Lubimyczytać.pl to:
społeczność 374 tys. zakochanych w książkach
ponad 667 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Noce i dnie. Tom I-II

Noce i dnie. Tom I-II

Autor:
szczegółowe informacje
seria/cykl wydawniczy
Klasyka polska
wydawnictwo
Prószyński i s-ka
data wydania
ISBN
8371807538
liczba stron
452
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
dodał
Wishezz
7.2 (1179 ocen i 70 opinii)

Opis książki

Napisany wspaniałą polszczyzną cykl powieściowy obejmuje pół wieku dziejów polskich - od powstania 1863 r. do wybuchu I wojny światowej. Ukazuje przemiany, jakim ulegało wówczas zubożałe ziemiaństwo polskie. Jak pisała sama autorka, obrazuje on "wątek współżycia ze sobą dwu psychik, dwu gatunków człowieka i dwu postaw duchowych wobec rzeczywistości". Jednej współbrzmiącej z życiem, czynnej, drugie...

Napisany wspaniałą polszczyzną cykl powieściowy obejmuje pół wieku dziejów polskich - od powstania 1863 r. do wybuchu I wojny światowej. Ukazuje przemiany, jakim ulegało wówczas zubożałe ziemiaństwo polskie.
Jak pisała sama autorka, obrazuje on "wątek współżycia ze sobą dwu psychik, dwu gatunków człowieka i dwu postaw duchowych wobec rzeczywistości". Jednej współbrzmiącej z życiem, czynnej, drugiej - nieufnej, zamkniętej. Odzwierciedlają te postawy główni bohaterowie cyklu - Bogumił i Barbara Niechcicowie, którzy znajdują jednak sens w pokonywaniu trudów wspólnego, niełatwego życia.

 

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 3468
kajsa | 2012-04-25
Na półkach: Przeczytane

Bogumił! Bogumił...!!!!....i jak tu nie kochać bohaterów i tej CUDOWNEJ powieści o zwyczajnym życiu.

książek: 972

Cudowna powieść,cudowni bohaterowie - codzienne, zwyczajne życie - troski, radości, szczęście, smutek, wzrusza i bawi - ulubiona z ulubionych - Polecam.

książek: 3108
Danway | 2011-12-22
Przeczytana: 2000 rok

Wielowątkowa powieść o miłości oraz poświęceniu dla drugiej osoby...

Głównymi bohaterami są Barbara i Bogumił, niemal już legendarna para w historii polskiej literatury... Oczywiście nie od razu się oni spotkali, gdyż oboje wcześniej byli adorowani lub adoratorami... Bardzo w pamięć mi zapadła scena z wejściem do wody przez Józefa po neufary...
Mimo rozciągniętej akcji książkę czyta się nieźle...

książek: 1401

Jakiś czas temu postanowiłam sobie, że najpierw przeczytam powieść, potem obejrzę film/serial 'Noce i dnie'. Chociaż... pamiętam scenę z nenufarami - chyba najbardziej charakterystyczna cecha ekranizacji. Wracam jednak do konkretów.
Trafiłam na wydanie dla leniwych - tak czasem nazywam publikacje wydawnictwa GREG. Mimo tego poznawałam dalsze dzieje rodziny Niechciców, niestety, z mała wadą - marginesami z zaznaczeniem cech charakteru bohaterów i spoilerami.
'Noce i dnie' nie są taką łatwą lekturą - język, w jakim została napisana powieść jest strasznie konkretny, bez zbędnych szczegółów (ode mnie duży plus), a fabuła nie jest jakaś wystrzałowa, pełna zwrotów akcji, tylko czytamy o losach rodziny polskiej na przełomie XIX/XX wieku - tutaj przynajmniej główna bohaterka nie zastanawia się sto stron, czy wyjść za mąż, czy nie. Poza tym podziwiam Bogumiła Niechcica - on to naprawdę musiał kochać swoją żonę:-)
Mimo tych, nazwanych przez niektórych czytelników, minusów, to jednak bardzo mi s...

książek: 1551
Kasiek | 2014-02-14
Przeczytana: 14 lutego 2014

Kolejna z serii lektur reminiscencyjnych. Tak mnie ta pogoda ostatnio nastraja, że chce zamknąć się w pokoju i wspominać… a najlepiej mi się podróżuje w czasie, gdy wracam do kochanych książek. Dzięki nim wracam do pięknych chwil, czuję zapachy, słyszę muzykę. A „Noce i dnie” pierwszy raz czytałam w samym środku upalnego czerwca, ponad dziesięć lat temu. Oczywiście, jak niemalże każdą, dobrą klasyczną książkę podsunęła mi ją moja Matkosia. Dzięki Mamie sięgnęłam po prawie wszystkie książki mojego życia. To także z Nią pierwszy raz oglądnęłam świetną, nierozerwalnie związaną z książką ekranizację w reżyserii Jerzego Antczaka. Film jest przykładem, że Polacy umieją robić cudowne ekranizacje a także przypomina czym jest Aktorstwo. A książka? Książka moi Drodzy zapominana, zepchnięta do rzędu nielubianych, nudnych książek, którymi wredni poloniści katują pokolenia biednych uczniów jest pięknym przykładem powieści obyczajowej z niezwykłym wątkiem miłosnym. Może w Walentynki(tfu, tfu na poh...

książek: 909
ira | 2012-11-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1996 rok

Uwielbiam tę powieść. Przy pierwszym czytaniu - myślałam, że zatłukę Barbarę. Teraz nadal jej nie kocham, ale znacznie lepiej ją rozumiem. Bogumił nadal jawi mi się jako bez mała święty, ale jednak znacznie mniej mi go żal. Wydaje mi się, że był w życiu szczęśliwy - mimo wszystko.
Rwanie lilii, błocko Serbinowa, Tomaszek w knajpie, Agnieszka w Szwajcarii... kalejdoskop postaci, zdarzeń, przebogata, wielowątkowa historia, jedyna w swoim rodzaju.

książek: 1254
Marysieńka | 2011-10-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1976 rok

To juz moje kolejne podejście do napisania opinii o tej powieści. Jest to saga rodzinna, która opowiada o losach rodziny Niechciców na tle przemian społeczno-politycznych i gospodarczych w Polsce w drugiej połowie XIX wieku az po wybuch I wojny światowej. Bogumił Niechcic, uczestnik Powstania Styczniowego, który zapłacił za udział w tym zrywie utratą majątku i młodziutka Basia Ostrzeńska, która przeżyła zawód miłosny poznają się przy okazji jakiejś imprezy i od tej pory będą razem. Zobojętniała na swój los Basia decyduje się związać z tym wiele od niej starszym mężczyzną, ale do końca zycia nosić będzie w sercu miłość do pana Tolibowskiego. Wraz z mężem wyjeżdża na wieś, gdzie obejmują dzierżawę majątku. Krok po kroku dorabiają się pracując w pocie czoła na cudzej ziemi. Rodzą im się dzieci...Doskonała powieść obyczajowa ale i historyczna, bo opowiada o wyjątkowych czasach w naszej rodzimej historii...Pokazuje wielki patriotyzm i tęsknotę Polaków za wolną ojczyzną, opowiada o przemiana...

książek: 43
ewel70 | 2013-09-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

"Podziw i zachwyt"

Niech wypłyną słowa, które siedzą w mej głowie
Niech wyrażę swój podziw w jednym, krótkim słowie,
Gdy najdroższą memu sercu do piersi przycisnę
Rytm oddechu złapię, w oczach swych błysnę,
I upoję swe zmysły wonią tej powieści
Nad cudem twórczości, co na dnie serca się mieści,
Tytuł- rutynowa proza życia
Łaknę jej, jak pragnący picia,
Choć monotonia "Nocy i dni" dosięga człowieka
Ze zmęczenia przy czytaniu nie drgnie powieka,
Ukoję swój lęk w życiu Barbary i Bogumiła
Dla mnie nigdy ta historia się nie skończyła,
Trwa we mnie, jak zasłyszana, lubiana melodia
Jak skoczna piosenka, cicha muzyka, lekka rapsodia,
Nucę każde zdanie, na pamięć je znam
Do Dąbrowskiej za powieść sentyment mam!


Ewelina Stawisińska

książek: 332
Anunu | 2013-11-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 listopada 2013

Bardzo dobra książka. Napisana przystępnym, bogatym jezykiem, ukazująca myśli i uczucia bohaterów z ich wewnętrznej perspektywy, i chociaż niektórzy byli irytujący (Barbaro, och, umrzyj) to ogólnie przedstawiało się to bardzo realistycznie. Noce i dnie to idealny tytuł zważywszy na fakt, że wydarzenia dobre przeplatają się z tymi złymi - ciągle. Czytelnik ma wrażenie, że tych smutnych jest więcej, ale no - takie życie. Bohaterowie są bardzo wyraziści i pełnowymiarowi, strasznie mi się to podobało. Książka traktuje o codziennym życiu, czynnościach, które czasami są żmudne i nudne, więc dodatkowy plus za to, że się wciągnęłam.

książek: 226
FelisCatus | 2012-05-19
Przeczytana: 28 marca 2012

Powieść w pasjonujący sposób przedstawia meandry życia i miłości dwojga głównych bohaterów na tle wydarzeń historycznych. Skomplikowane relacje międzyludzkie przedstawione są w niej z niebywałą przenikliwością. Na kartach kolejnych tomów powieści poznajemy niespełnioną i rozczarowaną życiem Barbarę oraz prostego, spontanicznego i kochającego życie oraz pracę Bogumiła. Jak wygląda wspólne życie tak bardzo odległych charakterów wywodzących się na dodatek z różnych światów? Po prostu trzeba przeczytać. Pięć kolejnych tomów czyta się z niepohamowaną ciekawością. Powieść głęboko psychologiczna z odwiecznym pytaniem o sens życia.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Margit Sandemo
    90. rocznica
    urodzin
    Łzy nie mają nic wspólnego ze słabością.
  • Karol Grünberg
    91. rocznica
    urodzin
  • Kazuya Minekura
    39. rocznica
    urodzin
  • Carlos María Domínguez
    59. rocznica
    urodzin
    Założyć bibliotekę to jak stworzyć życie
  • Pascal Quignard
    66. rocznica
    urodzin
    Każdy z poranków świata przychodzi raz tylko, wszystkie mijają bezpowrotnie
  • Maurice Druon
    96. rocznica
    urodzin
    Zaprawdę, lata mało zmieniają nasz charakter i żaden wiek nie uwalnia nas od błędów. Włosy bieleją szybciej niż znikają wady
  • John Lutz
    41. rocznica
    urodzin
  • Pamela Lyndon Travers
    18. rocznica
    śmierci
    - Baloniki! Różne bywają baloniki, moje dziatki! Dla każdego inny, byle tylko dobrze wybrać!
  • William Shakespeare
    398. rocznica
    śmierci
    Życie jest tylko przechodnim półcieniem, Nędznym aktorem, który swą rolę Przez parę godzin wygrawszy na scenie W nicość przepada - powieścią idioty, Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.
  • Miguel de Cervantes Saavedra
    398. rocznica
    śmierci
    Sen, to płaszcz, co wszystkie ludzkie troski okrywa, pokarm, co głód zaspakaja, napój, co pragnienie koi, ogień, co od zimna ochrania, chłód, co oziębia gwałtowność ognia, słowem, pieniądz ogólny do nabycia wszystkich przyjemności świata i waga nareszcie, gdzie się równoważą bez najmniejszego oszustwa królowie z pasterzami i mędrcy z głupcami! Dobra to rzecz, panie, sen i nie widzę w tym nic złego, że go ze śmiercią porównywają. Istotnie, niewielka różnica zachodzi między śpiącym a umarłym, chyba, że tamten czasem chrapie, a ten milczy na zawsze.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd