6,73 (3387 ocen i 161 opinii) Zobacz oceny
10
128
9
273
8
531
7
1 121
6
707
5
410
4
91
3
88
2
16
1
22
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le père Goriot
data wydania
ISBN
9788378443513
liczba stron
272
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Michele

"Ojciec Goriot" Honoriusza Balzaca to lektura z sugerowanego przez nową podstawę programową spisu utworów literackich do omawiania w liceum.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoolesiejuk.pl/katalog/385793/...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoolesiejuk.pl/katalog/385793/...»

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (6992)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1472
Arek | 2017-06-23
Przeczytana: 23 czerwca 2017

Przyznaję się, przeczytałem ledwie dwadzieścia stron tej powieści, naprawdę dalej nie dałem rady. Moja anielska cierpliwość nie wytrzymała tego języka, tych licznych a w dzisiejszych czasach, dla zdecydowanej większości osób nieczytelnych aluzji i porównań. Tego skupiania się na szczegółach, wręcz szczególikach które w moim odczuciu nie miały znaczenia.

Nie odkryję Ameryki jeśli stwierdzę że Honoriusz Balzac był grafomanem i gdzie tylko znalazł pustą kartkę i jakiekolwiek pióro musiał pisać, i pisać i pisać.

Kolejnym minusem tego utworu jest jego nastrój. Gdy przewracałem kolejne strony, tym łatwiej popaść mi było w defetyzm, przygnębienie, gnuśność. Zdecydowanie odradzam.

książek: 557
Paweł | 2018-11-19
Przeczytana: 19 listopada 2018

Zastanawiam się teraz, z bezpiecznej perspektywy lat, dlaczego ta dość wymagająca i dojrzała w swojej treści książka znalazła się w kanonie lektur dla licealisty? Opisywana obyczajowość paryskiego mieszczaństwa i arystokracji sprzed 200 lat jest już nieco przeterminowana. Konflikt postaw ludzkich i ich wartości w konfrontacji z brutalną rzeczywistością można przedstawić za pomocą aktualniejszych i bardziej wymownych współczesnych powieści. Myślę, że bardziej niż o wartości moralne, chodziło o zapoznanie młodych ludzi z wielkimi zabytkami literatury jaką jest imponująca spuścizna literacka Honoriusza Balzaka. Zapewne gdyby nie przymus szkolny, wielu młodych ludzi nigdy by się nie dowiedziało o jego istnieniu, a przy tym o wielkiej tradycji powieściopisarstwa XIX-wiecznej Francji.
Tytułowym bohaterem jest niejaki Goriot, człowiek już zawansowany wiekiem, który prowadzi nijaką egzystencję w pensjonacie pani Vauquer, który jest przytuliskiem dla wszelkiej maści paryskich outsiderów,...

książek: 984
nadzieja1925 | 2017-12-17
Przeczytana: 16 grudnia 2017

Witamy w progach pensjonatu pani Vauquer.

"Czyż nie lubimy dowodzić naszej siły kosztem kogoś lub czegoś?"

W roku 1813 zawitał i tam ojciec Goriot, który chociaż wcześniej znany jako "pan", swoją głupotą i bezradnością oraz bliskim poznaniem przyjął miano per ojciec. Choć z początku szastał pieniędzmy, z roku na rok wszystko zmieniało się na gorsze. Kiedyś odwiedzały go piękne kobiety, a teraz słuch o nich zaginął. I chociaż nazywał je swoimi córkami, mikt mu nie wierzył...
Jednakże pewne wydarzenia zacisnęły więzi ojca Goriota z młodym mieszkańcem pensjonatu: Eugeniuszem de Rastignac. I tak zaczyna się historia pełna miłości i łez.

Bardzo przyjemna i wciągająca lektura. Jedynie koniec bym zmieniła... Ale takie już jest życie. Polecam!

książek: 145
Wileta | 2019-01-18
Przeczytana: 17 marca 2018

Książka należy do kanonu literatury światowej i kanonu lektur szkolnych. Zatem jej treść pewnie jest znana wielu czytelnikom. Dla mnie to powieść obyczajowa o chciwości i wyrafinowaniu. Główny bohater - Pan Goriot - oddaje cały majątek swoim dwóm córkom, aby dobrze je wydać za mąż za Panów z wyższych sfer. (Akcja książki toczy się w Paryżu na początku XIX wieku). Kiedy niczego nie ma .... Bardzo smutna i przykra opowieść, szczególnie dla RODZICA, którego może spotkać taki sam los. To obowiązkowa lektura dla każdego rodzica, który zamierza przepisać swój dobytek za życia swoim dzieciom. Przecież po naszej śmierci nikt im tego nie odbierze. Polecam.

książek: 3038
Gosia | 2013-07-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 01 lipca 2013

Historia bezwarunkowej miłości ojcowskiej oraz wyrachowania i podłości jego córek. Dodatkowo wiele przemyśleń i spostrzeżeń na temat paryskich wyższych sfer. Nie ma tu nawet zbyt wielu opisów, które czasem tak nużą w innych książkach Balzaca.

książek: 1259
Theodozy | 2014-05-28
Na półkach: Przeczytane

Książkę przeczytałam w oryginale i muszę powiedzieć, że jej treść głęboko mnie poruszyła. Zdarzało mi się już spotkać z opinią jakoby proza Balzaca była świetnym środkiem nasennym i stanowczo wyszła z mody. Dobrze ze postanowiłam zweryfikować tą teorię... Jedynie początkowy opis pensjonatu Pani Vauquer jest trochę trudniejszy do przebrnięcia, ale później losy bohaterów tak nas pochłaniają, że nawet się nie obejrzymy a już ronimy łzy nad żałosnym losem Ojca Goriot. Balzac w z niezwykła precyzją maluje obraz społeczeństwa Paryża z początku XIX wieku, a już szczególnie upadek moralny wyższych klas. Jednym z najbardziej intrygujących mnie bohaterów jest Vautrin, który paradkosalnie nie wydaje się być bardziej godnym potępienia niż córki Goriot. Najlepszy moment książki to jego wykład na temat ówcześnie panujących stosunków społecznych mający przekonanać Eugeniusza do jego planu. W pewnym sensie wydaje się, że Vautrin wszystko zrozumiał, jego cynizm pozwolił mu poznać wszystkie oblicza...

książek: 959
Shimik | 2016-01-07
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem co takiego ta książka sobą reprezentuje, że została wpisana do kanonu lektur szkolnych. Bezwarunkowa miłość ojcowska do dzieci, tak to jest. Opis wyższych sfer we Francji też jest. Niewdzięczność dzieci względem rodziców również. Ale co to ma wnieść do życia uczniów?! Przecież to wszystko zdarza się każdego dnia i łatwo się z tym spotkać. Może chodzi o to, że ma pokazać iż kiedyś też tak było? Ogólnie książka wydaje mi się smutna i przygnębiająca!

książek: 3331
Meowth | 2019-02-15
Przeczytana: 15 lutego 2019

Niewiarygodne: jeszcze troszkę i powieści tej stuknie całe 200 lat, a wciąż budzi silne emocje i nie sposób czytać ją bez mieszaniny wzruszenia, gniewu i przerażenia w obliczu takiego braku serca i niewdzięczności. Zasługa w tym zarówno samego Balzaca, wyśmienitego portrecisty i arcymistrza w ukazywaniu człowieka z całym jego brakiem człowieczeństwa, całym zepsuciem i utratą moralnego kośćca, jak też tematyki utworu, ponadczasowej i uniwersalnej. Bo zawsze, w każdej epoce byli, są i będą tacy nieszczęśni ojcowie Goriot, nie znający granic w swej ojcowskiej miłości i gotowi do ostatecznych poświęceń, budzący tyle samo współczucia, co irytacji przez swą naiwność, uległość i pokorę, i zawsze będą takie Naście i Fifinki, gotowe sprzedać swego ojca, byle starczyło na suknie, diamenty, karoce i kochanków. I jedni, i drugie, dodajmy, obojga zresztą płci.

Balzac nie stosuje żadnej ulgi, opisuje ojca i córki, ale i resztę obojętnego i egoistycznego społeczeństwa, z całą dosłownością, nie...

książek: 7616
Witold Lisek | 2014-01-14
Na półkach: Chcę przeczytać

http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ojciec-goriot/audiobook/

książek: 1002
Lucy Skywalker | 2014-04-27
Na półkach: Przeczytane

Balzac w moim mniemaniu przedstawił historię głupca zaślepionego miłością. Swoją nadopiekuńczością wychował córki na chciwe i płytkie potwory. Dla mnie Goriot jest antonimem słowa dobry ojciec. W jego wykonaniu ojcostwo jest wypaczone, wręcz karykaturalne.
A teraz coś z przymrużeniem oka- warto zwrócić uwagę na paryskie życie studenckie przestawione w książce na przykładzie Rastignaca. Jakże podobnie prezentuje się to zagadnienie w XXI wieku! Młodzi się bawią, rodzice są święcie przekonani, że kolejna przysłana stóweczka idzie na opasłe tomiszcze, tymczasem zostawiana jest w głośnym pubie. W tym względzie nic się nie zmieniło...

zobacz kolejne z 6982 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd