Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zbyt wiele szczęścia

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,9 (480 ocen i 66 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
50
8
89
7
150
6
99
5
53
4
15
3
7
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Agnieszka Kuc
tytuł oryginału
Too Much Happiness
data wydania
ISBN
9788308052518
liczba stron
416
słowa kluczowe
opowiadania
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Dziesięć najnowszych opowiadań znakomitej kanadyjskiej pisarki od lat wymienianej w gronie kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. Dziesięcioro głównych bohaterów (przeważnie bohaterek) i dziesięć historii rozgrywających się w dwudziestowiecznej Kanadzie i dziewiętnastowiecznej Europie. Niezależnie od tego, czy centralnym wydarzeniem w opowiadaniu jest napad z bronią w ręku czy rywalizacja o...

Dziesięć najnowszych opowiadań znakomitej kanadyjskiej pisarki od lat wymienianej w gronie kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. Dziesięcioro głównych bohaterów (przeważnie bohaterek) i dziesięć historii rozgrywających się w dwudziestowiecznej Kanadzie i dziewiętnastowiecznej Europie.

Niezależnie od tego, czy centralnym wydarzeniem w opowiadaniu jest napad z bronią w ręku czy rywalizacja o względy mężczyzny, wyuzdany rytuał czy potrójne morderstwo, intymna i wyciszona proza Alice Munro sprawia, że czytelnik czuje się, jakby dopuszczano go do najgłębiej skrywanych rodzinnych tajemnic.


W 2009 roku autorkę nagrodzono prestiżową Man Booker Prize za całokształt twórczości.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2582/Z...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Dzika bestia
  • O północy w Pera Palace. Narodziny współczesnego Stambułu
  • Krótka historia prawie wszystkiego
  • Spotkanie
  • W cieniu
  • Kolejność
  • Dziedzictwo Orchana
  • Królewska heretyczka
  • Mroczniejszy odcień magii
  • Klawisze
  • Puch ostu. Fraszki o życiu i miłości
  • Wyśnione miejsca
  • Być jak Erica
  • Mężczyzna w białych butach
  • Zgnilizna
  • Sługi boże
Dzika bestia
Jorge Franco

5,5 (8 ocen i opinii)
O północy w Pera Palace. Narodziny współczesnego Stambułu
Charles King

8 (1 ocen i opinii)
Krótka historia prawie wszystkiego
Bill Bryson

8,19 (792 ocen i opinii)
Spotkanie
Milan Kundera

6,84 (100 ocen i opinii)
W cieniu
Diane Chamberlain

7,13 (15 ocen i opinii)
Kolejność
Hubert Hender

6,63 (16 ocen i opinii)
Dziedzictwo Orchana
Aline Ohanesian

10 (1 ocen i opinii)
Królewska heretyczka
Magdalena Niedźwiedzka

7 (2 ocen i opinii)
Mroczniejszy odcień magii
Victoria Schwab

7,44 (82 ocen i opinii)
Klawisze
Drauzio Varella

8 (1 ocen i opinii)
Puch ostu. Fraszki o życiu i miłości
Jan Izydor Sztaudynger

8,09 (11 ocen i opinii)
Wyśnione miejsca
Brenna Yovanoff

7,35 (49 ocen i opinii)
Być jak Erica
Michelle Painchaud

0 (0 ocen i opinii)
Mężczyzna w białych butach
Michał Larek , Waldemar Ciszak

6,56 (27 ocen i opinii)
Zgnilizna
Siri Pettersen

7,33 (9 ocen i opinii)
Sługi boże
Adam Forman

8 (1 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1403)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 764
Joanna | 2013-07-24
Przeczytana: 20 lipca 2013

Alice Munro to najbardziej znana kanadyjska pisarka, mistrzyni opowiadań , od lat wymieniana jako kandydatka do literackiej nagrody Nobla.
„ Zbyt wiele szczęścia” to zbiór dziesięciu opowiadań, których bohaterkami są kobiety przedstawione w różnych dramatycznych sytuacjach życiowych. Kobiety w różnym wieku, skromne, proste , mniej lub bardziej wykształcone a nade wszystko samotnie zmagające się z dramatycznymi chwilami w swoim życiu . Wbrew przeżytym tragediom nie załamują się, biorą z życia to, co ono niesie, uczą swoim postępowaniem pokory wobec niego.
Wszystkie opowiadania wywarły na mnie ogromne wrażenie. „ Inny wymiar”, w którym Doree opowiada pracownicy socjalnej historię swojego życia, kiedy zrozumienie utraty wszystkiego co posiadała w swoim zaledwie dwudziestotrzyletnim życiu i przebaczenie przerodziło się w nieoczekiwaną pomoc ofierze wypadku drogowego. Historia wstrząsająca, niezapomniana .
Inne opowiadania jak historia nauczycielki muzyki, która po latach...

książek: 812
Anna | 2016-05-17
Przeczytana: 17 maja 2016

Dzięki Alice Munro polubiłam opowiadania. Krótkie teksty wypełnione bogatą treścią. Takie są tej autorki. „Zbyt wiele szczęścia” to kolejny tom jej opowiadań, które nie pozostawiają czytelnika obojętnym. Nie każde jednakowo zachwyca i nie wszystkie w jednakowym stopniu wywołują emocje. Jedne są bardziej ciekawe, intrygujące inne mniej. Zakończenie każdego pozostaje otwarte na wyobraźnię czytelnika. „Inny wymiar” poraża. „Na wzgórzach” pobudza i wywołuje rumieńce na twarzy. Opowiadanie „Wolne rodniki” trzyma w napięciu niczym thriller psychologiczny, bo nim jest.
„Fikcja” jest nie tylko tytułem. Nie tylko jest przenośna.
Wreszcie opowiadanie "Zbyt wiele szczęścia" o Zofii Kowalewskiej, pisarce i matematyczce w jednej osobie, postaci autentycznej.

„Pamiętaj, że gdy mężczyzna wychodzi z pokoju, wszystko, co się przed chwilą zdarzyło, zostawia za sobą", powiedziała jej kiedyś przyjaciółka, Marie Mendelson. "A kiedy kobieta wychodzi, wszystko ze sobą zabiera".

Jak dobrze, że...

książek: 5801
allison | 2013-11-04
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 04 listopada 2013

Gdy czytam opowiadania Alice Munro, całkowicie się wyłączam. Przed otwarciem książki obiecuję sobie dozowanie lektury (jedno opowiadanie na dzień), ale zwykle nic z tego nie wychodzi - połykam zbiór w dwa-trzy dni, a potem jestem na siebie zła, że okazałam się niesłowna...

Tak było i tym razem. Opowiadania pochłonęły mnie do tego stopnia, że zapomniałam o obiedzie i dopiero moje domowe łasuchy przypomniały mi, że pora wrzucić coś do garnków.

Utwory zawarte w tym zbiorze różnią się nieco od tych, które czytałam ostatnio ("Kocha, lubi, szanuje"). Fabuła też oscyluje wokół problemów ważnych dla człowieka, ale bardziej uwypukla emocje i bardziej wyraziste są zakończenia - zwykle z puentą, która nie tylko daje do myślenia, ale czasem wstrząsa czytelnikiem do głębi.
Są tu jednak i takie utwory, które otwartym zakończeniem bardziej przypominały mi nowele niż opowiadania.

Autorka opowiada historie, które mogłyby przydarzyć się każdemu. Doskonale łączy realizm z liryzmem, a opisy...

książek: 2098
Monika Stocka | 2011-04-08
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 kwietnia 2011

O tej książce czytałam na zaprzyjaźnionych blogach, że och, że ach i że warto. Skusiłam się. Zasiadam do pierwszego opowiadania, niemal natychmiast, przy kawie. Kawa stygnie, ja mam wypieki od czytania i już, już "akcja" ma się wyjaśnić jednym akapitem pewnie, odwracam stronę i... koniec opowiadania. Dostałam kwiatki i mam je złożyć w bukiet, rozumiem. Więc składam, zamyślona ... Prostota języka urzeka; jest trochę jak zasłona z tiulu, spod której przebija się właściwa treść, wystarczy się jedynie pochylić, by ja dostrzec.
Zachęcam Was do zatrzymania świata na chwilę.

książek: 955
MartaKu | 2015-09-07
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 05 września 2015

Jedno zdarzenie, jedna chwila, jedno spotkanie, jedna osoba a jaki może mieć ogromny wpływ na to kim się staniemy,jak potoczy się nasz los,nasze życie, czy nie zmienimy kierunku,czy nie zawrócimy.
To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i niestety nie zaliczę go do udanych. Przemęczyłam tą książkę. Niektóre opowiadania były bliższe mojemu sercu,a inne mnie nudził i czytałam przeskakując po kilka zadań.

książek: 1746
keys | 2013-04-26
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: kwiecień 2013

Pomimo tego, iż nie jestem wielbicielką krótkich form literackich, to jednak Alice Munro zaskoczyła mnie i to bardzo.
Czyta się z ciekawością, każde opowiadanie pozostaje jakby bez konkretnego zakończenia, bez oczywistości, którą należy odnaleźć później w sobie. A to jaka ona będzie w dużej mierze zależy pewnie od naszych własnych doświadczeń, przemyśleń, przeżyć i poglądów.
Żadne z tych opowiadań mnie nie znudziło. No i przede wszystkim przekonałam się, że aby utwór przekazał wiele treści wcale nie musi liczyć kilku tomów:) Wystarczy 45 stron.
Polecam gorąco, bo myślę, ze każdy znajdzie tam coś dla siebie i o sobie.

książek: 362
Krystyna | 2014-06-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 czerwca 2014

To moje drugie "spotkanie" z Alice Munro. Chciałam się przekonać, czy moja opinia będzie taka sama jak po pierwszej książce. Nie wiem tylko na ile jestem obiektywna. Szczerze. W końcu wiem, że nagroda Nobla, że nie sięgnęłabym, gdyby nie chęć zweryfikowania opinii, bo jak większość recenzujących przyznam, że nie przepadam za krótkimi formami literackimi.
Jest jednak w tych opowiadaniach coś niesamowitego, coś co niekiedy zapiera dech. Czasem tajemnica odkryta niemal w ostatnim zdaniu opowiadania, czasem metamorfoza irytującej bohaterki, po której miałam ochotę westchnąć: "no, wreszcie". Zdarzyło mi się pomyśleć, jak cudownie nudne jest moje życie. Nie mogłam się opędzić od natarczywie powracającego cytatu z Woody Allena: "jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o swoich planach na przyszłość".
Przyszła też refleksja, że niczyje życie nie jest tak nudne, żeby nie mogło stanowić tematu opowiadania, ani tak ciekawe, żeby je opowiedzieć dzień po dniu. Bo te opowiadania są jak...

książek: 2283
kasandra_85 | 2011-09-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2011

http://kasandra-85.blogspot.com/2011/09/zbyt-wiele-szczescia-alice-munro.html

książek: 2283
kasandra_85 | 2013-09-30
Przeczytana: wrzesień 2013

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/09/alice-munro-po-czterokrocd.html

książek: 2326
Koronczarka | 2013-12-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 grudnia 2013

Ja też musiałam przecież przeczytać jakąś książkę Alice Munro. I nie jestem zachwycona. Niektóre z powodów nie są winą autorki, bo ja po pierwsze nie lubię opowiadań. Po drugie, z przyczyn niezbyt jasnych nawet dla mnie, nie lubię klimatów amerykańskich, nawet jeśli są kanadyjskie :) i to mi nie pomogło, że akcja kilku z opowiadań z tego tomu nie toczy się na tym kontynencie. Opowiadania Alice Munro, to cząstki rzeczywistości. Bez wyraźnego początku i wyraźnego końca. Są to też teksty o dużej głębi czasowej, co mi się podobało. Kluczowa dla życia bohatera a raczej bohaterki, sprawa w tych opowiadaniach pokazana jest dzięki temu bardzo wielowymiarowo, za ich pomocą autorka odsłania tajemnice, zaskakuje. Wiele z opowiadań ma otwarte zakończenie. Niedosyt, jaki wywołują w czytelniku, pewnie jest wynikiem świadomej gry pisarki z czytelnikiem. Próbą wciągnięcia w jej świat, który opisany jest z pełnym pietyzmem. I w tym przypomina Munro Jacka Dehnela z "Balzakiady". Przyznam się, że...

zobacz kolejne z 1393 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd