Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Idiota

Tłumaczenie: Helena Grotowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
8,1 (4582 ocen i 294 opinie) Zobacz oceny
10
922
9
1 161
8
988
7
934
6
308
5
175
4
37
3
38
2
10
1
9
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Идиот
data wydania
ISBN
9788377793688
liczba stron
656
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości,...

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości, pokorze oraz irytującej wręcz naiwnej ufności do ludzi, zawdzięcza on tytułowy przydomek, jakim obdarzają go inne postaci. Myszkin to postać z innego czasu i innych krain. Być może zagubiona wprost z Ewangelii w XIX-wiecznym świecie, bezwzględnym dla słabych, pełnym nierówności i złych namiętności. Książę Myszkin chce naśladować Chrystusa, chce być człowiekiem przepięknym, ale wikła się w sieci, które na niego nastawia złość i pożądliwość ludzka. Idiota to zarazem arcydzieło dwóch portretów kobiecych, Nastazji Filipownej i Agłai Iwanownej, pomiędzy których uczucia rozdarte jest serce księcia. To przypowieść o bezgranicznym opętaniu miłością, która może doprowadzić wręcz do unicestwienia osoby kochanej…

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwomg.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwomg.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 230
booksofmeworld | 2016-03-24
Na półkach: Przeczytane

Po powieści Dostojewskiego zawsze bardzo chętnie sięgam ze względu na historie jakie są w nich zawarte, język, którym posługiwał się autor i dlatego, że właściwie nigdy nie wiem czego się spodziewać, ponieważ jego powieści są wielowątkowe. Tym razem autor za pomocą prostego i uczciwego bohatera piętnuje zachowanie arystokracji.

Do Rosji powraca książę Lew Mikołajewicz Myszkin, który wiele lat spędził w Szwajcarii na kuracjach zdrowotnych. Myszkin nie posiada nic prócz worka, w którym znajduje się cały jego dobytek. W Rosji odnajduje swoją krewną generałową Jepanczyn. Nie mając się gdzie podziać kieruje się do domu Lizawiety Prokofiewny Jepanczyn, która ma trzy córki: Aleksandrę, Adelajdę i Agłaję, która zakochuje się w Myszkinie.

Tytułowym idiotą jest Myszkin, z którego wszyscy się śmieją, a on mimo wszystko wierzy w innych ludzi. Jest człowiekiem wrażliwym, dobrym i niezwykle uczynnym, mimo tego, że inni wciąż z niego kpią nie potrafi nie kochać innych. Momentami było to trochę irytujące, że bohater tak naiwnie we wszystko wierzył i dawał sobą pomiatać, bo ile można coś takiego znosić? Powieść jest wielowątkowa, jednak najważniejszy opisuje relacje między Myszkinem, Nastasją Filipowną, najpiękniejszą księżną w Petersburgu oraz Agłają Iwanowną. Kolejnym ważnym wątkiem jest też kwestia spadku, Myszkin jest spadkobiercą ogromnego majątku, ale z czasem okazuje się, że nie jedynym, co skutkuje różnymi problemami.

Główny bohater jest ciekawą postacią, małomówny, nieśmiały oraz wrażliwy, ale również odważny i twardo trzymający się swoich poglądów, nie jest w stanie zrobić nic, co zostałoby uznane za złe, a nawet jest w stanie wybaczyć innym ich najgorsze winy i obdarzyć ich sympatią. To właśnie dlatego uznawany jest przez innych za idiotę. Wszystko, co dzieje się wokół Myszkina i co jest złe przez innych uznawane jest za jego winę, ale bohater pokazując swoją dojrzałość udowadnia, że negatywne opinie nie mają dla niego najmniejszego znaczenia.

Idiota to kolejna pokaźna powieść Dostojewskiego, podczas której czytania trzeba się skupić żeby nie przegapić jakiegoś ważnego wątku, jej czytanie również zajmuje trochę więcej czasu niż inne lżejsze powieści. Po raz kolejny autor skupia się na naturze zła, a losy tragicznej miłości wykorzystuje do przedstawienia człowieka jako istotę kłamliwą, zawistną i słabą, która podatna jest na wpływ innych przez co jest w stanie zrobić wszystko.

Powieści Dostojewskiego należą do tych, o których wcale nie jest łatwo napisać, ponieważ w głowie kłębi się zawsze wiele myśli, ale warto poświęcić każdą minutę jego powieściom, w których mam wrażenie, że jest mistrzem ukazywania tego, jak pokrętna może być ludzka dusza.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Karmazynowa korona

Cała seria jest dla mnie sporym rozczarowaniem. Kiedy czytałam pierwszy tom, zapowiadały się emocje, przygody, wartka akcja, a tu okazuje się, że najw...

zgłoś błąd zgłoś błąd