Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
5,51 (12215 ocen i 302 opinie)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Robert R. Chodkowski
tytuł oryginału
Antigon
data wydania
ISBN
9788373377530
liczba stron
176
język
polski

Inne wydania

Antygona to dzieło o charakterze uniwersalnym niesie przekaz aktualny zawsze i wszędzie. Heroiczna bohaterka Sofoklesa przekonuje o istnieniu odwiecznych, niepisanych, tkwiących w nas praw moralnych, boskich z pochodzenia i niewzruszalnych, którym sprzeniewierzyć się nie wolno, nawet gdy ceną za dochowanie im wierności staje się własne życie. Eksponując znaczenie niezniszczalnych więzów między...

Antygona to dzieło o charakterze uniwersalnym niesie przekaz aktualny zawsze i wszędzie. Heroiczna bohaterka Sofoklesa przekonuje o istnieniu odwiecznych, niepisanych, tkwiących w nas praw moralnych, boskich z pochodzenia i niewzruszalnych, którym sprzeniewierzyć się nie wolno, nawet gdy ceną za dochowanie im wierności staje się własne życie. Eksponując znaczenie niezniszczalnych więzów między krewnymi, poeta podkreśla, że z natury człowieka wynika obowiązek objęcia osób bliskich miłością i niesolidaryzowania się z nimi w nienawiści.

 

pokaż więcej

Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • U2. Zdemaskowani
  • Szturmując niebo
  • Z jednym wyjątkiem
  • Inteligencja osobowościowa. Jak osobowość wpływa na nasze życie
  • Pogromca lwów
  • Odlotowa Czternastka
  • Biblioteka pana Lemoncella
  • Bieg po życie
  • Tabloid. Śmierć w tytule
  • Oko Boga
  • Sekret Sonji
  • Czarny świt
U2. Zdemaskowani
John Jobling

6,6 (5 ocen i opinii)
Szturmując niebo
Felix Baumgartner , Thomas Becker

7,29 (7 ocen i opinii)
Z jednym wyjątkiem
Katarzyna Puzyńska

7,92 (59 ocen i opinii)
Inteligencja osobowościowa. Jak osobowość wpływa na nasze życie
John D. Mayer

0 (0 ocen i opinii)
Pogromca lwów
Camilla Läckberg

7,61 (948 ocen i opinii)
Odlotowa Czternastka
Janet Evanovich

7,53 (53 ocen i opinii)
Biblioteka pana Lemoncella
Chris Grabenstein

8 (11 ocen i opinii)
Bieg po życie
Lopez Lomong

8,71 (14 ocen i opinii)
Tabloid. Śmierć w tytule
Piotr Głuchowski , Marcin Kowalski

6,86 (35 ocen i opinii)
Oko Boga
James Rollins

6,96 (23 ocen i opinii)
Sekret Sonji
Åsa Hellberg

9 (2 ocen i opinii)
Czarny świt
Rolf Börjlind , Cilla Börjlind

6,75 (8 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (23493)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 557
klotyldziec | 2010-12-27
Na półkach: Przeczytane

Wszyscy się pozabijali i to mi się podobało najbardziej.

książek: 23885
Książkowa-Fantazja | 2012-09-21
Przeczytana: 07 września 2012

Akcja rozgrywa się w Tebach, gdzie ginie dwóch braci. Jeden z braci ginie jako bohater, a drugi jako tchórz. Antygona postawia złamać zakaz Kreona - aktualnego władcy Teb i dokonuje symbolicznego pochówku brata. Zostaje za ten czyn zamurowana w grobowcu, gdzie popełnia samobójstwo. Syn Kreona Hajmon, który był narzeczonym Antygony przebija się mieczem. Na wieść o tym zabija się również Eurydyka - matka Hajmona.
Kreon zatem traci wszystkich najbliższych i żałuje swoich czynów.

Tragedia napisana jest trudnym językiem, jednak mi czytało się ją znakomicie i szybko.

książek: 302
ChicaDeAyer | 2013-10-11
Przeczytana: 2008 rok

Dzieło Sofoklesa stanowi sztandarowy przykład tragedii antycznej, wraz z wyraźnie zarysowanym konfliktem tragicznym osnutym wokół zawieszenia jednostki pomiędzy prawem boskim a ludzkim. Główna bohaterka, kobieta o mocnym charakterze, ściąga na siebie klęskę przez nieodstąpienie od swoich ideałów. W zależności od zajmowanego stanowiska, można było Antygony bronić lub ją potępić - nie ulega jednak wątpliwości, że jej niezłomność i odwaga zasługują na podziw.

książek: 4815

Z uśmiechem czytam wszystkie opinie o "Antygonie", bo ciekawe jest, że nikt, nie uważa za spoiler, napisanie, jakiego to ostatecznie wyboru dokonała bohaterka i co się z nią stało.

Nigdy nie zachwycałam się charakterem Antygony. Widzę dużą sprzeczność w takiej postawie, że z jednej strony, dziewczyna sprzeciwia się woli władcy i idzie dopełnić rytuału religijnego, a z drugiej strony, poddaje się jednocześnie tym samym rozkazom, tego samego władcy, w zakresie konsekwencji swego czynu.

O wiele bardziej rozumiem i cenię Ismenę. Ona przynajmniej od razu, na samym początku mówi, że: "Posłuszna będę władcom tego świata". Ale lubię ją bardzo, kiedy stanęła przed Kreonem i chciała wziąć połowę winy na siebie. I nie zgadzam się ze słowami Antygony, kiedy wzgardliwie mówi do siostry: "Słowami świadczyć miłość — to nie miłość". Miałam wtedy ochotę krzyknąć: "Ismena Ciebie kochała Antygono, a nie waszego głupiego, zdradzieckiego brata, którego nie chciała pochować! I to z Tobą chciała...

książek: 5914
młoda_pisarka | 2014-02-25
Przeczytana: 14 września 2011

Główna bohaterka, Antygona, pokazała mi kilka życiowych prawd. Sporo się od niej nauczyłam, co zaskoczyło mnie samą. Rodzina. Rodzina. I jeszcze raz rodzina. Mimo wszystkiego, co dzieje się wokół, mimo tego kto ustanawia prawo, nigdy nie można wyrzec się i zapomnieć o swojej rodzinie. Tym bardziej nigdy nie należy ulegać komuś kto nie szanuje prawd życiowych i zdania innych niż swoich samych. Jeśli ten ktoś tego nie umie, to po co my mamy być lepsi od niego? Zwłaszcza, kiedy racja jest po naszej stronie.

książek: 1475

Nasłuchałam się słów: nuda, trudny język, beznadziejne rymy.
Dla mnie bzdury!
Kiedy tylko zaczęłam czytać bardzo się wciągnęłam.
Mnie czytało się "Antygonę" lekko i bardzo mnie wciągnęła.
Bardzo polubiłam tytułową bohaterkę, za jej niezwykłą odwagę.
Polubiłam również książkę za to, jak ukazała walkę między jednostką a władzą, obowiązkiem wobec prawa a bogów oraz nieuchronność losu. Poruszająca lektura.

książek: 3124
kajsa | 2011-08-04
Na półkach: Przeczytane

Antygona - kobieta heros.Nieważne dla niej są osobiste sprawy, nawet miłość do Hajmona, liczy się tylko wiara i obrona własnego stanowiska.
Niezwykły przykład bezkompromisowości.

książek: 776
Dominka1 | 2014-04-06
Na półkach: Przeczytane

Jeden z najbardziej znanych dramatów antycznych. Starożytne Teby-śmierć dwóch braci.Jeden zginął jako bohater swego kraju,drugi jako zdrajca,tchórz.Tytułowa bohaterka pragnęła godnie pochować zniesławionego brata.Według wierzeń starożytnych godny pogrzeb był warunkiem spokoju po śmierci.Taka była wola bogów.Niestety władca Teb-Kreon zabronił chociażby symbolicznego pochówku Polinejkesa.
Dwie racje,dwa prawa.Co jest ważniejsze?Rozkazy bogów czy zasady ustanowione przez władcę państwa?Dużym atutem tragedii Sofoklesa jest fakt,że Kreon i Antygona są przedstawieni jako przyzwoici ludzie ze swoimi racjami i uczuciami.Dwie odmienne osobowości,które wierzą w różne rzeczy.
Antygona wybrała nakazy bogów. Kreon skazał ją za to na śmierć.Dialog pomiędzy tą dwójką jest jedną z najwybitniejszych rozmów w historii literatury.
Dramat młodej dziewczyny ,która ma pożegnać świat nie doświadczywszy wiele nie jest jedyną tragedią przedstawioną w utworze. Ból jej narzeczonego,Hajmona(syna...

książek: 53
Dorota | 2014-09-07
Na półkach: Przeczytane, Lektury
Przeczytana: 06 września 2014

Momo że książka, jak dla mnie, jest napisana beznadziejnie i w beznadziejnym języku, to jednak ku memu zaskoczeniu okazała się BARDZO przyjemna i pouczająca =D. Antygona, można powiedzieć, że jest uniwersalną książką. Sofokles zawarł w niej mnóstwo prawd życiowych, które o dziwo są nadal aktualne, chociaż Antygona została napisana w V w. p.n.e. Po przeczytaniu, można stwierdzić, że natura ludzka, przez tyle wieków, praktycznie się nie zmieniła.

książek: 1890
foolosophy | 2010-03-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Cóż mogę powiedzieć? Otwieram książkę, czytam pierwszą wypowiedź, akurat zbiegiem okoliczności, jest to wypowiedź Antygony. I nagle cisza. Zupełnie niezrozumiany język, zupełnie obce rymy i forma pisania. Uprzedzali mnie na początku, że to nudna, trudna, ciężka i dłużąca się lektura. Jednak na przekór innym, muszę stwierdzić, że wyjątkowo mi się podobało!

"Szczęście człowieka – wielki rozum!
To najcenniejszy dar:
Kto pełni zawsze wolę bożą,
Ten ciężkich ujdzie kar.
W cierpieniu ten, kto grzeszył dumą,
na starość uczy się rozumu."

Uroku książce nadało wydanie, jakie posiadam w domu. Moje wydanie “Antygony” wydrukowane zostało 60 lat temu, dokładnie w 1949. Nosi imię i nazwisko mojego pradziadka, który także z niej korzystał oraz notatki mojej mamy, która także czytała Sofoklesa z tego wydania. Piękne, jak na swój wiek, strony, lekkie pismo mojej mamy obok, zapach książki. To coś, to od razu wprowadziło mnie w świat lektury.
Wspominając “Pana Tadeusza”, z...

zobacz kolejne z 23483 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Na półkach
zgłoś błąd zgłoś błąd