Opowieści poronione

Wydawnictwo: vis-a-vis/Etiuda
5,72 (25 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
1
8
0
7
2
6
5
5
8
4
3
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389640066
liczba stron
108
język
polski
dodała
Dorota

Zbiór 11 opowiadań. Dekadencka, inspirowana twórczością Charlesa Bukowskiego, proza, w której jest wiele nocnego życia, alkoholu, papierosów, kobiet lekkiego prowadzenia. W tle Kraków. Kraków mroczny i magiczny, czasem nieprzyjazny, wręcz złowrogi. Częstym motywem jest śmierć, którą autor postrzega w sposób bardzo oryginalny czyniąc ją niejako równorzędnym partnerem swoich bohaterów. Niejasne?...

Zbiór 11 opowiadań. Dekadencka, inspirowana twórczością Charlesa Bukowskiego, proza, w której jest wiele nocnego życia, alkoholu, papierosów, kobiet lekkiego prowadzenia. W tle Kraków. Kraków mroczny i magiczny, czasem nieprzyjazny, wręcz złowrogi. Częstym motywem jest śmierć, którą autor postrzega w sposób bardzo oryginalny czyniąc ją niejako równorzędnym partnerem swoich bohaterów. Niejasne? Przeczytaj, a przekonasz się co to zdanie oznacza! Świetne pisarskie rzemiosło, panowanie nad tekstem, przenikliwość, zmysł obserwacji i niepowtarzalny nastrój. Autor ma niewątpliwy talent literacki.

Książkę można pobrać legalnie i za darmo tu: http://najpierwprzeczytaj.pl/ebook/212/opowiesci-poronione

 

źródło opisu: http://najpierwprzeczytaj.pl/ebook/212/opowiesci-poronione

źródło okładki: http://najpierwprzeczytaj.pl/ebook/212/opowiesci-poronione

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (41)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 482
Meszuge | 2017-02-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lutego 2017

W pewnym momencie chciałem napisać, że tytuł zbioru jest jak najbardziej adekwatny, ale… po co się wyzłośliwiać? Zwłaszcza, że opowiadanie "Braterstwo Miłosierdzia Bożego" wydaje się całkiem niezłe.

Mnie akurat Arkadiusz Buczek nie jest w stanie obrazić komunikatami typu: chuj was to obchodzi albo gówno wam do tego. Oczywiście można by się zastanawiać, po co w takim razie autor pisał cokolwiek dla kogoś, dla czytelników, ale to jego sprawa.

Zbiorek zawiera kilka opowiadań, których bohater głównie pije, pali papierosy i plącze się bez wyraźnego celu po zimnym, błotnistym, szarym mieście, rozmyślając i wymyślając… różności. Może nawet nie są złe, ale próba epatowania mnie (jako czytelnika) wulgaryzmami, Buczkowi zupełnie nie wyszła. Choć starał się bardzo. Mięsem rzucać z wdziękiem też trzeba umieć.

Czy traktują one (opowiadania) o bólu egzystencjalnym? No… może… Mnie się raczej wydaje, że to kokietowanie własną degrengoladą i miałkością życia. Egzystencjalne, choć taniutka to...

książek: 300
Izabela | 2013-11-20
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 05 listopada 2013

Czytałam, w którymś momencie brnęłam przez wyrazy, czasami bez wyrazu opisujące, jakże dobrze niektórym znane, życie, jak to się mówi: szare, długie i do D. Płynne powiązanie tu i teraz z tym co tam po śmierci, a może tego co tam po śmierci z tym co teraz i tym przed tym teraz. Magiczny Kraków, jak dla mnie, trochę utonął pod ogromną ilością wulgaryzmów. A i P.S. Porównanie do Charles’a Bukowskiego? Nie śmiałabym postawić obu Panów koło siebie.

książek: 76
Rafał | 2015-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 września 2015

Twórczość Buczkowskiego znałem obecnie tylko z jego tomików poezji.Dorywając ten tomik opowiadań nie mogłem,i nie pomyślałem startując z jego czytaniem,że jest na wskroś przepełniony egzystencjonalnym bólem znanym z tomików takich jak "Cztery Ściany i drzwi bez klamki","Ptasia grypa i inne rojenia.Dodatkowym zaskoczeniem było dla mnie odkrycie w tej "zblazowanej"prozie,znamion grozy,i obłędu życia,a raczej chęci życia.Bo to to co przedstawił,to raczej wegetacja.Piekło nie ma dna od którego można by się tak naprawdę odbić.A wspomniana w tomiku tzw.sztuka jest głębią,która przyzywa głębię.Ta druga głębia,ta przyzywająca,jest czarną dziurą dla każdego artysty.

książek: 1202
Buka | 2013-08-25
Na półkach: Przeczytane, 2013, E-booki
Przeczytana: 25 sierpnia 2013

Na wstępie powiem, że nie podoba mi się promowanie książki nawiązywaniem do Bukowskiego. Bo Bukowski to Bukowski. Pan Buczek może i się inspirował, ale pisanie o życiu, piciu i jaraniu szlug to temat bardzo powszechny. Nie trzeba od razu łapać się znanego nazwiska, które o tym pisało, żeby zachęcić kogoś do przeczytania zbioru swoich opowiadań. Trochę indywidualności.

Sama książka o dziwo, całkiem dobra.
Najbardziej dołuje i skłania do refleksji nad gównianym życiem opowiadanie "Braterstwo Miłosierdzia Bożego" (jest chyba najlepsze, stąd ocena ogółu in plus).

książek: 650
lepidopterolog | 2013-12-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 grudnia 2013

Dekadentyzm, szarość, brak sensu w życiu, a w tle mokry i zimny Kraków. Zdecydowanie nie jest to lektura na święta.

książek: 149
Katarzyna K-S | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Przeczytane jednym tchem,dobrze napisane opowiadania.

książek: 114
NDrYou | 2017-12-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 grudnia 2017
książek: 211
książek: 227
Ewelina | 2017-08-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 24 sierpnia 2017
książek: 364
Imkhye | 2017-07-20
Na półkach: #2017, Przeczytane
zobacz kolejne z 31 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd