Neponset

Cykl: Biała bluzka (tom 0.1)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,15 (102 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
11
7
22
6
38
5
11
4
7
3
4
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380693494
liczba stron
256
słowa kluczowe
Literatura polska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Dotąd niepublikowana, napisana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powieść Agnieszki Osieckiej. Jak zawsze osobista, jak nigdy aktualna. Jakby celowo miała się ukazać właśnie dziś. Preludium do „Białej bluzki”, perpetuum mobile, dzięki któremu możemy udać się w fascynującą podróż śladami nieprzystosowanej do życia, antysystemowej, anarchicznej, a przede wszystkim żywiołowej...

Dotąd niepublikowana, napisana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powieść Agnieszki Osieckiej. Jak zawsze osobista, jak nigdy aktualna. Jakby celowo miała się ukazać właśnie dziś.

Preludium do „Białej bluzki”, perpetuum mobile, dzięki któremu możemy udać się w fascynującą podróż śladami nieprzystosowanej do życia, antysystemowej, anarchicznej, a przede wszystkim żywiołowej (rzecznej, dorzecznej i niedorzecznej) bohaterki.

Marta mieszka w Cambridge w USA, realizuje się w pracy, poznaje ciekawych ludzi, dokształca się, uczestniczy w życiu społecznym i towarzyskim, sporo czasu spędza też nad rzeką, którą uwielbia. Z pozoru uosabia współczesną studentkę, rezydentkę realizującą się w multikulturowych (koniecznie) i proobywatelskich (najlepiej) projektach. Jednak nie – jest żebraczką i pamiętnikarką, która wyobraźnią tworzy własną ziemię niczyją, przestrzeń cokolwiek nierealną. Okalające Boston Rzeka Karola oraz tytułowa rzeka Neponset to naturalne granice jej osobliwego rezerwatu.
To tu bohaterka Osieckiej nabawi się tej choroby, która potem naznaczy Elżbietę z „Białej bluzki”.
Marta mówi o sobie, że jest „pojemnikiem, w którym kołaczą się dawne echa i odgłosy”, jest „jak radio zgubione przez astronautów, pędzące przez nieba z resztkami audycji o hodowli bratków lub kurcząt – audycji, której już nikt nie słucha”.
Marta kocha i nie jest kochana. Każdego dnia świat bombarduje ją wrażeniami i omamami, daje się jej we znaki. A ona – pozbawiona dystansu – grzęźnie, spala się, zatraca.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/Neponset-p-34702-1-30-.html

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Neponset-p-34702-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
poczytne książek: 180

Zaproszenie na spacer nad Neponset

„Neponset” Agnieszki Osieckiej jest preludium do „Białej bluzki”, jednego z bardziej znanych jej utworów. To pamiętnik obejmujący wydarzenia dziejące się w ciągu dwóch miesięcy, pisany przez dziewczynę, która postanawia zostać żebraczką. O tym zamiarze dowiadujemy się już w pierwszym zdaniu. I to w sumie jedyny znany nam przez dłuższy czas fakt o bohaterce (o ile wcześniej nie przeczytamy opisu z okładki książki). Dziewczyna przez długi czas jest dla nas osobą bezimienną. Tuła się po mieście nazywanym przez nią „C.”, często wybiera się na spacer nad tytułową rzekę – Neponset. Tak naprawdę, tyle informacji o fabule wystarczy osobie, która chce skusić się na lekturę tej książki. Dlaczego?

Czytelniku, potraktuj tę powieść jak zawieranie znajomości. Gdy chcesz poznać jakąś osobę, musisz czekać, aż sama się przed Tobą otworzy, żeby zbyt mocno nie ingerować w jej „bezpieczną przestrzeń”, żeby jej nie spłoszyć. W przypadku poznawania bohaterki „Neponsetu”, również wskazana jest cierpliwość, ponieważ trafiamy w dosyć trudny dla niej etap życia. Chociaż jesteśmy zaproszeni do towarzyszenia jej przez dwa miesiące - to jednak zaglądamy w pamiętnik pisany przez główną bohaterkę, więc i tak w jakiś sposób wdzieramy się w jej codzienność. Żebraczka jednak przyjmuje nas ze spokojem, uprzejmie zabiera na spacery, dzieli się wyjątkowymi spostrzeżeniami na temat mijanych ludzi.

Czytając „Neponset”, byłam pod wrażeniem pomysłu Agnieszki Osieckiej na wykreowanie głównej bohaterki powieści....

„Neponset” Agnieszki Osieckiej jest preludium do „Białej bluzki”, jednego z bardziej znanych jej utworów. To pamiętnik obejmujący wydarzenia dziejące się w ciągu dwóch miesięcy, pisany przez dziewczynę, która postanawia zostać żebraczką. O tym zamiarze dowiadujemy się już w pierwszym zdaniu. I to w sumie jedyny znany nam przez dłuższy czas fakt o bohaterce (o ile wcześniej nie przeczytamy opisu z okładki książki). Dziewczyna przez długi czas jest dla nas osobą bezimienną. Tuła się po mieście nazywanym przez nią „C.”, często wybiera się na spacer nad tytułową rzekę – Neponset. Tak naprawdę, tyle informacji o fabule wystarczy osobie, która chce skusić się na lekturę tej książki. Dlaczego?

Czytelniku, potraktuj tę powieść jak zawieranie znajomości. Gdy chcesz poznać jakąś osobę, musisz czekać, aż sama się przed Tobą otworzy, żeby zbyt mocno nie ingerować w jej „bezpieczną przestrzeń”, żeby jej nie spłoszyć. W przypadku poznawania bohaterki „Neponsetu”, również wskazana jest cierpliwość, ponieważ trafiamy w dosyć trudny dla niej etap życia. Chociaż jesteśmy zaproszeni do towarzyszenia jej przez dwa miesiące - to jednak zaglądamy w pamiętnik pisany przez główną bohaterkę, więc i tak w jakiś sposób wdzieramy się w jej codzienność. Żebraczka jednak przyjmuje nas ze spokojem, uprzejmie zabiera na spacery, dzieli się wyjątkowymi spostrzeżeniami na temat mijanych ludzi.

Czytając „Neponset”, byłam pod wrażeniem pomysłu Agnieszki Osieckiej na wykreowanie głównej bohaterki powieści. Jest ona jednostką oryginalną, na pewno nie schematyczną. Było dla mnie fikcją spotkanie na ulicy osoby, której pamiętnik czytałam. Przy ostatnich stronach książki przekonałam się, że dziewczyna wcale nie została wymyślona, bo tak naprawdę.. poznajemy samą Agnieszkę Osiecką. Autorka przerzuca na żebraczkę swoje emocje, poszukiwania z konkretnego etapu swojego życia.

Przed lekturą „Neponsetu” nie trzeba znać biografii Osieckiej, aby dowiedzieć się, o co tak naprawdę chodzi. W książce poza pamiętnikiem żebraczki znajduje się również fragment rozmowy dziennikarki - Karoliny Felberg-Sendeckiej z koleżanką Osieckiej - Magdą Czapińską oraz krótka biografia poetki. Nie są to elementy zamieszczone „na doczepkę”, oderwane od treści „Neponsetu”. Temat każdej części nawiązuje do wspomnianego przeze mnie wyżej konkretnego wydarzenia z życia Osieckiej. Zachęcam do dowiedzenia się, o co żebrze autorka oraz do zadania sobie pytania – o co żebrze każdy z nas?

Katarzyna Irzyk

 

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (24)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 49
KulturaNaCoDzień | 2019-07-10
Na półkach: Przeczytane

Osiecka była artystką totalną, poetką, pisarką, reżyserką, autorką tekstów piosenek, dziennikarką. Na stałe zapisała się na kartkach historii polskiej literatury jako osoba, której twórczość była równie ciekawa, co jej życie prywatne. Każdy zna takie utwory jak "Niech żyje bal", "Kochankowie z ulicy Kamiennej" czy "Uciekaj moje serce", a także z pewnością kojarzy słynne "Listy na wyczerpanym papierze", które wymieniała z Jeremim Przyborą.

Agnieszka Osiecka to postać na firmamencie polskiej literatury wyjątkowa, podobnie jak napisany przez nią "Neponset" - nieopublikowana aż do 2016 roku powieść napisana na przełomie lat 70. i 80. Proza Osieckiej jest, jak wiadomo, osobista i stanowi zawsze aktualny i trafny komentarz do otaczającej człowieka rzeczywistości i przemian w jego świadomości.

Tak jest również w przypadku "Neponsetu" - przeszywającego studium samotności jednostki z elementami autobiograficznymi (choroba alkoholowa, niemożność zagrzania kąta w obcym kraju, poczucie...

książek: 449
Giovanna | 2019-04-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 kwietnia 2019

5/10 - ja mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu. Pierwsza część Książki wydana po śmierci z odnalezionych zapisków nietety dołączam się do opinii jednego z czytelników (Piotra), że jakiś powód był, że sama autorka przez tyle lat tego nie zrobiła. Nie czyta się jej lekko, tematyka bardzo ciężka.
Natomiast druga część mnie totalnie rozczarowała i czytałam ją z wielkim niesmakiem. Taka wielka postać, taka uzdolniona osoba, tyle pięknych tekstów, tyle historii.. na prawdę jest o czym pisać, ale nie rozumiem dlaczego Pani Karolina Felberg-Sendecka skupiła się w 90% na życiu A. Osieckiej od strony romansów i zajęło jej to pół książki. Przerażające... to są prywatne rzeczy każdego i nie powinno się ich w takim stopniu poruszać, bo Pani Karolina nie jest i nigdy nie będzie w duszy Osieckiej, a tylko ona miałaby do tego prawo.
Przez te część niesmaczną ledwo co przebrnęłam...

książek: 566
bppremiera | 2019-03-12
Na półkach: Przeczytane, Mam u siebie
Przeczytana: 12 marca 2019

Tak bardzo pragnęłam tej książki nie myśląc o tym co mnie w niej czeka, bo wiedziałam, że spotkam tam Ciebie, Ciebie która nauczyła mnie języka miłości w swoich listach i dziennikach. Mam w rękach Neponset i nadal nie umiem zapamiętać tytułu, za każdym razem szyk liter w tym słowie przestawiam, a przecież ono jest ważne. Być może za Twoim owadzim instynktem poszłam i też mieszam przepoczwarzenie gąsienicy w motyla, chociaż chciałabym być bezpieczną w kokonie larwą, taką której nie wyrwano jeszcze serca. Za Twoimi słowami wiodąc, mam ochotę w ptasiej lotności świat poznawać. Ty która wciąż za rzeką podążasz , najmniejszemu stworzeniu skrzydła przystemplowanym znaczkiem z wizerunkiem królowej łatasz, żółwie poskramiasz, by pilnowały Ciebie jak własnego domu. Dokąd mnie tym razem zaprowadziłaś, wiesz sama. Na pewno domyślasz się, że biegnę za Twoimi metaforami, których pisząc swój pamiętnik nie oszczędzałaś. Podłożyłabym go chętnie miast poduszki pod głowę, by się dobrze wyspać, ale...

książek: 77
antosia15 | 2019-02-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 lutego 2019

Kiedy tylko książka została wydana, zaczęłam ją czytać. Okazało się jednak że nie byłam na nią gotowa. Po 3 bodajże latach wróciłam do niej ponownie. I odebrałam ją już nie jako nic nie znaczącą książkę i absurdalną abstrakcję ale jako książkę o bólu, miłości, samotności a co za tym idzie i zagubieniu. Główna bohaterka jest bohaterką specyficzną, która patrzy na otaczający ją świat, i tworzy go na nowo we własnej głowie - wszystko jest znakiem, jest piękne bądź niepokojące. Z jednaj strony widzimy biografię Osieckiej , z. drugiej przyszło mi do głowy że jest to książka o każdym z nas, o ludziach których mijamy na ulicy a którzy są tak samo zagubieni. Niezrozumieni pewnie też. W internecie kwestią sporną jest to czy powinna ona zostać wydana pośmiertnie, wbrew woli autorki. Nie wiem, wiem że powinnam przeczytać ją jeszcze raz, bo być może jutro odbiorę ją inaczej.

książek: 181
sekretna | 2018-06-18
Na półkach: Przeczytane

Często żyjemy w towarzystwie aureoli dotyczącej osób, które były wielkie, jednak gdyby ktoś zapytał nas o ten temat dokładniej, niekoniecznie umielibyśmy to uzasadnić. Szczególnie jeśli jesteście osobami, które nie przepadają za stadnymi efektami i nieszczerym uwielbieniem kogoś tylko dlatego, że lubią go inni. Fenomen Agnieszki Osieckiej jest o wieeele bardziej zrozumiały jeśli ktoś zagłębi się w jej szerszą twórczość, a nie kojarzy ją tylko z tekstów typu "Małgośka". Do przeczytania tej książki Agnieszka kojarzyła mi się głównie z ogromem części tekstów polskich piosenek i korespondencji z moim ulubionym Markiem Hłasko. Obydwoje tak pięknie posługiwali się słowami, że poznanie każdego było w moim przypadku nieodzowne. Dziś nareszcie mogę powiedzieć o niej troszkę więcej. Jestem absolutnie oczarowana językiem jakim posługiwała się Autorka, jej grami słownymi i metaforami, które niejednokrotnie doprowadzały mnie do zastanowienia się nad tym czy aby na pewno z odpowiednią...

książek: 842
Tiger | 2018-03-06
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 05 marca 2018

Przepraszam Pani Agnieszko, ale nie byłam w stanie przez tę książkę przebrnąć.. Wielka metafora, wyrwane z klatki piersiowej serce i niezrozumiała dla mnie treść. Wolę konkrety.

książek: 45
Merrique | 2018-02-25
Na półkach: Przeczytane

Agnieszka Osiecka
„Neponset”
(powieść zapisana w formie dziennika)
„Dotąd niepublikowana, napisana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych powieść Agnieszki Osieckiej. Jak zawsze osobista, jak nigdy aktualna. Jakby celowo miała się ukazać właśnie dziś.” (tekst z okładki)
Kurkiewicz napisał o tej książce tak: „Osiecka zajrzała pod skórę rzeczywistości. Albo vice versa. Przeszywająca smutna powieść.”
Bohaterką jest studentka Marta, mieszkająca w Cambridge. Na pozór normalna dziewczyna dostaje obuchem od rzeczywistości, w której nie może się odnaleźć. Niestabilna, załamana i depresyjna odczuwa świat inaczej niż normalni ludzie. Interpretuje każdy dzień jakby miał się zwrócić przeciwko niej. Mija ludzi, rozmawia z nimi a tak naprawdę są obcy i anonimowi. To pokazuje jak mało dla niej znaczą, może poza jednym…
Połowa książki to sama powieść, taka mikropowieść. W drugiej części mamy życiorys autorki i wywiad z Magdą Czapińśką.
Osiecka tą powieścią połknęła mnie, w...

książek: 159
DNAeda | 2018-02-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2018
Przeczytana: 06 lutego 2018

Osiecka w moim ulubionym wydaniu - z humorem komika, wrażliwością liryka, na wyrost wplecionym dramatem. Chłonęłam!

książek: 393

Pani Dalloway kupiła sobie dwa żółwie. Jeden Lewy, drugi Prawy. Pomagały jej znieść utratę serca i natrętne Siostry.

książek: 1304
Woody | 2017-11-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2017

Nie bez przyczyny Agnieszka Osiecka nie opublikowała tej książki za życia. Choć mogła. To szkic wstępny do "Białej bluzki". Podobny, histeryczny, nadwrażliwy i schizofreniczny charakter głównej bohaterki, która błądzi, snuje się, szuka i widzi to, czego nie widzą inni.
"Neponset" jest przeciętny, w szkolnej skali na 3+. Ratuje go nazwisko autorki. Uważam jednak tę publikację za kolejny chwyt marketingowy zbijającej kasę na prawach autorskich matki Agaty P.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd