Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Sposób na Alcybiadesa

Autor:
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375886993
liczba stron
288
język
polski
typ
papier
dodała
nar
6,61 (3528 ocen i 183 opinie)

Opis książki

Pełna humoru opowieść o paczce przyjaciół, którzy cenią sobie dobre stopnie, ale nie na tyle, by się uczyć. Szukają więc sposobu, który pozwoliłby im przeżyć rok szkolny bez przemęczania się, i święcie wierzą, że taki sposób na nauczycieli, a szczególnie nauczyciela zwanego "Alcybiadesem", można znaleźć. Efekty tych poszukiwań są absolutnie zaskakujące

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3177
Danway | 2012-01-13
Przeczytana: 1994 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wesoła i pełna humoru lektura, mówiąca o uczniach pewnej warszawskiej szkoły...

Głównymi bohaterami są Ciamcia, Zastępa, Słaby i Pędzel, a także liczni nauczyciele oraz koledzy z klas starszych... Bohaterowie bardzo chcieli mieć dobre oceny, lecz chcieli to osiągnąć jak najniższym kosztem... Przez to udali się do starszego od siebie Szekpsira, od którego chcieli odkupić Sposoby na nauczycieli...

Jednak przez brak kasy musieli się zadowolić tym "najniżej" notowanym... Lecz od tego momentu zaczyna się szereg komicznych zdarzeń, których nie spodziewali się sami zainteresowani...

Osobiście bardzo lubiłem tę lekturę i zapadła mi w pamięci, a dzięki niezłej ekranizacji mogłem ją jeszcze utrwalić... Polecam ją wszystkim... Naprawdę warto, a środku akcji chwilami możemy dostrzec samych siebie...

książek: 269
NaNcy | 2014-03-09

Czy kiedykolwiek wpadło wam do głowy aby obmyślić przebiegły plan mający na celu rozszyfrowanie sposobów nauczycieli?
Bohaterowie tej książki są zwyczajni, ale przy tym również wyjątkowi. Każdy ma inny charakter, upodobania i hobby, ale wszyscy są przyjaciółmi, którzy próbują za wszelką cenę zdać klasę, a przy tym najmniej się uczyć.
Wiadomo, że jest to nierealne, ale książka sama w sobie ma mało z realnego świata, choć się w nim toczy.
Nauczyciele są przedstawieni po przezwiskach. Zazwyczaj bardzo łatwowierni, albo zgorzkniali i okrutni, ale opisani w bardzo humorystyczny i fantazyjny sposób, jak z resztą wszystko i wszyscy w tym dziele.
Książkę miałam jako lekturę i nie wszystkie lektury mi się podobały, ale ta była wyjątkiem. Od pierwszych stron przypadła mi do gustu i nie mogłam się od niej oderwać. Była znakomita, choć pewnie większość z was uzna mnie za dziwadło, które gustuje w bardzo, a to bardzo różnorodnych dziełach, zazwyczaj o tematyce fantastycznej lub sciene-fiction...

książek: 3724
Kalissa | 2014-02-28

Zawsze chciałam mieć takiego nauczyciela historii jak Alcybiades:)! tj. profesor Misiak:) Ale moi nauczyciele - choć nie byli tacy źli:) - nigdy nie pomyśleliby, o zawarciu triumwiratu z klasą:)!!

Książka ta pięknie pokazuje, jak wspaniałą nauką jest historia!! Bo kiedy zapomni się o datach i przypisanych do nich suchych faktach, a zacznie dostrzegać się - niekończącą się opowieść o ludziach z krwi i kości, którzy przeżywali różne tragedie, którzy dokonywali wyborów, którzy rządzili, wojowali, ginęli - wtedy widzi się HISTORIĘ:) Tak ja ją widzę:)

książek: 248

Jest to książka przygodowa. Autorem powieści jest Edmund Niziurski. Jest on pisarzem współczesnym, który żył i twożył w XX wieku. Pisarz tworzył głównieksiążki dla młodzieży.

Bohaterami powieści jest czwórka młodych chłopców o przezwiskach Zasępa, Słaby, Ciamcia i Pędzel. Są oni uczniami klasy 8a. Ta klasa jest znana w szkole jako najbardziej niegrzeczna w placówce.

W fabule jest mowa o 'paczce' przyjaciół, którzy cenią sobie dobre stopnie, ale na tyle ,aby się uczyć. Szukają więc sposobu, który pomógł by im przetrwać rok szkolny bez przemęczania się i świecie wierzą, że taki sposób na nauczycieli istnieje. Proszą o pomoc starszych kolegów. Uczniowie 10 klasy godzą się jedynie na sprzedanie chłopcom sposobu na nauczyciela zwanego 'Alcybiadesem'. Efekty tych poszukiwań są absolutnie zaskakujące!!!

książek: 164
tudas87 | 2014-03-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 marca 2014

Ogólnie do przeczytania ''Alcybiadesa'' skłonił mnie zachwyt moich rodziców nad tą książką. Twierdzili, że lektura jest ponadczasowa, bo nawet w naszych czasach uczniowie próbują różnych sposobów aby mieć dobre oceny, ale ani trochę się nie uczyć. Więc gdy tylko mój brat wypożyczył ''Alcybiadesa'' jako lekturę szkolną(a on nie przepada za książkami) od razu wzięłam ją w ręce i muszę stwierdzić, że moi rodzicie nie mylili się. Polecam

książek: 463

Rewelacyjna! Jedna z ulubionych lektur podstawówki :)

książek: 5354

Co jak co, ale ta książka mi się naprawdę podobała, gdy byłam malutkim, uroczym brzdącem :)

książek: 19508

Po pierwsze kto to był Alcybiades? Jakiś bóg rzymski, czy grecki, a może jakiś filozof? Po drugie, o co chodzi z tym sposobem? Te dwa pytania nie dawały mi spokoju.
Z ciekawością otworzyłam książkę i jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że jest to książka o szkole, o młodzieży, a ściślej o pewnej klasie 8a z liceum im. Lindego w Warszawie. To jeszcze bardziej mnie zaintrygowało. Czytałam więc z zapartym tchem.
Powieść opowiada o grupie przyjaciół, która chce przebrnąć przez ostatni rok szkoły z względnie dobrymi ocenami, a nie przykładając się szczególnie do nauki. Rzecz wcale nie jest taka prosta i oczywista. Jeden z chłopców Ciamcia zdobywa wiedzę o sposobach na gogów, w których posiadaniu są klasy starsze. Żeby zdobyć te sposoby trzeba jednak wykazać się nie lada sprytem i niestety ponieść pewne, dość wysokie koszta. Chłopcy są jednak gotowi na wszystko, aby tylko mieć święty spokój. Nie dysponują jednak zbyt wielką gotówką, dlatego starcza im tylko na sposób na...

książek: 3896
LOVE-KAR | 2015-02-03

Bardzo dobra. Polecam

książek: 1158
Pani_Wu | 2014-01-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 stycznia 2014

O dryfujących pedagogach

Główny bohater oraz narrator, Marcin Ciamciara zwany Ciamcią, wraz kolegami Józiem Pędzelkiewiczem zwanym Pędzlem, Słabińskim nazywanym Słabym oraz Zasępą uczęszczają do klasy ósmej, jedenastoletniej szkoły męskiej w Warszawie. Trwają lata ’60 XX wieku, szkoła jest wielce zasłużona oraz obfituje w absolwentów, którzy wsławili się rozlicznymi osiągnięciami na wielu polach. Natomiast uczniowie klasy ósmej A, z bardzo wielu powodów, z których główny stanowi lenistwo, reprezentowali tak niski poziom wiedzy, że ciało pedagogiczne postanowiło wziąć ich ostro do galopu.
Jak określił to wychowawca klasy pan Żwaczek „…to długi proces przejść wszystkie stadia rozwojowe od neandertalczyka do ucznia klasy ósmej Szkoły im. Lindego. Utrzymywał, że na razie jesteśmy w epoce kamienia łupanego.”
Profesor Żwaczek, jak można się domyślić z nazwiska oraz rodzaju porównania, był biologiem. Wśród plejady gwiazd pedagogicznych wspomnieć należy matematyka Ejdziatowicza, zwanego...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd