Neponset

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,15 (85 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
9
7
16
6
34
5
8
4
6
3
3
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380693494
liczba stron
256
słowa kluczowe
Literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Dotąd niepublikowana, napisana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powieść Agnieszki Osieckiej. Jak zawsze osobista, jak nigdy aktualna. Jakby celowo miała się ukazać właśnie dziś. Preludium do „Białej bluzki”, perpetuum mobile, dzięki któremu możemy udać się w fascynującą podróż śladami nieprzystosowanej do życia, antysystemowej, anarchicznej, a przede wszystkim żywiołowej...

Dotąd niepublikowana, napisana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powieść Agnieszki Osieckiej. Jak zawsze osobista, jak nigdy aktualna. Jakby celowo miała się ukazać właśnie dziś.

Preludium do „Białej bluzki”, perpetuum mobile, dzięki któremu możemy udać się w fascynującą podróż śladami nieprzystosowanej do życia, antysystemowej, anarchicznej, a przede wszystkim żywiołowej (rzecznej, dorzecznej i niedorzecznej) bohaterki.

Marta mieszka w Cambridge w USA, realizuje się w pracy, poznaje ciekawych ludzi, dokształca się, uczestniczy w życiu społecznym i towarzyskim, sporo czasu spędza też nad rzeką, którą uwielbia. Z pozoru uosabia współczesną studentkę, rezydentkę realizującą się w multikulturowych (koniecznie) i proobywatelskich (najlepiej) projektach. Jednak nie – jest żebraczką i pamiętnikarką, która wyobraźnią tworzy własną ziemię niczyją, przestrzeń cokolwiek nierealną. Okalające Boston Rzeka Karola oraz tytułowa rzeka Neponset to naturalne granice jej osobliwego rezerwatu.
To tu bohaterka Osieckiej nabawi się tej choroby, która potem naznaczy Elżbietę z „Białej bluzki”.
Marta mówi o sobie, że jest „pojemnikiem, w którym kołaczą się dawne echa i odgłosy”, jest „jak radio zgubione przez astronautów, pędzące przez nieba z resztkami audycji o hodowli bratków lub kurcząt – audycji, której już nikt nie słucha”.
Marta kocha i nie jest kochana. Każdego dnia świat bombarduje ją wrażeniami i omamami, daje się jej we znaki. A ona – pozbawiona dystansu – grzęźnie, spala się, zatraca.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/Neponset-p-34702-1-30-.html

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Neponset-p-34702-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 16
agni | 2017-10-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2017

Zacznę od drugiej części książki, bo nie napiszę o niej zbyt wiele - trudno mi się odnieść do analizy psychologicznej Osieckiej, której czytać czy chciałam, do końca nie byłam pewna. Czytałam więc raczej z przyzwoitości, ale faktem jest, ze niektóre spostrzeżenia i komentarze były dla mnie cenne; także w tym sensie, że mogłam je odnieść do samej siebie :)

Natomiast sama powieść - ach, cóż to za perełka! Zabawa słowem na najwyższym poziomie, która być może rozbawiłaby, gdyby nie była tak przejmująco, dogłębnie, tak doskonale smutną. Zranienie opisuje Osiecka idealnie, popadanie w obłęd, który jednak trudno tak naprawdę jednoznacznie takim nazwać, nadwrażliwość... Wchodzi się w skórę bohaterki, stając się podobnie pozbawionym naskórka.
Wszystkim hiper-empatycznym, ale nie tylko, oczywiście - polecam; to naprawdę oryginalna i dobra rzecz.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zapach cedru

Wielowymiarowa, wstrząsająca opowieść o rodzinie Pipperów. Autorka stworzyła niesamowitą mieszankę jawy i snu. Zręcznie operując pięknem i brzydotą,...

zgłoś błąd zgłoś błąd