Pani Jeziora

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 7)
Wydawnictwo: superNOWA
8,11 (14018 ocen i 430 opinii) Zobacz oceny
10
2 690
9
3 630
8
3 072
7
2 931
6
919
5
562
4
70
3
107
2
16
1
21
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375780697
liczba stron
595
słowa kluczowe
wiedźmin
język
polski
dodał
Szymon

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę! Ciri wpatruje się w wypukły relief przedstawiający ogromnego łuskowatego węża. Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. To pradawny wąż Uroboros. Symbolizuje nieskończoność i sam jest...

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!

Ciri wpatruje się w wypukły relief
przedstawiający ogromnego łuskowatego węża.
Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki,
wgryzł się zębiskami we własny ogon.

To pradawny wąż Uroboros.

Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością.
Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem.
Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca.

A to, że Uroboros gryzie swój ogon,
oznacza, że koło jest zamknięte.

Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal,
podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia!
Koło się zamknęło – myśli Ciri, zamykając oczy.
„Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego!”

Coś się kończy, coś się zaczyna.

W każdym momencie czasu kryje się wieczność.

 

źródło opisu: superNOWA, 2014

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (35993)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2846
Gosia | 2016-05-10
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 10 maja 2016

Ostatnia część sagi o wiedźminie. Wyjaśnienie losów Geralta z Rivii, czarodziejki Yennefer, Ciri, Jaskra i wielu innych postaci ze świata ludzi, elfów, krasnoludów i czarodziejów.
Spora część książki to opis wojny Nilfgaardu i Północy. Trochę mało o wiedźminie i Ciri. I to jedyny zarzut wobec tej części.
Styl Sapkowskiego jak zwykle zachwyca, a jego specyficzny humor ubarwia narrację.
Szkoda, że to już koniec. Chyba długo w polskiej literaturze nie powstanie równie rewelacyjna saga.

książek: 354

I kolejny tom za mną... A "Pani Jeziora" upewniała mnie w przekonaniu, że to jedno z lepszych zakończeń serii, jakie kiedykolwiek spotkałam.

W końcu nadszedł wielki finał, a wszechpotężny i nieśmiertelny wąż Uroboros w końcu ugryzł swój ogon i zamknął pętle czasu stając się i będąc nieśmiertelnością.

Cóż...
Co mogę napisać. Niepowtarzalne, małe i wielkie przygody prowadzą naszych bohaterów do wielkiego finału, gdzie każdy będzie musiał zapłacić cenę swojego przeznaczenia.
Przed Ciri, Yennefer, Geraltem i innymi bohaterami mnóstwo wyzwań, wyrzeczeń, wyborów i emocji, które idealnie uzupełniają się na tle wojny pomiędzy Nilfgaardem i Północnymi Królestwami. A krwawa jatka zaspokoi nawet najwybredniejszych czytelników.
Dla jednych Chaos skończy się szczęśliwie, dla innych niekoniecznie, ale z pewnością nie zabraknie chwil wzruszeń, niepewności, smutku i radości.

Podsumowując...

Mało jest tak rewelacyjnych sag fantasy, które zapadają w pamięć na długo i do których po pewnym...

książek: 703
Karol | 2015-07-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 lipca 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Sapkowski postanowił zamknąć swoją sagę w całości, i kto wie czy to nie największa wada tej książki. Zamknięcie zazwyczaj skupia się na głównych bohaterach i to im poświęca najwięcej czasu, tymczasem tutaj wiele stron zostało poświęcone postaciom pobocznym, historiom które były tylko tłem w poprzednich częściach. Oczywiście są to fantastyczne smaczki gdy pomyśleć ile czasu autor poświęcił bohaterom drugo, a często i trzecioplanowym, ale wydaje mi się że cierpi na tym trochę główny wątek. Można było chyba poświęcić kilka kartek więcej dla Geralta, Yen i Ciri kosztem tych mniej znanych postaci. Poza tym kapitalna praca - kończy się wielka wojna, obserwujemy jak wychodzą z tego wszystkie królestwa, co dzieje się zaraz po zawieszeniu broni. Bardzo podoba mi się wykorzystanie wątku podróży Ciri po różnych miejscach i czasach, świetnie komponuje się to z całą fantastyką serii. Jak zawsze Sapkowski staje na wysokości zadania dostarczając nam masę emocji(ach, to zakończenie), humoru,...

książek: 978

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„- A którego z nich, powiedz, można ukatrupić za pomocą zwierciadła?
- Każdego. Jeśli walnąć prosto w łeb.”
I na sam koniec Sapkowski nie szczędzi nam humoru. Była „Ania z Zielonego Wzgórza’, był i „Harry Potter”, to i na „Wiedźmina” przyszła pora. Niestety już ostatnia… jednakże nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
„To było za nimi.
A przed nimi było wszystko.”
Ciri – przez elfy zwana Panią Jeziora – po przejściu przez wieżę trafia do innego wymiaru. Do elfów. Jednakże wszystkim chodzi tylko o jedno – o jej dziecko. I to nie tylko elfom, wszyscy chcieliby wykorzystać Lwiątko.
Geralt jak zawsze wraz z kompanią szuka swego Przeznaczenia. Choć na pewien czas zaszyje się w pewnym królestwie, gdzie główną gwiazdą jest Jaskier. Pozna kobietę i dopiero naprawdę ważna wiadomość jest w stanie oderwać go od tamtej rzeczywistości.
A Yennefer, zapytacie, co z nią? Siedzi przetrzymywana w lochu.
Jednak pomimo licznych trudności, nareszcie uda się wszystkim spotkać. Tylko jaką cenę...

książek: 138
Józef Śliwiński | 2010-10-17
Na półkach: Przeczytane

Fatalne zakończenie jednej z najlepszych sag światowej fantasy.

książek: 329
Canis | 2015-07-13
Przeczytana: 12 lipca 2015

"Coś się kończy, coś się zaczyna"

Jako fanka fantastyki, chyba nikogo nie zaskoczę, jeżeli w mojej kolejnej (już siódmej) opinii dotyczącej sagi o Wiedźminie tak się nachwalę, że aż się popluję. Kocham te postaci, ten świat, humor i akcję. Nic na to już nie poradzę. Będę kochać tę serię w nieskończoność, podobnie jak wąż Urobonos, zwinąwszy się w kształt ósemki wgryziony zębami we własny ogon, będący nieskończonością. Ten tom wyjątkowo zaskakuje. Szczególnie podobał mi się pobyt kompanii w Toussaint. To była czysta poezja. Mając na myśli księcia Juliana, "Łasiczkę" oraz błędnego rycerza Reynarta na wierzchowcu Bucefale... Oczywiście jak większości osób mniej podobało mi się samo zakończenie powieści, ponieważ zamiast odpowiedzi, pozostałam z samymi pytaniami. Racja, "Pani Jeziora" kończy się w mało wytłumaczalny sposób, chociaż powstała mi w głowie już jakaś moja teoria dotycząca tych wydarzeń, ale nie chcę tutaj spoilerować. :) Mam nadzieję, że wszystko zostanie wyjaśnione w...

książek: 26258

Piąta część przygód Geralta z Rivii to wyjaśnienie wszystkich wydarzeń i zawiłości, które dotąd pojawiły się w życiu bohaterów. Tutaj ostatecznie dowiadujemy się, jak potoczą się losy Ciri, czy Geralt i Yennefer zdołają pielęgnować swoją miłość i czy światem rządzić będą siły dobra czy zła. W większości lektura jest wciągająca, akcja płynie wartko, a mistrzowskie opisy walk urozmaicają czytanie. Styl Sapkowskiego ma wyjątkową ekspresję, z którą nie spotkałam się jeszcze u żadnego z polskich pisarzy (choć, w gruncie rzeczy, nie czytałam książek zbyt wielu z nich) i należy mu się za to niewątpliwa pochwała – w końcu takie właśnie detale są wyznacznikiem pisarskiego kunsztu.
Odkładając wszystkie plusy na bok, nie mogę pozbyć się wrażenia, że mam co do „Pani Jeziora” trochę mieszane uczucia. Z jednej strony – całe mnóstwo świetnych, trzymających w napięciu opisów bitew, ucieczek, rozstrzygających rozmów i odrobinę ckliwych powrotów, a z drugiej… mało wiedźmina w wiedźminie, mało...

książek: 179
Michał Nosorowski | 2014-01-23
Przeczytana: 24 stycznia 2015

Sapkowski jak zwykle oczarowuje czytelnika wielowątkową fabułą. Nic nie jest przewidywalne, ani pewne. Czytając książki Sapkowskiego zdałem sobie sprawę, że czytelnik nie musi być najważniejszy. Nie musi wszystkiego wiedzieć, niektóre pytania pozostają bez odpowiedzi. Losy niektórych bohaterów pozostaną już chyba na zawsze tajemnicą. Podsumowując Sagę o Wiedźminie, stwierdzam, że jest to pozycja obowiązkowa dla polskiego czytelnika fantasy. Jestem zadowolony, że Sapkowski zaprosił mnie do swojego świata. Cieszę się, że poznałem walecznego Geralta, Barda Jaskra, przepiękne czarodziejki, głośnych krasnoludów i walecznych elfów. Każdy z nas jest w stanie dodać jeszcze sporo pozytywnych komentarzy. Jednym słowem - Diament. Diament polskiej literatury. Ostatnia nadzieja, by zachęcić zmniejszającą się liczbę czytającej młodzieży. Ode mnie zasłużone 10/10. Pozdrawiam i zachęcam do przeczytania wszystkich części o Rzeźniku z Blaviken.

książek: 1265
Aleksandra | 2018-06-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

"Pani Jeziora" to ostatnia część serii o Wiedźminie. Piszę ostatnia, ponieważ "Sezon Burz" traktuję jako dodatek do całego cyklu, po który z pewnością sięgnę.

Geralt w dalszym ciągu szuka swojej podopiecznej. Yennefer, katowana, za wszelką cenę próbuje ocalić swoją przybraną córkę. A Ciri trafia do miasta elfów i przemieszcza się pomiędzy światami i czasami.

"Pani Jeziora" posiada wszystkie cechy poprzednich tomów, które sprawiły, że cykl o Geralcie stał się tak popularny: wartką akcję, znanych bohaterów i niepowtarzalny styl Sapkowskiego. Dodatkowo autor serwuje nam sporo przeskoków chronologicznych, dzięki którym na pewne sprawy możemy spojrzeć z innej perspektywy oraz lepiej poznać ulubionych bohaterów oraz garść zwrotów akcji. W "Pani Jeziora" wszystkie wątki się łączą w całość. Mamy także sporo śmierci, śmierci, które wstrząsają, smucą i wywołują bunt przeciwko losie, który autor zgootował bohaterom. Ale tak to już jest, że wojna nie obywa się bez ofiar...

Zakończenie mnie...

książek: 3392
FannyBrawne | 2018-03-08

Coś się kończy, coś się zaczyna…

Poprzedni tom zakończył się, gdy Ciri trafiła do Wieży Jaskółki. Okazuje się jednak, że młoda wiedźminka nie znajdzie tam spokoju. Spotkany elf zabiera ją do Królestwa Olch, gdzie Ciri ma zostać zapłodniona przez Króla Olch. Dziewczyny poszukuje też wiele innych grup, które chcą od niej tylko jednego – urodzenia dziecka, które ma być spadkobiercą Starej Krwi. Na szczęście, Geralt i Yennefer nie zrezygnują z ratowania przybranej córki.

,,Pani Jeziora” w mojej głowie jest podzielona na dwie części – pierwszą mocno przeciętną i drugą, która zapiera dech w piersiach. Początek książki nie szedł mi zbyt dobrze, nudziłam się. Irytował mnie sposób narracji w którym mieszały się wydarzenia dziejące się bezpośrednio po zakończeniu ,,Wieży Jaskółki”, z przyszłości, gdzie czarodziejka Nimueh próbuje dociec prawdy o Ciri i swoisty epilog, w którym Cirilla przenosi się do czasów króla Artura(to nie spoiler, bo w tym momencie zaczyna się książka) i spotyka...

zobacz kolejne z 35983 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Rak

Czerwiec już się kończy, dni są teraz najdłuższe w roku, a to wszystko oznacza, że swoje urodziny obchodzą teraz zodiakalne Raki. Ich planetą jest Księżyc, pozytywnym kolorem – fiolet, a szczęśliwym dniem – poniedziałek. Jakimi są pisarzami, a jakimi czytelnikami? Odpowiedzi poszukamy w księgach. Sprawdźcie!


więcej
Kaprysy losu – Literacki Horoskop LC

Kolejny tydzień za nami, kolejny tydzień przed nami. Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie?… Nawet my jeszcze nie wiemy, co przyniesie następny rok, ale wiemy, co przyniesie najbliższy kwadrans – oczywiście, nasze wróżby. Co Was czeka w najbliższych dniach? Sprawdziliśmy w gwiazdach i książkach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd