Niezwykle szlachetne stworzenia

Wzruszają mnie książki, w których występują zwierzęta, ale nie spodziewałam się, że popłynie mi łza z powodu ośmiornicy. Zaciekawiła mnie ta historia, niezwykła relacja pracownicy oceanarium Tovy i tego morskiego stworzenia. Pomimo smutnych przeżyć głównej bohaterki, książka pozytywna, koniec optymistyczny, taka comfort book.
Jedyna uwaga, zdziwił mnie nieco fakt, że Tova, nadal pracująca i aktywna fizycznie decyduje się przenieść do domu opieki.

Wzruszają mnie książki, w których występują zwierzęta, ale nie spodziewałam się, że popłynie mi łza z powodu ośmiornicy. Zaciekawiła mnie ta historia, niezwykła relacja pracownicy oceanarium Tovy i tego morskiego stworzenia. Pomimo smutnych przeżyć głównej bohaterki, książka pozytywna, koniec optymistyczny, taka comfort book.
Jedyna uwaga, zdziwił mnie nieco fakt, że Tova,...

Na Niezwykle Szlachetne Stworzenia natknąłem się z polecenia, gdy szukałem lektury w duchu „pick-me-up”. Choć często w takich chwilach uciekamy w stronę literatury błahej, tym razem intrygowało mnie, jak opowieść o samotnej wdowie w małym miasteczku miałaby rzetelnie podnosić na duchu. Postać ośmiornicy jako jednego z narratorów wydała mi się intrygującym echem Izmaela Daniela Quinna, tak więc przeważyło to szalę. Postanowiłem dać tej historii szansę i nie żałuję.

Książka Shelby Van Pelt jest pisana lekko, płynnie, ale jej przystępność nie oznacza powierzchowności. Autorka z klasą unika spłycania trudnych wątków; nie dramatyzuje ciężkich chwil na siłę, co robi całą opowieść bardziej ludzką i szczerą. Łzy nie są tu wyciskane mechanicznie. Dla Van Pelt smutek, błędy i strata to po prostu nieodłączna proza życia. Nawet w małym, zapomnianym mieście, gdzie każdy zna Twoją tragedię, tli się nadzieja. Mimo iż kluczowe tajemnice można rozwikłać już w połowie lektury, uważny czytelnik szybko zrozumie, że to nie zagadka jest tu celem, a proces emocjonalnego zdrowienia bohaterów.

Nie jest to dzieło, które wywraca kanon literatury do góry nogami, ale z pewnością realizuje swój cel w sposób kunsztowny i nienachalny. Naprawdę trudno nie polubić tych postaci i nie empatyzować z nimi, niezależnie od różnicy wieku (która w moim przypadku względem głównej bohaterki była spora). Czy ta książka podniosła mnie na duchu? Trochę tak. Bo szczera była.

Na Niezwykle Szlachetne Stworzenia natknąłem się z polecenia, gdy szukałem lektury w duchu „pick-me-up”. Choć często w takich chwilach uciekamy w stronę literatury błahej, tym razem intrygowało mnie, jak opowieść o samotnej wdowie w małym miasteczku miałaby rzetelnie podnosić na duchu. Postać ośmiornicy jako jednego z narratorów wydała mi się intrygującym echem Izmaela...

Co może połączyć losy siedemdziesięciolatki, trzydziestolatka i ośmiornicy? W tej książce znajdzie się coś takiego.
Piękna historia napisana z perspektywy Tovy - samotnej starszej kobiety, która dwa lata wcześniej straciła męża a w młodości syna; Camerona, młodego mężczyzny którego dzieciństwo było trudne i któremu trudno utrzymać pracę i związek oraz Marcela - ośmiornicy ogromnej która żyje w oceanarium w Sowell Bay.
To historia o życiowych wyborach, o blaskach i cieniach samotnego życia, o szansach które może dać nam los, pytanie tylko czy z nich skorzystamy.
Napisana lekko, ma swoje niedociągnięcia, jest sporo dość naiwnych wątków ale mimo to bardzo mi się podobała

Co może połączyć losy siedemdziesięciolatki, trzydziestolatka i ośmiornicy? W tej książce znajdzie się coś takiego.
Piękna historia napisana z perspektywy Tovy - samotnej starszej kobiety, która dwa lata wcześniej straciła męża a w młodości syna; Camerona, młodego mężczyzny którego dzieciństwo było trudne i któremu trudno utrzymać pracę i związek oraz Marcela - ośmiornicy...

Niezwykle szlachetne stworzenia to powieść z jednym wątkiem magicznym. Jest to historia trzech bohaterów - kobiety, która straciła syna i męża oraz pracuje w miejskim oceanarium, faceta, którego życie się sypie oraz ośmiornicy żyjącej w oceanarium. Życia tych trzech przetną się w niespodziewanym momencie - w takim, w którym najbardziej siebie nawzajem potrzebują. Jest to historia o żałobie, o nadziei, o złych decyzjach, desperacji i wpływie dzieciństwa na dorosłe życie. Jest napisana z kilku perspektyw, co jak na pewno wiecie, bardzo lubię. Bohaterowie nie są idealni, ale to właśnie jest w nich wspaniałe. Bardzo podobała mi się ta książka ☺️

Niezwykle szlachetne stworzenia to powieść z jednym wątkiem magicznym. Jest to historia trzech bohaterów - kobiety, która straciła syna i męża oraz pracuje w miejskim oceanarium, faceta, którego życie się sypie oraz ośmiornicy żyjącej w oceanarium. Życia tych trzech przetną się w niespodziewanym momencie - w takim, w którym najbardziej siebie nawzajem potrzebują. Jest to...

Bardzo przyjemna książka. Rzeczywiście dla fanów "Mężczyzny imieniem Ove" :)

Bardzo przyjemna książka. Rzeczywiście dla fanów "Mężczyzny imieniem Ove" :)

Fakt, że debiutancka powieść Shelby Van Pelt została przetłumaczona i wydana u nas w Polsce był dla mnie jednym z największych zaskoczeń ostatnich miesięcy. Mam wrażenie, że powieść „Niezwykle szlachetne stworzenie” odniosła ogromny sukces na zagranicznym rynku wydawniczym i w pewnym momencie zdominowała obserwowane przeze mnie kanały na book mediach, tymczasem u nas ten tytuł przeszedł bez większego echa. A trochę szkoda, bo mam wrażenie, że to tego rodzaju historia, która stanowi idealny przykład literatury środka. To taka subtelna, wzruszająca proza, która za pomocą stosunkowo prostych środków przekazu - pozornie zwykłych scen życia codziennego dotyka trudnych, nierzadko bolesnych tematów. Shelby Van Pelt wykazuje się niezwykłą delikatnością i empatią snując opowieść o żałobie, ogromnej samotności, poczuciu odrzucenia i próbie odbudowy codzienności po ogromnej tragedii. A w prostych scenach, zamkniętych czasami w jednym krótkim zdaniu, daje przykład na to, że jest doskonałym obserwatorem ludzkich zachowań - pod tym względem zdecydowanie wyróżnia się zwłaszcza wątek tajemniczego zaginięcia przed laty syna głównej bohaterki i ukazanie takiego zagubienia i niezręczności w kontaktach innych rodziców z Tovą. Perspektywa olbrzymiej ośmiornicy zamkniętej w jednym z akwarium oceanarium, gdzie pracuje kobieta - Marcellusa wprowadza z kolei do powieści jakiś taki element humoru i czyni całość jeszcze bardziej wyjątkową, zwłaszcza, że Marcellus jest niezwykle przenikliwym obserwatorem. Owszem, pojawia się tutaj trochę takich uproszczeń i wygodnych fabularnie rozwiązań - od pewnego momentu spodziewamy się w jaki sposób autorka planuje połączyć poszczególne wątki i do jakiego punktu zmierzamy. Ale to wciąż wyjątkowa historia - ciepła, delikatna opowieść o cierpieniu, z jakim przychodzi się mierzyć niektórym ludziom i niezwykłej przyjaźni, która nadaje codzienności niejako nowy sens. Czy polecam? Zdecydowanie tak!

Fakt, że debiutancka powieść Shelby Van Pelt została przetłumaczona i wydana u nas w Polsce był dla mnie jednym z największych zaskoczeń ostatnich miesięcy. Mam wrażenie, że powieść „Niezwykle szlachetne stworzenie” odniosła ogromny sukces na zagranicznym rynku wydawniczym i w pewnym momencie zdominowała obserwowane przeze mnie kanały na book mediach, tymczasem u nas ten...

..."Sekrety są wszędzie. Niektórzy ludzie są nimi wypełnieni po brzegi. ... fatalne umiejętności komunikacyjne. Nie żeby inne o wiele lepsze, ale nawet śledź potrafi określić, dokąd zmierza jego ławica, i udać się w tym samym kierunku. Dlaczego ludzie nie potrafią wykorzystać tych milionów słów, żeby powiedzieć sobie nawzajem czego pragną?"

Czy zawsze ktoś musi nam pomagać żeby rozwiązać problem? Tak jest łatwiej. Droga jest krótsza do przejścia.

Polecam książkę bardzo do przeczytania każdemu.

..."Sekrety są wszędzie. Niektórzy ludzie są nimi wypełnieni po brzegi. ... fatalne umiejętności komunikacyjne. Nie żeby inne o wiele lepsze, ale nawet śledź potrafi określić, dokąd zmierza jego ławica, i udać się w tym samym kierunku. Dlaczego ludzie nie potrafią wykorzystać tych milionów słów, żeby powiedzieć sobie nawzajem czego pragną?"

Czy zawsze ktoś musi nam pomagać...

Wspaniała książka. Polecam!

Wspaniała książka. Polecam!

Podoba mi się, że jednym z bohaterów jest ośmiornica, zresztą cała historia jest miła i trochę sentymentalna do czytania. Polecam, choć nie jest to wybitna powieść.

Podoba mi się, że jednym z bohaterów jest ośmiornica, zresztą cała historia jest miła i trochę sentymentalna do czytania. Polecam, choć nie jest to wybitna powieść.

Ciepła i przyjemne lekkie czytadło, gdzie dość łatwo można się domyślić zakończenia. Zarazem porusza się tutaj ważkie tematy. Jak cieszyć się i korzystać z pomocy, którą oferuje nam społeczność. Jest tutaj również o tym, jak przestać pasywnie płynąć przez życie i wziąć odpowiedzialność za własne działania.
Wątku ośmiornicy było dla mnie trochę za mało, szkoda też, że ośmiornica myśli jak człowiek. Fajnie by było, gdyby artystka tutaj poeksperymentowała.
Podsumowując, proste i miłe przesłanie. Nic ponad.

Ciepła i przyjemne lekkie czytadło, gdzie dość łatwo można się domyślić zakończenia. Zarazem porusza się tutaj ważkie tematy. Jak cieszyć się i korzystać z pomocy, którą oferuje nam społeczność. Jest tutaj również o tym, jak przestać pasywnie płynąć przez życie i wziąć odpowiedzialność za własne działania.
Wątku ośmiornicy było dla mnie trochę za mało, szkoda też, że...