Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra w trzy karty

Seria: Gra [wordpress]
Wydawnictwo: Literatura
7,07 (73 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
7
8
12
7
22
6
12
5
5
4
2
3
2
2
0
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8388484702
liczba stron
182
język
polski
dodała
kafka

"Aż pociemniało mu w oczach. Zmrożony, śliski chodnik zachwiał się i skoczył w stronę twarzy. Jednocześnie gdzieś w górę uciekły neony i uliczne latarnie, słabo oświetlające okolice poczty. Jeszcze przez chwilę widział mrugający zielony napis: POCZTA, ale po chwili stracił z oczu i to. Gdzie moi ludzie? - przeszło mu przez głowę, ale nie miał czasu rozejrzeć się za nimi. Poczuł jeszcze tylko,...

"Aż pociemniało mu w oczach.
Zmrożony, śliski chodnik zachwiał się i skoczył w stronę twarzy. Jednocześnie gdzieś w górę uciekły neony i uliczne latarnie, słabo oświetlające okolice poczty. Jeszcze przez chwilę widział mrugający zielony napis: POCZTA, ale po chwili stracił z oczu i to. Gdzie moi ludzie? - przeszło mu przez głowę, ale nie miał czasu rozejrzeć się za nimi. Poczuł jeszcze tylko, że czyjeś mocne dłonie łapią go w chwili, kiedy twarz nieuchronnie zbliżała się do grudy stwardniałego śniegu tuż pod aparatem telefonicznym. Chciał się podeprzeć, odwrócić, dowiedzieć, kto i dlaczego uderzył go w głowę, ale cały świat rozmył się jak widokówka oglądana przez brudne okulary. A potem stała się ciemność (...)"

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (143)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5548
malinowa017 | 2014-08-12
Przeczytana: 10 sierpnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ciekawe ale jednak liczyłam że na koniec Paweł będzie z Anną, niestety tak nie jest. i tak książka fantastyczna

książek: 283

Bardzo ciekawa książka. Do tej pory przeczytałam wprawdzie tylko dwie powieści pana Petka, ale muszę przyznać, że obie wciągnęły mnie w wir wydarzeń już od pierwszej strony. Jest wartka akcja, jest sensacja, tajemnica, są problemy, z którymi boryka się młodzież... I trochę historii w ciekawej oprawie.
Jedyne, co właściwie mogłabym skrytykować, to fakt, że książce brakuje solidnej korekty. Styl pisania bardzo fajny, ale szlif by się przydał...

książek: 434
kuba0901 | 2012-06-08
Na półkach: Przeczytane

Swoją przygodę z twórczością Krzysztofa Petka zacząłem już dosyć dawno od książki „Mroczny labirynt”. Zachwyciłem się nią i postanowiłem poznać inne dzieła tego autora. Po przeczytaniu pięciu tomów cyklu „Porachunki z przygodą”, w bibliotece znalazłem (polecaną mi również przez BiblioNETkę) „Grę w trzy karty”. Szczerze mówiąc, miałem pewne opory przed jej rozpoczęciem. Może po wielu pełnych napięcia chwilach spędzonych z „Porachunkami” bałem się rozczarowania nową serią? Może to wina prologu, umieszczonego również z tyłu okładki (Wydawnictwo Literatura, 2002) który sugerował powieść pełną przemocy, konfliktów z prawem, zła? A muszę dodać, że takich książek (zresztą także i filmów) bardzo nie lubię... W końcu jednak przełamałem się i zimnego, acz wiosennego wieczoru sięgnąłem po tę książkę. I nie zawiodłem się...

Książka opowiada historię chłopca, który stracił pamięć i na nowo odkrywa siebie. Walczy też ze złem, próbuje odnaleźć pewne powojenne podziemia. Trafiwszy w końcu do...

książek: 516
andeś | 2017-01-24
Na półkach: 2017, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 24 stycznia 2017

Paweł budzi się ciemnym pomieszczeniu, nie pamięta kompletnie niczego. Przypadkiem tylko poznaje swoje imię. Nie zna swojego nazwiska, adresu. Nie wie, kim są osoby pojawiające się w jego wizjach, gdzie nauczył się walczyć, używać broni i wytrychu, kto i dlaczego cały czas go śledzi. Wie jedno: chciałby poznać prawdę o sobie zanim pozna ją policja. Chciałby sam zadecydować, czy jest do czego wracać…

Nie jest jednak świadomy o jak wielką stawkę toczy się gra.


Książkę przeczytałam właściwie jednym tchem, a gdy skończyłam, długo czułam niedosyt. Nie żałuję ani chwili, którą z nią spędziłam.

Trudno mi uwierzyć, że takie świetne książki żółcą się na półkach biblioteki, zakurzone, niezauważone, nieczytane. Egzemplarz, który wpadł w moje łapki, wydany w roku 2012 o ile dobrze pamiętam, został wypożyczony tylko dwa razy w swej historii – w 2014 i teraz przeze mnie (2017 dla niezorientowanych). Krzysztof Petek jest bardzo inspirującym człowiekiem i naprawdę świetnym pisarzem - aż dziw,...

książek: 291
Marta | 2011-05-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 kwietnia 2011

Super!

książek: 164
Katarzyna | 2016-08-23
Na półkach: Przeczytane
książek: 26
Naevi | 2016-05-31
Na półkach: Przeczytane
książek: 30
Wiktoria Potter | 2016-05-16
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 13 maja 2016
książek: 204
Wredota | 2016-02-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 kwietnia 2011
książek: 25
aaasiaaa1989 | 2015-10-25
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 133 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd