Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka łupieżcy

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,72 (1084 ocen i 86 opinii) Zobacz oceny
10
33
9
90
8
176
7
360
6
238
5
113
4
27
3
32
2
6
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308043059
liczba stron
138
język
polski

Zuzanna Klajn w swe osiemnaste urodziny otrzymuje klucz do tajemnic zmarłego ojca-archeologa - i znajduje Miasto: odbicie wszystkich miast kiedykolwiek zbudowanych, przez ludzi i nie ludzi, w tym wszechświecie i poprzednich, skarbnicę wiedzy wszelkiej i pole zmagań między Potęgami. Jakie sekrety Miasta odkrył ojciec Zuzanny? Czy możemy zamieszkać w domach bogów i pozostać ludźmi? Do którego...

Zuzanna Klajn w swe osiemnaste urodziny otrzymuje klucz do tajemnic zmarłego ojca-archeologa - i znajduje Miasto: odbicie wszystkich miast kiedykolwiek zbudowanych, przez ludzi i nie ludzi, w tym wszechświecie i poprzednich, skarbnicę wiedzy wszelkiej i pole zmagań między Potęgami.

Jakie sekrety Miasta odkrył ojciec Zuzanny? Czy możemy zamieszkać w domach bogów i pozostać ludźmi? Do którego świata należy sama Zuzanna, dziecko Miasta?

Czarnobrody grubas z małą dziewczynką na ramionach - wędrowali tymi alejami, pokazywał jej, nierozumiejącej, posągi nieludzkie i domy hermetyczne, zakazane pisma, niewidzialne malunki, straszne krajobrazy wszechświata.

Zapraszamy na spacer ulicami nieskończoności - do przedwiecznego miasta tajemnic.

Z oczyma szeroko rozwartymi i ustami niedomkniętymi, naprzeciw trzem słońcom, pięciu księżycom, równinom purpurowym, lodowym cmentarzom, dymom wulkanów, zorzom czarnym - i tym bezimiennym metropoliom starożytnym, ku którym Miasto bezustannie lgnie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2009

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2109)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 520
Roland | 2014-10-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 października 2014

Rasowa powieść science fiction. W niniejszym opowiadaniu przebijają konwencje, ale również charakterystyczne klimaty takich autorów jak Lem, czy też Dick. Fabularnie powieść nie jest zbytnio wymagająca, lecz ukryta jest pod powierzchnią bardzo skomplikowanego świata. Dukaj przedstawił historię świata przyszłości w bardzo zaawansowanym technologicznie stanie. Jednakże podniósł on wymiar swego opowiadania poprzez wprowadzenie Miasta, tajemnej i przedwiecznej struktury. Właśnie ten element stanowi najważniejszy trzon książki.

Zuzanna Klajn na osiemnaste urodziny otrzymuje klucz do tajemnic zmarłego w nieznanych okolicznościach ojca i znajduje Miasto: odbicie wszystkich miast kiedykolwiek zbudowanych przez ludzi i nie ludzi, w tym wszechświecie i w poprzednich, skarbnicę wiedzy wszelakiej i pole zmagań między potęgami. Czy uda się jej odkryć tajemnice Miasta?.

W książce wyraźnie zaznacza się podział między światem bohaterów oraz Miastem. W przypadku świata bohaterów Jacek...

książek: 1550
Krzysztof Baliński | 2012-07-02
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 02 lipca 2012

Lubię uprawiać wyczynowo ekstremalne czytanie plenerowe, dzisiaj docierając nad jeziorko wytargałem z plecaka "Córkę łupieżcy" Jacka Dukaja. Czytałem i już po kilku zdaniach było widać, że to po prostu piękna książka. Piękna i w dodatku tak niesamowita, że oderwać się od niej nie mogłem. Mamy tutaj zadziwiające połączenie Lema z Sapkowskim i Dickiem na dokładkę. Wszystko to napisane ładnie w Dukajowskim stylu. Choć mam wrażenie, że w tej książce Dukaj najbardziej zbliżył się do Lema. Jak na Dukaja książka jest prosta, ale proszę nie dajcie się zwieść, bo prosta ta książka nie jest. Żeby ją przeczytać gładko do poduni, trzeba się dobrze wyszkolić w Dukajowskiej i Lemowskiej pisaninie, nie zaszkodzi czytać regularnie coś z filozofii.

W "Córki łupieżcy" mamy dwa światy alternatywne, obydwa równie odjechane. Niby ten świat główny, jest rzeczywisty, główna bohaterka Zuzanna, zwana też Zuzą, mieszka w Krakowie? Ale jaki to jest Kraków? Mamy tu w najlepsze elfickie, możliwe...

książek: 647
Stasia | 2013-10-23
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 20 października 2013

Ciężko mi wypowiadać się na temat tej książki.
Z jednej strony byłam zachwycona opisami miasta, jego tajemniczością - z drugiej zawiedziona. Nie podobał mi się przebieg akcji, wydawał mi się nieciekawy i nudnawy. Liczyłam na większą żywiołowość.
Nie można nie zauważyć tego, że autor pisząc "Córkę łupieżcy" odwalił spory kawał roboty.

Jednakże mnie ta pozycja nie przekonała do kryjącej się w środku historii.

książek: 860
Aleksandra | 2011-03-24
Przeczytana: 20 marca 2011

To moje pierwsze spotkanie z polską literaturą science fiction i jednocześnie z uważanym za jednego z najciekawszych rodzimych pisarzy, Jackiem Dukajem. Lepszego wyboru dokonać chyba nie mogłam. Jeśli faktycznie „Córka łupieżcy” jest jedną z mniej udanych powieści, to nie mogę się doczekać, aż w moje łapki trafią inne jego teksty.

Czarnobrody grubas z małą dziewczynką na ramionach - wędrowali tymi alejami, pokazywał jej, nierozumiejącej, posągi nieludzkie i domy hermetyczne, zakazane pisma, niewidzialne malunki, straszne krajobrazy wszechświata. Jest już pewna, że tak było, być musiało, sny ostatecznym dowodem. Najbardziej zdradziecka ze wszystkich - archeologia pamięci.

Trudna w odbiorze, intrygująca. To określenia, które moim zdaniem najtrafniej charakteryzują tą mikropowieść. Dukaj specjalnie na potrzeby wymyślonej przez siebie futurystycznej wizji świata stworzył nowe słowa, których wyjaśnienie pozostawił czytelnikowi, dając mu jednak przy tym kilka wskazówek. Nie opisuje...

książek: 1061
Ciacho | 2015-01-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 stycznia 2015

Na swoje osiemnaste urodziny Zuzanna Klajn otrzymuje trzy wyjątkowe prezenty: symulator prekoncepcyjny od swojej przedurodzonej przyjaciółki, pierścień ipsacyjny od pośmiertnej prababki, i dostarczony specjalnie przez brukselskiego notariusza tajemniczy amulet od ojca, który nie żyje od 15 la. Nie wiadomo jak zginął. O nim samym też Zuzanna nic nie wie. Póki co wie tylko, że dawno temu zniknął z jej życia i zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. A teraz dostała od niego w podarku amulet, bez wyjaśnień i bez wskazówek co do jego użyteczności. Postanawia przez to odwiedzić grób ojca, gdzie przed oczyma pojawia się jej niespodziewanie pewne Miasto, które postanawia zwiedzić. Po wejściu objawiają jej się obrazy tajemniczej, starożytnej metropolii, której nigdy w życiu nie widziała. Miasto ją fascynuje i przeraża, chce je odkrywać, ale ostatecznie ucieka, a gdy się obraca spostrzega, że Miasta już nie ma. Niedługo jednak okazuje się, że jego pojawienie się ma związek z amuletem...

książek: 1185
Visenna | 2013-06-09
Przeczytana: 08 czerwca 2013

Science-fiction w typowo lemowskim stylu. Książka mnie urzekła opisaną z rozmachem wizją cywilizacji, nad którą dopiero w pocie czoła pracują nasi naukowcy.
Główna bohaterka, tytułowa córka łupieżcy, Zuzanna, żyje w Krakowie, ale nikt ze współczesnych nie dopatrzyłby się w nim znajomej architektury. Dziewczyna jest bodajże ostatnim pokoleniem ludzi urodzonych "jak Bóg przykazał" - z żywej kobiety.
Kraków w wizji Dukaja to nowoczesna metropolia - Zuzanna żyje w modnej, bardziej zaawansowanej technologicznie, drogiej dzielnicy, którą - ze względu na jej urokliwość - nazwano "elfią". Jej współlokatorzy to dwaj bliźniacy - dwunastolatkowie, czyli osoby od czterech lat pełnoletnie, pracujące i cieszące się pełnią praw i obowiązków dorosłego. Nasza bohaterka kumpluje się też ze swoją kuzynką, Maleną - "przedurodzoną", która panicznie boi się momentu narodzin i uwięzienia w ciele. Zuzanna uwielbia również pogaduchy ze swoją prababką, która obdarowuje ją różnymi technologicznymi...

książek: 538
tivrusky | 2013-07-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 15 lipca 2013

Dawno temu zobaczyłem okładkę tej książki. Z jakichś powodów, zrobiła na mnie tak wielkie wrażenie, że z miejsca zdecydowałem, że zabiorę się za czytanie Dukaja. Lód i Wroniec potwierdziły, że był to dobry pomysł. Minęło sporo czasu, pora wrócić na dukajowe stronice, do samego początku.

"Książeczka" opowiada historię Zuzanny Klajn - młoda kobieta, z poukładanym życiem, pewnego dnia dostaje zaległą wiadomość od swojego, zmarłego przed laty, ojca. W jakiś dziwny sposób budzi on w niej potrzeby, jakieś jej cechy, które do tej pory nie uzewnętrzniały się. I tak Zuzanna, po części z przymusu pozostawia swoje, dobrze zapowiadające się życie, by zostać tytułową Córką Łupieżcy.

Pierwsza część przytłacza śmiałym futuryzmem, w którym ludzie żyją już przed narodzinami, a także po śmierci nie mają z tym większych problemów. Świadomości zapisane na dziwnych chtonicznych maszynach żyją dalej, przybierając lsenne postaci. Właśnie - lsen - połączenie namacalności i złudzenia, pozwalające nie...

książek: 765
aali | 2016-03-24
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 24 marca 2016

Twórczość Jacka Dukaja od zawsze napawała mnie lękiem. Odbierałam go jako pisarza trudnego w odbiorze, trochę "lemowskiego", z drugiej jednak strony intrygował mnie na tyle, że chciałam poznać jego książki. Testem sprawdzającym styl i wyobraźnię autora została "Córka łupieżcy". Minimalistyczna objętościowo, jednak zafascynowała mnie od samego początku.

Na osiemnaste urodziny Zuzanna Klajn otrzymuje dość nietypowy prezent: list od nieżyjącego od 15 lat ojca, a wraz z nim niezwykły spadek w postaci tajemniczego amuletu, będącego kluczem to tajemnic swojego ojca-archeologa i znajduje Miasto. Niezwykłe miejsce, które stanowi odbicie wszystkich miast, które kiedykolwiek zostały zbudowane przez ludzi i nie ludzi, zarówno w tym wszechświecie, jak i w poprzednich, skarbnicę wszelkiej wiedzy i pole zmagań między Potęgami. Miasto przyciąga Zuzannę nadzwyczajną mocą, pragnie je zbadać i dowiedzieć się jakie sekrety Miasta odkrył ojciec Zuzanny?


Fabuła wydawać by się mogło, że jest banalna,...

książek: 3551
Malwina | 2011-05-13
Przeczytana: 15 stycznia 2012

Dukaj, Dukaj, Dukaj… Nazwisko nie było mi obce, kiedy sięgałam po „Córkę łupieżcy”. Trafiłam na nią przypadkiem w bibliotece i przykuła moją uwagę nie tylko znanym nazwiskiem, ale i okładką. Nic nie wiedząc o książkach Dukaja poza tym, że są dobre czy nawet bardzo dobre, zabrałam się za czytanie. Opinie znajomych brałam oczywiście pod uwagę, ale że ja to ja, musiałam sprawdzić na własnej skórze, czy ten Dukaj może być synonimem dobrej książki, czy też dla mnie po prostu jego literatura nie została stworzona.

Pierwsze strony okazały się marszem pod górkę, kiedy próbowałam zrozumieć o co w ogóle w tym wszystkim chodzi. Najbardziej denerwujące okazało się słownictwo, którego najzwyczajniej w świecie nie rozumiałam. Chwilami chciałam rzucić książkę w kąt, ale nie poddałam się tak łatwo, na całe szczęście! Okazało się bowiem, że ta krótka historia jest niezwykłą perełką w fantastyce, której wolałam nigdy nie tykać. Jakoś nie ciągnęło mnie do opowieści wziętych z przyszłości, która nie...

książek: 412
Arkadijo | 2014-07-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 31 lipca 2014

Miasto. Monumentalne i tajemnicze. Niebezpieczne i pociągające zarazem. Gdy choć raz je ujrzysz, choć raz do niego wstąpisz, nie będzie odwrotu. Będziesz chciał wciąż więcej i więcej. Tak samo jest z książką Jacka Dukaja. Wystarczyło tylko kilka stron, by książka i Miasto pochłonęły mnie bez reszty.

Książka przesiąknięta jest filozofią, rozważaniami na temat istnienia cywilizacji i ich upadku, ale nie ma się czemu dziwić, w końcu Dukaj studiował filozofię. To samo możemy zauważyć w innych jego książkach. Opis Miasta to według mnie majstersztyk, kłaniam się autorowi w pas, biję brawo uniżenie. Wizja świata przedstawionego w „Córce łupieżcy” robi wrażenie. Nie fizyka, nie chemia, a archeologia jest królową nauk łączącą w sobie wszystkie inne dziedziny. Czym tak naprawdę jest Miasto? Kto je stworzył? Cywilizacje sprzed milionów lat zadawały sobie to pytanie, teraz przyszedł czas na naszą.

Długi czas nie mogłem przekonać się do stylu Jacka Dukaja, jednak z książki na książkę powoli...

zobacz kolejne z 2099 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Cetnarowski i Majka o KIC 8462852

W związku z ujawnionym sensacyjnym odkryciem, że wokół gwiazdy KIC 8462852 mogą krążyć niezidentyfikowane obiekty latające, postanowiliśmy o komentarz w tej sprawie poprosić dwóch fantastycznych mężczyzn - Michała Cetnarowskiego i Pawła Majkę. Przeczytajcie ich reakcje!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd