Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pan Tadeusz

Pan Tadeusz

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
MWK Sp. z o.o.
data wydania
ISBN
9788361065111
liczba stron
291
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
6,32 (14553 ocen i 672 opinie)

Opis książki

Jest to historia szlachecka z roku 1811 i 1812. Jeden z najbardziej znanych utworów Adama Mickiewicza.W Soplicowie na Litwie Sędzia właśnie gości szlachtę, która przyjechała do niego w związku z procesem o zamek między Soplicami i Horeszkami. Po zakończeniu szkoły w Wilnie wraca też jego bratanek, młody Tadeusz. Czy perypetie miłosne beztroskiego młodzieńca zakończą się szczęśliwym...

Jest to historia szlachecka z roku 1811 i 1812. Jeden z najbardziej znanych utworów Adama Mickiewicza.W Soplicowie na Litwie Sędzia właśnie gości szlachtę, która przyjechała do niego w związku z procesem o zamek między Soplicami i Horeszkami. Po zakończeniu szkoły w Wilnie wraca też jego bratanek, młody Tadeusz. Czy perypetie miłosne beztroskiego młodzieńca zakończą się szczęśliwym małżeństwem? Czy uda się wzniecić powstanie na Litwie? Jak zakończy się spór między Soplicami i zaściankiem dobrzyńskim?

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 669
jolunia559 | 2010-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1985 rok

Pana Tadeusza powinno się czytać przynajmniej dwukrotnie.Raz-gdy jest obowiązkową lekturą i musi być "zaliczona" Po raz drugi,gdy się jest dojrzałą osobą i chce się poznać dogłębnie Pana Tadeusza.Dopiero wtedy człowiek go pokocha i zrozumie!

książek: 597
Ineska | 2011-02-19
Przeczytana: 19 lutego 2011

"Pan Tadeusz" to gniot. Ha! Powiedziałam to. Już możecie mnie oskalpować. OK, OK... Zaraz posypią się skargi i wyzwiska.
Zgnębieni rodzice zarzucą mi zniechęcanie ich dzieci do czytania lektur, które są dla co niektórych uczniów i wyrośniętych uczniów jedynym kontaktem z klasyką literatury światowej, ale zaręczam, że nie należę do takich ludzi. Przeczytałam wszystkie lektury (oprócz "Dywizjonu 303") i polubiłam wiele z nich. Po prostu uważam, że Mickiewiczowi, którego nigdy nie lubiłam nie należy się miano twórcy epopei narodowej.

Po pierwsze, styl utworu jest naprawdę uciążliwy. Kwiecisty trzynastozgłoskowiec, tak, no cóż, gratuluję zapału, ale osobiście uważam, że dzieła tworzone w mowie wiązanie nie powinny mieć objętości większej niż kilka stron. W przypadku omawianego dzieła, przebrnięcie przez ponad trzysta stron, dodatkowo przy nawale środków poetyckich jest nie lada wyzwaniem. Niewykwalifikowany czytelnik przywykły do lekkostrawnej, niewymagającej prozy ma twardy orzech...

książek: 3579
Kalissa | 2013-12-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Klasyka

Przyznaję, że nie od razu doceniłam piękno tego wielkiego eposu:) Jako lektura, w szkole "Pan Tadeusz", był dla mnie po prostu straszny.

Ostatnio przeczytałam "Pana Tadeusza", po tym jak w telewizji pokazano ekranizację Andrzeja Wajdy. I uderzyło mnie wtedy, że Adam Mickiewicz napisał genialną książkę, a Andrzej Wajda w ogóle jej nie zrozumiał:) ( To moje zdanie, proszę mnie nie zlinczować:)

Przede wszystkim - zauważyłam, że film i książka mają całkowicie inny wydźwięk. To co pod piórem Mickiewicza rozrosło się do epopei narodowej, u Wajdy zostało zwykłą opowiastką o burdzie szlacheckiej.

Mickiewicz ujął świat "Pana Tadeusza" w innej tonacji - nie zabrał swojemu dziełu optymizmu - a przecież wiedział doskonale, że armia Napoleona, która ruszyła na Rosję, umrze i zamarznie!! Wiedział, że Tadeusz i Hrabia nigdy nie wrócą do Soplicowa!! Wiedział to wszystko, bo to widział, jednak "Pana Tadeusza" zakończył polonezem i nadzieją zwycięstwa!!! Dlaczego Wajda tak zupełnie inaczej...

książek: 164
viola | 2010-09-18
Na półkach: Przeczytane

Niestety, niestety, to szkolna lektura. Boże, czemu??!! Toż to krzywda i dla dzieci i dla tego Arcydzieła! Bo jak można zrozumieć "Pana Tadeusza" mając ledwie kilkanaście lat?? Jak można zrozumieć ogromną tęsknotę wyzierającą tu z każdego zdania, z każdego niemal słowa? Jak odczuć niekłamany zachwyt w każdym opisie świata, który oznacza tak wiele, a do którego nie ma się już wstępu? Jak docenić przepiękny język, który tworzy tak genialny opis najbanalniejszych czynności? Nie można!! Żeby zrozumieć "Pana Tadeusza", trzeba, mam wrażenie, mieć pewien bagaż własnych tęsknot, własnych światów, które przeminęły, własnych doświadczeń, własnych wspomnień. Dopiero wtedy można przeczytać, zachwycić się, śmiać się, docenić, pokochać. Nie trzeba, ale można. Ja należę do tych, którzy pokochali.

Jestem jednak pewna, że mało kto, w dorosłym już życiu, do tej (po raz kolejny - niestety) lektury szkolnej wraca, zapamiętując ją, jako dość niezrozumiały bełkot o "zbieraniu grzybów, czy coś tam"....

książek: 1025
jagarkar | 2011-01-19

Ośmielę się zauważyć, że "Pan Tadeusz" jest jak Biblia. Kto z nas nie ma go w domu?:)

książek: 696
Wojciech | 2014-01-29
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 29 stycznia 2014

Arcydzieło, bo nie dość, że wielce trafna satyra naszych przywar, to napisana wspaniałym HEKSAMETREM. Język polski jest b. oporny na zasady akcentowania spondejów i daktyli, a Adaś się uporał z łacińską metryką nie gorzej niż Owidiusz.

książek: 243
ChicaDeAyer | 2013-08-21
Przeczytana: 2009 rok

Największą krzywdę temu dziełu wyrządzono z chwilą, gdy zostało umieszczone na liście lektur obowiązkowych szkoły gimnazjalnej. Żaden, powtarzam, ŻADEN nastolatek nie ma wystarczającej wiedzy życiowej i historycznej by w pełni zrozumieć ten utwór i pojąć jego piękno. I pobieżny rzut okiem na biografię twórcy też zadania nie ułatwi, o nie.

Zwyczajnie śmieszą mnie argumenty o tym, że Mickiewicz uwiecznił pochwałę sarmatyzmu, zaściankowości i całej gamy przywar narodowych. Że temu się bezmyślnie hołubiło i hołubi po dziś dzień. Ktoś, kto wygłasza takie sądy, jest zwyczajnym ignorantem, który nie ma pojęcia o rodzimej historii i żadnej książki o tej tematyce(poza podręcznikiem w szkole średniej a może i to nie), o tekście źródłowym nie wspominając, nie miał nigdy w ręku. Już abstrahuję od tego, że zwyczajnie nie umie czytać ze zrozumieniem, gdyż autor wyraźnie wady narodowe umieścił u podnóża klęski Ojczyzny, jaką były rozbiory.
Cóż jest dziwnego, że uwiecznił polską kulturę (taką,...

książek: 1340

Dobra książka, bardzo malownicza, spokojna, w sumie Epopeja do tego Narodowa. Gdy się ją czyta świat staje się jakby piękniejszy. Warto przenieść się w ten XIX-wieczny świat gdzie wszysttko było po staremu a do tego takie piękne. Polecam.

książek: 985
Monika | 2010-12-19
Przeczytana: styczeń 2010

Najbardziej przeze mnie znienawidzona lektura. Irytuje mnie w niej wszystko - styl pisania, bohaterowie, opisy, sytuacje. Dużo naiwności jest w tym wszystkim. Jak zwykle Mickiewicz i romantyzm tworzą mity, w które niestety wierzy spora część społeczeństwa polskiego.

książek: 3173
Danway | 2011-11-19
Przeczytana: 1997 rok

Jak na epopeją narodową nie mogła mnie nie zachwycić... Czytana już wielokrotnie nie jest utworem łatwym, ale nie jest też bardzo trudnym... Dzięki wspaniałej budowie czyta się ją niesamowicie szybko, a cudowne i obrazo-twórcze opisy przyrody powoduje jakby człowiek widział to przed własnymi oczyma... Utwór pisany ku pokrzepieniu serc, lecz nie zabrakło tutaj szlacheckiej krytyki...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Nurowska
    71. rocznica
    urodzin
    ,,Ten kocha naprawdę, kto nie wie, dlaczego kocha.
  • Isabel Abedi
    48. rocznica
    urodzin
    Są w życiu rzeczy, o które trzeba walczyć, ponieważ czas, jaki na nie zostaje, niekiedy jest krótszy, niż sądzimy.
  • Andrzej Maleszka
    60. rocznica
    urodzin
    Mama zapaliła świece, a Filip latarkę i z ziemi dom wyglądał jak jeszcze jedna gwiazda. Miasto zostało daleko pod nimi. Choć stali na balkonie, to żadne z nich nie mogło już zobaczyć, jak czerwone krzesło powoli wstaje z trawy i unosi się w górę.
  • Max Allan Collins
    67. rocznica
    urodzin
    Ludzkie duchy, przemykające bez śladu, niezauważalnie. kiedy któryś z nich znika, nikogo to nie obchodzi.
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    208. rocznica
    urodzin
  • Kazimierz Tymiński
    100. rocznica
    urodzin
  • Jacek Kuroń
    81. rocznica
    urodzin
  • Marguerite Duras
    19. rocznica
    śmierci
    I płacząc robi to. Z początku jest ból, a potem ten ból staje się kolejną zdobyczą, odmieniony, narastający z wolna, wznoszący się ku rozkoszy, spleciony wraz z nią. Morze, nieuchwytne w swym kształcie, po prostu niezrównane.
  • Eugene B. Sledge
    14. rocznica
    śmierci
    Wojna to zorganizowany obłęd niszczący najlepszych ludzi.
  • John Williams
    21. rocznica
    śmierci
    Jakże porządni i przyzwoici wydajemy się samym sobie, dopóki nie mamy okazji ani powodu, żeby się zachować nieprzyzwoicie! Potrzeba dopiero miłości, żebyśmy mogli czegoś się dowiedzieć o sobie samych.
  • Arthur Koestler
    32. rocznica
    śmierci
    Mieć odwagę - to nigdy nie pozwolić, aby Twoje lęki miały wpływ na Twoje czyny

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd