Szukamy ofert...Najpierw był twardy, bezkompromisowy, samotny jak wilk stepowy, poczochrany wichrami życia i doznaniami dnia codziennego, glina Jakub Mortka. Potem nadszedł czas na konformistę, śledczego-amatora, antypatycznego Dawida Wolskiego („Wapmpir”). W „Osiedlu marzeń” prym zaczyna wieść aspirantka „Sucha” Suchocka, która zdaje się (przynajmniej wnioskując po zakończeniu),że w kolejnych tomach powieści zupełnie już przejmie ster tego patriarchalnego okrętu. Uogólniając i niejako podsumowując literackie portfolio Wojciecha Chmielarza można śmiało wywnioskować, że autor doskonale orientuje się w „trendach" kryminalnego gatunku. Ba! można odważnie i zupełnie nie na wyrost też założyć, że twórczość autora ewoluuje w taką stronę i w taki sposób, że ukontentowani będą (zresztą już są!) zarówno czytelnicy, jak i krytycy. Zatem punktem wyjścia dla Chmielarza był twardy i surowy glina; potem pisarz wykreował postać, której za cholerę nie dało się polubić (wspomniany wcześniej główny bohater „Wampira”); teraz autor meandruje, śmiem zaryzykować, w stronę domestic noir – kreując silną, upartą jak tur, inteligentną postać Suchej, która z tomu na tom zyskuje na znaczeniu. I między innym dlatego „Osiedle marzeń”, to jeden z lepszych kryminałów jakie dane było mi przeczytać w tym roku. Bo Chmielarz to autor dużego talentu, któryświetnie pożenił refleksję literacką z całkiem przyzwoitym (co cenię najbardziej!) poczuciem humoru i ironii.
Tym razem Jakub Mortka (oczywiście z wielką pomocą aspirantki Suchockiej) musi dojść do tego, kto zgwałcił i zabił, wydawać by się mogło na pierwszy rzut oka, niewinną, idealistyczną studentkę dziennikarstwa. I jak zawsze w przypadku Chmielarza, coś co wydawało się prostą sprawą, w toku śledztwa przypiera rozmiary szeroko zakrojonej afery, gdzie kwestie i motywy finansowe zdają się być pierwszorzędne. Żadnego zbędnego psychologizowania, żadnych psychopatyczny gierek, zdradzonych nadziei i kochanków. Bo Chmielarz, jak to Chmielarz, bezwzględnie rozprawia się z ludzkimi słabościami i dość krytycznie spogląda na zamknięty świat strzeżonych osiedli, które zdaje się powstały tylko po to, żeby połechtać próżność nowobogackich właścicieli używanych SUV-ów.
„Osiedle marzeń” to świetny i dobrze skrojony kryminał, którego lektura jest bezmiar satysfakcjonująca. I choć jeden z moich ulubionych literackich bohaterów Jakub Mortka pomału odsuwa się w cień, znajdując uciechę i długo wyczekiwany spokój w ramionach kochanki, to i tak z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Zwłaszcza po takim nokautującym zakończeniu. Zwłaszcza po nim. Do boju Sucha!
Uuuu, otwarte zakończenie... Nie przepadam za takimi. Całe szczęście, że mam następny tom, bo gdybym nie miała to bym się wkurzyła. A tak poza tym to książka świetnie napisana, tak jak i wcześniejsze tomy cyklu. W tej części podkomisarz Kochan niespodziewanie wyrasta na geniusza śledczego. A ja i tak go nie lubię, żonobijcy jednego. I nie pomoże mu nawet to, że tak jak ja był fanem Scootera :D
840 
840 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Osiedle marzeń
Ależ mnie Mortka wkurza ;) Niby super pies, a jest wodzony za nos jak jakiś leszcz. Cały czas mam nadzieję, że jednak dorobi się jaj.
Ależ mnie Mortka wkurza ;) Niby super pies, a jest wodzony za nos jak jakiś leszcz. Cały czas mam nadzieję, że jednak dorobi się jaj.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążki z serki komisarza Mortki to moje małe guilty pleasure i przyznaję się do tego z pełną odpowiedzialnością. Lubię tego bohatera, jego charakter, sposób bycia - bardzo dobrze go Wojciech Chmielarz stworzył i pięknie go rozwija w każdej kolejnej części. Ta dała mi dodatkowo jedną rzecz - zakończenie, którego kompletnie się nie spodziewałem. Polecam!
Książki z serki komisarza Mortki to moje małe guilty pleasure i przyznaję się do tego z pełną odpowiedzialnością. Lubię tego bohatera, jego charakter, sposób bycia - bardzo dobrze go Wojciech Chmielarz stworzył i pięknie go rozwija w każdej kolejnej części. Ta dała mi dodatkowo jedną rzecz - zakończenie, którego kompletnie się nie spodziewałem. Polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna część z komisarzem Mortką i kolejna solidna historia
Kolejna część z komisarzem Mortką i kolejna solidna historia
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKomisarz Mortka i jego styl. Książka od początku chłodna, stonowana tak jak jej główny bohater. Styl pracy komisarza poznany we wcześniejszych książkach tej serii nie zmienia się. Nadal jest skuteczny, a do tego pomaga mu w tym aspirantka Suchocka. Całość czyta się szybko, najlepsze autor zostawił na koniec więc z pewnością to nie koniec mojej przygody z niesfornym komisarzem. Ode mnie 7.
Komisarz Mortka i jego styl. Książka od początku chłodna, stonowana tak jak jej główny bohater. Styl pracy komisarza poznany we wcześniejszych książkach tej serii nie zmienia się. Nadal jest skuteczny, a do tego pomaga mu w tym aspirantka Suchocka. Całość czyta się szybko, najlepsze autor zostawił na koniec więc z pewnością to nie koniec mojej przygody z niesfornym...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiby zaczyna sie jak nigdy, od początku wiemy kto jest sprawcą, a kto do przyjęcia winy został zmuszony. Jednak końcówka znowu zwala z nóg i to nie tylko w tym temacie.
Zakończenie - petarda. Takie jak w dobrych serialach, gdzie trzeba koniecznie zobaczyc kolejny odcinek, a niestety pojawi sie za tydzień...
Tutaj na szczęście dla mnie kolejny "odcinek" już jest i od razu zaczynam go "oglądać"
Niby zaczyna sie jak nigdy, od początku wiemy kto jest sprawcą, a kto do przyjęcia winy został zmuszony. Jednak końcówka znowu zwala z nóg i to nie tylko w tym temacie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZakończenie - petarda. Takie jak w dobrych serialach, gdzie trzeba koniecznie zobaczyc kolejny odcinek, a niestety pojawi sie za tydzień...
Tutaj na szczęście dla mnie kolejny "odcinek" już jest i od razu...
Po słabszej trzeciej części zmagań komisarza Mortki, Osiedle marzeń jest dużo lepsze.
Mamy zabójstwo, nagrania, przypadkowo wplątane postaci.
Mamy pokazany zepsuty świat ludzi z wyższych sfer- choć tu autor, moim zdaniem, zbyt delikatnie przedstawił to, co dzieje się pod pozornie ładnie wygłądającym opakowaniem.
O co chodzi z Borzestowskim i czy faktycznie ma coś wspólego z Trójką z Neptuna. A może policja lub prokuratura jest w to zamieszana?
Jaką tajemnicę skrywa Sucha.
Co aspirantka odkryła na pendrivie, który zabrała z pokoju ofiary?
Czy Mortka da szansę Kochanowi?
Końcówka sprawiła, że od razu sięgam po kolejną cześć- Cienie
Po słabszej trzeciej części zmagań komisarza Mortki, Osiedle marzeń jest dużo lepsze.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMamy zabójstwo, nagrania, przypadkowo wplątane postaci.
Mamy pokazany zepsuty świat ludzi z wyższych sfer- choć tu autor, moim zdaniem, zbyt delikatnie przedstawił to, co dzieje się pod pozornie ładnie wygłądającym opakowaniem.
O co chodzi z Borzestowskim i czy faktycznie ma coś...
To, co zrobił Kochan w tej części... ja nie mam pytań.
Poza tym, jak zawsze u Chmielarza, po nitkach do kłębka, a na końcu zwrot akcji, bo niby wszystko wiadomo, a jednak nie wszystkie klocki pasują 😀
To, co zrobił Kochan w tej części... ja nie mam pytań.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoza tym, jak zawsze u Chmielarza, po nitkach do kłębka, a na końcu zwrot akcji, bo niby wszystko wiadomo, a jednak nie wszystkie klocki pasują 😀
„Osiedle marzeń” to wciągający i mroczny kryminał, który od pierwszych stron wciąga w świat brutalnych zbrodni i tajemnic skrywanych przez mieszkańców tytułowego osiedla. Śledztwo Jakuba Mortki jest pełne napięcia, zaskakujących zwrotów akcji i dramatycznych sytuacji, które trzymają czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony. Podoba mi się, jak Chmielarz łączy wartką akcję z psychologiczną głębią postaci - emocje, lęki i moralne dylematy bohaterów sprawiają, że historia jest realistyczna i mocno wciągająca. Klimat powieści jest duszny, pełen napięcia i niepokoju, przez co czyta się ją z przyspieszonym biciem serca. To książka, która fascynuje, szokuje i zostaje w pamięci na długo.
„Osiedle marzeń” to wciągający i mroczny kryminał, który od pierwszych stron wciąga w świat brutalnych zbrodni i tajemnic skrywanych przez mieszkańców tytułowego osiedla. Śledztwo Jakuba Mortki jest pełne napięcia, zaskakujących zwrotów akcji i dramatycznych sytuacji, które trzymają czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony. Podoba mi się, jak Chmielarz łączy wartką...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Osiedle marzeń” to thriller psychologiczny, który pokazuje, jak za fasadą luksusu i pozornego bezpieczeństwa mogą kryć się strach, tajemnice i przemoc. Chmielarz bardzo dobrze buduje napięcie, stopniowo odsłaniając prawdziwe relacje między mieszkańcami zamkniętego osiedla. Dużym atutem powieści są wiarygodni bohaterowie i realistyczny obraz społecznych podziałów oraz ludzkiej hipokryzji. Autor sprawnie operuje klimatem niepokoju, dzięki czemu czytelnik do końca nie czuje się bezpiecznie. Książka jest wciągająca, aktualna i dobrze napisana, choć momentami tempo akcji mogłoby być bardziej dynamiczne.
„Osiedle marzeń” to thriller psychologiczny, który pokazuje, jak za fasadą luksusu i pozornego bezpieczeństwa mogą kryć się strach, tajemnice i przemoc. Chmielarz bardzo dobrze buduje napięcie, stopniowo odsłaniając prawdziwe relacje między mieszkańcami zamkniętego osiedla. Dużym atutem powieści są wiarygodni bohaterowie i realistyczny obraz społecznych podziałów oraz...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOsiedle Marzeń. Bogaci ludzie zamknięci w swoim hermetycznym świecie. Sielankowe życie mieszkańców przerywa zabójstwo młodej studentki, której ciało znaleziono na środku wymarzonego osiedla. Komisarz Mortka kolejny raz staje przed zagmatwaną sprawą, która na pozór wydaje się łatwa, jednak kryje o wiele więcej sekretów niż spodziewa się policjant.
Czwarty już z kolei tom z komisarzem w roli głównej. Mam wrażenie, że im dalej w las tym akcja i sama fabuła gdzieś ginie. Czyta się ekspresowo, jednak mam spory niedosyt po przeczytaniu lektury. Dla mnie schemat zostaje powielony. Dzieje się dużo, jednak nic nie wnoszącego do rozwikłania zagadki zabójstwa na dobrą sprawę. Postaci znów sporo, które wprowadzają chaos i dodatkowe wątki w książce. Pozycja niewymagająca, na jeden wieczór.
Sama kreacja głównych bohaterów - Mortki i Suchej - na plus. Aspirantka z każdą częścią fascynuje coraz bardziej. Tajemnice unoszące się wokół policjantki tylko zachęcają by zapoznać się z kolejnym tomem. Odświeżenie postaci Kochana również na plus.
Serię z pewnością dokończę, jednak na tę chwilę, po przeczytaniu czterech części, już wiem że to zdecydowanie nie będzie mój ulubiony cykl.
Osiedle Marzeń. Bogaci ludzie zamknięci w swoim hermetycznym świecie. Sielankowe życie mieszkańców przerywa zabójstwo młodej studentki, której ciało znaleziono na środku wymarzonego osiedla. Komisarz Mortka kolejny raz staje przed zagmatwaną sprawą, która na pozór wydaje się łatwa, jednak kryje o wiele więcej sekretów niż spodziewa się policjant.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzwarty już z kolei tom z...