Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,7 (7934 ocen i 472 opinie)
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Cien años de soledad
data wydania
ISBN
8374952651
liczba stron
436
słowa kluczowe
Macondo, Buendia, realizm magiczny
język
polski

Inne wydania

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza. Dzięki swym dziadkom od dziecka znał historię Macondo i dzieje rodziny Buendia, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone, świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował...

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza. Dzięki swym dziadkom od dziecka znał historię Macondo i dzieje rodziny Buendia, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone, świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by wreszcie spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że "plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi".

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • Widok z nieba
  • Mściciel
  • Zakręceni
  • Tabloid. Śmierć w tytule
  • Gupik ma szczęście!
  • Tajemnica domu Helclów
  • Oko Boga
  • Wakacje
  • Głuchy telefon
  • Wbrew sobie
  • Włoska symfonia
  • Biblioteka pana Lemoncella
Widok z nieba
Clara Sanchez

6,44 (27 ocen i opinii)
Mściciel
Mariusz Wollny

7,76 (17 ocen i opinii)
Zakręceni
Emma Chase

7,61 (249 ocen i opinii)
Tabloid. Śmierć w tytule
Piotr Głuchowski , Marcin Kowalski

6,83 (24 ocen i opinii)
Gupik ma szczęście!
Tomek Nowaczyk

9,4 (10 ocen i opinii)
Tajemnica domu Helclów
Jacek Dehnel , Piotr Tarczyński , Maryla Szymiczkowa

7,78 (18 ocen i opinii)
Oko Boga
James Rollins

7,22 (18 ocen i opinii)
Wakacje
Nina Majewska-Brown

7,48 (31 ocen i opinii)
Głuchy telefon
Arne Dahl

7,33 (3 ocen i opinii)
Wbrew sobie
Katarzyna Kołczewska

8,22 (9 ocen i opinii)
Włoska symfonia
Agnieszka Walczak-Chojecka

6,31 (16 ocen i opinii)
Biblioteka pana Lemoncella
Chris Grabenstein

8,1 (10 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (21739)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 673
Aria | 2010-08-14
Na półkach: Przeczytane, Moje! :)
Przeczytana: lipiec 2008

Sto lat samotności to najbardziej znana powieść pisarza kolumbijskiego Gabriela Garcii Márqueza. Myślę, że każdy słyszał o tej książce i kojarzy choćby jej nazwę.

Przeczytałam. Zachwycałam się, czułam niesmak, przewracałam oczami, zatrzymywałam oddech, szeptałam „genialne!” i zamykałam oczy by przemyśleć przeczytane. Książka pełna jest przeróżnych uczuć. Wciąga nienazwaną nigdzie tajemnicą i trzyma czytelnika aż do ostatniej strony w swoich objęciach.

Na dziesięć stron przed końcem na mojej twarzy pojawił się drwiący uśmiech, bo zdawało mi się, że odgadłam puentę zakończenia. Owszem, odgadłam i przekonałam się o tym po siedmiu stronach. Lecz nie była to główna puenta. Pozostałe trzy strony wrzuciły mnie w takie katharsis, że po zamknięciu książki pragnęłam aż do bólu zacząć czytać od nowa.

Powieść opowiada o rodzinie Buendiów. O całym rodzie, trwającym sto lat. O samotności wśród najbliższych, o zakazanej miłości, o cierpieniu, o pragnieniu wiedzy, o rozwoju, o wojnie, o...

książek: 301

Po dość długiej przerwie znowu wróciłam do Marqueza, jako że poprzednie spotkanie wspominam bardzo miło, a opowiedziana przez niego historia na długi czas zakorzeniła się w mojej świadomości. Myślę że wrażenie po lekturze 'Stu lat samotności' wyciśnie na mnie jeszcze większe piętno, bo od czasu odłożenia jej na półkę, refleksyjny nastrój nie opuszcza mnie na krok.

Autor stworzył piękne dzieło - już wiem dlaczego ten tytuł uzyskał miano już kultowej pozycji w krajach latynoamerykańskich. Kreując z takim rozmachem sagę rodzinną, Marquez jednocześnie w mistrzowski sposób ukazał dualizm ówczesnej Ameryki Łacińskiej - gdzie tradycja przenikała się z wkraczającą nowoczesnością, a dynamika przemian politycznych i gospodarczych bezpardonowo zburzyła spokój. Tym samym autor poddał w wątpliwość szaleńczy pęd za postępem cywilizacyjnym, bo jak wynika z losów rodu Buendiów, człowiek nie znajduje w nim ukojenia, a sama machina ewolucyjna nie jest w stanie zatrzymać koła historii. Obok tego,...

książek: 2012
VenusInFur | 2014-07-09
Przeczytana: 08 lipca 2014

"Saga rodu Buendía"

„Sto lat samotności” to wielka proza o wielkich sprawach. Nawet w najśmielszych marzeniach nie podejrzewałam, że jest to powieść TEJ wagi, poruszająca uniwersalne prawdy w sposób magiczny, baśniowy, a jednocześnie wstrząsający i poruszający. Potężny ród Buendía, od początku skazany na zagładę, to alegoryczny portret pierwotnego człowieczeństwa obcującego z przyrodą i duchami, później skażonego cywilizacją, wojną i nieuniknionym postępem. Owszem, specyfika literatury tworzonej w kręgu iberoamerykańskim nastręcza kilku kłopotów z racji tego, że jest to zupełnie egzotyczna i odmienna forma prozy, której my, Polacy, nie jesteśmy w stanie w pełni docenić i zinterpretować. Odmienność kulturowa i literacka bynajmniej nie umniejsza jej walorów artystycznych; „Sto lat samotności” pod pięknym kostiumem realizmu magicznego ukrywa rozterki tak bardzo ludzkie i aksjomaty tak nierozerwalnie związane z naturą człowieka, że wpisany w nią homocentryzm niesamowicie rzutuje na...

książek: 260
Gapcio | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ta urzekająca opowieść o dziejach rodziny Buendiów i założonej przez nią osady Macondo, obu od zarania skazanych na upadek, choć osnuta na motywach historii rodziny samego pisarza, daje się odczytać jako metafora historii ludzkości, mieszcząc w jednym tomie imponującą mnogość spraw, obejmującą miłość, przemijanie, politykę, wojnę czy wreszcie pogoń za tym, co nieuchwytne. Wymieniać można by znacznie dłużej, mija się to jednak z celem, gdyż nie sposób dać dobrego opisu tej powieści w kilku zdaniach. Jest ona dowodem niezwykłego daru opowiadania Marqueza i winna być przedmiotem odbioru bezpośredniego.

książek: 365
Dzieckokwiatu | 2010-12-23
Na półkach: Przeczytane, Książki 2010
Przeczytana: 23 grudnia 2010

Tytuł tej książki obijał mi się o uszy już chyba od drugiej klasy liceum. Widziałam gdzieś okładki na korytarzach w rękach przykucniętych dziewcząt. W szatniach mówiono o wyuzdaniu, które w tej książce jest prawie na każdej stronie! Co się dzieje na tych stronnicach! Pedofilstwo! Kłamstwo! Zdrada! Piękna, złowieszcza kobieta! A my, kobiety lubimy słuchać o tym, że piękniejsze od nas, przyciągające kobiety są albo złe albo głupie.
Nie wiem czemu, akurat teraz wróciłam do tego licealnego hitu. Chyba tak mam, dla mnie hity muszą ostygnąć, bo jak na gorąco je zjem, a mi nie zasmakują to jestem zła. Przejęta i wkurzona, jak mogli mi to podstawić pod nos. Nawet kawę piję na zimno.

Sprawca całego zamieszania jest Jose Arcadia Buendia, założyciel małej wioski Macondo. W tym miejscu, odciętym od całego świata dzieje się akcja. Miasteczko otoczone bagnami, górami i kij wie czym jeszcze daje nam niewątpliwie motyw izolacji. Przez całą powieść obserwujemy rozwój rodu Buendia, jak i całego...

książek: 365
SłabyGracz | 2013-12-24
Na półkach: Przeczytane

Mam wielki problem z tą książką. Jest intrygująca, dobrze napisana, ale nie zainteresowała mnie. Styl pisarski jest do bólu klasyczny, więc spodziewać się czegoś nowoczesnego nie należy. Jako fan nowoczesnych form książkowej narracji muszę uznać to za minus. Podobnie jest z opowieścią. Jest ona rozbudowana, skomplikowana(głównie przez podobieństw nazwisk) oraz przybiera formę legendy(którą zresztą po trosze jest). Właśnie z tej legendarności wynika jeden problem. Jak tu obiektywnie ocenić moralność bohaterów skoro w czasie gdy ta powieść się dzieje była ona naturalna? Wiele osób ocenia ten aspekt negatywnie(pedofilia, kazirodztwo i te sprawy), ale niesłusznie.

Podsumowanie:

Nie trafiła w moje gusta choć ją doceniam. Polecam jak ktoś lubi klasyczne opowieści i legendy. Wszyscy czytający ją powinni wyrzec się subiektywnych odczuć kulturowych na czas lektury. Długa, ale satysfakcjonująca. Warta przeczytania.

PS. Czy tylko ja myliłem się w nawale podobnych imion i nazwisk i nie...

książek: 903
Lilu_Dallas | 2013-07-23
Przeczytana: 23 lipca 2013

To piękna książka.

Czytałam ją zachłannie i na wdechu aby jak najszybciej dowiedzieć się, jaki będzie koniec tej sagi.
Do książki na pewno wrócę jeszcze nie raz, ale będę ją czytać bez pośpiechu, delektując się każdym zdaniem. Bo na takie właśnie czytanie ta książka zasługuje.

Polecam wszystkim, którzy nie muszą mieć wartkiej akcji, aby się wciągnąć po uszy w lekturę. "Sto lat samotności" wciąga klimatem, magią która przenika do realnego życia i nikogo nie dziwi a także masą refleksji i przemyśleń, które przychodzą do głowy w trakcie czytania. To opowieść o samotności i o tym, jakie formy ona przybiera; od przywiązaniu do kasztana przez wiele lat po wniebowstapienie(!).

Książka napisana jest przepięknym, malowniczym językiem i dzięki temu czyta się ją z ogromną łatwościa i przyjemnością. Miód dla duszy :-)

książek: 1352
Felzmann | 2014-09-07
Na półkach: Przeczytane, Klasyka
Przeczytana: 07 września 2014

Tyle o tej książce napisano, tyle osób ją zachwalało, m.in. Zbigniew Zamachowski, że postanowiłem i ja się z nią zmierzyć. No i cóż, nie porwała mnie. Typowy realizm magiczny, czyli pomieszanie realizmu z fantastyką. Być może gdybym był zakorzeniony w kulturze latynoamerykańskiej i znał te ich wszystkie mity, legendy i podania, to lepiej bym to wszystko rozumiał.
Nie mam za bardzo głowy do pisania tej opinii, bo lada chwila zwali mi się na głowę pół rodzinki, z okazji imienin babci. I znów będzie - jak ja to nazywam - włazidupstwo krytyczne. Człowiek będzie musiał się tłumaczyć, dlaczego nie ma jeszcze żony i dzieci. Dlaczego nie żyje tak jak inni. No i to jest dopiero prawdziwe "Sto lat samotności" w polskiej rodzince katolicko-konserwatywno-polskiej.

książek: 217
Łukasz | 2015-04-03
Przeczytana: 03 kwietnia 2015

W natłoku zajęć, lektura „Stu lat samotności” nieco się przeciągnęła. Na pewno nie pomogło to w orientowaniu się, o którym bohaterze akurat jest mowa. Parafrazując szkolne powiedzonko: brat na bracie, bratem pogania. I każdy ma tak samo na imię! Nie zaznamy tu skomplikowanej fabuły, ale wartka akcja nam to wynagradza. Zostajemy zasypani masą wydarzeń, pozornie nie mających ze sobą nic wspólnego, ale właśnie - tylko pozornie. Uważajcie, żeby nie zakręciło wam się w głowie podczas czytania. :)

książek: 595

Ksiazke po raz pierwszy przeczytalem bedac wzglednie dobrze oczytanym nastolatkiem. Juz pierwsze zdania doslownie zwalily mnie z nog. Wspomnienie pulkownika Auroliana Bueandia, gdy wpatrywal sie otworu luf stzrelb plutonu egzekucyjnego, przed ktorym stal. Przez kolejne tygodnie zmagalem sie rozbudowana fabula, dziesiatkami postaci, starajac sie odroznic od siebie cale pokolenia Arcadios I Aurelianos.
Powiesc zawierala dla mnie wszytsko, czego w tym wieku moglem oczekiwac. Jako juz wtedy ambitny czytelnik, pisarstwo najwyzszego lotu. Jako mlodzienca, fantastyczna przygode.
Powiesc ta umiescilem na drugim miejscu mej listy “Ksiazek, ktore zmienily moje zycie”. Lata gdy siagnolem byly dla mnie okresem wchodzenia w literature wysoka, I koncem mlodzienczych fascynacji Science Fiction, literatura przygodowa, fantazja. Sto lat samotnosci uswiadomilo mi, ze oba te swiaty maja wiele wspolnego; ze tak wlasciwie realizm I fantazja moze stac sie jednym I tym samym.

zobacz kolejne z 21729 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd