Skradzione godziny

Tłumaczenie: Ewa Morycińska-Dzius
Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece
6,27 (51 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
8
7
13
6
16
5
7
4
3
3
0
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Las Horas Roubadas
data wydania
ISBN
9788365740595
liczba stron
256
język
polski

Hiszpania, rok 1979. Prawo do rozwodu cywilnego ma wejść w życie dopiero za dwa lata. W tej rzeczywistości poznajemy dwie rodziny. Jedną konserwatywną, drugą liberalną. Rosa, matka trójki rodzeństwa, czuje się nieszczęśliwa z toksycznie zaborczym Damiánem. Jednak rozstanie nie wchodzi w grę – rozwody nie mają racji bytu. Ich syn, Ramón przyjaźni się z Roberto, synem Loli i Antonia. Mogą...

Hiszpania, rok 1979. Prawo do rozwodu cywilnego ma wejść w życie dopiero za dwa lata. W tej rzeczywistości poznajemy dwie rodziny. Jedną konserwatywną, drugą liberalną. Rosa, matka trójki rodzeństwa, czuje się nieszczęśliwa z toksycznie zaborczym Damiánem. Jednak rozstanie nie wchodzi w grę – rozwody nie mają racji bytu. Ich syn, Ramón przyjaźni się z Roberto, synem Loli i Antonia. Mogą powiedzieć sobie wszystko, dopóki… nie zaczyna podobać im się ta sama koleżanka. Anselmo, dziadek Roberto i jego siostry Any umiera z tajemniczym zdjęciem kobiety w dłoni z podpisem „Powiedz mi, że mnie kochasz”.

Carmen, babcia Ramóna, twierdzi, że… umarł ponownie. Tajemnica goni tajemnicę.

W książce przeplatają się rutyna, która zabija żar miłości, pokusy niewiernych kochanków, gorzki smak zawodu i młodzi ludzie, którzy odkrywają, czym jest seks. To sentymentalna podróż po osobowościach zamkniętych w świecie, który choć nie jest odległy czasowo, wydaje się zupełnie inny.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwokobiece.pl/produkt/skradzione-godziny/

źródło okładki: http://www.wydawnictwokobiece.pl/produkt/skradzione-godziny/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Ewelina książek: 65

Wybieramy tego, kogo kochamy

Są sprawy, które chcesz pogrzebać w niepamięci, a one mimo to wracają; które zabijasz, a one się znowu pojawiają; które ci nie pozwalają żyć w spokoju, aż się wreszcie nauczysz żyć z nimi. Wtedy już nie trzeba ich zagrzebywać, one same cię zostawiają w spokoju i już ci będzie obojętne, czy istnieją, czy nie. Powyższy fragment zdaje się traktować o tym, co w powieści „Skradzione godziny” najistotniejsze: tabu, przez lata skrywane tajemnice, wypierana wiedza o minionych wydarzeniach, która niespodziewanie wychodzi na jaw i uderza ze zdwojoną siłą we wszystkich zainteresowanych.

Powieść hiszpańskiej dziennikarki i pisarki, Marii Solar, jest zapisem dramatycznej historii dwóch rodzin, na pozór diametralnie odmiennych. Różnice klasowe, konwenanse oraz pewien niepisany kodeks obyczajowy nakazują im zachowywać dystans we wzajemnych relacjach. Nie jest to jednak możliwe, kiedy na jaw wychodzi kwestia niewygodna dla obydwu klanów. Oto pewnego dnia wnuk odkrywa w dłoni zmarłego dziadka skrawek papieru z niecodzienną treścią. Tych kilka słów odsyła dorastającego mężczyznę do niezwykłej relacji damsko-męskiej, która stała się udziałem jego przodka. Od początku jest też jasne, że samemu zainteresowanemu nie można już zadać żadnych pytań.

