Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Utopce

Cykl: Lipowo (tom 5)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,55 (1310 ocen i 222 opinie) Zobacz oceny
10
114
9
160
8
394
7
408
6
170
5
37
4
16
3
7
2
3
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380691643
liczba stron
600
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski

Upalne lato tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego czwartego roku na zawsze pozostanie w pamięci mieszkańców odciętej od świata wsi Utopce. To wtedy ofiarą krwiożerczego wampira padły dwie osoby. Wśród przepastnej puszczy pełnej leśnych duchów łatwo jest uwierzyć w działanie sił nadprzyrodzonych. Czy gwałtowna śmierć obu ofiar naprawdę jest dziełem upiora? A może to któryś z mieszkańców wsi miał...

Upalne lato tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego czwartego roku na zawsze pozostanie w pamięci mieszkańców odciętej od świata wsi Utopce. To wtedy ofiarą krwiożerczego wampira padły dwie osoby. Wśród przepastnej puszczy pełnej leśnych duchów łatwo jest uwierzyć w działanie sił nadprzyrodzonych. Czy gwałtowna śmierć obu ofiar naprawdę jest dziełem upiora? A może to któryś z mieszkańców wsi miał swoje powody, żeby zabić?

Trzydzieści lat później sprawę rozwikłać muszą Daniel Podgórski i kontrowersyjna Klementyna Kopp. Perturbacje w życiu prywatnym śledczych utrudniają dotarcie do prawdy. Czy uda im się odkryć tożsamość mordercy? A może tylko obudzą przyczajonego przez lata wampira i nic nie będzie już w stanie powstrzymać nadchodzącego zła?

„Utopce” to piąty tom sagi kryminalnej o policjantach z Lipowa.Opowieści o Lipowie łączą w sobie elementy klasycznego kryminału i powieści obyczajowej z rozbudowanym wątkiem psychologicznym. Porównywane są do książek Agathy Christie i powieści szwedzkiej królowej gatunku, Camilli Läckberg.

 

źródło opisu: www.katarzynapuzynska.pl

źródło okładki: http://www.katarzynapuzynska.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 571
zatia | 2016-03-07
Przeczytana: 06 marca 2016

Zdecydowanie najlepszy tom z serii, zwłaszcza pod względem literackim. Tym razem jest to kryminał połączony z horrorem. Czytałam z zapartym tchem, a autorka ciągle podrzucała zgrabnie fałszywe tropy.
Po raz pierwszy Puzyńska pokazała, jak poszczególne osoby odbierają tę samą sytuację (np. mąż kupuje stary samochód, bo pamięta, że żona przed laty bardzo tę markę lubiła; żona nienawidzi tego samochodu i nie rozumie, czemu dostała takiego starego grata).
Myślałam, że pilnie strzeżoną przez prokuratora tajemnicą okażą się jakieś nietypowe upodobania seksualne, a Emilia i Marek - którzy bardzo dobrze się dogadywali w poprzednim tomie - teraz będą mieli romans. Moje przewidywania się nie sprawdziły, ale wątek romansowy który się faktycznie pojawił bardzo mi się spodobał, i mam nadzieję że w następnym tomie będzie kontynuacja tej historii, a nie po prostu marudzenie o wyrzutach sumienia.
Plus za rozwój postaci Daniela, który jako potulny misio / idealny syn / romantyczny narzeczony był już nudny i irytujący.
Za to mało wiarygodne pod względem psychologicznym wydaje mi się zachowanie Klementyny. Może autorka się nią znudziła i postanowiła się z nią pożegnać? Może i lepiej, bo ciagle wspominanej Teresy mam serdecznie dość.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Stancje

bardzo mi smutno. „Stancje” Kończąc czytanie napisałam wiadomość do pewnego Pana: „Kończę książkę. Ona też jest jakaś smutna. Wszystko dzisiaj jest...

zgłoś błąd zgłoś błąd