Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pasażer

Tłumaczenie: Ewa Pfeifer
Wydawnictwo: Fu Kang
7,44 (96 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
14
8
29
7
29
6
14
5
2
4
2
3
0
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le passager
data wydania
ISBN
9788392263413
liczba stron
174
język
polski

Dzieciństwo zwykle kojarzymy z beztroską zabawą, ale i dzieci mają swoje tajemnice. Czasem pamięć płata figle, a zmory dzieciństwa powracają niczym ponure echo w dorosłym życiu. Już od jakiegoś czasu mężczyzna nie szedł ubitą, leśną dróżką, lecz na przełaj, między drzewami. W jego oczach malowała się wściekłość, a zarazem niepokój. Kilka razy przystawał, wykrzykując imię swego syna. Ale nie...

Dzieciństwo zwykle kojarzymy z beztroską zabawą, ale i dzieci mają swoje tajemnice.
Czasem pamięć płata figle, a zmory dzieciństwa powracają niczym ponure echo w dorosłym życiu.

Już od jakiegoś czasu mężczyzna nie szedł ubitą, leśną dróżką, lecz na przełaj, między drzewami.
W jego oczach malowała się wściekłość, a zarazem niepokój. Kilka razy przystawał, wykrzykując imię swego syna. Ale nie licząc kpiącego świergotu ptaków, jedyną odpowiedzią na jego wołanie była cisza.
Las był bardzo gęsty, ale mężczyzna dostrzegał pogniecione trawy, połamane gałęzie, jakby ktoś tędy często przechodził. Przyspieszył kroku, dostrzegając ledwo widoczną ścieżkę.
Wreszcie usłyszał głos. Rozpoznał go natychmiast - to był głos jego syna. Dochodził zza wielkiego krzaka wyrastającego na wprost. Mężczyzna zatrzymał się i chwilę słuchał - dzieciak najwyraźniej z kimś rozmawiał:
- Masz rację, to przynajmniej było warte zachodu!
Mężczyzna zacisnął pięści. Niepokój zniknął z jego twarzy, pozostała tylko złość. Rzucił się w kierunku zarośli, szybko je wyminął i zawołał:
- Jesteś nareszcie, teraz mi za to...
Stanął jak wryty. Jego oczy zrobiły się wielkie ze zdumienia. Kilka sekund patrzył w kompletnym osłupieniu na rozgrywającą się przed jego oczyma scenę.
- Boże... - wymamrotał w końcu.

 

źródło opisu: https://www.sklep.gildia.pl/literatura/60027-patrick-senecal-pasazer

źródło okładki: https://www.sklep.gildia.pl/literatura/60027-patrick-senecal-pasazer

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1081
Natula | 2012-01-26
Przeczytana: 25 stycznia 2012

Wspomnienia z dzieciństwa to najczęściej sama słodycz - beztroski czas, spędzony na zabawach i odkrywaniu świata. Wracając pamięcią do tych sielankowych lat widzimy piękne obrazy w których radość, śmiech, a czasami i lekkomyślność, wysuwa się na pierwszy plan. Co się jednak dzieje, kiedy te wspomnienia zostają zakłócone?, albo... jeśli w ogóle nie odnajdujemy wspomnień?.

Problem z tym ma bohater „Pasażera”, dwudziestoośmioletni Etienne, wykładowca literatury fantastycznej w swoim rodzinnym miasteczku Drummondville, który jak się okazuje nie pamięta pierwszych ośmiu lat swojego życia. Prowadzone wykłady wymuszają na nim wracanie pamięcią do lat dzieciństwa, tym bardziej, że tematem jego zajęć są dzieci w horrorze i związane z tym okrutne zabawy. Etienne'a nigdy wcześniej nie interesował ten gatunek literatury, jednak po poznaniu kilku prac zaczyna czuć niezdrową fascynację tym zagadnieniem. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują gdy młody wykładowca zabiera autostopowicza, który wydaje się mu dziwnie znajomy. Kim jest ów intrygujący pasażer? I jak skończy się ta dziwna znajomość?

Patrick Senecal to miłośnik suspensu, fantastyki i grozy. W roku 1994 wydał swoją pierwszą powieść „Ulica wiązów 5150”, rok później ukazał się niebezpiecznie intrygujący „Pasażer” , zaś w kolejnych latach: „Oko za oko”, „Na progu” i „Alicya”. Wszystkie książki autora są pozytywnie odbierane przez krytyków, jak również przez miłośników mocnych fabuł. Na taką rekomendację, nie można być obojętnym, tym bardziej jeśli lubi się nieprzewidywalne i niepokojące treści.

Powieść „Pasażer” to historia strachu, drzemiącego w podświadomości każdego człowieka, poza tym porusza i podważa obraz dziecięcej niewinności.
Autor bazując na ludzkich lękach, stworzył fabułę intrygującą i niebezpieczną, która przyprawia o dreszcz niepokoju. W książce pojawia się moja ulubiona pierwszoosobowa narracja, która sprawia, że jesteśmy bliżej Etienne, a jego lęki odbieramy bardzo dotkliwie. Panująca w książce trwoga rośnie wraz z każdą przeczytaną stroną, tym bardziej, że fabuła jest niesamowicie logiczna i konsekwentna, i metodycznie prowadzi czytelnika do nieuchronnego przerażającego końca.

To moje pierwsze spotkania z twórczością Senecala, ale zapewne nie ostatnie. Autor zachwyca stylem pisania; zwięzłym, niekiedy wręcz oszczędny, jednak bardzo wyrazistym. Klimat jego powieści zaskakuje pozornym spokojem, akcja rozwija się stopniowo i rośnie aż do kulminacyjnego momentu. Ten nastrój ciszy przed burzą zapowiada niewyobrażalne wrażenia, a w połączeniu z ekspresywnymi postaciami, fleszami ze wspomnień głównego bohatera, a także jego zatrważającymi snami, daje solidnego kopa.
Książce nie można nic zarzucić, co prawda motyw autostopowicza jest dość często powielany, jednak w wykonaniu Patricka Senecala to prawdziwy majstersztyk.
„Pasażer” to doskonały thriller psychologiczny, który wzbudza wiele emocji, pobudza wyobraźnię i skutecznie przeraża. Powieść polecam wszystkim miłośnikom gatunku i proszę... uważajcie na autostopowiczów.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jądro ciemności

"Zmierzaliśmy coraz głębiej i głębiej do jądra ciemności." Słysząc tytuł "Jądro ciemności" - nie wiem czemu, ale zawsze miałam w...

zgłoś błąd zgłoś błąd