Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kieszonkowy atlas kobiet

Kieszonkowy atlas kobiet

Autor:
Seria: Nowa proza polska [Świat Książki] [Świat Książki]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Świat Książki
data wydania
ISBN
9788327302472
liczba stron
192
język
polski
typ
papier
dodała
BUKA
6,42 (561 ocen i 66 opinii)

Opis książki

Książka, za którą Sylwia Chutnik otrzymała Paszport Polityki. Cztery nowele, których bohaterami są trzy kobiety i jeden „Paniopan” – mężczyzna o kobiecej osobowości – rozgrywające się w chętnie penetrowanej przez autorkę „gorszej” części Warszawy. Poruszająca rzecz o ludziach wykluczonych, opuszczonych, staruszkach, kloszardkach, pijaczkach... Zaskakujące połączenie historii znanych z...

Książka, za którą Sylwia Chutnik otrzymała Paszport Polityki. Cztery nowele, których bohaterami są trzy kobiety i jeden „Paniopan” – mężczyzna
o kobiecej osobowości – rozgrywające się w chętnie penetrowanej przez autorkę „gorszej” części Warszawy. Poruszająca rzecz o ludziach wykluczonych,
opuszczonych, staruszkach, kloszardkach, pijaczkach... Zaskakujące połączenie historii znanych z gazetowych reportaży i osobliwej baśniowości, snów
i rzeczywistości, w której bazar na Ochocie jest niczym mityczny labirynt.

Współczesna „legenda miejska”. I znakomita literatura!

 

źródło opisu: http://www.fabryka.pl/ksiazki/kieszonkowy-atlas-ko...(?)

źródło okładki: http://www.fabryka.pl/ksiazki/kieszonkowy-atlas-ko...»

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1303
Ola | 2014-09-29
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 29 września 2014

"Kieszonkowy atlas kobiet" to naprawdę dobra, mocna książka. Zawarte w niej historie trzech kobiet i jednego mężczyzny w brutalny sposób pokazują życie w biedzie, ubóstwie, w stanie wykluczenia. W każdej noweli przewija się też motyw autodestrukcji mniej lub bardziej wyraźnej i oczywistej. Pomimo koszmaru opisanych sytuacji, języka adekwatnego do bohaterów chwilami trudno było mi powstrzymac się od uśmiechu. Sylwia Chutnik ujęła temat trudny w sposób tak dosadny, że aż chwilami groteskowy. A to nie lada sztuka. Warto.

książek: 2044
Koronczarka | 2013-07-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 lipca 2013

Nie cierpię szczególnie popularnego w filmie chwytu polegającego na przekonaniu jego twórcy, że jeśli umieści akcję w scenerii odrapanego familoka, w zaszczanej klatce schodowej, a jego bohaterzy to menelstwo , z którego ust płynie niezbyt oryginalna wiązanka tak zwanych wyrazów niecenzuralnych, to zbliży się do istoty rzeczy i przekaże PRAWDĘ. Tymczasem najczęściej wychodzi mu GUZIK. Akcja powieści Sylwii Chutnik toczy się w odrapanej kamienicy na Opaczewskiej, w zaszczanych klatkach schodowych i piwnicach, gnijącym bazarku. Główne bohaterki mają nieprzypadkowo na imię Maria (wyjątek stanowi paniopan Marian). Język i osobowość też jest taka menelska. Czyli wszystko to, czego nie lubię. Ale tym razem w tej książce znalazłam tę PRAWDĘ w obrazie marzenia pijaczki o dziecku, samotności starej kobiety, która nie może zapomnieć tego, co działo się w tych miejscach dziś zwykłych podczas wojny; wyobcowania paniopana i buntu wandalki. Książka wstrząsająca.

książek: 1143
Visenna | 2014-07-15
Przeczytana: 10 lipca 2014

Literacki debiut Sylwii Chutnik, rocznik 1979, absolwentki kulturoznawstwa UW (co oznacza, że niemal w tym samym czasie wydeptywałyśmy prawie te same ścieżki na Nowym Świecie) przeczytałam z przyjemnością, choć z pewnością nie jest to dzieło oryginalne – ani w treści, ani w stylu.

Po przeczytaniu pierwszych paru stron przestraszyłam się, iż autorka chce zwyczajnie odcinać kupony od Masłowskiej, jednak po pewnym czasie stało się jasne, że styl czterech tekstów składających się na „Kieszonkowy atlas kobiet” jest tylko i zwyczajnie potoczny, że autorka nie będzie mnie wikłać w romans ze słowami, nie stworzy z nich nowej jakości.

Wydaje się, że autorce „Atlasu…” chodziło o ukazanie kilku typów kobiecych, jakiegoś elementu wspólnego, kilku szablonów, w które wpisują się losy niektórych kobiet na określonym etapie ich życia. Choć rozdziałów jest tylko cztery („Bazarówy”, „Łączniczki”, „Podróbka” oraz „Księżniczki”), to Sylwii Chutnik udało się dokonać wcale udanego portretu Doli...

książek: 693
Mariusz | 2014-10-21
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 17 października 2014

Książkę chciałem przeczytać po wysłuchaniu fragmentu: "Maria zawsze znalazła czas, aby zagadać do szczęśliwego rodzica. - O, widzę, że pan na spacerek jedzie z potomkiem, cudownie. A jak się nazywa pociecha? - Kurwa, nazywa się stara puszka. - A jak z żoną zdrabniacie to imię?".
Wydarzenia mają miejsce w Warszawie w dzielnicy Ochota. Są wulgaryzmy, jest i wódeczka i stare kamienice. Poznajemy różne matki: gospodyni domowa, matka gastronomiczna, matka klozetowa, matka wariatka, kwoka, a także paniopana Mariana. Odkrywamy ich historię nieprzyjemną. Cofamy się w przeszłość, do strasznych czasów wojny, co się działo z kobietami. "Można spróbować oglądać się uważnie po swoim mieście. Co chwila tablica, kwiaty, znicz. Zastrzelono, zginęło, pomordowano, zabito. Nie ma tylko zgwałcono, ale o tym się nie pamięta."
Ta książka drażni mnie, czuję zapach starej piwnicy i starych murów. Obrazy bardzo do mnie przemawiają. Słowa trafne i precyzyjne, nie pozmieniane, wulgarne, prawdziwe. Ciężko...

książek: 531
chiara | 2013-06-29
Przeczytana: 29 czerwca 2013

Każda z czterech opowieści przedstawia anty-apokryf jednej kobiety, mieszkanki pewnej warszawskiej kamienicy. Obraz ogólny przygnębiający, bieda, starość, nietolerancja, chuligaństwo.

książek: 778
Mylengrave | 2013-09-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 02 września 2013

Chylę czoła. Tak się składa, że Pani Chutnik nie lubiłam nigdy, ani za światopogląd, ani za epatowanie nim poprzez swój ekscentryczny wygląd. Ok, pewnych rzeczy i tak nie rozumiem, ale książka jest genialna. Nie lubiłam felietonów, wywiadów z pisarką, były dla mnie płytkie i przewidywalne. Tymczasem... "Kieszonkowy atlas kobiet" trafił w moje ręce przypadkiem, jako malutka książeczka, którą przeczytam rach-ciach-ciach. Tak też się stało, ale wcale nie ze względu na jej format, a raczej na lekkość czytania i doskonałą płynność stylu. Owszem, zdarzają się neologizmy i przekleństwa, ale porównania do Masłowskiej byłyby o wiele za bardzo na wyrost. Chutnik pisze przyjemnie, nie za trudno, ale z drugiej strony kto będzie chciał, to i tak poczuje się zmuszony do myślenia. Opisy kobiet mocno patologicznych są mam wrażenie bardzo trafne, czytając miałam przed oczami żulo-meneli z własnego osiedla. Naprawdę, czytając o zapachach starej skóry ludzkiej miałam wrażenie, że przecież ja go znam,...

książek: 979
Dociekliwy_Kotek | 2011-05-25
Przeczytana: maj 2011

No i mam dylemat.
Nie wiem, co tak naprawdę przesądza o oryginalności ani tym bardziej poczytności tej książki.
Mamy zatem manierę typową dla współczesnej polskiej prozy, a więc naśladowanie mowy potocznej, przeszczepianie jej na grunt powieści, jest trochę wulgarności, co wynika z poprzedniego, i wyrastające jeszcze z tradycji Nowej Fali zaskakiwanie rozbijaniem pewnych utartych językowych schematów.
Książka Chutnik składa się z garści obserwacji, których bystrości, przenikliwości i ostrości można jej zazdrościć. Problem w tym, że sytuacje przez nią obserwowane i opisywane nie są ani warte jakiejś szczególnej uwagi, ani nie jakoś porywająco ciekawe czy olśniewające nowatorskością: codzienność czynszowej kamienicy i bazaru zaludnianego przez staruszki, proste kobiety dla których telewizor i bazar są całym światem czy wychowywane na ich wzór dziewczynki, codziennie mija każdy - znacznie lepiej podobny temat potraktowała Terakowska w "Ono", tyle że z większą wrażliwością i...

książek: 573
Małgorzata | 2010-04-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 marca 2010

Książkę przeczytałam, ponieważ koleżanka moja pisze z niej licencjat. W ramach feministycznej analizy. Chwali. Wstrząsnęła ją. Chciałam wstrząsu, pragnęłam całym swym jestestwem. I prószę bardzo, już pierwszy rozdział wywołał wstrząs. Oburzenia, niesmaku, poczucia, że oto powstała kolejna książka, która nadaje się tylko na makulaturę.

„Kieszonkowy atlas kobiet” składa się z 4 części — każdy traktuje o innej osobie, o odrębnym mieszkańcu jednego blokowiska. Warszawskich slumsów, ulicy Opaczewskiej. Książka zapewne z założenia ma prezentować czytelnikowi ponurą rzeczywistość i tragedię codzienności społecznego marginesu. Rzeczywiście, Sylwia Chutnik dokonuje często trafnych charakterystyk kobiet, dorzucając na dokładkę kilka męskich sylwetek. Ironicznie i dobitnie. Lubimy to. Podobały się Matki Gastronomiczne, do złudzenia przypominające moją własną mamunię i babcię, Madonny Parapetowe, widziane zbyt często w oknach i przychodniowy klub seniora, okupujący kolejki do lekarza....

książek: 649
cleo | 2014-09-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 września 2014

Wywleczony nasz charakter jak ostatni okruch z przepastnej kieszeni zapomnianego płaszcza.Czyta się błyskawicznie;brawo!

książek: 192
Penelopa | 2010-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 czerwca 2009

Autorka wybiera kobiety, które w naszym społeczeństwie wydają się być odrzucone : staruszki, czy biedaczki i pokazuje nam jak krzywdzący jest taki schemat. Robi to jednak w sposób wysublimowany. Używa dowcipnego języka, wyśmiewa sytuację, w której znalazły się jej bohaterki, tak by sam czytelnik stanął po ich stronie, by stały się mu bliskie jak sąsiadki zza ściany właśnie. W ten sposób proponuje odrzucenie schematycznego myślenia i uczy tolerancji poprzez szersze, niż jesteśmy nauczeni, spojrzenie na rzeczywistość.
Niewątpliwą zaletą „Kieszonkowego atlasu kobiet” jest jego język. Sposób, w jaki autorka kreśli zarówno portrety swoich bohaterów, jak i miejsc, w których się obracają, jest czymś niezwykle cennym dla polskiej literatury. Opowiada wielkomiejskie historie, które mogły być tematem niejednego reportażu, tak, że stają się one swoistymi baśniami.Niezwykłe są też nazwy, którymi posługuje się autorka : „Ręce wyrobione w miejscu, gdzie wrzyna się plastikowe ucho. Jakie ma pani...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Robin Hobb
    63. rocznica
    urodzin
    Człowiek jest jeszcze bardziej samotny, jeśli wie, że gdzieś tam w świecie dobrze się wiedzie bez niego, przyjaciołom i rodzinie.
  • Mike Resnick
    73. rocznica
    urodzin
    - Nazwij mnie jeszcze raz TOTAM, a piekło zamarznie, zanim znajdę ci te dane - ostrzegł komputer.
  • Howard Pyle
    162. rocznica
    urodzin
    Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.
  • Julian Przyboś
    114. rocznica
    urodzin
  • Tadeusz Manteuffel
    113. rocznica
    urodzin
  • Gregg Olsen
    56. rocznica
    urodzin
    Żaden człowiek, a przede wszystkim żaden nastolatek, nie jest normalny ani się taki nie czuje. Każdy nosi coś w rodzaju maski, która nie pozwala ludziom dostrzec tego, co – albo kto – pod nią się kryje.
  • Janusz Sławiński
    81. rocznica
    urodzin
  • Teodor Parnicki
    107. rocznica
    urodzin
    Mówicie: temu a temu należy się miano dostojne prawdy dziejowej, tamtemu zaś miano też wprawdzie dostojne, przecież dostojnością odmiennego rodzaju: oto zmyślenia poetyckiego. Przeczę. Poezja różni się od historii formą, nie zaś tym, że jedna z dwu opowieści bliższa jest prawdy dziejowej, druga zaś... pokaż więcej
  • Yū Watase
    45. rocznica
    urodzin
  • Albert Espinosa
    42. rocznica
    urodzin
    Czy mogłem tak za nią tęsknić, jeśli jej nie znałem? Istota ludzka jest pełna magii, nie do opisania. Czułem coś wyjątkowego, kiedy wracałem do niej w myślach.
  • Klaus Hagerup
    69. rocznica
    urodzin
    Po raz pierwszy w życiu zrozumiałem, czym jest książka. Książka to magiczny świat, pełen malutkich znaczków, które potrafią ożywić zmarłych, a żywym zapewnić życie wieczne
    (s. 146).
  • Jan Dobraczyński
    21. rocznica
    śmierci
    Nigdy nie mów do Boga: 'Tylko nie to', przyjmij pokornie to, co On uznał dla nas za najlepsze
  • Anna Achmatowa
    49. rocznica
    śmierci
    Requiem, Epilog I Doświadczyłam, jak twarz się zapada, Jak strach nagle wyziera spod powiek, Jak na twarzy cierpienie układa Twarde linie pismem klinowym, Jak się włosy z brązowych i czarnych Spopielałe, srebrne nagle stają, Uśmiech więdnie na pokornych wargach, Lęk się w każdym półuśmiechu czai. J... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd