Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Córka Węża Midgardu

Tłumaczenie: Jerzy Jercha
Cykl: Saga Asgard (tom 2)
Wydawnictwo: Telbit
6,5 (109 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
7
8
20
7
26
6
21
5
17
4
5
3
7
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die Tochter der Midgardschlange
data wydania
ISBN
9788362252916
liczba stron
512
słowa kluczowe
Saga Asgard, Thor, fantasy
język
polski
dodała
Jadźka

Druga powieść cyklu „Saga Asgard" autorstwa niekwestionowanego króla fantasy. Trzymająca w napięciu i pełna brawurowych zwrotów akcji historia,rozgrywająca się w średniowiecznej Nadrenii. Płonące zamki, dzicy wikingowie i wielki sekret… Zamek Elsbusch płonie. Atakując położoną nad Renem twierdzę, wikingowie łamią awarty niegdyś z władcami tego kraju pakt pokojowy.Dwunastoletnia Katharina,...

Druga powieść cyklu „Saga Asgard" autorstwa niekwestionowanego króla fantasy.

Trzymająca w napięciu i pełna brawurowych zwrotów akcji historia,rozgrywająca się w średniowiecznej Nadrenii.

Płonące zamki, dzicy wikingowie i wielki sekret…

Zamek Elsbusch płonie. Atakując położoną nad Renem twierdzę,
wikingowie łamią awarty niegdyś z władcami tego kraju pakt pokojowy.Dwunastoletnia Katharina, sierota wychowywana przez nienawistnego klechę, przypadkiem staje się świadkiem przerażającej rzezi. Cudem unika śmierci. Ratuje ją wikiński chłopak Ansgar i ucieka razem z nią.
Wkrótce oboje zdają sobie sprawę, że muszą rozwikłać pradawną tajemnicę Węża Midgardu, aby zapobiec niewyobrażalnej katastrofie.

Czy Katharinie uda się uwolnić z sieci politycznych intryg i
zdemaskować knowania perfidnego arystokraty? Czy dowie się kim byli jej rodzice? Czy odkryje tajemnicę swojego wężowatego znamienia?

 

źródło opisu: http://www.telbit.pl/index.php5?art=604

źródło okładki: Telbit

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 571
lymphs | 2012-08-14
Przeczytana: 16 czerwca 2012

Zamek Elsbusch płonie. Atakując położoną nad Renem twierdzę, wikingowie łamią zawarty niegdyś z władcami tego kraju pakt pokojowy. Dwunastoletnia Katharina, sierota wychowywana przez nienawistnego klechę, przypadkiem staje się świadkiem przerażającej rzezi. Cudem unika śmierci. Ratuje ją wikiński chłopak Ansgar i ucieka razem z nią. Wkrótce oboje zdają sobie sprawę, że muszą rozwikłać pradawną tajemnicę Węża Midgardu, aby zapobiec niewyobrażalnej katastrofie.
Czy Katharinie uda się uwolnić z sieci politycznych intryg i zdemaskować knowania perfidnego arystokraty? Czy dowie się kim byli jej rodzice? Czy odkryje tajemnicę swojego wężowatego znamienia?

Pomimo mieszanych uczuć, którymi darzę pierwszą część Sagi Asgard (które pojawiły się u mnie jakieś 2-3 miesiące po napisaniu recenzji), ze zniecierpliwieniem oczekiwałam publikacji kolejnej części przygód Thora. Nic więc dziwnego, że gdy tylko ujrzałam zapowiedź „Córki Węża Midgardu”, mimo podejrzanego opisu, od razu „zaklepałam” sobie jeden egzemplarz do recenzji. Kiedy druga część Sagi trafiła w moje ręce, zabrałam się za lekturę i… po niespełna 20 stronach musiałam książkę odłożyć. Następnie wróciłam na kolejne 100 stron, po czym znów poległam. I znów wróciłam, i znów odłożyłam. I tak właśnie z fascynacją i niemal zachłannością śledziłam przygody bohaterów, by chwilę później ze zniechęceniem przełożyć lekturę książki na za kilka dni. Jak na karuzeli – raz w górę, raz w dół. I tak przez cały czas czytania „Córki…”.

A wszystko dlatego, że autor Sagi co chwila przenosił główną bohaterkę w coraz to różniejsze miejsca. Kara to siedzi na statku, to buszuje po wiosce wikingów, to znów jedzie do pobliskiego miasta, a to ucieka przed zabójcą Grafa Ellsbuscha. Innym razem liże rany po nieudanym spotkaniu z Guy’em de Pandreville’m lub wybiera się na zamek barona zu Guthenfelsa. Skrywa się w rozżarzonym piecu przed swoim dziadkiem albo też ucieka wraz z Wagabundą, małpką i dwoma kotami z tonącego statku. A wszystko na dodatek poprzetykane prozaicznym życiem w osadzie czy na zamku. W „Thorze” wychwalałam coś takiego pod niebiosa – „Thor” jednak na zmianę tempa akcji miał całe 850 stron, co sprawiło, że nie byliśmy tak bardzo tym wszystkim przygnieceni. „Córka Węża Midgardu” ze swoją dwukrotnie „gęstszą” akcją nie mieści się w swoich 510 stronach, co sprawia, że po przeczytaniu drugiej części Sagi Asgard, czujemy się jak osoba z wyjątkowo słabym żołądkiem, wysiadająca z rollercostera.

„ – Nikomu nie wolno ufać! – prychnęła kuglarka. – A tym, których uważa się za godnych zaufania już najmniej.”

Cała recenzja na
http://paranormalbooks.pl/2012/07/31/recenzja-corka-weza-midgardu/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Worldwar - Tilting the Balance

Kontynuacja powieści „Wojna światów – W równowadze”, gdzie podczas II Wojny Światowej dochodzi do inwazji jaszczurów z kosmosu, a dotychczasowi przeci...

zgłoś błąd zgłoś błąd