Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzień niebieskiego psa

Tłumaczenie: Barbara Janicka
Cykl: Peggy Sue i duchy (tom 1)
Wydawnictwo: Albatros
6,3 (308 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
31
8
18
7
80
6
76
5
39
4
12
3
25
2
2
1
8
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Peggy Sue et les fantomes: le jour du chien bleu
data wydania
ISBN
9788373590533
liczba stron
272
słowa kluczowe
nadprzyrodzone moce, okulary
język
polski

Od momentu gdy nad miastem pojawia się niebieskie słońce, zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Psy grają w szachy, buty biegają po ulicach i wymierzają kopniaki swoim właścicielom, zaczyna królować chaos. Peggy Sue przeczuwa nieuchronną katastrofę. A może zwierzęta postanowiły zemścić się na ludziach. Tylko dziewczynka dostrzega niewidzialne istoty i spróbuje je powstrzymać...

 

Brak materiałów.
książek: 55
Emila | 2014-11-16
Przeczytana: 20 września 2014

Bardzo fajna seria. Opowiada o dziewczynie w okularach z grubymi szkłami i potyczkami z duchami, którzy wolą być nazywani "Niewidzialnymi". Co ma robić? Może pomagać ludziom i to robi. A jak oni się odpłacają? Uważają ją za kompletną wariatkę a rodzina się jej wstydzi. W drugiej części spotyka chłopaka... Książka fajna, w sam raz dla nastoletnich czytelników. Jedynie szkoda, że z 13 części na polski zostały jedynie 3 przetłumaczone... Polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Międzywojnie 1. Start ; 2. Collegium Novum.

Rzecz marna, bowiem autor powtórzył swoje wspomnienia ("W Krakowie i w Paryżu") fabularyzując je trochę. Ja lubię tych ludzi (w tym Jana Brz...

zgłoś błąd zgłoś błąd