Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Języki i kolczyki

Tłumaczenie: Witold Nowakowski
Wydawnictwo: Albatros
4,95 (477 ocen i 53 opinie) Zobacz oceny
10
14
9
21
8
18
7
61
6
79
5
81
4
65
3
78
2
28
1
32
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
蛇にピアス / Hebi ni Piasu
data wydania
ISBN
9788373593350
liczba stron
104
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Mateusz

Znudzona życiem, dziewiętnastoletnia Lui spotyka w nocnym barze Amę - chłopaka o dziwacznym, rozdwojonym języku, przypominającym język węża. Zafascynowana możliwością "modyfikacji ciała", z obserwatora zamienia się w aktywnego uczestnika subkultury punkowej i bez cienia namysłu wkracza w świat piercingu, seksualnych perwersji i sadomasochizmu. Uprawia brutalny seks z przyjacielem swojego...

Znudzona życiem, dziewiętnastoletnia Lui spotyka w nocnym barze Amę - chłopaka o dziwacznym, rozdwojonym języku, przypominającym język węża. Zafascynowana możliwością "modyfikacji ciała", z obserwatora zamienia się w aktywnego uczestnika subkultury punkowej i bez cienia namysłu wkracza w świat piercingu, seksualnych perwersji i sadomasochizmu. Uprawia brutalny seks z przyjacielem swojego chłopaka, tatuuje sobie na plecach ogromnego smoka, rozcina język. Bez cienia emocjonalnego zaangażowania obserwuje, jak Ama masakruje mężczyznę, który zaczepiał ją na ulicy. Życie stopniowo wymyka się jej spod kontroli. Czy naprawdę nie ma już dla niej przyszłości?

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 15
Tomasz | 2012-12-28
Przeczytana: listopad 2012

Książeczka z debiutancką powieścią H. Kanehary jest zgrabna, niepozorna, elegancko wydana i przyozdobiona w ładne stonowane barwy. Już ze skrzydełka spogląda na nas młoda, skromna i nieco posępna Azjatka, jakby chcąc uzmysłowić, iż niebawem wprowadzi nas do świata nostalgii, melancholii i depresyjnych szeptów w głowie.

NIC BARDZIEJ MYLNEGO! Pomimo swojego młodego wieku, japońska autorka stworzyła dzieło przepaskudne! - CUDOWNIE przepaskudne, INTRYGUJĄCO obrzydliwe, ROZKOSZNIE wulgarne, BEZTROSKO obsceniczne, POCIĄGAJĄCO niemoralne i tak naturalistyczne, że wręcz autentyczne. Każda strona powiastki jest przesączona realizmem niezbyt szczęśliwego żywota głównej bohaterki, która miota się - poszukując swojej tożsamości, pomiędzy subkulturą wytatuowanych punków i piercingowców, a subkulturą grzecznych i kulturalnie uczesanych Barbie Girl.

Bohaterka, pisząc poniekąd swoją autobiografię, robi przy tym coś absolutnie godnego uznania, albowiem nie jest to zbyt częsta cecha tego typu gatunków... Jest autentyczna! Na wskroś i do bólu. Nie snuje swej narracji w konwencji Babci Halinki, przestrzegającej wnuczęta przed błędami własnej młodości, nie zarzuca czytelnika anegdotami ani przypowiastkami o dobrze i źle, nie zabrania ani specjalnie nie wdaje się w osądy moralne swych i cudzych czynów. Nie żałuje dokonanych postępków i nie daje po sobie poznać wyrzutów sumienia. Jest przy tym niezmożona w rozdrapywaniu własnych rozterek oraz autentycznie zagubiona w otaczającym ją tragizmie.

Kreowany przez autorkę świat jest opisem staczania się jednostki na dno egzystencji. Dno, jakim jest niezdolność do określenia celu, dla którego się żyje. Szukając tegoż, była Barbie Girl zmaga się z kolejnymi nowymi zjawiskami, które ochoczo poznaje - czerpiąc z nich pełnymi garściami.

W Japonii książka ta została nagrodzona za odwagę, dosadność opisu oraz niekonwencjonalność - w tamtejszych realiach kobieta winna być pełną ogłady, cichą i przymilną kandydatką na dobrą żonę, nie zaś wcieleniem zepsucia, rozpusty i czystego, wyjącego z otchłani umysłu chaosu.

Szczerze polecam tą książkę, chociaż ze względu na pewne warsztatowe niedociągnięcia - jak chociażby swoiste "porzucenie zakończenia" oraz typowo orientalne, niejednoznaczne i mgliste rozważania finałowe (które mogą utrudnić odbiór czytelnikowi zachodniemu, przyzwyczajonemu do jednoznaczności, aksjonormatywnej zero-jedynkowości) książka nie dostanie ode mnie pełnej dziesiątki.
Z drugiej strony oferowanie tego typu ocen w przypadku tak młodej artystki byłoby czymś na znak poddania wiary w jej warsztat czy wręcz obelgą, zarzucającą pisarce, iż nie jest zdolna wznieść się poza już raz postawioną poprzeczkę. DOŚĆ WYSOKO postawioną! :)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nastoletni Tytani: Damian wie lepiej

Trudno jest traktować komiks o Nastoletnich Tytanach na poważnie. Po pierwsze jest to seria przeznaczona raczej dla młodszych czytelników i na próżno...

zgłoś błąd zgłoś błąd