Błękitna dalia

Błękitna dalia - Nora Roberts (wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006)

Nora Roberts należy do grona pisarzy znanych i podziwianych. Jej książki rozpoznawane są na półkach w księgarniach oraz bibliotekach. Miliony wydanych egzemplarzy w wielu językach oraz sukces, którym nie mogą poszczycić się „koledzy po fachu”.

Stella Rotchild straciła męża w katastrofie lotniczej. Razem z dwójką dzieci przeniosła się do Memphis, aby Luke i Gavin byli bliżej dziadków, szybko znalazła nową pracę i zaczęła układać życie na nowo. „Eden” – centrum ogrodnicze prowadzone przez Rosalind Harper jest jednym wielkim ogrodem, który prezentuje się naprawdę świetnie. Jednak właścicielka przestaje sobie radzić z organizacją, co daje szanse Stelli, aby zabłysnęła. I tak się właśnie stało, nowa reorganizacja jednak nie podoba się architektowi krajobrazu, który w sposób oczywisty wygłasza opinię na ten temat. Nie wie jeszcze jak bardzo czarująca potrafi być Stella. Jak każda duża posiadło, Harper House ma legendę. Jednak ta legenda opowiada o Oblubienicy przemierzającej w nocy korytarze rezydencji. Czy różne zapiski i wspomnienia potwierdzą, iż owy duch to tylko wytwór wyobraźni?



Błękitna dalia to pierwsza część trylogii w ogrodzie. Już na samym wstępie Roberts dała nam pełną dawkę emocji, od razu mogliśmy poznać główną bohaterkę i zobaczyć jak silny ma charakter. Podziwiałam Stellę i nadal mam do niej sentyment, choć lekturę skończyłam parę dni temu. Wiem, że opowieść nie należy do takich, o których się zapomina przy pierwszej lepszej okazji.

Silna, zorganizowana i systematycznie spięta kobieta nie pozwala, aby w firmie pojawił się choć jeden błąd, wszystko dopina na ostatni guzik, co powoduje, że osiąga sukces. Nawet legenda Harper House nie potrafi jej dezorganizować.



Dla niektórych ludzi układanie sobie dnia na dzień, planowanie przyszłości wybiegającej nie dalej niż parę godzin do przodu, jest przerażające. Żyją spontanicznie, nie umawiają się, nie zobowiązują – żyją pełnią życia. Jednak są i tacy, którzy muszą wiedzieć, co zrobią następnego dnia lub w przyszłym tygodniu. Czy ktoś wychodzi na tym gorzej? Absolutnie nie, co widać w Błękitnej dalii.

Nora Roberts oprócz barwnej i szybkiej akcji pokazuje czytelnikom swoją drugą pasję – ogrodnictwo. Nazwy i opisy kwitów są bardzo dokładne, a sposoby ich pielęgnowanie trafne. Nie zauważyłam (a sprawdziłam) czy nie zostały pomylone łacińskie nazwy, kolory lub gatunki. Wszystko się zgadzało.



Reasumując, Błękitna dalia to piękna historia o miłości z nutą tajemnicy oraz grozy. Warto przeczytać i rozkoszować się dynamiczną akcją oraz pięknymi opisami ogrodów, widoków i wspomnień. Polecam wszystkim wielbicielom Roberts i nie tylko.

Trylogia w ogrodzie:

Błękitna dalia | Czarna róża | Czerwona Lilia

Nora Roberts jest jedyną autorką, której romanse czytam z miłą chęcią, mimo że nie przepadam za tanimi historiami miłosnymi. Pierwsza część hitowej trylogii otwiera przed czytelnikiem świat kobiety, która postanawia na nowo ułożyć sobie życie po ciężkiej traumie. Gdy dowiaduje się o śmierci męża, jej świat obraca się o sto osiemdziesiąt stopni. Opisywane łatwym i zrozumiałym językiem uczucia głównej bohaterki, Stelli, pozwalają wczuć się w jej sytuację i poczuć się prawie jak część pełnego zawiłych ścieżek życia, uczestnik dziwnych, niezrozumiałych sytuacji. Zwyczajna kobieta musi przeciwstawić się upierdliwej zjawie, która śpiewa co noc dwójce jej synów. I choć duch przez wszystkie lata uznawany był za nieszkodliwego, wraz z przyjazdem Stelli do Harper House zaczęły dziać się dziwne rzeczy... A wszystko przez to, że ją i przystojnego architekta krajobrazów połączyło coś, czego sama zainteresowana do końca nie potrafi określić. Historia ta pokazuje moc uczucia, które może połączyć zupełnie różne od siebie osoby: pedantkę żyjącą według biznesplanu oraz pewnego siebie lekkoducha, któremu za biuro służy stara ciężarówka.

Poza tym poznajemy wiele innych postaci jak na przykład David, który zdecydowanie najbardziej przypadł mi do gustu. Niebanalne poczucie humoru? Być może.

Co najbardziej lubię w książkach tej autorki? Mimo że nazywa się je „romansami”, wciągają również w zawiłe historie zupełnie nie związane z realnym światem. Tak jak tutaj, zagłębiamy się w rodzinną historię pełną niespodzianek i dotąd nie odkrytych skandali. Życie Stelli, Roz i Hayley jest doskonałym przykładem tego, że w życiu niczego nie można być pewnym.

Idealny wątek z duchem pozwala chociaż na chwilę oderwać się od miłosnych rozterek trójki kobiet. Oblubienica jest miłym dodatkiem do opowieści, elementem dodającym grozy, dreszczyku emocji, jak również źródłem nęcącej tajemnicy.

Niestety, wątek miłosny jest niesamowicie przewidywalny, jednak w żadnym stopniu nie obrzydziło mi to lektury. Masa tajemnic pozwala czytać książkę z zapartym tchem, z niecierpliwością czekając na rozwój wypadków.