Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Królowa Magii

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Cykl: Belgariada (tom 2)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
7,02 (325 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
32
8
39
7
137
6
58
5
26
4
7
3
5
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Queen of Sorcery
data wydania
ISBN
8373377689
liczba stron
303
słowa kluczowe
belgariada, magia, królowa
język
polski
dodała
Kagami

Wspaniała, rozgrywająca się na tle siedmiu tysięcy lat historii walk bogów, królów i ludi opowieść o niezwykłych krainach i wydarzeniach, o losie i proroctwie, które musi się wypełnić. ---------------------------- W legendach przetrwała opowieść o tym, jak zły bóg Torak pożądał mocy Klejnotu Aldura i jak został pokonany w ostatecznej bitwie. Ale proroctwo mówi, że Torak się zbudzi i jeszcze...

Wspaniała, rozgrywająca się na tle siedmiu tysięcy lat historii walk bogów, królów i ludi opowieść o niezwykłych krainach i wydarzeniach, o losie i proroctwie, które musi się wypełnić.

----------------------------

W legendach przetrwała opowieść o tym, jak zły bóg Torak pożądał mocy Klejnotu Aldura i jak został pokonany w ostatecznej bitwie. Ale proroctwo mówi, że Torak się zbudzi i jeszcze raz spróbuje zawładnąć całym światem. Teraz, kiedy kapłan Toraka ukradł Klejnot, ten czas się zbliża.
Belgarath Czarodziej i jego córka Polgara, potężna czarodziejka, podążają tropem Klejnotu, chcąc go odzyskać, zanim nastąpi katastrofa. Wraz z nimi podróżuje Garion, jeszcze kilka miesięcy temu prostu chłopak z farmy. Garion nigdy nie ufał czarodziejom i nie chciał mieć z nimi nic wspólnego. A jednak z każdą pokonaną milą rośnie w nim magiczna moc, zmuszając go do czynów wbrew sobie.
Tę opowieść podejmuje druga księga Belgariady.

 

źródło okładki: http://www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2611
Bacha85 | 2013-07-29
Przeczytana: lipiec 2013

Powieść ta jest drugą księgą Belgariady, której epizod pierwszy- „Pionek proroctwa” recenzowałam niedawno. Przejście między oboma tomami jest płynne i nie ma między nimi większej różnicy, niż przy przechodzeniu pomiędzy kolejnymi częściami, będącymi składowymi obu książek. „Królową magii” rozpoczyna, stylizowany na historyczne teksty stworzonego przez Eddingsa uniwersum prolog, który nie jest aż tak mocno powiązany z fabułą powieści jak miało to miejsce w poprzednim tomie, jednak pozwala lepiej zrozumieć spotykane narody.

Fabuła książki w dalszym ciągu skupia się wokół wędrówki podjętej w księdze pierwszej. Tym razem jej cel jest już jasny, choć dalej nie wiadomo, dokąd zaprowadzi ona bohaterów. Postacie przemierzają kolejne królestwa, goniąc za tym, co zostało skradzione. Bezimienny wróg zyskuje imię, ale i tak nie mamy jeszcze okazji go poznać. Po drodze członkowie drużyny poznają się lepiej i spotykają nowych towarzyszy, którzy dołączają, nie zawsze z własnej woli, do wyprawy. Pokazały się też istoty typowe dla fantastycznych światów, choć oryginalne w swym wyglądzie i zachowaniu.

W tym tomie aż roi się od nowych bohaterów. Pierwszy do wędrowców dołącza Hettar i choć pokazał się już w Pionku proroctwa, tu jednak, przyłączając się do drużyny złożonej z: Polgary, Belgaratha, Gariona, Durnika, Silka oraz Baraka, staje się pełnoprawnym jej członkiem i daje nam okazję do lepszego poznania. Jest osobą dość skrytą, jedynymi uczuciami, które prezentuje światu są miłość do koni i nienawiść do Murgów. Kolejno do wyprawy dołączają: Lelldorin, wyśmienity łucznik, a jednocześnie młody człowiek z głową pełną ideałów; Mandorallen, postawny i szlachetny rycerz o wielkiej odwadze i znacznie mniejszym rozumie oraz CeNedra księżniczka Tolnedry. Z nowych postaci to właśnie ta ostatnia najbardziej przypadła mi do gustu. Zachowuje się jak zwyczajna córka imperatora, rozpieszczana w dzieciństwie, często prezentuje zupełnie nieżyciowe spojrzenie na świat, jednak cechuje ją też dość wysoka inteligencja i chociaż bywa pyskata, można ją polubić.

W natłoku nowych bohaterów, ci których poznaliśmy w tomie pierwszym, zeszli nieco na drugi plan. Najmocniej brakowało mi słownych potyczek wszczynanych przez Silka i chociaż nadal występują w powieści, jednak jest ich nieco mniej. Garion pozostaje tym samym prostolinijnym młodzieńcem, choć odkrywa w sobie coś, czego się nie spodziewał i z czym nie potrafi się pogodzić. Polgara irytowała mnie nieco mniej, trochę rzadziej prezentowała swą trudniej strawną, protekcjonalną naturę. Pozostali, choć nie są tylko tłem, nie mają zbyt wiele do powiedzenia czy zrobienia. Bez nich jednak drużyna nie byłaby pełna, a książka stałaby się znacznie uboższa.

Język, co zrozumiałe, w dalszym ciągu jest bardzo dobry i książkę czyta się bez problemów. Eddings z gracją unika dłużyzn i nagle następujące, niespodziewane zupełnie, wydarzenia umilają lekturę. Autor z wielką pieczołowitością wykreował wymyślony przez siebie świat. Nie tylko załączone mapy pozwalają na zorientowanie się, jakie tereny przemierza drużyna. Mieszkańcy mijanych ziem znacznie różnią się między sobą, co dodaje im wiarygodności. Nowi bohaterowie są prawdziwi i nawet gdy czasem powiewa od nich czymś nierzeczywistym, to jest to ich poza bądź skutek tego, kim są i jak zostali wychowani, a nie tego, że zostali źle wykreowani.

Podsumowując, drugą księgę Belgariady uważam za równie udaną, co poprzednią. Nie odczułam żadnego przestoju w lekturze i gdyby nie zmiana okładki, nie zauważyłabym nawet, że czytam inną książkę. Wydarzenia nabierają rozpędu i epickości, czego można było spodziewać się po tomie pierwszym.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wodny nóż

Świetna fantastyka, bardziej społeczna jednak niż naukowa. Zmiany klimatyczne pogłębiają kryzys wodny na amerykańskim południowym zachodzie. Woda jest...

zgłoś błąd zgłoś błąd