W oblężeniu. Życie pod ostrzałem na sarajewskiej ulicy

Po prostu, dobry reportaż.

Po prostu, dobry reportaż.

Wstrząsająca lektura, dość makabryczne opisy. Nie tylko Bośniacy ucierpieli w oblężeniu, okazuje się że całkiem sporo Serbów mieszkało nadal w mieście ostrzeliwanym przez również Serbów ...
Byłem w Sarajewie, widziałem wciąż stojące postrzelane bloki i budynki. Mieszkałem na wzgórzach na osiedlu Soukbunar, skąd artyleria serbska ostrzeliwała centrum Sarajewa. Szkoda że przed pobytem nie znałem tej książki, wtedy na pewno przeszedłbym na ul. Logavina, wiem że byłem bardzo blisko, na Baszczarsziji , na osiedlu Grbavica, na Trebeviciu... Inaczej się czyta książkę, w której wręcz znasz budynki, okolicę, mieszkańców.

Wstrząsająca lektura, dość makabryczne opisy. Nie tylko Bośniacy ucierpieli w oblężeniu, okazuje się że całkiem sporo Serbów mieszkało nadal w mieście ostrzeliwanym przez również Serbów ...
Byłem w Sarajewie, widziałem wciąż stojące postrzelane bloki i budynki. Mieszkałem na wzgórzach na osiedlu Soukbunar, skąd artyleria serbska ostrzeliwała centrum Sarajewa. Szkoda że...

Opis oblężenia Sarajewa na przykładzie losów mieszkańców jednej z ulic tego miasta.
Przykro się czyta, jak pomimo wielu zbrodni popełnionych przez serbskich ludobójców, nie ponieśli oni większych konsekwencji i do dziś destabilizują sytuację wewnętrzną w Bośni i Hercegowinie. A ofiary wojny z niepokojem czekają na 'powtórkę z rozrywki'.

Opis oblężenia Sarajewa na przykładzie losów mieszkańców jednej z ulic tego miasta.
Przykro się czyta, jak pomimo wielu zbrodni popełnionych przez serbskich ludobójców, nie ponieśli oni większych konsekwencji i do dziś destabilizują sytuację wewnętrzną w Bośni i Hercegowinie. A ofiary wojny z niepokojem czekają na 'powtórkę z rozrywki'.

Nieco już zapomniany konflikt, niestety świat nie zmienił się, ale z perspektywy wojny w Ukrainie, łatwiej zrozumieć Serbów i ich wsparcie dla Rosji, która morduje cywilów, biorąc za cel ataków; szpitale, szkoły przedszkola ...

Nieco już zapomniany konflikt, niestety świat nie zmienił się, ale z perspektywy wojny w Ukrainie, łatwiej zrozumieć Serbów i ich wsparcie dla Rosji, która morduje cywilów, biorąc za cel ataków; szpitale, szkoły przedszkola ...

𝗥𝗲𝗽𝗼𝗿𝘁𝗮ż 𝗕𝗮𝗿𝗯𝗮𝗿𝘆 𝗗𝗲𝗺𝗶𝗰𝗸 "𝗪 𝗼𝗯𝗹ęż𝗲𝗻𝗶𝘂. Ż𝘆𝗰𝗶𝗲 𝗽𝗼𝗱 𝗼𝘀𝘁𝗿𝘇𝗮ł𝗲𝗺 𝗻𝗮 𝘀𝗮𝗿𝗮𝗷𝗲𝘄𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝘂𝗹𝗶𝗰𝘆" - Wydawnictwo Czarne.
Opowieść o ludziach z ulicy Logavinie podczas 3,5-letniego oblężenia Sarajewa. Widziałem tą ulice wiele lat po wojnie...., Róże Sarajewa/Ślady Smoczych łap. Straszne.
Warto odwiedzić Sarajewo po przeczytaniu tej książki, spojrzeć na miasto jeszcze raz - ja tak zrobię.
⚔️ Za naszą wschodnia granicą dzieje się podobnie, a my tak jak wtedy NATO czekamy z ostateczną interwencją. Wtedy Srebrenica, i inne mordy zmobilizowały do porozumienia w Dayton - ale to nie jest chyba dobre rozwiązanie.
🛠️ Ważnym elementem lektury było dla mnie waga zabezpieczenia infrastruktury krytycznej w Sarajewie. Spoglądałem na ten element ze strony zawodowej.
Oblężenie było celowym odcięciem miasta od świata - 𝘂𝘀𝘇𝗸𝗼𝗱𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗶𝗻𝗳𝗿𝗮𝘀𝘁𝗿𝘂𝗸𝘁𝘂𝗿𝘆 𝗽𝗼𝗱𝘀𝘁𝗮𝘄𝗼𝘄𝗲𝗷 sparaliżowało życie. Brak elektryczności (ponieważ elektrownia znajdowała się na terenie zajętym przez Serbów) spowodował natychmiastową awarię wodociągów. Mieszkańcy, odcięci od gazu, palili w piecykach wszystkim, co mieli: meblami, ubraniami, a nawet szkolnymi podręcznikami....
Dodatkowo przeczytać Pamiętniki Zlaty - Zlaty Filipović. Oblężenie widziane okiem małej dziewczynki.

𝗥𝗲𝗽𝗼𝗿𝘁𝗮ż 𝗕𝗮𝗿𝗯𝗮𝗿𝘆 𝗗𝗲𝗺𝗶𝗰𝗸 "𝗪 𝗼𝗯𝗹ęż𝗲𝗻𝗶𝘂. Ż𝘆𝗰𝗶𝗲 𝗽𝗼𝗱 𝗼𝘀𝘁𝗿𝘇𝗮ł𝗲𝗺 𝗻𝗮 𝘀𝗮𝗿𝗮𝗷𝗲𝘄𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝘂𝗹𝗶𝗰𝘆" - Wydawnictwo Czarne.
Opowieść o ludziach z ulicy Logavinie podczas 3,5-letniego oblężenia Sarajewa. Widziałem tą ulice wiele lat po wojnie...., Róże Sarajewa/Ślady Smoczych łap. Straszne.
Warto odwiedzić Sarajewo po przeczytaniu tej książki, spojrzeć na miasto jeszcze raz - ja tak zrobię.
⚔️...

Wstrząsająca. Niestety kolejna książka obrazująca ludzkie cierpienie, które zostało zafundowane przez ambicje polityków.

No i kolega Bill Clinton, który problem Sarajewa i wojny w Bośni zaczął rozwiązywać na poważnie przed wyborami prezydenckimi. Tyle jest wart ludzki los co głos wrzucony przy urnie wyborczej na jednego albo drugiego bandytę.

Wstrząsająca. Niestety kolejna książka obrazująca ludzkie cierpienie, które zostało zafundowane przez ambicje polityków.

No i kolega Bill Clinton, który problem Sarajewa i wojny w Bośni zaczął rozwiązywać na poważnie przed wyborami prezydenckimi. Tyle jest wart ludzki los co głos wrzucony przy urnie wyborczej na jednego albo drugiego bandytę.

Z jednej strony to reportaż, a z drugiej porywająca powieść. Uważam, że to obowiązkowa lektura szczególnie na współczesne czasy, gdy wojny i cierpienie zwykłych ludzi, w tym dzieci, dzieją się na naszych oczach, a świat nie wyciągnął wniosków po dramacie Sarajewa.

Z jednej strony to reportaż, a z drugiej porywająca powieść. Uważam, że to obowiązkowa lektura szczególnie na współczesne czasy, gdy wojny i cierpienie zwykłych ludzi, w tym dzieci, dzieją się na naszych oczach, a świat nie wyciągnął wniosków po dramacie Sarajewa.

Jeden z najlepszych reportaży Czarnego. Obowiązkowa lekcja historii nowożytnej dla Europy

Jeden z najlepszych reportaży Czarnego. Obowiązkowa lekcja historii nowożytnej dla Europy

Dobrze czytać reportaże, żeby nie zapomnieć o ważnych wydarzeniach. Pierwsza połowa pasjonująca, druga nudnawa.

Dobrze czytać reportaże, żeby nie zapomnieć o ważnych wydarzeniach. Pierwsza połowa pasjonująca, druga nudnawa.

(www.bibliotekaswiata.blogspot.com)
Po przeczytaniu książek Tochmana i Vuillamy'ego myślałem, że już niewiele zaskoczy mnie w temacie reportaży o wojnie w Bośni, a jednak „W oblężeniu” Barbary Demick jest z całej tej trójki najciekawsza i najlepsza. Autorka, będąca amerykańską reporterką, która spędziła w Sarajewie sporo czasu podczas wojny (i do którego wracała już po jej zakończeniu),skupia się – zgodnie z tytułem – na oblężeniu Sarajewa w czasie wojny. Oczywiście znajdziemy w jej reportażu informacje o przyczynach wojny, sięgniemy nawet do zamachu na Franciszka Ferdynanda z 1914 i do olimpiady z 1984, ale sercem książki jest czas samej wojny – a konkretnie życie mieszkańców jednej ulicy, choć ostatecznie dostaniemy panoramę całego miasta. Gdzieś w tle pojawi się też Srebrenica, wielka polityka i to, co działo się w Bośni już po podpisaniu porozumienia w Dayton, ale opisanie codzienności mieszkańców jednej sarajewskiej ulicy w okresie bombardowania miasta, oblegania go przez serbskie wojska i czekania na pomoc NATO jest pomysłem znakomitym. Zwłaszcza, że Demick potrafi opowiadać o ludzkim cierpieniu w wymiarze jednostkowym i wpisywać go w szerszy kontekst – co ważne jednak, obok wydarzeń tragicznych i dramatycznej codzienności, dużo miejsca poświęca też na „zwyczajną codzienność” i tak nieoczywiste motywy jak dbanie o wygląd sarajewskich kobiet w okresie oblężenia, ukazanie Sarajewa jako „europejskiej Jerozolimy” czy turystyka wojenna wczasach obecnych. Tym zaś, co być może porusza najmocniej, jest oddanie poczucia pozostawienia Bośniaków samych sobie – opuszczenia ich przez świat zachodni, braku oczekiwanej reakcji ze strony NATO i USA oraz przybierająca niemal kosmicznego wymiaru agresja ze strony Serbów, którzy wcale nie odpowiedzieli za swoje zbrodnie. To szokujące nie tylko dla wielu Bośniaków – udziela się to także czytelnikowi, dla którego finał wcale nie przynosi poczucia satysfakcji.
To na szczęście zapewnia sam reportaż – mimo stosunkowo niedużego formatu rewelacyjnie oddający istotę wojny w Bośni.

(www.bibliotekaswiata.blogspot.com)
Po przeczytaniu książek Tochmana i Vuillamy'ego myślałem, że już niewiele zaskoczy mnie w temacie reportaży o wojnie w Bośni, a jednak „W oblężeniu” Barbary Demick jest z całej tej trójki najciekawsza i najlepsza. Autorka, będąca amerykańską reporterką, która spędziła w Sarajewie sporo czasu podczas wojny (i do którego wracała już po jej...