Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Diabłu ogarek. Kolumna Zygmunta

Cykl: Diabłu ogarek (tom 2)
Wydawnictwo: RM
7,13 (122 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
12
8
32
7
37
6
25
5
4
4
3
3
0
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788372439598
liczba stron
254
język
polski

Krakowskie Przedmieście za dnia zdawało się oranżerią pełną pstrokatych motyli, kwiatów i powabnych łątek o wysmukłych kibiciach. Natomiast po zmroku przechodziło iście wilkołaczą przemianę i zaczynały się tutaj dziać łotrzykowskie fenomeny. Tu najchętniej załatwiano wszelkie tajne porachunki, nawet nie bacząc na świętość miejsca, w kościołach miejscowych, które też okradano...

Krakowskie Przedmieście za dnia zdawało się oranżerią pełną pstrokatych motyli, kwiatów i powabnych łątek o wysmukłych kibiciach. Natomiast po zmroku przechodziło iście wilkołaczą przemianę i zaczynały się tutaj dziać łotrzykowskie fenomeny. Tu najchętniej załatwiano wszelkie tajne porachunki, nawet nie bacząc na świętość miejsca, w kościołach miejscowych, które też okradano regularnie...

Młody pisarz do szaleństwa zakochany w pięknej dwórce, śledząc najnowsze plotki z królewskiego dworu, wpada na trop intrygi, w którą zamieszane są najważniejsze postaci ówczesnej Rzeczypospolitej. Rozwikłania zagadki noszącej znamiona czarnoksięskich praktyk podejmuje się - z osobistych powodów - Stanisław Jakub Lawendowski herbu Paprzyca, namiestnik warszawskiej straży marszałkowskiej. Pomagają mu zarówno młodzi zakochani, jak i tajemnicza żydowska wiedźma. Rezultaty śledztwa szybko przekraczają najśmielsze oczekiwania, a zaangażowanym w nie bohaterom zaczyna grozić śmiertelne niebezpieczeństwo...

Autor odkurzył stare warszawskie legendy, z przewrotnym poczuciem humoru opisując kulisy wystawienia kolumny króla Zygmunta. Barwny portret siedemnastowiecznej stolicy, od magnackich posiadłości po zamtuzy i szemrane zakątki Krakowskiego Przedmieścia, wyraziste postaci, nieprzewidywalne zwroty akcji i historia romantycznego związku z zaskakującym finałem składają się na diabelnie interesującą powieść.

 

źródło opisu: Wydawnictwo RM, 2012

źródło okładki: http://www.rm.com.pl/x_C_I__P_11601-110003.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 4620
Wkp | 2012-09-25
Przeczytana: 25 września 2012

Po "Czarną Wierzbę", I część "Diabłu Ogarek", sięgnąłem głównie dlatego, że akcja toczyła się okolicach, w których się wychowałem i nadal mieszkam, a autora miałem okazję poznać osobiście. I choć nie cierpię sarmackich historii, czytało się ją całkiem przyjemnie, a zakończenie zachęciło do sięgnięcia po drugi tom. I choć tym razem akcja dzieje się głównie w Warszawie (czyli miejscu zamieszkania autora),a moje rodzinne strony zostały tylko kilkakrotnie wspomniane, zabawa nadal jest niezła, a poziom tomu I utrzymany.

Stanisław Jakub Lawendowski powraca, tym razem zostając namiestnikiem warszawskiej straży marszałkowskiej, w celu rozwikłania czarnoksięsko-politycznej intrygi. Ma w tym jednak osobistą sprawę do rozwiązania...

W drugim tomie fabuła jest spójniejsza niż w pierwszym i nie przypomina już zlepku przypadkowych przygód. Dostajemy więc rasową powieść o logicznej intrydze, ciągłej strukturze i konkluzji wyjaśniającej wszystko. Styl jak poprzednie jest archaiczny, ale lekki i przystępny, a początek powieści, jej pierwsze 60stron, to prawdziwy popis wyobraźni i talentu autora. W środkowej części historia nieco zwalnia, ale nadrabia to w finale, który oczywiście pozostaje otwarty,a zarazem satysfakcjonujący jako koniec.

Oczywiście nie brak jest też minusów. Książce zdarzają drobne błędy, bohaterom brakuje czasem głębi, a kilka pomysłów (zbyt fantastycznych nawet jak na te realia) nietrafionych. Nie znaczy to jednak, że fuzja światów XVII wiecznej Polski i swoistych piekiełek jest mniej przekonująca niż w "Czarnej Wierzbie".

Tak więc Ci, którzy lubią podobne klimaty będą zachwyceni. A co z pozostałymi? Nawet przeciwnicy podobnej literatury znajdą tu coś dl siebie i będą się nieźle bawić, a chyba w tym przypadku nic więcej nie potrzeba.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Serce meduzy

Nie da się ukryć, że "Serce Meduzy" choć niesie uniwersalny przekaz i napisane jest językiem "dorosłych" nadal jest książką dla dz...

zgłoś błąd zgłoś błąd