Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Piaskowa Góra

Cykl: Piaskowa Góra (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,47 (592 ocen i 91 opinii) Zobacz oceny
10
41
9
129
8
147
7
167
6
44
5
31
4
9
3
10
2
6
1
8
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7414-553-4
liczba stron
488
język
polski
dodał
Shimamoto

Inne wydania

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na...

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na Piaskowej Górze, gdzie zawsze wieje wiatr. W końcu rodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą żywą, Dominikę - niepodobną do nikogo z rodziny.

Historie opowiadane przez Bator zaczynają się i kończą w różnych czasach i miejscach, lecz wszystkie zbiegają się na Babelu, jak miejscowi nazywają największy dom na Piaskowej Górze. Babcie Halina i Zofia, matka Jadzia i córka Dominika, cztery kobiety, a między nimi kolejni mężczyźni. Grzeszne romanse, nieoczywiste pokrewieństwa i pęknięte tożsamości. Historia kilkudziesięciu lat. Powieść Bator imponuje celnością obserwacji i epickim rozmachem. Widok na Polskę z Piaskowej Góry to spojrzenie w samo sedno tego, kim jesteśmy.

[nota wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 299
MOWA-LITER | 2012-11-18
Na półkach: Przeczytane

Wałbrzych, czas komunistycznej pełni, rzec można – świetności. Nad miastem triumfalnie wnoszą się wysokie kominy i szyby kopalniane, a na horyzoncie wyłania się Piaskowa Góra : dzielnica kwadratowych wieżowców, jednakowych mieszkań i słodkiego zapachu socjalistycznej nowoczesności. Za jednym z okien zauważyć można postać młodej, lecz dobrze utuczonej kobiety o agrestowych oczach i skórze przypominającej swym odcieniem oskubanego z piór kurczaka. To Jadzia Maślak, świeżo upieczona mężatka, delikatesik w swetrze koloru lilaróż i nylonowych rajstopach, pod którymi kryją się kisielowe majteczki. Sama słodycz. Gdy Jadzia po raz pierwszy wysiadła kilka lat temu na stacji Wałbrzych Miasto, była niemniej przerażona niż bezbronne dziecko, które nagle znalazło się w tłumie nieznajomych. Jednak to właśnie od stacji Wałbrzych Miasto zaczęła się cała historia, od pierwszego jadzinnego kroku na wałbrzyskiej ziemi skażonej kopalnianym odpadami, od pierwszego jej oddechu śmierdzącym powietrzem i od pierwszej myśli o zupełnie nowym życiu.

Piaskowa Góra to niezwykła saga rodzinna, ballada wyśpiewana na cześć polskiej mentalności i przejmująca opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości. Joanna Bator sportretowała kilka pokoleń, spośród których wyróżnia się to jedno, najważniejsze - pokolenie Jadzi Maślak. Autorce udało się wydobyć całą esencję peerelowskiej codzienności, obnażając polaczkowatość, ignorancję, chorobliwe asekuranctwo, nietolerancję wobec wszelkich przejawów odmienności, ksenofobię i umiłowanie dziadostwa. I tak dowiadujemy się, że wtedy górnik to był Ktoś przez duże K, a ten, który zdał maturę wkuwając wszystkie pierdoły o Dziadach, Konradach i piernikach-Latarnikach, to już doskonały kandydat na kierownika! A baba? Dla niej najlepsze jest królestwo kuchni, lecz jeśli już musi pracować to niech parzy kawę miłym panom. W końcu za uprzejmość może zostać nagrodzona komplementem, a wiadomo że lepszy komplement od obcego niż od swojego siniak pod okiem!

Piaskowa Góra to przede wszystkim panoramiczny i kompleksowy obraz niewielkiej wałbrzyskiej społeczności : mikrokosmos będący kwintesencją zaściankowej, komunistycznej Polski, która nie radzi sobie z ciężarem nowoczesności. Widmo fabrycznych kominów, brzydota odrapanych poniemieckich kamienic oraz namiastka nowego świata w postaci kwadratowych wieżowców, które niczym betonowe sarkofagi skazują na śmiertelną samotność, tworzą razem przerażający lecz prawdziwy pejzaż industrialnego miasta.

Joannie Bator należą się owacje na stojąco za mistrzowską narrację i bogactwo językowe. Naturalistyczne opisy oraz rozbudowane, plastyczne porównania są świadectwem ogromnego talentu oraz dowodem niesamowitego wyczucia i wrażliwości językowej. To proza, którą czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem, mimo jej zawiłości i pozornego chaosu.

Jestem pod wrażeniem. Z tak imponującym wkładem jakim jest proza Joanny Bator, literatura polska ma się doskonale! Nie mogę doczekać się, kiedy przeczytam Chmurdalia, które są kontynuacją Piaskowej Góry.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Milczenie owiec

Lubię, kiedy ekranizacje okazują się równie dobre, jak książki. Filmowej wersji "Milczenia owiec" niczego według mnie nie brakuje, chociaż w...

zgłoś błąd zgłoś błąd