Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Oblicza kobiety w sztuce. Pełne gracji

Tłumaczenie: Tomasz Kwiecień
Wydawnictwo: Rebis
5,5 (14 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
3
6
5
5
3
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Piene di grazia
data wydania
ISBN
9788378184669
liczba stron
320
słowa kluczowe
kobieta, historia sztuki
kategoria
sztuka
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

"Postać kobieca jest marzeniem, nadzieją, pragnieniem..." Książka poświęcona obliczom kobiety w istocie traktuje o historii sztuki i literatury i że można w niej przekazać własne doświadczenie kobiety, które, gdy ująć je w kategoriach artystycznej twórczości, wykracza poza aspekt cielesny - jak widzimy choćby w postaciach świętych wraz z poświęconą im ikonografią czy też w przedstawieniach...

"Postać kobieca jest marzeniem, nadzieją, pragnieniem..."

Książka poświęcona obliczom kobiety w istocie traktuje o historii sztuki i literatury i że można w niej przekazać własne doświadczenie kobiety, które, gdy ująć je w kategoriach artystycznej twórczości, wykracza poza aspekt cielesny - jak widzimy choćby w postaciach świętych wraz z poświęconą im ikonografią czy też w przedstawieniach mitycznych heroin. Kobiecy świat w sztuce zachęca do refleksji, prowokuje dyskusje, a niniejsza książka dokumentuje to serią przykładów artyzmu, tajemnicy i uwodzicielskiej mocy pochodzących od kobiety i czyniących z jej postaci rzeczywistość wręcz niematerialną. Nie jest to li tylko cielesność, zmysłowość czy siła przyciągania właściwa pięknu; figura kobiety jest symbolem marzeń i pragnień, jest nieuchwytnym obrazem, którego nie da się nigdy zgłębić do końca: jest marzeniem, nadzieją, pragnieniem.

Czytelnik tych stronic z łatwością dostrzeże, że służą one za narzędzie budzące ciekawość i zarazem zbliżające do jej zaspokojenia. Wszystkie podjęte tu próby nazwania rzeczywistości sztuki, reprodukowane dzieła, przytaczane komentarze i teksty poetyckie z pewnością pomogą jeśli nie rozwiązać, to przynajmniej rzucić światło na zagadkę, jaką jest kobieta. Książka poświęcona historii sztuki mogłaby niemal w całości traktować o kobiecie, tak wiele jest dzieł, od starożytności po czasy współczesne, dla których była inspiracją. Albowiem we wszystkich literackich i artystycznych przejawach ludzkiej twórczości właśnie kobieta jest tematem najgoręcej dyskutowanym, najczęściej podejmowanym, najdogłębniej rozważanym i najbardziej upragnionym. - Vittorio Sgarbi

 

źródło opisu: Wydawnictwo Rebis, 2015

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl/rebis/public/books/books.h...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 269
Rubikon | 2016-01-10

Na książkę składają się krótkie eseje, w których autor – choć dotyczą one obrazów przedstawiających postacie kobiece – nierzadko tylko prześlizguje się po temacie zawartym w tytule. Vittoro Sgarbi często skupia się na kwestiach zupełnie nie związanych z wizerunkiem kobiety w malarstwie, jak atrybucja danych malowideł, naturalizm w przedstawieniu owoców, elementów architektury czy śpiewających aniołów, a nawet na postaciach męskich, np. zgodności przedstawień św. Franciszka z jego rzeczywistym wyglądem; znajduje on też miejsce na prywatne wynurzenia związane z własną działalnością polityczną.

Przez pierwsze kilkadziesiąt stron autor o obliczach kobiety w sztuce nie ma do powiedzenia zbyt wiele i kiedy już się wydaje, że wreszcie wkracza na obszar zagadnień zapowiedzianych w tytule i we wstępie, niespodziewanie zwraca się on ku przedstawieniom zwierząt na rysunkach Leonarda. Następnie w kilku kolejnych rozdziałach rzeczywiście zagłębia się w obiecaną tematykę, by potem znowu ją spłycić i – w odniesieniu do obrazów Tycjana – potraktować powierzchownie, ograniczając się do stwierdzenia cechy młodzieńczości u namalowanych kobiet. Oscylowanie to występuje zwłaszcza w dwóch pierwszych częściach książki oraz wieńczącym ją dodatku, jak gdyby autor dopiero w miarę kolejnych stron był w stanie dojść do tego, o czym miał pisać. Obrazy przedstawiające kobiety, o ile oczywiście się w danych rozdziałach w ogóle pojawiają, ukazane są zatem w ramach uniwersum kontekstów, na tle których wątek kobiecy jest dość mocno zmarginalizowany.

Co do wykorzystanych obrazów, ilustracje w książce są podporządkowane opisowi i czysto poglądowe (wydrukowane na zwykłym papierze, z przypadkami widocznej pikselozy) i choć tragedii nie ma, wysokiej jakości reprodukcji lepiej poszukać gdzie indziej. Dodatkowo razić może pewien chaos w tekście, gdy chodzi o powiązanie omawianych i porównywanych dzieł z ilustracjami - aczkolwiek może to być kwestia polskiego przekładu i jego zredagowania; ten minus równoważy, na szczęście, indeks dzieł umieszczony na końcu książki.

Podsumowując zatem: Przywoływane konteksty i nieograniczanie się do tytułowej kwestii można by bez wahania policzyć na plus, niestety jednak, autor jednocześnie zbyt często zbacza z tematu lub w ogóle go nie podejmuje. I mimo że ogółem Vittorio Sgarbi ma coś sensownego do przekazania – pod względem poznawczym i estetycznym bowiem chwilami jest tu ciekawie – czytelnicy skuszeni tytułem mogą się w trakcie lektury niejednokrotnie poczuć zawiedzeni i zniecierpliwieni.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bakusiowo. Jak zmieniłam życie w rok?

Ta książka jest tak niezwykle "odkrywcza", że aż nie wiem co napisać. Autorka chyba miała napisać określoną liczbę znaków do napisania, bo t...

zgłoś błąd zgłoś błąd