Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lustro

Wydawnictwo: Radwan
5,83 (6 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
2
6
1
5
0
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7745-080-2
liczba stron
184
słowa kluczowe
książek, grzegorz, lustro
kategoria
satyra
język
polski
dodał
timewarp

Dwudziestoletni Grzegorz w pewnym momencie swojego życia zaczyna rozumieć, że nadszedł czas na zmiany i przewartościowania. Świat, który go otacza, wydaje mu się sztuczny i chory, ale bohater wierzy, że ten obraz nie jest do końca prawdziwy. Postanawia odnaleźć sens swojego życia i zrealizować marzenie - pragnie zostać pisarzem. Aby osiągnąć swój cel, decyduje się na wyjazd w poszukiwaniu...

Dwudziestoletni Grzegorz w pewnym momencie swojego życia zaczyna rozumieć, że nadszedł czas na zmiany i przewartościowania. Świat, który go otacza, wydaje mu się sztuczny i chory, ale bohater wierzy, że ten obraz nie jest do końca prawdziwy. Postanawia odnaleźć sens swojego życia i zrealizować marzenie - pragnie zostać pisarzem. Aby osiągnąć swój cel, decyduje się na wyjazd w poszukiwaniu swego wielkiego autorytetu literackiego – Lucjana Miśkiewicza, który jednak od dłuższego czasu „milczy” artystycznie, ukrywając się przed ludźmi w mazurskiej puszczy. Bohater nie spodziewa się, że podobnie jak Alicja, wkroczy w krainę czarów – światek dziwny, obcy, rządzący się regułami, które bohaterowi przyjdzie zaakceptować i nauczyć się według nich postępować. Powieść podąża ciasną i krętą ścieżką umysłu młodego człowieka, prezentując jego odczucia i wątpliwości. Stawia pytania o tożsamość i o prawdziwość otaczającego nas świata. Wreszcie skłania, aby samemu stanąć przed lustrem i spróbować odkryć prawdę o sobie samym.

Grzegorz Książek urodził się 5.09.1988 r. w Katowicach. Podjął studia magisterskie na kierunku filologia polska na Wydziale Filologicznym UŚ. Był jednym z pomysłodawców utworzenia na Wydziale Koła Kreatywnego Pisania. Działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów UŚ. W rodzinnym Podlesiu – dzielnicy Katowic, udziela się w MDK Południe. Dotąd publikował na łamach lokalnych czasopism (m.in. „Uniczowy”, „Królowa Polski”, „Reakcja”, „Gazeta z Południa”) oraz w internecie. Swoją przyszłość wiąże z pisarstwem. Chciałby opisać tyle absurdów rzeczywistości ile tylko się da, aby wywołać u czytelnika uśmiech, ale uśmiech pełen namysłu…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Radwan, 2011

źródło okładki: http://www.radwan.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1
Mariusz | 2011-10-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 maja 2011

Czytając „Lustro” z trudem przewracałem kolejne strony. I nie chodziło bynajmniej o styl, który być może miejscami potrzebuje wygładzenia, ale w zdecydowanej większości pozwala czerpać przyjemność z lektury. Tym co czyniło lekturę trudną, był główny bohater, który zajmuje czytelnika opowieścią o sobie samym, a niestety nie ma w tej historii nic imponującego i godnego naśladowania.

Grzegorza K. poznajemy, w momencie gdy sięgnął on dna, co bohater sam przyznaje w swojej rozmowie z przyjacielem: „Straciłem wszystko… Gdybym teraz się nie zatrzymał – przepadłbym, kumasz?! Totalnie! Jeszcze rok temu, można powiedzieć piąłem się na szczyt. Miałem swoje plany i pomysły jak je zrealizować. Nagle w niespełna rok, w kilka miesięcy, wylądowałem na bruku, z pustką w głowie, bez planu”. Po ekscesach narkotyczno-alkoholowych traci kontakt z bliskimi, także z rodziną, zostaje wyrzucony ze studiów, a co gorsza wyrzucony z domu. Teraz zaczyna się jego opowieść. Bohater jedynie pokrótce wspomina o swoim bezproduktywnym, pozostawionym już za plecami życiu, z którego nie może być dumny. Czytelnik spodziewa się, że to co do zaprezentowania ma Grzegorz to stopniowa droga ku poprawie, odrodzeniu, powrocie na „sam szczyt”. Wraca do dawnego marzenia – postanawia zostać pisarzem i rusza w podróż, aby odnaleźć swój wielki autorytet literacki – Lucjana Miśkiewicza, aby pod jego skrzydłami napisać swoją debiutancką powieść. Niestety dalszy ciąg tej historii srogo zawodzi oczekiwania. Przemiana nie następuje. Bohater doprowadza czytelnika do irytacji, pozostając takim samym, jakim poznaliśmy go na pierwszych stronach powieści – naiwny, słaby, nierozsądny, pozbawiony zapału w dążeniu do zmiany na lepsze.

Podczas lektury nieustannie zadawałem sobie pytanie: dlaczego tak jest? Czy autor „Lustra” nie ma tak naprawdę niczego do powiedzenia? Czy trzymam w ręku naiwną historyjkę, która donikąd nie zmierza? Dlaczego ktoś to wydał? W kilku recenzjach i komentarzach dostępnych w sieci, ich autorzy poszli na łatwiznę dochodząc do takich wniosków i skreślając „Lustro” z listy lektur, po które warto sięgnąć. Ja do tych osób się nie zaliczam. Poświęcając tej pozycji chwilę refleksji, zrozumiałem dlaczego Grzegorz K. doprowadza mnie do furii swoim bezsensownym zachowaniem. Bohater staje przed czytelnikiem jak odbicie w lustrze i wytyka go palcem, mówiąc: „Tak właśnie zachowujesz się TY”. Wpisuje się on w konwencję everymana o czy, między innymi, świadczy fakt, że nie posiada nazwiska, a jedynie inicjał. Podobny zabieg zastosował Franz Kafka w „Procesie”, do którego „Lustro” jest podobne. Na kartach powieści uważny czytelnik dostrzeże szereg sygnałów, zmuszających go do zastanowienia nad samym sobą. I to, co pokazuje „Lustro” dla większości jest trudne do zaakceptowania, bo żaden z nas nie chce postrzegać siebie jako naiwnego, słabego, pozbawionego rozsądku i zapału bohatera. Z Grzegorzem K. trudno się zgodzić, trudno go polubić, bo jego postawa nie jest wzorem, ale wręcz przeciwnie, jest połączeniem ludzkich wad i słabostek.

Grzegorz Książek gra na nosie czytelnikowi, który po debiutancie spodziewałby się prostej, ale poprawnej opowieści, która zadowoliłaby każdego, kto tylko by po nią sięgnie. Autor, słusznie lub nie, ale postanowił oddać w ręce czytelników powieść trudną, wypełnioną raczej urywanymi pytaniami o kondycję człowieka, niż odpowiedziami na nie. Obawiam się, że nie wiele będzie osób, które tę książkę polubią. Zdecydowanie więcej będzie takich, którzy przed „Lustrem” będą spuszczać wzrok, bojąc się przyjrzeć tym wszystkim niedoskonałościom zamkniętym po drugiej stronie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Na ratunek

Niezwykle ciekawa historia miłosna, walka matki o przyszłość syna i tajemnica z przeszłości mężczyzny, która sprawiła, że jest tym, kim jest. http...

zgłoś błąd zgłoś błąd