Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Uprawa roślin południowych metodą Miczurina

Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
6,08 (499 ocen i 95 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
12
8
83
7
113
6
126
5
62
4
43
3
33
2
7
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380490246
liczba stron
144
język
polski
dodała
Ag2S

Witajcie w świecie nieokiełznanej wyobraźni i nieskrępowanej swobody literackiej. Oto bohaterowie z piekła rodem, balansujący na granicy jawy i snu, życia i śmierci. Kasztaniarz i kosmonauta, trumna z generałem Sikorskim i przygłucha Matka Boska w blasku telewizora dziergająca Jezusowe skarpety. W oszalałym świecie nikogo nie dziwi podwieczorek zapoznawczy dla zmarłych ani teatrzyk oświaty...

Witajcie w świecie nieokiełznanej wyobraźni i nieskrępowanej swobody literackiej. Oto bohaterowie z piekła rodem, balansujący na granicy jawy i snu, życia i śmierci. Kasztaniarz i kosmonauta, trumna z generałem Sikorskim i przygłucha Matka Boska w blasku telewizora dziergająca Jezusowe skarpety. W oszalałym świecie nikogo nie dziwi podwieczorek zapoznawczy dla zmarłych ani teatrzyk oświaty sanitarnej. Weronika Murek niczym nadworny kuglarz słowa miesza style literackie i zwodzi zmysły czytelnika. Doskonała odskocznia od szarości dnia powszedniego.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 782
Kryanka | 2015-12-26
Przeczytana: 24 grudnia 2015

Co ja pacze?
Opowiadania Weroniki Murek zbudowane są z sytuacji bardzo prawdziwych, ale niepokojących, bo zawsze niedopowiedzianych, wyrwanych z kontekstu. Cały czas albo nie wiedziałam, o co właściwie chodzi, albo miałam wrażenie, że specjalnie zostałam (przez bohaterów) niezaliczona do grona wtajemniczonych. Większość postaci zresztą była w takiej samej sytuacji. Trochę jak u Kafki, nie wiedzą, czy dzieje się coś złego, czy to taka konwencja, o której nikt ich zawczasu nie powiadomił. Poziom absurdu jest bardzo wysoki.

Na przykład pierwsze opowiadanie jest o kobiecie, która umarła i wcale jej się to nie podoba. Co gorsza, ludzie, zamiast jej współczuć, traktują ją jak osobę drugiej kategorii i grzebią w jej rzeczach. Miejscem akcji jest polska siermiężna, katolicka rzeczywistość z różnymi tradycyjnymi obrzędami, które wypełniają istnienie tam, gdzie powinien być sens. Trudno powiedzieć, którzy bohaterowie autorki są ludźmi, trupami, Bogiem, i czym żyją. Myślę, że warto przeczytać, choć nie wszystkim się spodoba.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Antygona

Dobre zamiary, kara śmierci. Brak zrozumienia, poddanie się władcy. Sprzeciw przez Antygonę, zakończony śmiercią. Ostatecznie samotność tego, który...

zgłoś błąd zgłoś błąd