Baśnie japońskie

Tłumaczenie: Marta Domagalska
Seria: Baśnie Etniczne
Wydawnictwo: G+J
6,72 (181 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
15
8
30
7
61
6
42
5
8
4
8
3
5
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Japanese Tales
data wydania
ISBN
9788375960419
liczba stron
496
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Oto dwieście dwadzieścia oszałamiających opowieści wywodzących się ze średniowiecznej Japonii, wprowadzających czytelnika w bajeczny, odległy świat pełen świętych i złoczyńców, cudownych uzdrowicieli i duchów oraz najróżniejszych bóstw i demonów. Opowieści o cudach, rozmaite wizje piekieł, żarty, baśnie i legendy odzwierciedlają sposób pojmowania świata przez Japończyków w klasycznym okresie...

Oto dwieście dwadzieścia oszałamiających opowieści wywodzących się ze średniowiecznej Japonii, wprowadzających czytelnika w bajeczny, odległy świat pełen świętych i złoczyńców, cudownych uzdrowicieli i duchów oraz najróżniejszych bóstw i demonów.

Opowieści o cudach, rozmaite wizje piekieł, żarty, baśnie i legendy odzwierciedlają sposób pojmowania świata przez Japończyków w klasycznym okresie rozwoju ich cywilizacji. Znakomicie opracowane opowieści utrzymują równowagę między liryzmem a dramatyzmem, między sprośnością a głębią, pozwalając odkryć kulturę, która – choć dawno przestała istnieć – wciąż fascynuje.

 

źródło opisu: www.gjksiazki.pl

źródło okładki: www.gjksiazki.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (18)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 221
Arizu Velville | 2019-03-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 marca 2019

Ogrom ciekawych baśni, które zarówno szokują, zachwycają, a także uczą nie tylko mądrości życiowych, ale i kultury japońskiej. Świetna pozycja, ale nie do czytania jako jedyna. Sprawdza się jako przerywnik przy zwykłych powieściach.

książek: 362
Jagrys | 2018-07-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Polecam

Sądzę, że słowo "baśnie" zostało użyte nieco na wyrost. W baśniach z natury jest coś nierealnego, nierzeczywistego. Bo czymże jest snucie fantastycznej opowieści bez fantastycznych klimatów? Z kolei - jak pisze autor - średniowieczni Japończycy dokładali starań, by ich historie wyglądały na jak najbardziej prawdopodobne. Kontrast trudny, o którym trzeba pamiętać; lektura przez to nie staje się łatwiejsza.
Co równie ważne, istotną częścią książki jest jej wstęp. Wiem, wstępy mało kto czyta, ale w tym przypadku może tylko pomóc. Bez wstępu ani rusz. Obszerne wprowadzenie przybliża naturę i istotę owych dykteryjek. Tutaj muszę powiedzieć, że mimo wielości opowiadań, zostały one zebrane po kilka, w bodajże czterdzieści wygodnych działów.
O miłości, nieanwiści, zdradzie, stracie, bogach, demonach, upiorach...
Do wyboru, do koloru. Wbrew pozorom, łatwo się w nich połapać. Niektóre smutne, inne zabawne; takie, które wzruszą lub zmuszą do refleksji, jeszcze inne są po prostu piękne....

książek: 1161
Blackheart009 | 2018-01-03
Na półkach: Przeczytane, Japonia

Ciekawe dość, ale za krótkie.

książek: 1068
ilo99 | 2016-04-19
Na półkach: Przeczytane, Rozczarowanie
Przeczytana: 2013 rok

Baśnie z pewnością zaskoczą czytelnika spodziewającego się kolejnej pozycji w stylu „Baśni Braci Grimm” czy „Baśni” Andersena. Są to raczej dość krótkie, lakoniczne historie, opowieści oraz anegdoty opowiadane ku nauce i zabawie. Warto się z nimi zapoznać, jeżeli kogoś ciekawi ta zupełnie odmienna kultura. Czytając między wersami możemy się przekonać, że mnisi buddyjscy pomimo kontemplowania sutr byli powodowani całkiem ludzkimi uczuciami, potrafili się zakochać (i to w młodych chłopcach), byli mściwi i pożądliwi. To może jeszcze nie szokuje w kontekście „Monachomachii” Krasickiego, ale w nieetycznym postępowaniu, wspierały ich bóstwa, do których się modlili. Lis, borsuk, dzik, wąż oraz żółw, to stworzenia magiczne. Niektóre były słynne z robienia psikusów i sprowadzania na manowce, a inne służyły pomocą ludziom. Ciekawe są spostrzeżenia autora antologii, np. „człowiek ubogi, w rozumieniu średniowiecznego Japończyka, to taki, którego nie stać na służbę”, „bogate kobiety, a czasami...

książek: 113
DoTTi91 | 2015-10-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 października 2015

Jest to dodatkowa lektura dla pasjonatów Japonią.

Dla tych, którzy interesują się etnicznymi baśniami, nie tylko jak w tym przypadku krajem Dalekiego Wschodu. Jest kilka książek z całej serii.

Uwagę zwraca przede wszystkim obszerny wstęp z którym warto się zaznajomić, gdyż wprowadza, daje nam szeroki wgląd do tego co nas czeka.
A jak wiadomo wielu czytelników pomija wstępy, w tym wypadku nie radzi się.
Dla laików wiedzy o starożytnej Japonii jest to trafny zabieg a na pewno zaciekawi.

Publikacja zawiera 220 baśni różnej długości.
Bardzo fajnie podzielona na rozdziały, które są usystematyzowane tematycznie.

Także dla hobbystów.

książek: 315
Nil_Due_Nil_Un | 2015-08-01
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem czego się spodziewałam, może morałów albo jakichś perełek? Większość z tych baśni jest totalnie przeciętna i nie wzbudza żadnych uczuć, ani nie powala głębią treści. Dużo perwersji, ukazanej czasem wręcz niesmacznie.

książek: 521
DeVi | 2015-06-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 29 czerwca 2015

Pozycja ta zawiera zbiór baśni, o których autor dowiedział się od mieszkańców Japonii. Są one barwne, wręcz kolorowe, a przy tym śmieszne i pouczające. Sprawiają, że pobudzają naszą wyobraźnię do pracy, wpływają na ciekawość, a nawet odwołują się do naszych emocji. Płacz mężczyzny jest tutaj czymś normalnym, a wrzaski i krzyki kobiety czymś zwyczajnym. Świat magiczny przeplata się ze światem realnym w taki sposób, że od razu traktujemy oba jako jeden rzeczywisty.

Jednakże baśnie bez postaci magicznych: bogów, demonów oraz zagubionych lub szukających zemsty dusz, byłyby nudne. W tej pozycji jest ich cała plejada. Są nawet oddzielne rozdziały im poświęcone: upiory, lisy (jedne z moich ulubionych), węże, demony, tengu, dzik i borsuk, żółwie i krab oraz smoki. O każdym bóstwie bądź zbłąkanej duszy po kilka baśni. Nie mamy do czynienia tylko z cesarzami, wielkimi władcami ale również z pospólstwem i ich problemami życia codziennego. Oczywiście co to byłyby za opowieści bez jakże...

książek: 2073
majkey | 2015-03-09
Przeczytana: 09 marca 2015

O ile tematyka bardzo ciekawa, o tyle jest to lektura dla najwytrwalszych. Bardzo krótkie opowiadania sprawiają, że po zakończeniu jednego, ciężko się skoncentrować na kolejnym. Wymęczył mnie również wstęp, który był bardzo potrzebny, ale jego obszerność przywoływała pytanie: nie dałoby się tego podzielić na krótsze fragmenty i wpleść gdzieś w treść?

książek: 28
Mauvais | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Interesujący zbiór opowiadań, z którym każdy kto choć trochę interesuje się Japonią, jak i kulturami Wschodu ogółem, powinien się zapoznać. Historii jest mnóstwo, wszystkie pogrupowane w rozdziały - każdy traktuje o konkretnej rzeczy. Tak więc są opowiadania o smokach, głupcach, cesarzach, rybach, strażnikach, kochankach, lisach i wymieniać mógłbym tak bez końca.

Są to baśnie etnicznie, czasem bardzo stare, zatem zbiór na pewno może jawić się jako źródło cennej wiedzy na temat natury Japończyków ( raczej tej dawnej, czasy współczesne to inna bajka ). Jest magia, są samurajowie, no i oczywiście są pierdy + rzeczy o wiele bardziej wicked niż może przypuszczać normalny człowiek.

Nadwrażliwym o intensywnej wyobraźni odradzam czytania podczas posiłków i bezpośrednio po he he

książek: 269
Bookeriada | 2014-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lipca 2012

Jakie obrazy ukrywają się w „Baśniach japońskich” i co stanowi o tym, że oczarowują nie mniej, niż pierwsze złoto Japonii czy kobiety-demony?

Jeśli jest tu codzienność, to tylko jako jedna z furtek do poznania tego, co niecodzienne, kiedy najbliższe, prozaiczne wręcz wydarzenia, mogą odsłonić swoją odległą tajemniczość. Odnajduję w tych baśniach, choć przecież nie raz są to podania zupełnie żartobliwe, a nawet sprośne – pewną nieustępliwą chęć okrycia prawdy i rozpoznania rozumności świata, choćby miała się ona ukrywać w uschniętej dyni czy toalecie mnicha. Fascynujące, że nawet jeśli odsyłają do bajkowego świata magii, wymiarów medium, umożliwiają nam zaglądnięcie do kieszeni uzdrowicieli, pod płaszcze duchów, lub poznać zupełnie niegroźnych przyjaciół demonów i wypić z nimi wino na samym dnie jednego z piekieł. A jeśli pojawiają się bogowie? Cóż, wtedy przychodzą w śnie i czasami nie mają zupełnie nic do powiedzenia. Kiedy nastaje dzień, jesteśmy jednak mądrzejsi o kolejną...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd