo, żyjące w ciągłym strachu przed denuncjacją, zdominowane przez szpicli, aparatczyków i uprzywilejowanych towarzyszy; społeczeństwo, w którym nie ma miejsca na...

książek: 381
Kazik | 2012-01-06
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Rosyjska
Przeczytana: 10 lipca 2011

Porąbane jak drewno na wykałaczki. Od razu widać, że Bułhakowa.
Historia psa Szarika, który miał to (nie)szczęście trafić do słynnego uczonego, doktora i specjalisty, zajmującego się... em, chyba lepiej nie wnikać, co on tam robi z tymi małpimi jajnikami. Tak czy owak, Szarik dostaje się pod skalpel i staje się pechowym właścicielem przesadki mózgowej niedawno zmarłego alkoholika. Profesor szybko przekonuje się, że łatwiej uczłowieczyć poczciwą psinę, niż społecznego degenerata...

"Psie serce" ma nieco mroczny, odrealniony klimat, ciekawe postacie i interesującą fabułę. Przy czym, jak to u Bułhakowa, nie brakuje złośliwej krytyki komunizmu (świetny wątek dotyczący próby przejęcia mieszkania profesora).
Szybko i dobrze się czyta. Trochę śmieszno, trochę straszno, a z pewnością nienudno.

książek: 724
Urmurmina | 2014-04-26
Na półkach: Przeczytane

Bardzo fajna i z ciekawym pomysłem na stworzenie postaci książka. Bułhakow to dla mnie za wysokie progi, ale czasem lubię poczytać coś światowo ambitnego, a zwłaszcza tak naszpikowanego aluzjami politycznymi.

książek: 1245
Luiza | 2013-12-03
Przeczytana: 03 grudnia 2013

Może zachwycić, to mnie nie zachwiciła, ale na pewno jest godna polecenia.
Ciekawa lektura na jeden jesienny wieczór pod kocykiem ;)
Inna niż te, które czytałam do tej pory i nie mówię "nie" dla Bułhakowa :)

książek: 2427
Michał | 2013-06-20
Przeczytana: 20 czerwca 2013

I bądź tu mądry człowieku, jak w kilku słowach opisać tak rewelacyjną książkę. W sumie nawet tych kilka słów sprawia mi problem.

Dlaczego tak chętnie sięgam po prozę Bułhakowa? Ponieważ interesuję się Rosją, stosunkami społecznymi w niej panującymi - zarówno obecnie, jak i w przeszłości. I właśnie u Bułhakowa mam to spojrzenie wstecz. "Psie serce" to kolejna książka, która przybliża realia Rosji radzieckiej, a zarazem łączy dwie epoki - odchodzącą, z okresu caratu i związaną z nią całą etykietą, aczkolwiek gdzieniegdzie aktualną, oraz dominującą, związaną z ruchem rewolucji bolszewickiej.

Gdy to czytam, jestem zafascynowany i wciągnięty bez reszty w lekturę. Wzbudza ona uśmiech na twarzy (dialogi!), ale zawsze gdzieś towarzyszy refleksja: teraz się śmiejemy, a ówczesnym obywatelom Moskwy i całego ZSRR do śmiechu zapewne było daleko. Stąd też podziw dla Autora, że miał na tyle odwagi, by tworzyć takie dzieła. Dzięki temu zachował pewien obraz historyczny, którego inne publikacje w...

książek: 1020
Robert | 2012-07-30
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 28 lipca 2012

Do tej pory zaczytywałem się w Mistrzu i Małgorzacie - i to wiele razy. Teraz postanowiłem spróbować coś innego tego samego autora. Psie Serce to był strzał w dziesiątkę! Kolejna powieść posiadająca wiele plaszczyzn. Rzekł bym nawet, że te płaszczyzny można rozpatrywać jako kolejna ukryte dna. Za każdym czytaniem odkrywamy co subtelnie (lub nie koniecznie subtelnie) autor chciał nam powiedzieć poprzez historię, która porywa i skłania do myślenia. Dopiero po pewnym zastanowieniu zaczynamy widzieć to co zostało sprytnie ukryte...
Psie Serce to próba pokazania pewnej bezsilności wobec pewnych zachowań ludzkich, których nie sposób zmienić. Pokazuje nasze ludzkie wysiłki kierowane nie zawsze we właściwych kierunkach.
...
Ale nie powiem nic wiecej - powieść dotyka wielu poziomów i każdy znajdzie coś dla siebie - polecam!

książek: 248
damian | 2014-04-04
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 04 kwietnia 2014

Gdyby na okładce czy pierwszej stronie nie widniało imię i nazwisko autora, to i tak wiedziałbym że to Bułhakow. Jego gorzki humor wyczuwa się „od Sewilli do Grenady...”.

Fragment od początku książki do eksperymentu nieodparcie przypominał mi „Zew krwi” Jacka Londona. Ale kiedy Szarik staje się Szarikowem, to nie ma mowy o jakimkolwiek porównaniu - takie rzeczy tylko u Bułhakowa. I na rosyjskiej ziemi, bo nie wyobrażam sobie by akcja o przemianie psa w alkoholika toczyła się gdzie indziej (i nie mam tu nic złego na myśli, a jedynie to, że Rosja ma swoistą i bardzo bogatą kulturę).

Interpretacja groteskowej powieści może być jedna: „Psie Serce” to stanowisko autora do eksperymentów podobnych do opisanego w powieści. Sądząc po postaci Szarikowa, Bułhakow jest przeciwnikiem ingerencji w prawa przyrody.

książek: 30
evita | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2012

Nie wiem po co ludzie w opiniach o książkach piszą streszczenie treści. Po co pisać taką długą opinię. Nawet nie ma się ochoty jej czytać, a ja nie lubię znać treści przed przeczytaniem... Wystarczy kilka konkretnych zdań i czy się poleca czy nie.

A odnośnie książki, to godna polecenia. Nie tak dobra jak Mistrz i Małgorzata ale bardzo specyficzna, dobrze napisana. Spojrzenie na ludzi oczami psa jest bardzo ciekawe, no i smutniejsza strona tzn, to co ludzie potrafią zrobić zwierzętom... Polecam.

zobacz kolejne z 2001 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powieść na jedno popołudnie

Oto krótki przegląd książek liczących około 200 stron. W sam raz na jeden raz. No, może na dwa razy. Idealne, gdy nie chcemy angażować się w wielostronicowe fabuły, bo nie mamy na nie czasu  lub ochoty. Lub gdy chcemy poprawić swoje czytelnicze statystyki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd