Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pan Tadeusz

Pan Tadeusz

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
MWK
data wydania
ISBN
9788361065111
liczba stron
291
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
6.3 (13951 ocen i 648 opinii)

Opis książki

Jest to historia szlachecka z roku 1811 i 1812. Jeden z najbardziej znanych utworów Adama Mickiewicza.W Soplicowie na Litwie Sędzia właśnie gości szlachtę, która przyjechała do niego w związku z procesem o zamek między Soplicami i Horeszkami. Po zakończeniu szkoły w Wilnie wraca też jego bratanek, młody Tadeusz. Czy perypetie miłosne beztroskiego młodzieńca zakończą się szczęśliwym małżeństwem? Cz...

Jest to historia szlachecka z roku 1811 i 1812. Jeden z najbardziej znanych utworów Adama Mickiewicza.W Soplicowie na Litwie Sędzia właśnie gości szlachtę, która przyjechała do niego w związku z procesem o zamek między Soplicami i Horeszkami. Po zakończeniu szkoły w Wilnie wraca też jego bratanek, młody Tadeusz. Czy perypetie miłosne beztroskiego młodzieńca zakończą się szczęśliwym małżeństwem? Czy uda się wzniecić powstanie na Litwie? Jak zakończy się spór między Soplicami i zaściankiem dobrzyńskim?

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 649
jolunia559 | 2010-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1985 rok

Pana Tadeusza powinno się czytać przynajmniej dwukrotnie.Raz-gdy jest obowiązkową lekturą i musi być "zaliczona" Po raz drugi,gdy się jest dojrzałą osobą i chce się poznać dogłębnie Pana Tadeusza.Dopiero wtedy człowiek go pokocha i zrozumie!

książek: 575
Ineska | 2011-02-19
Przeczytana: 19 lutego 2011

"Pan Tadeusz" to gniot. Ha! Powiedziałam to. Już możecie mnie oskalpować. OK, OK... Zaraz posypią się skargi i wyzwiska.
Zgnębieni rodzice zarzucą mi zniechęcanie ich dzieci do czytania lektur, które są dla co niektórych uczniów i wyrośniętych uczniów jedynym kontaktem z klasyką literatury światowej, ale zaręczam, że nie należę do takich ludzi. Przeczytałam wszystkie lektury (oprócz "Dywizjonu 303") i polubiłam wiele z nich. Po prostu uważam, że Mickiewiczowi, którego nigdy nie lubiłam nie należy się miano twórcy epopei narodowej.

Po pierwsze, styl utworu jest naprawdę uciążliwy. Kwiecisty trzynastozgłoskowiec, tak, no cóż, gratuluję zapału, ale osobiście uważam, że dzieła tworzone w mowie wiązanie nie powinny mieć objętości większej niż kilka stron. W przypadku omawianego dzieła, przebrnięcie przez ponad trzysta stron, dodatkowo przy nawale środków poetyckich jest nie lada wyzwaniem. Niewykwalifikowany czytelnik przywykły do lekkostrawnej, niewymagającej prozy ma twardy orzech do zg...

książek: 164
viola | 2010-09-18
Na półkach: Przeczytane

Niestety, niestety, to szkolna lektura. Boże, czemu??!! Toż to krzywda i dla dzieci i dla tego Arcydzieła! Bo jak można zrozumieć "Pana Tadeusza" mając ledwie kilkanaście lat?? Jak można zrozumieć ogromną tęsknotę wyzierającą tu z każdego zdania, z każdego niemal słowa? Jak odczuć niekłamany zachwyt w każdym opisie świata, który oznacza tak wiele, a do którego nie ma się już wstępu? Jak docenić przepiękny język, który tworzy tak genialny opis najbanalniejszych czynności? Nie można!! Żeby zrozumieć "Pana Tadeusza", trzeba, mam wrażenie, mieć pewien bagaż własnych tęsknot, własnych światów, które przeminęły, własnych doświadczeń, własnych wspomnień. Dopiero wtedy można przeczytać, zachwycić się, śmiać się, docenić, pokochać. Nie trzeba, ale można. Ja należę do tych, którzy pokochali.

Jestem jednak pewna, że mało kto, w dorosłym już życiu, do tej (po raz kolejny - niestety) lektury szkolnej wraca, zapamiętując ją, jako dość niezrozumiały bełkot o "zbieraniu grzybów, czy coś tam". Wi...

książek: 1122
jagarkar | 2011-01-19

Ośmielę się zauważyć, że "Pan Tadeusz" jest jak Biblia. Kto z nas nie ma go w domu?:)

książek: 1354
Kalissa | 2013-12-11
Na półkach: Klasyka, Przeczytane, Posiadam

Przyznaję, że nie od razu doceniłam piękno tego wielkiego eposu:) Jako lektura, w szkole "Pan Tadeusz", był dla mnie po prostu straszny.

Ostatnio przeczytałam "Pana Tadeusza", po tym jak w telewizji pokazano ekranizację Andrzeja Wajdy. I uderzyło mnie wtedy, że Adam Mickiewicz napisał genialną książkę, a Andrzej Wajda w ogóle jej nie zrozumiał:) ( To moje zdanie, proszę mnie nie zlinczować:)

Przede wszystkim - zauważyłam, że film i książka mają całkowicie inny wydźwięk. To co pod piórem Mickiewicza rozrosło się do epopei narodowej, u Wajdy zostało zwykłą opowiastką o burdzie szlacheckiej.

Mickiewicz ujął świat "Pana Tadeusza" w innej tonacji - nie zabrał swojemu dziełu optymizmu - a przecież wiedział doskonale, że armia Napoleona, która ruszyła na Rosję, umrze i zamarznie!! Wiedział, że Tadeusz i Hrabia nigdy nie wrócą do Soplicowa!! Wiedział to wszystko, bo to widział, jednak "Pana Tadeusza" zakończył polonezem i nadzieją zwycięstwa!!! Dlacze...

książek: 450
Wojciech | 2014-01-29
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Arcydzieło, bo nie dość, że wielce trafna satyra naszych przywar, to napisana wspaniałym HEKSAMETREM. Język polski jest b. oporny na zasady akcentowania spondejów i daktyli, a Adaś się uporał z łacińską metryką nie gorzej niż Owidiusz.

książek: 157
ChicaDeAyer | 2013-08-21
Przeczytana: 2009 rok

Największą krzywdę temu dziełu wyrządzono z chwilą, gdy zostało umieszczone na liście lektur obowiązkowych szkoły gimnazjalnej. Żaden, powtarzam, ŻADEN nastolatek nie ma wystarczającej wiedzy życiowej i historycznej by w pełni zrozumieć ten utwór i pojąć jego piękno. I pobieżny rzut okiem na biografię twórcy też zadania nie ułatwi, o nie.

Zwyczajnie śmieszą mnie argumenty o tym, że Mickiewicz uwiecznił pochwałę sarmatyzmu, zaściankowości i całej gamy przywar narodowych. Że temu się bezmyślnie hołubiło i hołubi po dziś dzień. Ktoś, kto wygłasza takie sądy, jest zwyczajnym ignorantem, który nie ma pojęcia o rodzimej historii i żadnej książki o tej tematyce(poza podręcznikiem w szkole średniej a może i to nie), o tekście źródłowym nie wspominając, nie miał nigdy w ręku. Już abstrahuję od tego, że zwyczajnie nie umie czytać ze zrozumieniem, gdyż autor wyraźnie wady narodowe umieścił u podnóża klęski Ojczyzny, jaką były rozbiory.
Cóż jest dziwnego, że uwiecznił polską kulturę (taką, jaka...

książek: 950
Monika | 2010-12-19
Przeczytana: styczeń 2010

Najbardziej przeze mnie znienawidzona lektura. Irytuje mnie w niej wszystko - styl pisania, bohaterowie, opisy, sytuacje. Dużo naiwności jest w tym wszystkim. Jak zwykle Mickiewicz i romantyzm tworzą mity, w które niestety wierzy spora część społeczeństwa polskiego.

książek: 1309

Dobra książka, bardzo malownicza, spokojna, w sumie Epopeja do tego Narodowa. Gdy się ją czyta świat staje się jakby piękniejszy. Warto przenieść się w ten XIX-wieczny świat gdzie wszysttko było po staremu a do tego takie piękne. Polecam.

książek: 3125
Danway | 2011-11-19
Przeczytana: 1997 rok

Jak na epopeją narodową nie mogła mnie nie zachwycić... Czytana już wielokrotnie nie jest utworem łatwym, ale nie jest też bardzo trudnym... Dzięki wspaniałej budowie czyta się ją niesamowicie szybko, a cudowne i obrazo-twórcze opisy przyrody powoduje jakby człowiek widział to przed własnymi oczyma... Utwór pisany ku pokrzepieniu serc, lecz nie zabrakło tutaj szlacheckiej krytyki...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd