Zbyt wiele szczęścia

Tłumaczenie: Agnieszka Kuc
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,89 (568 ocen i 77 opinii) Zobacz oceny
10
21
9
56
8
102
7
183
6
116
5
61
4
17
3
10
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Too Much Happiness
data wydania
ISBN
9788308052518
liczba stron
416
słowa kluczowe
opowiadania
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Dziesięć najnowszych opowiadań znakomitej kanadyjskiej pisarki od lat wymienianej w gronie kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. Dziesięcioro głównych bohaterów (przeważnie bohaterek) i dziesięć historii rozgrywających się w dwudziestowiecznej Kanadzie i dziewiętnastowiecznej Europie. Niezależnie od tego, czy centralnym wydarzeniem w opowiadaniu jest napad z bronią w ręku czy rywalizacja o...

Dziesięć najnowszych opowiadań znakomitej kanadyjskiej pisarki od lat wymienianej w gronie kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. Dziesięcioro głównych bohaterów (przeważnie bohaterek) i dziesięć historii rozgrywających się w dwudziestowiecznej Kanadzie i dziewiętnastowiecznej Europie.

Niezależnie od tego, czy centralnym wydarzeniem w opowiadaniu jest napad z bronią w ręku czy rywalizacja o względy mężczyzny, wyuzdany rytuał czy potrójne morderstwo, intymna i wyciszona proza Alice Munro sprawia, że czytelnik czuje się, jakby dopuszczano go do najgłębiej skrywanych rodzinnych tajemnic.


W 2009 roku autorkę nagrodzono prestiżową Man Booker Prize za całokształt twórczości.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2582/Z...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (77)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1579
magdalena | 2019-01-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 stycznia 2019

Alice Munro jest królową ludzkich emocji. Emocji, zamkniętych w opowiadaniach. Nie potrzebuje dramatycznych zwrotów akcji, niesamowitych fajerwerków i ozdobników. Zbyt wiele szczęścia kolejny raz koncertują się na kobietach, którym los przygotował skrajne sytuacje. Obserwujemy poszczególne bohaterki i zatapiamy się w ich świecie. Współodczuwamy. Zawsze kiedy czytam książki Alice Munro czuję się jakbym była w środku zdarzeń, obserwowała, wychwytała każde drżenie powieki i zmianę tonu głosu. Kolejny raz odłożyłam przeczytaną książkę Munro na półkę, z uczuciem, że doświadczyłam czegoś niezwykłego.

książek: 223
Lissa | 2018-07-24

KULTURALNE INGREDIENCJE BLOG

Opublikowany przez Wydawnictwo Literackie zbiór opowiadań „Zbyt wiele szczęścia” w bardzo dobrym tłumaczeniu Agnieszki Kuc, pochłonął mnie w sposób absolutny i wyłączny. Odłożyłam na ten czas wszystko inne i delektowałam się tą niezwykłą prozą, najpierw łapczywie, a później próbując zwalniać tempo czytania, kiedy zbliżał się nieuchronnie koniec tej fascynującej intelektualnej przygody.

Posługując się tytułem pierwszego z opowiadań, można by zaryzykować stwierdzenie, które odnosi się w równej mierze do wszystkich zamieszczonych w tomie tekstów, a mianowicie, że mają one charakterystyczny „inny wymiar”.
Oto bowiem rozpoczyna się pozornie banalna historia: główna bohaterka, niczym się nie wyróżniająca, jedzie po raz trzeci z wizytą do swego męża. Zrazu nie wiemy, dokąd i dlaczego podróżuje, ponieważ sama bohaterka broni się przed takimi myślami. Z czasem odsłania się przed nami skrywany dramat, ciągle jednak – i jest to cechą charakterystyczną pisarstwa...

książek: 22
Nobel Hunter | 2018-04-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Nobliści
Przeczytana: 30 kwietnia 2018

Munro pisze ładne, bezemocjonalne, czasami wręcz puste w środku, opowiadania.

Poza fragmentem „Na Wzgórzach”, nic mnie nie zaskoczyło, nic mnie nie ujęło, nic mi nie pozostało w pamięci.

Wszystko jest wypłowiałe i jałowe, tak jakby za piórem stał nie człowiek, a jego naśladowca.

książek: 589
Iza | 2018-03-21
Na półkach: Przeczytane

Pierwsza, która podoba mi się bez zastrzeżeń tej autorki

książek: 754

'' Zbyt wiele szczęścia '' , to tytuł kolejnego zbioru opowiadań Alice Munro jaki przeczytałam . Jest to też tytuł ostatniego z dziesięciu krótkich form umieszczonych w tym zbiorku . Wciąż uparcie próbuję się przekonać do chwalonej przez wielu , kanadyjskiej noblistki . Niestety nijak nie mogę . Zawzięłam się i postanowiłam że to co mam w domu , tej autorki , to z pewnością przeczytam . Może w końcu coś drgnie , może w końcu poczuję chociaż jakąś maleńką część tych emocji i uniesień jakie opisują inni czytelnicy . Niestety mało prób już mi pozostało , gdyż poza pozycją omawianą właśnie , pozostała mi już tylko jedna książka tej pani . Z tego zbioru najbardziej podobała mi się...okładka . Jest naprawdę ładna , stonowana , pastelowa , spokojna i wyciszona . Kobieta stoi w oknie , wygląda jakby dopiero wstała z łóżka o pięknym poranku i zastanawia się właśnie co też nowy dzień jej dobrego i ciekawego przyniesie . Natomiast z opowiadań podobało mi się pierwsze . Jest naprawdę ciekawe i...

książek: 417
mery_bells | 2017-08-29
Na półkach: Przeczytane, Obyczajowe
Przeczytana: 29 sierpnia 2017

Przez większą część książki opowiadania bardzo mi się podobały - jedne fragmenty bardziej, inne mniej. Nie zawsze też satysfakcjonowało mnie otwarte zakończenie. Natomiast dwie ostatnie historie ze zbioru - "Las" i tytułowe "Zbyt wiele szczęścia" przemęczyłam ostatkami sił. "Las" był po prostu nudny i o niczym a druga z opowiastek była dla mnie tak zawikłana, że nawet nie potrafię powiedzieć o czym była. Nie wiem, nie wiem, możliwe bardzo, że mam za mało lotny umysł na takie utwory noblistki :)

książek: 235
Ryba | 2017-08-24
Na półkach: Przeczytane

Piękne, przesycone emocjami historie o kobietach, życiu i sztuce współistnienia z otaczającym nas światem - polecam!

książek: 250
Beata | 2017-05-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 maja 2017

Alice Munro pisze opowiadania obyczajowe. Raczej nie zapadają szczególnie w pamięć. Ot, przyjemna lektura, czasem trochę nudna. „Zbyt wiele szczęścia” jednak trochę się różni od pozostałych zbiorów. W pięciu z dziesięciu opowiadań w tym zbiorze, głównych/główniejszych bohaterów spotyka śmierć - nie ta naturalna ani ze starości.

książek: 403
kretek | 2017-01-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 stycznia 2017

Zbiór opowiadań - przeczytałem pierwsze trzy (Inny wymiar, Fikcja, Na Wzgórzach) oraz ostatnie - Zbyt wiele szczęścia. Niestety historie nieszczególnie mi przypadły do gustu czy ciekawiły (ostatnie opowiadanie było chyba najbardziej interesujące - bazujące na faktycznej postaci). Pierwszy raz czytałem tę autorkę i na razie mnie nie przekonała do siebie, więc raczej w najbliższej przyszłości nie sięgnę po jej książki.

książek: 367
Magrat | 2016-12-26
Na półkach: Przeczytane

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony "rozumiem" zamysł, by przedstawić ludzkie żywoty i emocje takimi, jakimi są naprawdę, bez literackich ozdobników i pozornie bez wyraźnej puenty. Jednak z drugiej strony w większości opowiadań zakończenie zostawiało mnie bez jakichkolwiek emocji, a czasem wręcz psuło w odbiorze świetnie skonstruowaną historię. Rozumiem, że nie każde zamknięcie życiowego rozdziału jest widowiskowe, ale w takim nagromadzeniu trąciło już schematem.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Po co Ci aspiracje?

Historia Rose napisana jest świetnie, a czyta się ją szybko i z pełnym zaciekawieniem. Jest to opowieść o dojrzewaniu, o poszukiwaniu swojego miejsca w życiu, ale przede wszystkim o marzeniach, planach i aspiracjach.


więcej
Letni flirt z opowiadaniami

Opowiadanie to migawka, chwila, która, nim się spostrzegliśmy, cyknęła i znikła. Lecz zdążyliśmy ją jeszcze, w biegu, na granicy świadomości i śnienia, zarejestrować. Opowiadanie to lato, lato to opowiadanie.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd