Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gniew

Cykl: Teodor Szacki (tom 3) | Seria: Mroczna Seria
Wydawnictwo: W.A.B.
7,65 (7894 ocen i 1043 opinie) Zobacz oceny
10
549
9
1 217
8
2 678
7
2 287
6
887
5
178
4
60
3
23
2
9
1
6
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328009356
liczba stron
380
słowa kluczowe
Teodor Szacki
język
polski
dodał
Matt Cobosco

Inne wydania

Gniew to pożegnanie z Szackim, jednym z najbardziej znanych bohaterów kryminalnych w Polsce, dostrzeżonym i docenionym na świecie, co potwierdzają recenzje i wyróżnienia dla kolejnych wydań książek Zygmunta Miłoszewskiego za granicą. Prestiżowy „Publisher’s Weekly” w recenzji "Uwikłania" napisał, że czytelnicy będą chcieli kontynuacji losów prokuratora Szackiego. I trochę żal, że autor –...

Gniew to pożegnanie z Szackim, jednym z najbardziej znanych bohaterów kryminalnych w Polsce, dostrzeżonym i docenionym na świecie, co potwierdzają recenzje i wyróżnienia dla kolejnych wydań książek Zygmunta Miłoszewskiego za granicą.

Prestiżowy „Publisher’s Weekly” w recenzji "Uwikłania" napisał, że czytelnicy będą chcieli kontynuacji losów prokuratora Szackiego. I trochę żal, że autor – równie stanowczo jak swego czasu Artur Conan Doyle – obwieścił koniec przygód swojego bohatera!
25 listopada 2013 prokurator Teodor Szacki zostaje wezwany do zrujnowanego bunkra koło poniemieckiego szpitala miejskiego. W czasie robót drogowych odnaleziono tam stary szkielet. Szacki bezrefleksyjnie „odfajkowuje Niemca”, jak się tutaj nazywa wojenne szczątki, i każe przekazać je uczelni medycznej, gdzie wiecznie brakuje eksponatów do celów dydaktycznych. Nie przypuszcza, że to, co wydawało się końcem rutynowej procedury, jest początkiem najtrudniejszej sprawy w jego prokuratorskiej karierze. Sprawy, która pozbawi go prawniczego dystansu, zmusi do wyborów ostatecznych i okaże się ostatnim dochodzeniem prokuratora Teodora Szackiego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2014

źródło okładki: www.facebook.com/wydawnictwo.wab

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 376
Bociek | 2016-12-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 grudnia 2016

Ostatni tom opowieści o prokuratorze Szackim mnie zaskoczył. Sposób prowadzenia narracji i struktura powieści jest taka sama jak w "Uwikłaniu" i "Ziarnie prawdy" i sam główny bohater również zachowuje się tak, jak dotychczas. To, co wywołało u mnie zaskoczenie to fakt, że "Gniew" zdaje się być znacznie bardziej zaangażowany społecznie niż poprzednie tomy. Tym razem autor skupił się na problematyce przemocy w rodzinie i znęcaniu się, a samo zabójstwo stanowiące kanwę fabuły jest znacznie bardziej widowiskowe od tego, co dotychczas serwował nam Miłoszewski.

Jako zdecydowany minus "Gniewu" muszę wytknąć to, że autor napisał książkę tak, jak gdyby w połowie zabrakło mu pomysłu co ma być dalej. Zbliżył się przez to trochę do nielubianej przeze mnie twórczości Remigiusza Mroza, nie mniej jednak powieść stoi na dalece wyższym poziomie fabularnym od wspomnianego Mroza.

Przyznam, że w połowie książki domyśliłem się już kto jest zabójcą, choć oczywiście nie znałem całej prawdy. Najważniejszym mankamentem powieści jest to, że zakończenie w istocie nie jest zakończeniem, a jedynie urwanym wątkiem. Zupełnie jak film oglądany w kinie, kiedy zabraknie ostatnich pięciu minut na taśmie filmowej. W zasadzie nie poznajemy całego zakończenia, a chyba nie tak to powinno wyglądać. W końcu powieść kryminalna to beletrystyka, a nie poezja - tu nie ma miejsca na swobodną interpretację. O ile drobne niedopowiedzenie można zrozumieć, o tyle zakończenie jakie zafundował nam autor w mojej ocenie jest nie do przyjęcia. Ewidentnie Miłoszewski zabrnął w pewnym momencie fabuły za daleko i nie miał pomysłu, jak to zakończyć.

Pomimo niepełnego zakończenia uważam, że książka jest równie dobra jako poprzednie części, a może nawet i lepsza, bo bardziej zagmatwana. Na pewno warto ją przeczytać, zwłaszcza, jeśli ktoś ma za sobą poprzednie części.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sukienka z mgieł

Uwielbiam takie ciepłe, kojące powiastki dla kobiet. Niosące radość, nadzieję, otulające niczym ulubiony kocyk. Takie z lekka nierealne, ale komu to p...

zgłoś błąd zgłoś błąd