Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mojry

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
7,18 (165 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
27
8
27
7
46
6
26
5
20
4
2
3
3
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-7414-069-0
liczba stron
228
język
polski

Kloto, Lachesis i Atropos greckie boginie przeznaczenia przędły nić życia ludzkiego. Co mają z nimi wspólnego bohaterki powieści Mojry Marka Sobola? Może to, że próbują zapanować nad losem, zachowując nadzieję w obliczu zła i śmierci. Może to, że snują opowieści o swoim życiu, poprzez opowiadanie oswajając zło, którego doświadczyły.Powieść Marka Sobola to nie tylko przykład literatury...

Kloto, Lachesis i Atropos greckie boginie przeznaczenia przędły nić życia ludzkiego. Co mają z nimi wspólnego bohaterki powieści Mojry Marka Sobola? Może to, że próbują zapanować nad losem, zachowując nadzieję w obliczu zła i śmierci. Może to, że snują opowieści o swoim życiu, poprzez opowiadanie oswajając zło, którego doświadczyły.Powieść Marka Sobola to nie tylko przykład literatury postmodernistycznej, z typowym dla niej zderzeniem różnych poziomów fikcji. Są to także trzy oryginalne i barwne historie miłosne. Współczesne boginie przeznaczenia są bowiem przede wszystkim silnymi kobietami, które ze swoich związków miłosnych, daleko odbiegających od klasycznych schematów, potrafią czerpać szczęście i siłę do zmagania się z życiem.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (493)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 742
Marzenia | 2015-02-09
Na półkach: Rok 2015, Przeczytane, Czytadło
Przeczytana: 09 lutego 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Trzy opowiadania, o trzech kobietach: kobiecie u schyłku życia, po gehennie obozu koncentracyjnego i pięknej miłości, druga ok. 30 letnia lesbijka , pielęgniarka w... wystarczy fabuły.
Po kilkunastu pierwszych stronach byłam przyjemnie zachwycona pisarstwem Marka Sobola. Jednak w miarę czytania gasł we mnie ten entuzjazm.
Można trochę przyrównać do pisarstwa, znanego chyba każdemu, Janusza Wiśniewskiego.

książek: 1480
marsilje | 2011-01-30
Przeczytana: luty 2007

Gdybym nie wiedziała, że tę książkę napisał mężczyzna, to nigdy bym na to nie wpadła, bo narratorkami są trzy kobiety. I wszystkie są zupełnie wiarygodne jako kobiety, nie widać, że to mężczyzna w ich imieniu pisze.
Gdybym nie wiedziała, że autor jest informatykiem, a ta książka jest jego debiutem, to na pewno nie przyszłoby mi to do głowy. Jeśli on tak pisze jako debiutant, to ja mam wielką nadzieję, że nie okaże się twórcą jednej książki.
Mądra, prawdziwa, poruszająca książka. Za pierwszym razem pochłonęłam ją w jedną noc, a od tamtego czasu zdążyłam się już jej nauczyć niemalże na pamięć.

książek: 1021
Mavericus | 2011-02-11
Przeczytana: 11 lutego 2011

Przyznam szczerze, że trudno było mi uwierzy w tak pozytywne przyjęcie książki debiutanta, który "reprezentuje" umysł ścisły(zawód informatyk). Pogodzę się, że świetnie opanował stadium wcielania się w postać kobiety, przełknę jego niezwykle plastyczny język, który tak dobrze"relacjonuje" stany emocjonalne kobiet, w które się wciela. Jednakże jeszcze do tego umysł, który operuje np. systemem zero-jedynkowym, to już za wiele:). Tak a propos autora, a co tyczy się książki.
Mojry -to boginie losu, symbol zapętlonego węża zjadającego własny ogon( "ósemka", "doskonała wieczność")-uniwersum czasu i deja vu człowieczego patosu zmieszanego ze szczyptą przypadku. Trzy opowieści o trzech kobietach, naznaczonych constans przeszłości, piętnem niedalekiej teraźniejszości i pewnością niebywałej przyszłości. Tu i teraz "spotykamy się" na biesiadzie egzystencjonalności, mieszamy wino boskiej ambrozji i opowiadamy sobie dobrze znane historie. Choć się nie znamy to dla każdego człowieka, że...

książek: 1469
Monka | 2013-02-03
Przeczytana: 03 lutego 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Mojry" to książka debiutanta, ale debiut to niezwykły. Zaskakujące jak umysł ścisły poradził sobie z trudną materią humanistyczną. Jestem pod ogromnym wrażeniem telnetu autora. "Mojry" to książka niepozorna objętościowo, ale głęboka w treści. Głównymi postaciami są kobiety, ale nie jest to książka o nich. "Nie jest to też książka o cierpieniu, śmierci ani o Holokauście. To jest książka o oswajaniu zła, umiejętności życia w jego kręgu, o cierpliwym i nieugiętym dążeniu do szczęścia". Jest to też książka, która odwołuje się do licznych symboli, wyobrażeń i klasycznych mitów. Zawarta jest w niej również refleksja na temat samego opowiadania. Najbardziej podobała mi się pierwsza część, czyli historia Lachesis... Kobiety, która przeżyła Holocaust, wyjechała po wojnie z Polski i prowadzi teraz kawiarnię w Paryżu, gdzie serwuje kawę z łakociami, ale przede wszystkim słucha opowieści klientów... Słucha z uwagą i skupieniem, łączy ze swoją historią i przekazuje opowiadając następnym...

książek: 403
Justyna | 2011-04-11
Przeczytana: 27 lutego 2011

Książka ta, choć niepozornej objętości i o zdawać by się mogło "historycznym" tytule, oczarowała mnie. Tak po prostu... Opowieści trzech kobiet są tak proste, tak realne, dotykają każdego z nas. Coś pięknego...

książek: 333
formalina | 2013-10-31

Kupiłam tę książkę na ślepo, w środku lata, wracając z pogrzebu. I stała się jedną z najważniejszych. Od tego czasu, mimo wielu zmian (także w moim spojrzeniu na to, co wartościowe), jedną z najważniejszych pozostała.

To jest historia o kobiecości. O ciele i istnieniu ciała kobiety - które jest tutaj pokazane metaforami fortepianu bez strun, misy bez dna i pochwy bez miecza. O śmierci i spojrzeniu na nią - śmierci płodności, poczucia własnej wartości i setek obcych dzieci. O miłości, także i o jej braku. O oficerkach esesmanów, drewniakach pielęgniarek, szpilkach prostytutek. O dziwnym zjawisku zabawy. O tym starym, ponadtysiącletnim mieście Krakowie z punku widzenia Paryża i Pipidówki. O erze prywatnych aeroplanów i samolotów uderzających w WTC.

Wreszcie o kobiecości, która nie jest hasłem na sztandarach w czasie manify, marzeniem zależnych od chłopaków nastolatek, ani ckliwym usprawiedliwieniem zaczytanych w masochistycznych książkach pseudowyzwolonych pań domu.

O...

książek: 103
bezzol | 2016-05-09
Na półkach: Przeczytane

Niesamowicie chciałam spotkać się z tą książką po przeczytaniu jednego fragmentu, najbardziej znanego i zdecydowanie najpiękniejszego z tej książki, fragmentu o śmierci .Chociaż po tym jedynym cytacie spodziewałam się totalnie innej treści, to nie zawiodłam się, bardzo oryginalna i ciekawa książka.
Każda kobieta dostała totalnie inne życie.Pierwsza historia zarówno piękna jak i smutna... byłam zachwycona.Druga- początkowo mnie nudziła, jednak końcówka daję zapomnieć o tym fakcie.Trzecia -podobała mi się najmniej, ale najbardziej zmyślała mnie do myślenia o prawdziwym życiu.
Zdecydowanie ciekawym faktem jest autor tej książki, bo pięknie wczuł się w kobiece postacie, myślę, że dużo zawarł tam niego samym, choć nie ujmuje to jego męskości.
Trochę bólu, trochę życia, może życia z bólem, a może bólu z życiem, może to jedno i to samo ?
Choć nie pesymistycznie...realistycznie...zdecydowanie.

książek: 856
Mylengrave | 2013-02-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2013

Styl jest względnie porządny, czyta się szybko, ale i bez wymuszania na sobie czegokolwiek - z czystą przyjemnością. Osobiście byłam zadowolona, bo nie można powiedzieć, że zachwycona, nie ma bowiem w tej książce niczego wyjątkowego. Ot, dosyć lekkie trzy historie, nieco zaskakujące, nieco zasmucające, ale i pełne nadziei. Na wieczór w sam raz.

książek: 571
malwina luksander | 2014-07-26
Na półkach: Przeczytane, Mam

Bardzo piękna, mądra, bolesna. Jestem poruszona.

książek: 743
yootsuu | 2014-02-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 grudnia 2013

uwielbiam nawiązania mitologiczne w książkach. Marek Soból, inspirując się jednym z ciekawszych motywów, od razu zachęcił mnie do przeczytania jego krótkiej książki.

Mojry, nie wiedzieć czemu, zawsze kojarzyły mi się negatywnie. czas zmienić skojarzenia! ;)

"Mojry" to trzy historie o kobietach. jedna opowieść - jedna kobieta. z pozoru wszystkie są sobie obce, począwszy od wieku, zawodu, trybu życia, przekonań, a jednak coś je łączy; i nawet fakt, że kiedyś się spotkały, nie jest tym, co łączy je najbardziej. zadziwiające jest to, jak mężczyzna mógł tak zgrabnie i subtelnie przedstawić swoje Mojry. nie spodziewałam się, że kiedyś trafię na taką sytuację w polskiej literaturze współcześnie. ;)

Kloto, Lachesis i Atropos to kobiety, które przeżyły lub przeżywają miłość; które mają nadzieję i siłę, by kierować swoim losem wedle własnego sumienia. mimo że w ich historiach natykamy się na temat Holocaustu, prostytucji czy zdrady, to nie są one tak ważne. to tylko tło do historii o...

zobacz kolejne z 483 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd