Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jakbyś kamień jadła

Seria: Sulina
Wydawnictwo: Czarne
7,85 (1052 ocen i 118 opinii) Zobacz oceny
10
96
9
238
8
317
7
278
6
77
5
38
4
1
3
6
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375360431
liczba stron
136
kategoria
literatura faktu
język
polski

Po co mi ten śmiercionośny upał pełen much? Po co ten smak kamienia w ustach? Po co on tam jechał, ten Polak, i siedział dwa lata, i czemu oni wiecznie się w coś wtrącają, czemu pchają w to nos? Niby że co, że mają jakieś dziwne poczucie odpowiedzialności za wszystkich? Jurij Andruchowycz, "Diabeł tkwi w serze" Lapidarność, z jaką Tochman opowiada o potwornościach wojny i jej toksycznych...

Po co mi ten śmiercionośny upał pełen much? Po co ten smak kamienia w ustach? Po co on tam jechał, ten Polak, i siedział dwa lata, i czemu oni wiecznie się w coś wtrącają, czemu pchają w to nos? Niby że co, że mają jakieś dziwne poczucie odpowiedzialności za wszystkich?
Jurij Andruchowycz, "Diabeł tkwi w serze"
Lapidarność, z jaką Tochman opowiada o potwornościach wojny i jej toksycznych konsekwencjach, wywołuje potężny efekt właśnie dzięki oszczędności stylu: okrucieństwo mówi samo za siebie, nie potrzebuje opisu ani koloryzowania.
"The Times"
Tochman towarzyszy antropolożce Ewie Klonowski w jej wysiłku scalenia rozproszonych szczątków, w jej nadziei, że kolejny odkopany masowy grób pomoże połączyć kości zmarłych z pogrążoną w żałobie rodziną. Nie ferując wyroków, nie proponując komentarza autor pozwala, by głosy ocalonych same opowiedziały o tych wstrząsających poszukiwaniach. W rezultacie otrzymujemy żywy portret kraju nadal zmagającego się z konsekwencjami wojny. Jednak głęboki sens Jakbyś kamień jadła nie odnosi się wyłącznie do Bośni, a opowiada o uniwersalnym ludzkim pragnieniu, by móc pogrzebać i opłakać ciało.
"The Finacial Times"
Tochman omija utarte ścieżki, którymi zwykle podążają na Bałkanach dziennikarze. Daje to jego niewielkiej książce potężną moc. Warto przeczytać tę niezwykły reportaż, by zrozumieć, jak cieniutka jest politura cywilizacji i jak łatwo przyjaciele obracają się przeciwko przyjaciołom. Jakbyś kamień jadła trzeba by wysłać Boutrosowi-Boutrosowi Ghaliemu i Kofiemu Annanowi, Johnowi Majorowi i Douglasowi Hurdowi, Georgeaowi Bushowi i Billowi Clintonowi. Pewnie by jej nie przeczytali, ale nawet przekartkowanie książki Tochmana zmąciłoby spokój ich emerytury.
"Literary Review"

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://www.czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 929
mamaKa | 2015-11-17
Na półkach: Przeczytane, Docenione
Przeczytana: 17 listopada 2015

Pierwsza książka, którą przerwałam myśląc „Boże, co jeszcze?” Przecież to nie jest pierwsza publikacja o wojnie, którą przeczytałam. Obejrzałam wiele filmów. A jednak.
Taka sytuacja jeszcze mi się nie przytrafiła. Sądzę, że to kwestia literackiego przedstawienia ludzkiego cierpienia. Fakty. Za mało wiem i nigdy nie dowiem się wystarczająco, by zrozumieć. Nawet nie próbuję. Ale nie uodporniłam się na krzywdę.

Wielu reporterów próbowało sił mierząc się z dramatem bałkańskim. Niektórym udało się przebić przez pancerz znieczulenia, zmęczenia tematem. Powrócili po latach. W swoich reportażach ożywili konflikt, bo wojna w sercach i duszach byłej Jugosławii trwa. Postawa pani Ewy, która zaangażowała się w identyfikację ofiar jest godna podziwu. Poświęciła część życia, by rodzina mogła pochować ciało ukochanej osoby (nierzadko kilku). Tym co przeżyli pozwala na pożegnanie z tymi co odeszli. Wielu jeszcze szuka. Każdy chce wiedzieć co się stało z zaginionymi. Gdzie są szczątki. Oddać ziemi – tak, ale z godnością i należytym szacunkiem.

Czytałam książkę Wojciecha Tochmana. Przeczytam kolejne. Dzięki nim poznam różne oblicza Człowieka. Poczuję jego działania, ale nie pojmę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wszyscy jesteśmy dziwni. Opowieści z Coney Island

Ciekawe i nowatorskie spojrzenie na człowieka przez pryzmat lunaparku z historią Manhattanu w tle. Podróż z Karoliną Sulej na Conley Island okazała si...

zgłoś błąd zgłoś błąd