Kilometr zerowy. Droga do szczęścia

Maud Ankaoua w swojej debiutanckiej powieści „Kilometr zerowy” zaprasza czytelnika w podróż, która odbywa się na dwóch płaszczyznach: fizycznej, wiodącej przez majestatyczne szczyty Himalajów, oraz duchowej, prowadzącej w głąb własnego „ja”. Przyznając tej książce ocenę 7/10, doceniam jej ogromny ładunek optymizmu i uniwersalne mądrości, choć jako utwór stricte literacki momentami ustępuje ona pola typowemu poradnikowi motywacyjnemu.

Główną bohaterką jest Maëlle, kobieta sukcesu, dyrektorka finansowa w wielkiej firmie, której życie to nieustanny wyścig z czasem i tabelkami w Excelu. Jej świat zmienia się, gdy przyjaciółka prosi ją o niezwykłą przysługę: Maëlle ma sprowadzić z Nepalu tajemnicze pisma, które mogą uratować życie chorej kobiecie. Ta klasyczna figura „wezwania do przygody” staje się pretekstem do opuszczenia strefy komfortu. Ankaoua świetnie portretuje początkowy opór bohaterki – jej lęk przed brakiem kontroli, zasięgu w telefonie i planu dnia jest bliski każdemu współczesnemu czytelnikowi.

Lekcje w cieniu ośmiotysięczników
Siłą książki jest postać przewodnika, Shanthiego, który towarzyszy Maëlle w wędrówce. To on staje się nauczycielem, przekazującym kolejne lekcje: o odpuszczaniu, o potędze chwili obecnej i o tym, że nasze szczęście nie zależy od czynników zewnętrznych. Autorka wplata te nauki w fabułę w sposób płynny, choć niekiedy zbyt dydaktyczny. Opisy nepalskich krajobrazów, zapach kadzideł i surowość górskiego powietrza są oddane z dużą wrażliwością, co pozwala czytelnikowi poczuć klimat wyprawy bez wychodzenia z domu.
Doceniam, że pozycja należy do rzetelnej literatury „feel-good”, która spełnia swoją obietnicę: daje nadzieję i skłania do refleksji. Dlaczego nie wyżej? Fabuła jest dość przewidywalna, a przemiana głównej bohaterki następuje w tempie, które może wydawać się nieco nierealne. Język powieści jest prosty, momentami wręcz minimalistyczny, co ułatwia lekturę, ale sprawia, że postacie poboczne bywają jednowymiarowe, służąc jedynie jako tło dla duchowych odkryć Maëlle. To książka, która bardziej chce „nauczać” niż „opowiadać”.

„Kilometr zerowy” to idealna lektura dla osób znajdujących się na życiowym zakręcie lub czujących wypalenie zawodowe. Maud Ankaoua stworzyła literacki plaster na duszę, przypominając nam, że najważniejsza podróż to ta, która zaczyna się od porzucenia zbędnego bagażu przekonań i lęków. To solidna pozycja dla fanów prozy Paulo Coelho czy Laurenta Gounelle’a. Nawet jeśli nie zgadzasz się ze wszystkimi tezami autorki, po lekturze z pewnością spojrzysz na swoje codzienne problemy z nieco większym dystansem.

Maud Ankaoua w swojej debiutanckiej powieści „Kilometr zerowy” zaprasza czytelnika w podróż, która odbywa się na dwóch płaszczyznach: fizycznej, wiodącej przez majestatyczne szczyty Himalajów, oraz duchowej, prowadzącej w głąb własnego „ja”. Przyznając tej książce ocenę 7/10, doceniam jej ogromny ładunek optymizmu i uniwersalne mądrości, choć jako utwór stricte literacki...

Prze-uduchowiony niestety banał

Prze-uduchowiony niestety banał

Całkiem ciekawe rozważania dot. istoty jestestwa czy spojrzenia na życie. Niestety główna bohaterka momentami (właściwie przez większość książki) zachowuje się jak kompletna kretynka.

Całkiem ciekawe rozważania dot. istoty jestestwa czy spojrzenia na życie. Niestety główna bohaterka momentami (właściwie przez większość książki) zachowuje się jak kompletna kretynka.

Główną bohaterką „Kilometra zerowego” jest Maëlle, która spędza bardzo dużo czasu w biurze. Jej długoletnia przyjaciółka Romane prosi ją, aby wybrała się do Nepalu i zdobyła manuskrypt, który pomoże jej w walce z chorobą. Kobieta wybiera się w Himalaje i ta podróż ma szansę zmienić jej życie.

Praca na etat to praca, która dość często popada w rutynę i często wtedy zapominamy o naszych uczuciach, analizie naszych relacji czy otaczającym nas pięknie. Takie coś dotknęło Maëlle - skupiona na pracy, nie miała czasu na dostrzeżenie tych pięknych rzeczy wokół. Wyjazd do Nepalu jednak powoduje u niej zmianę - po początkowej niełatwej adaptacji kobieta przestaje patrzyć na telefon, dostrzega niesamowite wschody i zachody słońca, odczuwa ekstremalną pogodę. Dzięki towarzyszyło podróży przeżywa także duchowe katharsis, które pozwala jej zastanowić się nad jej życiem. Maëlle nawet kogoś poznaje…
Książka to zbiór pięknych cytatów o duszy, emocjach i znakomicie wciąga. Polecam Wam serdecznie 😍

Główną bohaterką „Kilometra zerowego” jest Maëlle, która spędza bardzo dużo czasu w biurze. Jej długoletnia przyjaciółka Romane prosi ją, aby wybrała się do Nepalu i zdobyła manuskrypt, który pomoże jej w walce z chorobą. Kobieta wybiera się w Himalaje i ta podróż ma szansę zmienić jej życie.

Praca na etat to praca, która dość często popada w rutynę i często wtedy...

Pseudonaukowy bełkot

Pseudonaukowy bełkot

Lubię powieść drogi, lubię patrzeć na przemiany bohaterów na przestrzeni stron książki, ale tutaj ciężko jest w nią uwierzyć. Sceptycznie nastawiona do życia i ludzi 34-letnia Maëlle wyrusza w podróż po manuskrypt, który ma pomóc jej przyjaciółce w wyzdrowieniu (z nowotworu). Podczas podróży poznaje Szantiego (jej przewodnika) oraz jego pomocników. Jej przygoda trwa 11 dni, w tym czasie główna bohaterka dostaje różnego rodzaju lekcje życiowe, porady jak walczyć z własnym ego itd. Co mi się nie podobało:
-Bohaterka zmienia zdanie co sekundę, jest chorągiewką, kiedy ktoś jej wytknie, że myśli nie w ten sposób, który powinna, to automatycznie się przebranżawia i następuje zmiana myśli o 180°, czasem z mądrą refleksją, a czasem nie.
-wątek z Matteo. Uważam, że był całkowicie niepotrzebny, a nawet jeżeli autorka miała duże parcie na niego, to mogła chociaż oszczędzić scenę konsumowania się dwójki zakochanych
-jak wyżej wspomniałam, ciężko jest uwierzyć w przemianę bohaterki, ale też nie można się jej dziwić, skoro na zmianę całego systemu myślenia miała niecałe 2 tygodnie
Z plusów eksperyment z kamieniami, piaskiem i żwirem. Słyszłam o nim o wcześniej i sądzę, że każdy powinien go wykonać. Jeżeli książka kończyłaby się odniesieniem do niego, to ocena na pewno byłaby wyższa
Spodziewałam się czegoś więcej, czegoś, co otworzy mi oczy, wpłynie na moje postrzeganie świata, ale się przeliczyłam.

Lubię powieść drogi, lubię patrzeć na przemiany bohaterów na przestrzeni stron książki, ale tutaj ciężko jest w nią uwierzyć. Sceptycznie nastawiona do życia i ludzi 34-letnia Maëlle wyrusza w podróż po manuskrypt, który ma pomóc jej przyjaciółce w wyzdrowieniu (z nowotworu). Podczas podróży poznaje Szantiego (jej przewodnika) oraz jego pomocników. Jej przygoda trwa 11...

Kilometr zerowe – jest naprawdę dobrą lekturą z bardzo mocnym przesłaniem.
Główna bohaterka Maëlle jest ambitną 34 letnią kobietą, która pracuje dyrektorka finansową w start-upie. Jeździ dobrym samochodem, mieszka w Paryżu w komfortowym mieszkaniu, ubiera się w modne ciuchy i jest przekonana, że kontroluje całe swoje życie i wszystko ma poukładane.
Jednak miłość do swojej najlepszej koleżanki, która okazuje się ciężko chora zmusza Maëlle do niespodziewanego wyjazdu w Himalaje. Maëlle okazuje się sama wśród gór, bez zasięgu, odcięta od całego cywilizowanego światu przy czym towarzyszą jej zupełnie nieznajomi przewodnicy. Ta przygoda stanie dla niej punktem przełomowym. Albo Maëlle zburzy wszystkie dotychczas wybudowane twierdze i odnajdzie pod gruzami swoje „ prawdziwe ja”. Albo wybuduje kolejne, żeby nigdy nie wydostać się poza ich mury.
Mówią, że droga do siebie (do swego wewnętrznego człowieka) jest najtrudniejszą. Walkę ze swoimi uczuciami, emocjami i myślami możemy wygrać tylko my sami. Inna osoba może wskazać nam drogę ale nie przemierzy ją za nas.

Kilometr zerowe – jest naprawdę dobrą lekturą z bardzo mocnym przesłaniem.
Główna bohaterka Maëlle jest ambitną 34 letnią kobietą, która pracuje dyrektorka finansową w start-upie. Jeździ dobrym samochodem, mieszka w Paryżu w komfortowym mieszkaniu, ubiera się w modne ciuchy i jest przekonana, że kontroluje całe swoje życie i wszystko ma poukładane.
Jednak miłość do...

Wspaniała książka otwierająca głowę, dająca do myślenia i pozwalająca się na chwile zatrzymać w tej pogoni dnia codziennego.
Polecam każdemu!

Wspaniała książka otwierająca głowę, dająca do myślenia i pozwalająca się na chwile zatrzymać w tej pogoni dnia codziennego.
Polecam każdemu!

Nie przemawia do mnie napis z okładki, że to francuski bestseller. To niby powieść, ale tak naprawdę poradnik sprowadzający się do stwierdzeń: żyj chwilą, akceptuj siebie, nie pozwól, by emocje wpływały na twoją ocenę sytuacji itp. Mnóstwo inspiracji Wschodem, myślą tybetańską, hinduską, japońską. Może są ludzie, którzy tego potrzebują, ale dla mnie to same banały, oczywiste prawdy, topornie zilustrowane historią wymyśloną na potrzeby przyjętej tezy.
Maëlle na prośbę chorej przyjaciółki z dnia na dzień bierze wolne w pracy i leci do Nepalu po jakiś notatnik z zapisanymi nowatorskimi metodami leczenia. Odbywa podróż w Himalaje, Shanti, jej przewodnik, uczy ją nowego spojrzenia na życie, a ona w tydzień nabiera nowej świadomości, zakochuje się, zaczyna inaczej patrzeć na świat. I wszystko dobrze się kończy, bo nawet jeśli coś złego nas spotkało, to najważniejsze jest przebaczenie. A, i walka z własnym ego, które nam coś wmawia. I w ogóle rządzą nami automatyzmy, musimy nad nimi zapanować. Itd. Szkoda czasu na czytanie.

Nie przemawia do mnie napis z okładki, że to francuski bestseller. To niby powieść, ale tak naprawdę poradnik sprowadzający się do stwierdzeń: żyj chwilą, akceptuj siebie, nie pozwól, by emocje wpływały na twoją ocenę sytuacji itp. Mnóstwo inspiracji Wschodem, myślą tybetańską, hinduską, japońską. Może są ludzie, którzy tego potrzebują, ale dla mnie to same banały,...

Wspaniała książka, która daje nadzieję i wiarę w ludzi.

Wspaniała książka, która daje nadzieję i wiarę w ludzi.