„Skradzione godziny” rozgrywają się niejako na dwóch planach. Na pierwszym z ich, opartym na retrospekcji, czytelnik konfrontuje się z miłosną historią sprzed laty, której finał zdaje się szokować. Z kolei na drugim planie rozgrywa się historia, nie...

Są sprawy, które chcesz pogrzebać w niepamięci, a one mimo to wracają; które zabijasz, a one się znowu pojawiają; które ci nie pozwalają żyć w spokoju, aż się wreszcie nauczysz żyć z nimi. Wtedy już nie trzeba ich zagrzebywać, one same cię zostawiają w spokoju i już ci będzie obojętne, czy istnieją, czy nie. Powyższy fragment zdaje się traktować o tym, co w powieści „Skradzione godziny” najistotniejsze: tabu, przez lata skrywane tajemnice, wypierana wiedza o minionych wydarzeniach, która niespodziewanie wychodzi na jaw i uderza ze zdwojoną siłą we wszystkich zainteresowanych.

Powieść hiszpańskiej dziennikarki i pisarki, Marii Solar, jest zapisem dramatycznej historii dwóch rodzin, na pozór diametralnie odmiennych. Różnice klasowe, konwenanse oraz pewien niepisany kodeks obyczajowy nakazują im zachowywać dystans we wzajemnych relacjach. Nie jest to jednak możliwe, kiedy na jaw wychodzi kwestia niewygodna dla obydwu klanów. Oto pewnego dnia wnuk odkrywa w dłoni zmarłego dziadka skrawek papieru z niecodzienną treścią. Tych kilka słów odsyła dorastającego mężczyznę do niezwykłej relacji damsko-męskiej, która stała się udziałem jego przodka. Od początku jest też jasne, że samemu zainteresowanemu nie można już zadać żadnych pytań.

„Skradzione godziny” rozgrywają się niejako na dwóch planach. Na pierwszym z ich, opartym na retrospekcji, czytelnik konfrontuje się z miłosną historią sprzed laty, której finał zdaje się szokować. Z kolei na drugim planie rozgrywa się historia, nie mniej dramatyczna, a dotycząca dwóch małżeństw pogrążonych w kryzysach i zupełnie odmiennie je przeżywających.

To, co w powieści wydaje się wyeksponowane, a zarazem co stanowi jej niewątpliwy walor, to oddana – często między wierszami – sytuacja społeczno-obyczajowa w Hiszpanii z końcem lat 70. ubiegłego wieku. Akcja rozgrywa się na dwa lata przed uchwaleniem prawa rozwodowego w kraju. Autorka wiele uwagi poświęca roli kobiet w ówczesnym układzie społecznym, ich możliwościom pracy zawodowej, samorealizacji, niejednokrotnie uzależnieniu od mężczyzn. Paradoksalnie (lub wcale nie) okazuje się, że mimo upływu lat młode kobiety wciąż zmagają się z podobnymi problemami, poczynając od dzieciństwa.

Jedna z głównych bohaterek powieści ma świadomość, że jej ojciec był absolutnym wyjątkiem. Od niego bowiem usłyszała radę, którą zapamiętała na zawsze: Nigdy się nie uzależniaj od niczego ani od nikogo, kochanie moje. Żyj swoim życiem, a nie tym, jakiego się po tobie spodziewają inni. Szukaj własnej drogi. Prawdziwym szczęściem jest możliwość rządzenia własnym życiem, a chociaż możesz popełniać omyłki, to będą twoje własne błędy, a nie błędy innych.

Niewielu ojców mówiło takie rzeczy córkom w minionym wieku. Frapująca wydaje się kwestia, ilu powiedziałoby to dziś.

Ewelina Tondys

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (324)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1535
deana | 2018-02-01
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 31 stycznia 2018

Czym właściwie jest ,,stracona godzina"? Czy to ta, którą zmarnowaliśmy na coś głupiego, próżnego, niepotrzebnego? A może to ta, która przenosi nas w inny świat, inne życie, wyrywa nas z szarej rzeczywistości, czasem wzbudza wyrzuty sumienia lub tęsknotę za czymś innym? Czy to ta, która zatrzymuje wszystko naokoło, zmienia spojrzenie i pozwala dorosnąć? Ile ludzi tyle definicji i sensów. Każdy ma swoje własne jej rozumienie.

Maria Solar w swojej powieści koncentruje się na dwóch rodzinach żyjących w Hiszpanii pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku. Kraj dopiero zaczyna się budzić do życia po wieloletniej dyktaturze Franco. Zmiany społeczne zachodzą powoli ale zaczynają być już widoczne. Obok siebie żyją dwie rodziny: jedna nowoczesna, liberalna i bogata, druga - konserwatywna i biedna. Całe ich życie toczy się niby tylko równolegle, znają się, rozmawiają ale tak naprawdę nie wiedzą ile ich łączy i jak bardzo wspólna przeszłość wpłynęła na współczesność oraz ukształtowała ich...

książek: 700

Miłość to  wyjątkowe uczucie. Dodaje skrzydeł, dzięki niej widzimy świat przez różowe okulary. Miłość niejedno ma oblicze. Czasem może być zakazana. Trudno  jest ukrywać się z uczuciem. Potajemne schadzki mogą powodować dreszczyk emocji. Zakazana miłość wiąże się z licznymi konsekwencjami, z którymi trudno się pogodzić. Anselmo  zmarł trzymając w dłoni  kartkę z napisem "Powiedz, że mnie kochasz". Roberto  postanawia odkryć sekret dziadka. Czy mu się to  uda?

"Człowiek umiera, kiedy umiera, ale dla tych, którzy zostają, nadal umiera po  trochu z każdym mijającym  dniem. (...)"

Skradzione godziny to  wzruszająca opowieść o miłości, która zrodziła się w mało sprzyjających okolicznościach. Carmen i Anselmo postanowili ułożyć sobie życie u  boku innych  partnerów. Rozstanie było trudne i bolesne. Rodziny kochanków nie zaakceptowałyby ich związku. W tych latach dbało się o dobre obyczaje i przekraczanie granic dobrego smako było czymś nie do pomyślenia. Tajemniczy list sugeruje...

książek: 65
Ewelina Tondys | 2018-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 marca 2018

Powieść hiszpańskiej dziennikarki i pisarki, Marii Solar, jest zapisem dramatycznej historii dwóch rodzin, na pozór diametralnie odmiennych. Różnice klasowe, konwenanse oraz pewien niepisany kodeks obyczajowy nakazują im zachowywać dystans we wzajemnych relacjach. Nie jest to jednak możliwe, kiedy na jaw wychodzi kwestia niewygodna dla obydwu klanów.

książek: 1626
isabelle142 | 2018-02-05
Przeczytana: 04 lutego 2018

Przeczytałam ją tylko dlatego, że wpadła mi w ręce na Targach Książki w Krakowie, na wymianie zorganizowanej przez LC. Kojarzyłam, że jest to nowość wydawnicza, a poza tym nic. Postanowiłam jednak zabrać ją ze sobą... i chyba dobrze zrobiłam, bo mi się podobała.

Zwłaszcza to, że autorka pozwoliła sobie 'wejść do głowy' kilku bohaterów i spojrzeć na wydarzenia z perspektywy każdego z nich. Poza tym, choć powieść jest nieobszerna, bo ma raptem ćwierć tysiąca stron, to okazuje się wieloaspektowa. A wszystko toczy się wokół różnych, nierzadko ciemnych oblicz miłości. Są trzy pokolenia, a każde z nich ma swoje tajemnice... Ich historie przeplatają się ze sobą, dzięki czemu czytelnik z zainteresowaniem śledzi fabułę, nie zdąży się znudzić żadnym z wątków.

W sumie to nic takiego, a mimo to przyjemnie się czyta.

książek: 1061
Aleksandra | 2017-11-20
Przeczytana: 11 listopada 2017

“Skradzione godziny” to niebanalna historia o utraconej miłości, o uczuciach i dorastaniu; dojrzewaniu, gdy świat wokół się zmienia. Po jej przeczytaniu niełatwo będzie o niej zapomnieć, przejść obojętnie. Historia i postacie przez swoją prostotę i brak przerysowania stały się dla mnie niesamowicie prawdziwe. Myślę, że wymiar opowiedzianej przez autorkę historii, nie zrobiłby na mnie tak ogromnego wrażenia, gdyby nie język i ton narracji. Każda z ukazanych postaci ma własną rolę, własny głos, który nie zagłusza innych. Autorka - Maria Solar - stworzyła powieść, która równie dobrze może być historią prawdziwą, historią rodzinną.

książek: 799
KobieceRecenzje365 | 2017-12-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

„Naiwne miłostki.
Zawiedzione uczucia.
Zakazana miłość zdolna pokonać czas.”

Anselmo umiera, trzymając w dłoni tajemniczą kartkę, na której znajduje się tajemniczy napis… Powiedz, że mnie kochasz. Niby to taki krótki tekst, a jest on przyczyną ujawnienia pasjonującej historii miłosnej, który nigdy się nie skończyła…

Hiszpania, rok 1979. Poznajemy dwie rodziny, jedną konserwatywną, drugą liberalną. Rosa matka trójki dzieci tkwi w chorym i toksycznym związku z Damianem i choć kobieta chciałaby się z nim rozstać, to nie wchodzi to w grę, gdyż to czas, kiedy rozwody nie mają racji bytu. Ramón przyjaźni się z Roberto, synem Loli i Antonia. To najlepsi przyjaciele do czasu, gdy obydwoje zakochują się w tej samej dziewczynie. Po śmierci dziadka Roberto postanawia rozwikłać zagadkę tajemniczej kartki, którą ściskał w dłoni na łożu śmierci. Czy uda mu się odkryć sekret dziadka? Tego musicie dowiedzieć się sami.

To kolejna książka, której fabuły zbytnio nie mogę Wam zdradzić i przyznam...

książek: 105
Drops_Książkowy | 2017-10-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2017

„Powiedz, że mnie kochasz”

Kiedyś Marii Solar pisała dla dzieci i młodzieży. Skradzione godziny to jej pierwsza powieść dla starszych czytelników. Moim zdaniem to bardzo udany „debiut”. O młodzieńczych miłostkach, niespełnionych marzeniach i miłości, która potrafi pokonać czas i tysiące kilometrów.

„Z czasem się uczymy, że wszystkie sprawy mogą się zmienić w ciągu jednej chwili, ale bywa, że mogą trwać niezmiennie”

Roberto i Ramón to sąsiedzi. Roberto może liczyć na rodziców – zamożnych prawników, dla których dzieci są całym światem. Zrozumienie, rozmowa, zaufanie – tego doświadcza w rodzinnym domu. Ramón nie ma tyle szczęścia co kumpel. Jego ojciec, nerwus, który lubi zaglądać do kieliszka, terroryzuje żonę i dzieci. Szacunek okazuje tylko chorującej na demencję matce. Mimo tak poważnych różnic, ścierania się liberalizmu z konserwatyzmem, chłopaków łączy prawdziwa męska przyjaźń. Spotykają się w tajemniczym szałasie. Dzielą się radościami i smutkami. Ich relacja zostaje...

książek: 1109

„Skradzione godziny” skusiły mnie opisem na okładce, zapowiadając oszałamiającą historię miłosną.
Czasami mam chęć na takie opowieści, więc chętnie sięgnęłam po książkę.
Autorka do tej pory pisała książki dla dzieci, Skradzione godziny to jej pierwsza powieść dla dorosłego czytelnika.
W moim odczuciu średnio udana.

„Skradzione godziny” opowiada historię dwóch rodzin w trzech pokoleniach, dziadków, rodziców i dzieci.
Na początku autorka przedstawia obie rodziny, konserwatywną i sztywno przestrzegającą norm w jakich zostali wychowani rodzinę Ramona oraz postępową, liberalną i odnoszącą się do siebie z szacunkiem rodzinę Roberta.
Chłopców łączy przyjaźń, która w pewnym momencie zostanie wystawiona na ciężką próbę, dodatkowo oboje odkryją tajemnicę z przeszłości, która dotyczy babci Ramona i dziadka Roberta – tajemnicę zakazanej miłości, która ich połączyła na całe życie.

Historia w powieści opowiadana jest niespiesznie, powiedziałabym, że wręcz leniwie. Autorka używa bardzo prostego...

książek: 298
Nemezis | 2017-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 października 2017

Zdarza się czasem uczucie tak silne, że nic nie jest w stanie go zmienić. Ani rozłąka, ani tysiące kilometrów, ani normy społeczne, ani wyrzuty sumienia, ani inni ludzie, ani nawet mijający czas. Trwa uparcie, na przekór wszystkiemu, wciąż silne i prawdziwe, bezpiecznie ukryte przed całym światem w dwóch kochających się sercach.

Hiszpania, rok 1979. Dwie rodziny, dwa skrajnie różne światy. Jeden bardziej nowoczesny, otwarty, pełny wzajemnego szacunku i miłości, drugi spętany strachem, kontrolowany przemocą, krzykiem, wyzwiskami. Łączy je jedno - w żadnym z nich żony i matki nie czują się szczęśliwe. Uczucie Loli i Antonia wygasło już dawno, czekają jedynie na uchwalenie prawa, które pozwoli im się rozwieść. Nie każda nieszczęśliwa kobieta może jednak odejść od męża. Damián podporządkował sobie Rosę całkowicie, ograniczając jej wolność w każdy możliwy sposób, a ona nawet nie śmie myśleć o tym, że jej życie mogłoby wyglądać inaczej. Niespodziewanie umiera ojciec Loli, Anselmo, a w...

książek: 608
Książkanonstop | 2018-01-09

Dwie całkowicie różne rodziny. W jednej oczkiem w głowie rodziców są dzieci. Mogą one liczyć na pomoc najbliższych osób. Panuje przyjazna atmosfera, miłość, dom jest wypełniony ciepłem. Z drugiej strony jest familia, w której na próżno poszukiwać jakichkolwiek ludzkich odruchów, zwłaszcza, jeśli chodzi o głowę rodziny. Czy mogą choć w jednej drobnej kwestii łączyć? Te przedstawione na kartach książki Marii Solar są ściśle ze sobą związane przez przyjaźń ich pociech. Ramon i Roberto wbrew sytuacji panującej w domach, tworzą zgrany duet. Mogą na siebie liczyć znają swoje mocne, słabe strony oraz sekrety, które wyjawiają tylko sobie. Przed resztą świata owe tajemnice są zamknięte na dnie serca. Na drodze obu dojrzewających właśnie chłopców pojawia się piękna dziewczyna a wraz z nią zbiega się także śmierć dziadka. Trudno powiedzieć która sytuacja mocniej zatrzęsie światem Roberto i Ramona. Młoda kobieta szybko zagarnie sobie serca przyjaciół co oczywiście wywoła nie jedną ostrzejszą...

zobacz kolejne z 314 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Nasza cotygodniowa lista patronatów jest dzisiaj wyjątkowo zróżnicowana! Kryminał, powieść historyczna, dla dzieci i młodzieży, thriller, historia przygodowa, obyczajowa, społeczna. Do wyboru, do koloru. Nic tylko schować się pod ciepłym kocykiem i czytać. Najciekawszymi pozycjami są „Ostatnie dni mroku” laureata Oscara Grahama Moore’a oraz „Ojciec” czyli zbiór opowiadań najgłośniejszych polskich pisarzy, między innymi Dukaj, Małecki, Orbitowski, Szczerek, Witkowski. Przyznajcie się, po którą sięgnięcie?


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd