Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzika kaczka

Tłumaczenie: Jacek Frühling
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,97 (935 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
45
9
107
8
137
7
349
6
159
5
95
4
16
3
23
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vildanden
data wydania
ISBN
83-06-01089-2
liczba stron
182
słowa kluczowe
Norwegia, moralność, kłamstwo, prawda
język
polski
dodał
kashka

Inne wydania

Utwór uważany za najwyższe osiągnięcie pisarza w cyklu dramatów społeczno-obyczajowych. To wstrząsający dramat o katastrofie, do której może doprowadzić bezwzględne kierowanie się prawdą w społeczeństwie opartym na kłamstwie.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1867)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5817

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przeraża mnie, kiedy po przeczytaniu tego dramatu - niemal każdy, na pytanie: "Czy ZAWSZE należy mówić PRAWDĘ? - odpowiada, że NIE, NIE zawsze!

Ja uważam, że ZAWSZE należy mówić prawdę. A ten dramat w rzeczywistości to potwierdza. Gdyby Gina - na początku, powiedziała prawdę mężowi - nie doszłoby do tragedii. Gdyby stary Werle - powiedział prawdę - Ekdal nie trafiłby do więzienia i nie zrujnował syna! Gdyby Hialmar od początku znał prawdę - jego losy potoczyłyby się zupełnie inaczej. Może by się ożenił, może nie, ale jego więzi z Jadwigą byłyby zupełnie inne. Gdyby Jadwiga, od początku, znała prawdę o swoim urodzeniu - nie straciłaby ojca, a zyskała brata i inną rodzinę!

Grzegorz Werle powiedział prawdę. On jeden. A wszyscy inni, omotani kłamstwem, lub zezwalający na istnienie kłamstwa, zobaczyli z przerażeniem, że życie, jakie wybrali, jakie toczyli, okazało się nic niewarte, zbudowane na iluzjach, nie posiadające żadnej trwałej wartości.

Kłamstwa zawsze dają cudowne...

książek: 1316
Sanderka1985 | 2014-01-25
Przeczytana: 24 stycznia 2014

Ponowne siegnięcie po "Dziką kaczkę" Ibsena było spowodowane czystą ciekawością, jak człowiek po latach, gdyż jest to lektura w liceum, z innym doświadczeniem odczytuje ten dramat. I muszę szczerze przyznać, że zmuszanie młodych ludzi do interepretacji dzieła i odczytania jego głęgokiego symbolizmu w wieku parunastu lat, jest błędem. Każda lektura, co by to nie było, spotyka się z odrzuceniem tylko dlatego że w okresie buntu, po prostu odrzucamy to co jest nam narzucane. Ale wracając do dramatu, to nie sposób sie nie zgodzić kto jest "największym Norwegiem: wszechczasów. Ibsen napisał "Dziką kaczkę" zaraz po "Wrogu ludu", a odnosząc to jego biografii nie sposób nie dostrzec że hasło "wszystko albo nic" tak znaczące zarówno dla Gregersa Werlego, dra Tomasza Stockmana, jest tak ważne dla samego autora. On także chciał mówić spełeczeństwu prawdę, i tylko prawdę, bez względu na jej konsekwencje. Ale czy zawsze należy głosić prawdę? Czy wszyscy są zdolni do udźwignięcia ciężaru prawdy?...

książek: 2247
BetiFiore | 2016-01-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 stycznia 2016

O książce tej słyszałam wielokrotnie. Myślałam, nie wiem dlaczego, że to jakiś poważne dzieło, ciężkie w odbiorze. I dopiero teraz, przeszukując katalog darmowych polskich książek na Kindle'a, ciekawość zwyciężyła. Ściągnęłam książkę, przeczytałam recenzje i z ciekawością wzięłam się do czytania. Żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej! Książka jest wspaniała. Poprzez ironię, aburd, tragiczne wydarzenia, autor pokazuje nam, czy naprawdę warto w życiu zawsze wybierać prawdę. Czy warto wiedzieć o pewnych wydarzeniach z przeszłości, jeżeli spokojnie ułożyliśmy sobie życie?

książek: 650
Emsi | 2016-02-20
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 lutego 2016

Gregers - cóż to za obłudna świnia, ideowiec od siedmiu boleści.

Wiele utworów w historii literatury powstało, by piętnować kłamstwo czy też ogólne zakłamanie, by skonfrontować piękną prawdę i okrutne oszustwa.

Niekiedy te dzieła starały się też upomnieć, że mentalność ludzka (w szczególności widać to u Rittnera i Zapolskiej) tak już jest skonstruowana, że lepiej zachować uczciwość dla siebie i starać się dostosować do zasad panujących w zepsutym społeczeństwie.

Życie uczciwe może skończyć się całkowitą utratą wiary w ludzi, którzy dla własnego szczęścia i życiowej pomyślności są gotowi na odejście od tradycyjnych prawd i poszanowania moralności.

Zdarza się też - tak jak po części w "Dzikiej kaczce" - że usilne odkrywanie prawdy w imię idei może skończyć się tragicznie. Może złamać charakter, może wywołać niepożądane skutki i reakcje, szczególnie osób niewinnych, nieświadomych. Nie twierdzę, że Gina miara rację ukrywając swoją przeszłość przed mężem, chcę tylko zauważyć, że ta...

książek: 1098
Dociekliwy_Kotek | 2014-03-03
Przeczytana: luty 2014

Dobrze, dziś rozbite małżeństwa, nieślubne dzieci czy nierówne traktowanie stron w związku może nie budzić żadnego oburzenia ani nie stawiać przed człowiekiem moralnych dylematów. Sam postulat życia w prawdzie wydaje się cokolwiek anachroniczny i bardziej każe się zastanowić, czy w wirtualnym świecie istnieje jakakolwiek prawda, według której można lub należy żyć.
To wszystko może sprawiać, że "Dzika kaczka" wydaje się mocno nie na czasie i nie na czasie. Ale jeśli tylko odłożyć na bok kostiumy i dekoracje, zapomnieć na chwilę o tym, że niektóre problemy zostały już rozwiązane, a inne zwyczajnie przestały nas dotyczyć - zostają dwie postaci, które według mnie świadczą o klasie tego dramatu Ibsena. Młody Werle z jego niezachwianym idealizmem i wiarą, i śmieszny, i politowania godny, i heroiczny - oraz Hjalmar Ekdal wraz ze swoimi wadami, słabością, podatnością na sugestie i wpływy innych. Doprawdy, trudno znaleźć bardziej trafny i gorzki jednocześnie rachunek sumienia niż to...

książek: 855
Irmina | 2014-01-24
Na półkach: Przeczytane

Jedna z najlepszych lektur szkolnych, jak i w ogóle książek, jakie czytałam :)

książek: 496
Noemi | 2013-10-04
Na półkach: Przeczytane, 2013

W wyłapaniu wielu aspektów tego dramatu pomaga wstęp Jana Giebułtowicza.
Podoba mi się symbolika ptaka, widoczna także u Vesaasa, ale nie tylko (czyżby echa "Sokoła"?).
Do refleksji zmusza zapatrzenie w siebie, hipokryzja, egocentryzm i małostkowość bohaterów. Zasmuca norweska powściągliwa uprzejmość tam, gdzie dałoby się jeszcze coś ocalić zdecydowaniem i twardą postawą.
Dramat pokazuje też przy okazji, jak łatwo przekreślić wszystko, co nam bliskie dla mrzonek dotyczących tego, co zbyt dalekie...

książek: 35

Jedna z moich ulubionych pozycji, czyta się błyskawicznie ze względu na ciągły dialog i akcję.
Uniwersalna tematyka konfliktu prawdy i kłamstwa, tragicznego wyboru.
Lubię książki, które wprowadzają jakieś słowo do mojego słownika, plus za weredyka:)

książek: 555
Andrzej | 2012-12-16
Na półkach: Przeczytane, Dramaty, Klasyka
Przeczytana: 2008 rok

Ibsen po mistrzowsku pokazuje starą, chrześcijańską zasadę: prawda bez miłości może zabić.

książek: 1288
Monika | 2011-01-17
Przeczytana: 17 stycznia 2011

Dawno nie czytałam tak smutnej książki... No w końcu dramat, rzekłby ktoś :) Tak, bez wątpienia jest to dramat wszystkich głównych bohaterów: Hjalmara, Giny, Jadwini (! - bezsprzecznie największa ofiara, niewinna ofiara) a nawet Gregersa. Tego ostatniego również bym tu umieściła, mimo jego słów: "Jeśli tak, to rad jestem z mego przeznaczenia. [...] Być trzynastym przy stole." Dla mnie Gregers jest ofiarą własnych ideałów, która niestety nie ma racji bytu we współczesnym świecie. Jednocześnie jest on właśnie takim złym "omenem", "zwiastunem pechu", który prowadzi do tragedii innych ludzi (sam nic przy tym nie tracąc). Może to, co teraz napiszę, będzie trochę na wyrost, ale problematyka tego dramatu skojarzyła mi się z "Królem Edypem" Sofoklesa -> kierowanie się ku prawdzie, życie w prawdzie, która prowadzi nas ku klęsce, czy pozostanie w kłamstwie, dzięki któremu przeżyjemy, ale które nadal pozostanie niemoralne. Dramat zdecydowanie wart przemyślenia....

zobacz kolejne z 1857 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znalezione w Ninatece: Henrik Ibsen

W niedzielę, 20 marca będziemy obchodzić 188. rocznicę urodzin Henrika Ibsena – jednego z czołowych XIX-wiecznych dramatopisarzy norweskich. Właśnie dlatego dzisiejszy odcinek audiocyklu poświęcamy temu znakomitemu twórcy.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd