Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Nekroskop

Nekroskop

Autor:
Cykl: Nekroskop (tom 1)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Adam Podosek-Wilczewski
tytuł oryginału
Necroscope
wydawnictwo
vis-a-vis Etiuda
data wydania
ISBN
9788361516088
liczba stron
352
kategoria
horror
język
polski
typ
papier
7.2 (841 ocen i 51 opinii)

Opis książki

Od nieumarłego wampira spoczywającego w rumuńskim grobowcu Borys Dragosani próbuje wydobyć sekret diabelskiej potęgi, tak wielkiej, że przy jej pomocy będzie mógł zdominować ściśle tajną agencję sowieckiego wywiadu paranormalnego. Dragosani to nekromanta – człowiek, dla którego śmierć nie jest granicą. Przy pomocy wampira Tibora Ferenczyego, Dragosani posiadł zdolność wydzierania tajemnic dusz i u...

Od nieumarłego wampira spoczywającego w rumuńskim grobowcu Borys Dragosani próbuje wydobyć sekret diabelskiej potęgi, tak wielkiej, że przy jej pomocy będzie mógł zdominować ściśle tajną agencję sowieckiego wywiadu paranormalnego. Dragosani to nekromanta – człowiek, dla którego śmierć nie jest granicą. Przy pomocy wampira Tibora Ferenczyego, Dragosani posiadł zdolność wydzierania tajemnic dusz i umysłów umarłych. Borys ma jednak godnego siebie przeciwnika. To Harry Keogh – NEKROSKOP. Harry także potrafi siłą swego umysłu pokonać śmierć. Keogh zostaje zwerbowany przez brytyjskie służby specjalne, aby przeciwstawić się atakowi zza Żelaznej Kurtyny. Rozgrywka między Dragosanim, a Keoghiem staje się coraz bardziej przerażająca. Harry zyskuje jednak potężnych sojuszników: umarłych, którzy, aby go chronić, zrobią wszystko, powstaną nawet z grobów...

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 341
Jacek | 2010-11-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Najlepsza część z całego cyklu. Z każdym kolejnym tomem poziom troszkę spada, co oczywiście nie oznacza, że są one złe. Po prostu żadna nie dorównuje pierwszej części.

Największym atutem jest chyba bardzo nowatorskie podejście do kwestii wampirów i wampiryzmu. Jeżeli ktoś jest przywiązany do stereotypowego Hrabiego Draculi, to może się mocno zdziwić ;)

Dorzućmy do tego bardzo sugestywne opisy ("przesłuchiwanie" zmarłego przez Dragosaniego po prostu miażdży, kto czytał ten wie), mroczny, gęsty klimat i mamy kawał dobrego horroru.

Polecam

książek: 1635
Alan | 2014-02-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2013

Dosyć oryginalne podejście do tematu. W zasadzie napewno jest to daleko bardziej interesujące przedstawienie wampyrów niż w jakichkolwiek obecnych wyobrażeniach. Oczywiście sama postać Dragosaniego i jego mistrza jest wątkiem istotnym to jednak dalej pobocznym. Głównym bohaterem jest Harry, tytułowy Necroskop, posiada on fantastyczną umiejętność rozmowy ze zmarłymi oraz wykorzystywania tego do swoich celów. Co prawda irytuje trochę przedstawienie go od samego początku jako zjawę czyli umarłego co daje nam informacje, że główny bohater zostanie uśmiercony, a cała fabuła jest jego opowiadaniem. Sam klimat i pomysł na fabułę sprawiają że książkę bardzo przyjemnie się czyta.

książek: 394
Lethin | 2014-04-25
Przeczytana: 24 kwietnia 2014

Ta książka jest niesamowita a pomysł autora jeszcze bardziej zdumiewający.
Pierwszy raz przeczytałam ją jakieś 10 lat temu i wtedy jej nie doceniłam. Uważałam że jest beznadziejna i nudna.
Dziś wiem że wtedy musiałam się spodziewać po niej zupełnie czegoś innego i stąd moja zła ocena. Zmylił mnie opis z tyłu okładki książki.

Może i jest tam coś o wampirze, ale toczy się to raczej jako wątek poboczny (choć nie mniej ważny) i na pewno nie ma nic wspólnego z tym w jaki sposób do tej pory inni autorzy przedstawiali wampiry w swoich książkach.

Najważniejsze są tu dwie postaci- Nekromanta (Dragosani) i Nekroskop (Keogh), czyli bohater negatywny i pozytywny.
Wkraczamy w świat zjawisk nadprzyrodzonych, gdzie posiadanie zdolności jest niebezpieczne dla człowieka, którego albo należy wykorzystać, albo unicestwić.

Historie zarówno dwóch głównych bohaterów jak i te poboczne są dość interesujące a potęguje to mroczny klimat który wzmacnia odczucia.

Historia wampira oraz samo zakończenie to troc...

książek: 3684
Morgoth | 2012-04-01
Przeczytana: 01 kwietnia 2012

Facet rozmawiający z umarłymi kontra wampir w scenerii Zimnej Wojny. Do tego w finale bitwa żywych z zombiakami. Zaprzęgnięcie mocy paranormalnych do walki wywiadów to zdecydowanie lepszy pomysł niż te wszystkie "Zmierzchy" i inne takie.

książek: 478
Ettelea | 2010-04-06
Na półkach: Przeczytane

Interesująca ale przytłacza swoja grozą. Może kiedyś skuszę się na dalsze części. Jednak nie w najbliższym czasie.

książek: 139
Ewelina | 2011-05-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2011

Mam mieszane uczucia... Większa część książki bardzo dobra, oryginalne pomysły, trzymająca w napięciu fabuła, znakomite i niebanalne. Do czasu! Zakończenie jakby wyjęte z innej opowieści, zupełnie inny kaliber. Pomysły śmiałe i może dobre, ale źle zrealizowane moim zdaniem, autor nie zdołał ich obronić. Chwilami widać jak porzuca wcześniej rozpoczęte wątki i jak od niechcenia wymyśla im mdłe zakończenia. Momentami sam się gubi, nie zadaje sobie trudu wyjaśnienia czytelnikowi o co w zasadzie mu chodziło, szybko przebiega do innego wątku. Chwilami słabe dialogi, znów prowadzone tylko z musu. Przypomina to plątaninę momentów dobrych i tych znacznie słabszych, które są traktowane jak wypełniacze między tymi pierwszymi. Trochę szkoda po tak dobrym początku. Gdyby nie zakończenie, byłaby jedna gwiazdka więcej. Mimo to warte przeczytania.

książek: 327
Anna | 2013-06-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 czerwca 2013

Dobra powieść o zmarłych, wampirach i pozornie zwyczajnych ludziach. Mamy tu do czynienia z wywiadem i tajnymi agentami, ale ukazanymi w dość nietypowej scenerii - zjawisk paranormalnych. Wampiryzm ukazany został na tle kolebki legend o tych nieśmiertelnych istotach. Powieść ta z pewnością skusi nas aby przypomnieć sobie nazwiska znanych uczonych i sportowców, oraz przybliżyć sobie pewne zjawiska z dziedziny matematyki, astrologii... i innych nauk pośrednio związanych z zagadnieniem wszechświata i czasu.
Polecam

książek: 602
Mamerkus | 2014-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2014

Pozycja broni się przede wszystkim świeżym spojrzeniem na kwestię wampiryzmu jako symbiozy pomiędzy człowiekiem, a przypominającą tasiemca/pijawkę materią wampiryczną. Kreacja bohaterów, fabuły na znośnym poziomie, Lumley pilnował się tutaj, by nie tworzyć nonsensownych kwiatków tak obecnych m.in. w tragikomicznej trylogii o Tytusie Crow.

książek: 1274

Nekroskop przeczytałem dwukrotnie i mogę śmiało powiedzieć że książka Briana jest warta uwagi :)

książek: 1660
Pablos | 2013-04-24
Przeczytana: 23 kwietnia 2013

“Nekroskop” to przede wszystkim całkiem interesujący pomysł. Zamiast od razu brać na warsztat klasycznego, typowego, banalnego wręcz nekromantę, autor prezentuje nam osobę zwaną właśnie nekroskopem. Czyli taką, która nie tyle wzbudza zmarłych do czegoś na kształt życia, co pozwala wejść w umysł umarłego, porozmawiać z nim, dowiedzieć się konkretnych informacji.

Harry’ego poznajemy stopniowo, od dzieciństwa, przez młodość, do czasu, gdy jest dorosłym człowiekiem. Poznawanie bohatera jest tym wolniejsze, że prócz Harry’ego mamy także drugą postać, która przez większość książki dominuje - tego złego, pracownika specjalnej, tajnej komórki KGB, z pochodzenia Wołocha (więc od razu wiadomo z czym będziemy mieć do czynienia), który przyszedł na świat w wyniku starań tajemniczej istoty... Brzmi trochę jak horror klasy B czy C, i też taką powieścią “Nekroskop” jest, z zaznaczeniem, że jak na ten charakterystyczny gatunek, który w Polsce tak wielu uwielbia, “Nekroskop” jest pozycją dość dobrą, z...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • C.J. Cherryh
    72. rocznica
    urodzin
  • Scott Ciencin
    52. rocznica
    urodzin
  • Antonina Domańska
    161. rocznica
    urodzin
  • Marina Mayoral
    72. rocznica
    urodzin
    A tata wyjął z plecaka książkę i rzekł:
    - Poznacie tam na pewno wielu przyjaciół, ale i tak chciałbym wam to dać, bo przecież wiecie, że książka jest...
    - Przyjacielem na całe życie! - wyrecytowały chórem dziewczynki.
  • Scott Spencer
    69. rocznica
    urodzin
    Listy były jedynym namacalnym dowodem, dowodem tego, że kiedyś skrzydła wyrastały mi z serca. Znałem inny świat, świat, który nie ma nazwy. Bo takie słowa jak oczarowanie czy rozkosz są zbyt proste, zbyt banalne, nie potrafią go określić. Nic o tym wiecie nie mogę powiedzieć oprócz tego, że go znałe... pokaż więcej
  • Victoria Holt
    108. rocznica
    urodzin
    ...życie bywa najeżone pułapkami, ale gdy ktoś ich bez przerwy wypatruje, może przeoczyć błogosławieństwa, jakich los także nam nie skąpi.
  • Edgar Rice Burroughs
    139. rocznica
    urodzin
  • Timothy Zahn
    63. rocznica
    urodzin
    Wzruszyła ramionami, a jej ognistorude włosy zamigotały w blasku światła.
  • Andriej Płatonow
    115. rocznica
    urodzin
    Woszczew (...) położył się na brzuchu by usnąć i rozstać się ze sobą samym. Ale sen wymaga umysłu spokojnego, ufnego w życie, zdolnego wybaczyć przeżyty ból.
  • A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada
    118. rocznica
    urodzin
    Ode Mnie, który przebywam w każdym sercu, pochodzi pamięć, wiedza i zapomnienie.
  • François Mauriac
    44. rocznica
    śmierci
    (...) jest taki rodzaj głupoty wobec którego czuję się zupełnie bezsilny. Można bez trudu dotrzeć do ludzkiej duszy przez zbrodnię, poprzez najsmutniejsze występki, ale nie można się przedrzeć przez pospolitość.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd