Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Królowa Palmyry

Autor:
Seria: Historyczna [Albatros] [Albatros]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Wiktoria Melech
tytuł oryginału
La Danse de dieux
wydawnictwo
Albatros
data wydania
ISBN
9788373598058
liczba stron
574
słowa kluczowe
królowa, historia, miłość
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
6,91 (58 ocen i 11 opinii)

Opis książki

Epicka saga o syryjskiej Kleopatrze, królowej Zenobii, która rzuciła wyzwanie Imperium Rzymskiemu. Opowieść o uczuciach silniejszych niż boskie nakazy. Na pustyni syryjskiej nieopodal Palmyry w namiocie nomadów przychodzi na świat dziewczynka. Ojciec nadaje jej imię Zenobia, co oznacza "dar Boga". W przyszłości zaręczy ją z potężnym królem Palmyry. Po jego śmierci, już jako królowa, Zenobia...

Epicka saga o syryjskiej Kleopatrze, królowej Zenobii, która rzuciła wyzwanie Imperium Rzymskiemu. Opowieść o uczuciach silniejszych niż boskie nakazy.

Na pustyni syryjskiej nieopodal Palmyry w namiocie nomadów przychodzi na świat dziewczynka. Ojciec nadaje jej imię Zenobia, co oznacza "dar Boga". W przyszłości zaręczy ją z potężnym królem Palmyry. Po jego śmierci, już jako królowa, Zenobia wypowie wojnę władcy Persów, niepokonanemu królowi królów. I zwycięży. Podburzana przez uczonego Greka Longinusa zamarzy o tytule rzymskiej Augusty. Władczyni Palmyry, której oddaje cześć cały Wschód, i potężny rzymski cesarz, wielki wojownik Aurelian, staną naprzeciw siebie, by zmierzyć się w starciu o najwyższą władzę...

 

źródło opisu: [Albatros, 2009]

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 676
lotosu_kwiat | 2013-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 grudnia 2013

,,W godzinie pragnienia wielkości
warto zawsze pomyśleć o Zenobii
przechadzającej się pod kolumnadą Palmyry.
Jej piękność nie ma sobie równej,
podobnie jak piękno tego miasta z kamienia,
gdzie pustynia i wieki zostawiły tyle pyłu marzeń,
że samo życie nie ofiaruje więcej pewności
niż dawno zatarte rojenia senne."

Taki cytat rozpoczyna pasjonującą, owianą tajemnicami historię, w której fakty przeplatają się z namiętnymi uczuciami na tle potężnych starożytnych miast.
Poznajemy dwie silne osobowości - Zenobii i Aureliana,których osobne losy nieuchronnie splotły się ze sobą.
Powieść przenosi nas w niesamowity klimat starożytnych czasów, a kolejne strony wypełniają silne namiętności, wojny i walka o władzę pomiędzy które wnikają przepowiednie bogów i wypełnianie przeznaczenia.
Książka bardzo dobrze zarysowuje sylwetki bohaterów, dbając o to by przedstawić czytelnikowi pełny obraz niepozbawiony detali. Do tego akcja wydarzeń jest dość szybka, także każda strona obfituje w nowe...

książek: 4367
Paula | 2013-06-05
Przeczytana: 02 czerwca 2013

240 r. n. e. Na pustyni syryjskiej z 15-letniej matki, która porodu nie przeżyje, i ojca Abdonaja, rodzi się dziewczynka. W tym samym czasie na niebie pojawia się ogniste zjawisko, jakby kula, która uderzając w ziemię, tworzy krater, w cudowny sposób wypełniający się wodą. Ojciec dziecka, uznając to za dar boga Baalszamina, świętuje jego narodziny nad samym brzegiem zapadliska. Dziewczynka wpada do wody, z której ratuje ją 5-latek z plemienia Elkezaitów, Schawaad. Ten następny cud skłania ojca do nadania jej imienia Zenobii, co znaczy „dar Boga”. Wokół jeziora powstaje oaza Dingir-Dusag, „Pocałunek Nieba”, na bazie której Abdonaj zbuduje swoją potęgę.

13 lat później. Ojciec nieposłusznej, upartej nastolatki ogłasza jej zaręczyny z Najjaśniejszym Panem Odenatusem, senatorem Rzymu w Palmyrze. Ich związek ma przynieść wspólne panowanie nad całym Wschodem, od granic cesarstwa po Eufrat. Zaskoczona dziewczyna ani myśli pogodzić się z planami ojca. Ucieka z miasta w poszukiwaniu...

książek: 1959
gwiazdka | 2012-12-01
Na półkach: Przeczytane, Rok 2012
Przeczytana: 01 grudnia 2012

Bardzo fajna lektura, czyta się lekko i przyjemnie.

książek: 1946
Grażyna | 2012-11-27
Przeczytana: 26 listopada 2012

Opowieść oparta na faktach historycznych,lata 240-275 n.e. Głowna bohaterka-Zenobia "dar Boga"przychodzi na świat na pustyni syryjskiej,w tej samej chwili na niebie pojawia się ognista kula ,która uderza w ziemię. Jako królowa Palmyry -jest wojowniczką ,zwycięża w walce z Persami. Po drugiej stronie Aurelian,cesarz rzymski w latach 270-275.
Walka z Aurelianem -jej zakończenie okazuje się klęską dla Zenobii.
Czasy ówczesne to czasy pełne okrucieństwa. Nie zauważyłam tam aby najważniejszą siłą była siła miłości ,a jeżeli tak to wg mnie w bardzo wypaczony sposób,dla mnie nie do przyjęcia......
Przeczytałam książkę do końca,ale zachwytu mojego nie wzbudziła....
Niby akcja wartka,wątki różne ,ale zabrakło mi tego czegoś..... i nawet nie potrafię tego nazwać.A co do czytania ,kto zechce i tak przeczyta nie zwracając zbytniej uwagi na to co ja tu wypisuję....

książek: 410
Imbir | 2014-06-04
Przeczytana: 04 czerwca 2014

"Królową Palmyry" czytałam z pewnym zdziwieniem, że ma tak dobre, barwne opisy, pozwalające poczuć klimat starożytnego świata. Właśnie takiej książki szukałam. Opisy, armii, uzbrojenia, architektury czy strojów są dość szczegółowe, można dzięki temu uwierzyć, że akcja naprawdę dzieje się w starożytnych miastach. Widać, że autorzy znają się na temacie( jeden z nich jest historykiem ,drugi pisarzem).
Jednak same postacie są typowe i schematyczne które można spotkać w dziesiątkach innych książek, w dodatku niekonsekwentnie prowadzone. Również fabuła pod koniec staje się nieco nużąca.

książek: 339
Diana | 2012-10-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Epicka saga o syryjskiej Kleopatrze, królowej Zenobii, która rzuciła wyzwanie Imperium Rzymskiemu. Opowieść o uczuciach silniejszych niż boskie nakazy. Na pustyni syryjskiej nieopodal Palmyry w namiocie nomadów przychodzi na świat dziewczynka. Ojciec nadaje jej imię Zenobia, co oznacza "dar Boga'. W przyszłości zaręczy ją z potężnym królem Palmyry. Po jego śmierci, już jako królowa, Zenobia wypowie wojnę władcy Persów, niepokonanemu królowi królów. I zwycięży. Podburzana przez uczonego Greka Longinusa zamarzy o tytule rzymskiej Augusty. Władczyni Palmyry, której oddaje cześć cały Wschód, i potężny rzymski cesarz, wielki wojownik Aurelian, staną naprzeciw siebie, by zmierzyć się w starciu o najwyższą władzę...POLECAM !!!!

książek: 287
rzakui | 2013-07-07
Przeczytana: 06 lipca 2013

Zaczęło się może nieciekawie i zbyt pompatycznie, ale w miarę przyzwoicie: Palmyra, cesarze i Zenobia. Temat o którym coś słyszałem, co nieco przeczytałem, ale wiedzę miałem i tak dość ograniczoną. Jednakże byłoby zbyt pięknie, gdyby poziom nie najwyższy, ale zadowalający, utrzymał się do końca. A rzeczą, która najbardziej zaczęła mnie drażnić był... nadmiar seksu! W życiu nie pomyślałbym, że tak bluźniercza myśl zakiełkuje i rozrastać się będzie z każdą kolejną stroną w mojej głowie, ale jednak tak się stało. Mea culpa!
Książka jest pełna zupełnie zbędnego, czasem nawet obrzydliwego i prymitywnego seksu, nie mam tu nawet na myśli Aureliana i Klodii, było to na początku mroczne, grzeszne, zakazane. Fajne. Ale gdy każdy następny rozdział, którego akcja nie dzieje się w Oriencie, zaczyna się od barwnego opisu "momentów", traci to swój urok, nudzi i w pewnym momencie żenuje, bez tego wszystkiego "Królowa" byłaby o 1/5 cieńsza. I chyba jednak treściwsza.
Piszę to ja, dwudziestoletni...

książek: 159
Eponine | 2013-07-08
Przeczytana: 08 lipca 2013

Po przeczytaniu tej książki mam mieszane uczucia. Niby wszystko jest w porządku. Podobały mi się postaci, wyraziste, a jednocześnie niejednoznaczne. Wywoływały we mnie skrajne emocje - czasem zachwycały, innym razem wzbudzały agresję (zwłaszcza Zenobia i Shawaad). Akcja toczyła się wartko, a styl autora pozwolił odczuć klimat starożytnego Imperium Rzymskiego. A jednak coś mi w tej pozycji przeszkadzało. Ostatnich kilkadziesiąt stron czytałam już jakby z przymusu, patrząc tylko, ile do końca. Może po prostu była za długa i za wcześnie wyczerpała temat. Jedna gwiazdka więcej za zakończenie, bo rzeczywiście zaskoczyło mnie, a taki właśnie był jego cel.

książek: 46
vampires_love | 2012-07-18
Na półkach: Przeczytane

Książka świetna napewno przeczytam jeszcze raz:)

książek: 110
Nala | 2013-05-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 maja 2013

Książkę dostałam na imieniny już półtorej miesiąca temu. Dopiero niedawno postanowiłam się za nią zabrać. Interesuję się historią, zwłaszcza starożytnością, dlatego podchodziłam do niej pełna dobrych myśli.

Nie zawiodłam się. Język jest ciekawy, co jest wielką zaletą, biorąc pod uwagę tematykę historyczną. Czyta się naprawdę szybko, co również jest zaskoczeniem, ostatecznie powieść ma około 560 stron, a ja "pochłonęłam" ją w zaledwie kilka dni. Moim zdaniem największym plusem są postacie. Intrygujące, wyraziste, barwne i dopracowane w każdym calu. Przyznam, że najbardziej darzyłam sympatią główną bohaterkę - Zenobię, jej męża - Odenatusa oraz oddanego Nurbela. Kolejnym niezaprzeczalnym atutem pozycji jest wartka akcja. Ciągle coś się dzieje, autorzy nie pozostawiają miejsca na nudę. Po pobieżnym przeglądzie życiorysu zauważyłam również, że lektura jest dosyć wierna prawdzie, co także zwiększa jej atrakcyjność. Jedyną wadą jakiej się dopatrzyłam są zbyt częste, a miejscami...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd