Afgańska Perła

Tłumaczenie: Monika Pianowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece
7,66 (227 ocen i 65 opinii) Zobacz oceny
10
24
9
29
8
66
7
74
6
24
5
8
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Pearl That Broke Its Shell
data wydania
ISBN
9788365170057
liczba stron
480
słowa kluczowe
Monika Pianowska
język
polski
dodała
karollllllla

Poruszająca opowieść o dwóch kobietach, Rahimie i Szekibie, które podzielił czas, ale połączyły te same marzenia i ta sama odwaga dająca im siłę do zmierzenia się z ogromnym wyzwaniem – oderwaniem się od własnych korzeni i całkowitej odmianie swojego losu. Jest Kabul, 2007 rok. Rahima i jej siostry tylko sporadycznie mogą uczęszczać do szkoły i rzadko wychodzą z domu. Nie mają braci, a ich...

Poruszająca opowieść o dwóch kobietach, Rahimie i Szekibie, które podzielił czas, ale połączyły te same marzenia i ta sama odwaga dająca im siłę do zmierzenia się z ogromnym wyzwaniem – oderwaniem się od własnych korzeni i całkowitej odmianie swojego losu.

Jest Kabul, 2007 rok. Rahima i jej siostry tylko sporadycznie mogą uczęszczać do szkoły i rzadko wychodzą z domu. Nie mają braci, a ich ojciec jest uzależniony od narkotyków. Jedyną nadzieję pokładają w pradawnym zwyczaju zwanym bacza posz, polegającym na przebieraniu się dziewczynki za chłopca. Rahima udając przedstawiciela płci męskiej, zyskuje taką wolność i swobodę, o jakich przedtem nawet nie śniła. Przechodzi totalną transformację zmieniającą całej jej dotychczasowe życie. Niemal sto lat temu podobnie postąpiła jej przodkini, Shekiba, co pozwoliło jej przenieść się z małej afgańskiej wioski do przepięknego kabulskiego pałacu.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 809
rudarecenzuje | 2016-02-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 lutego 2016

Rahima to inteligentna i pełna życia afgańska nastolatka. Dziewczynka stara się zrozumieć zakazy i przepisy regulujące życie kobiet w jej kraju, ale akceptacja tych wyrzeczeń przychodzi jej z wielkim trudem. Dlaczego nie może pobawić się z chłopcami? Dlaczego zwyczajne wyjście na zakupy nastręcza tyle trudności? Dlaczego musi ukrywać twarz i uważać, by stopy nie zaplątały się jej w bezkształtną suknię? Wiele lat temu z tymi samymi dylematami borykała się inna kobieta z jej rodziny. Czy historia Szekiby stanie się dla Rahimy motywacją do działania i sprzeciwienia się obowiązującym od lat nakazom?

Z książkowej narracji wyłania się smutne afgańskie państwo. Choć pewnie powinnam napisać: smutne dla mieszkających w nim kobiet. Ich los nie był i prawdopodobnie nigdy nie będzie łatwy. Ciężko to zrozumieć, a jeszcze ciężej zaakceptować. O tamtej odległej kulturze czytałam już sporo. Los kobiet w krajach arabskich nie jest dla mnie zagadką czy tajemnicą, wciąż jednak budzi zwątpienie, konsternację i złość. Czym sobie zasłużyły na takie traktowanie? Czy faktycznie ich życie jest tak niewiele warte? Czy nadejdą takie dni, że narodziny dziewczynki przestaną kojarzyć się z rodzinnym koszmarem i wieloletnim zmartwieniem?

Opowieść Hashimi zbudowała w mojej wyobraźni świat bardzo spójny i kompletny… w swojej beznadziei. Jej bohaterki były skazane na porażkę już w momencie urodzenia- przecież w tamtej kulturze liczą się wyłącznie chłopcy! Oni mogą zapewnić rodzinie to wszystko, co „odbiera” im wychowywanie dziewczynki. Chłopiec to dla rodziców, a szczególnie ojca, największe szczęście, prawdziwe wybawienie. W zaistniałych okolicznościach nie może zatem dziwić, że Rahima tak bardzo pragnęła zapewnić spokój i radość ojcu, zostając jednym z nich.

„Kiedyś byłam małą dziewczynką, ale potem przestałam.
Kiedyś byłam bacza posz, ale potem przestałam.
Kiedyś byłam córką, ale potem przestałam.
Kiedyś byłam matką, ale potem przestałam.”

Bacza posz to najprościej mówiąc dziewczynka ucharakteryzowana na chłopca. Krótkie włosy, spodnie, męska forma imienia, ale także uśmiechnięta buzia i swobodne ruchy. Wbrew pozorom los takiej dziewczynki jest o wiele łatwiejszy niż życie prowadzone przez jej rówieśniczki, choć przykro mi się robi na samą myśl, że ludzie uciekają się do takich dziwnych rozwiązań. Rahima została bacza poszem. I nie było jej z tym źle. Ale czy tak powinno być? Czy to normalne?

Kolejne strony powieści szokowały mnie i przygnębiały. Coraz bardziej się dziwiłam, a coraz mniej rozumiałam. W głowie mi się nie mieści, że gdzieś, wcale nie tak daleko, kobiety żyją w taki sposób- obawiając się o swoją wolność i życie, pogardzane przez ojców i mężów, brutalnie karane za najmniejsze przewinienia, albo tak po prostu, bo ich oprawcy mogą sobie na to pozwolić. Najstraszniejsze jednak jest to, że ta książkowa wizja jest przerażająco prawdziwa. Zbrodnie honorowe, kamienowanie, ustawiane śluby to zjawiska, które wciąż mają miejsce. Być może zmieniły się liczby, ale nie zmieniły się podstawy tej kultury.

Hashimi opowiada niezwykle barwnie i ciekawie. Jej opowieść czyta się z wielką przyjemnością. Przygody dziewczynek całkowicie mnie pochłonęły, budząc we mnie wiele emocji i pytań. Największe wrażenie zrobił jednak na mnie ten książkowy realizm, którego nie można z niczym porównać. Świadomość, że takie rzeczy wciąż mają miejsce, z pewnością mnie nie opuści. Autorka daje swojemu czytelnikowi odrobinę nadziei, a ja po cichu liczę na to, że przyjdzie czas, kiedy ta nadzieja przekształci się w zmiany kulturowe i obyczajowe.

http://rudarecenzuje.blogspot.co.uk/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Siostra

Czytałam dużo pozytywnych opinii o thrillerach tej autorki, więc postanowiłam sprawdzić czy i mnie jej twórczość przypadnie do gustu. Niestety tak si...

zgłoś błąd zgłoś błąd